ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: ΠΩΣ Η GOLDMAN SACHS ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 Ενδιαφέρον θα ήταν να μάθουμε εάν η Γκόλντμαν Ζακς διατηρούσε ή και συνεχίζει να διατηρεί κάποιον “τοποτηρητή” και στα καθ’ ημάς και σε ποιο ακριβώς πόστο. Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων;
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή;
Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας. Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008. H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό! Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής.
Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές. Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ η Λιμπερασιόν. Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).
Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών. Αφού σώθηκαν οι από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική κυριαρχία.
Η ΦΙΡΜΑ: ΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ-ΒΑΜΠΙΡ
Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. ‘Ιδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.
Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; ‘Εσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της.
Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. ”In God we Trust” γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust”, παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του “κρατισμού” που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την “μακροπρόθεσμη απληστία”. Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και “φυτεύοντας” τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. ‘Ωσπου, οι σταδιακές “απελευθερώσεις” της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το “μεγάλο παιχνίδι” της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας “Αυτοκρατορίας του Χρήματος”
Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις “απελευθερώσεις” και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.
Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα “τοξικά δάνεια” με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.
¨Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποιίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό “Τετράδια”, τεύχος 57-58, των εκδόσεων “Στοχαστής”). Σε αυτή την “τράπεζα που τρομάζει”, κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού.
“Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού”
H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “κυβέρνηση Ζακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους …,βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:
Mario Draghi
Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
Otmar Issing
Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.
Lloyd Blankfein
Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.
Henry Paulson
Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους.
Lawrence Summers
Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας
Dan Jester
Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs
Η επιχείρηση “Χρεωκοπία της Ελλάδας”
To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:
“Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα…¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία…O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί”. H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την
ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.
Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα “νεφέλωμα” διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.
¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων. Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, “μειώνοντας” λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.
Τα ήξεραν
Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη “δημιουργική λογιστική”, σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Ελληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Ελληνες θα πληρώσουν τη νύφη.
Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!
Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ¨ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.
H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο “Πεντελικόν” της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.
Η τελική επίθεση
Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα “σκασμό λεφτά”, όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.
Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή “αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός”. Μεταξύ 26.1 και 2.2 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.
Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: “η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα” (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)
Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης
Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.
Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμενουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των “ευρωπαίων ηλιθίων”, όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι. Η “παγκοσμιοποίηση” είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.
Kόσμος του Επενδυτή, 27.2.2010

ΕΛΛΗΝΩΝ ΨΗΦΙΣΜΑ

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

Των συμμετασχόντων στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, με πρωτοβουλία της Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας και της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων, στο ξενοδοχείο «PRESIDENT», τη Δευτέρα 1η Μαρτίου 2010 με θέμα: «Εθνικοί κίνδυνοι από τα σχέδια της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης κατά του Ελληνικού λαού και του έθνους».

Οι συρρεύσαντες στην πατριωτική και εθνική εκδήλωση, αφού άκουσαν τους εισηγητές , για τα φλέγοντα εθνικά ζητήματα, αποφάσισαν ομόφωνα να μετατραπούν σε Λαϊκή Συνέλευση εγκρίνοντας το πιο κάτω ψήφισμα:

1. Εκφράζουν την έντονη πατριωτική και εθνική τους αγωνία για την επιταχυνόμενη κατρακύλα της χώρας προς το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό χάος.
2. Διαπιστώνουν την ολοκληρωτική ανικανότητα του πολιτικού συστήματος ν’ αντιμετωπίσει στοιχειωδώς την κρισιμότητα των εθνικών στιγμών.
3. Καταγγέλλουν τις εναλλασσόμενες κυβερνήσεις ότι με την κομματοκρατία την κλεπτοκρατία και την τυχοδιωκτική τους πολιτική εδώσαν το δικαίωμα στους κάθε λογής εχθρούς της πατρίδας να την διαπομπεύσουν και να την ευτελίσουν κατά τρόπο απαράδεκτο.
4. Ανησυχούν ζωηρότατα για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων, τα οποία για δεκαετίες χειρίζονται ανεύθυνα, ετσιθελικά και επικίνδυνα ελάχιστοι πολιτικάντηδες και μερικά πολιτικά τζάκια, τα οποία αποδεικνύουν ότι δεν ενδιαφέρονται και δεν μάχονται για τα συμφέροντα της Πατρίδας.
5. Διαπιστώνουν την πλήρη αποσύνθεση των κρατικών θεσμών, αρχής γενομένης από το διεφθαρμένο Κοινοβούλιο, τη διαλυμένη και αφελληνισμένη παιδεία και την αναποτελεσματική και φοβισμένη δικαιοσύνη.
6. Επισημαίνουν το πατριδοκτόνο, κοινωνιοκτόνο και εθνοκτόνο φαινόμενο της πολιτικής διαφθοράς και σήψης, που ροκανίζει τα εθνικά θεμέλια και την υπόσταση της ελληνικής κοινωνίας, της οποίας η ψυχή αλώνεται καθημερινά από τους εχθρούς της Πατρίδας και τους τερμίτες του ‘Εθνους.

Η Λαϊκή Συνέλευση λέει:

- ΟΧΙ στὸν νέο-Ὀθωμανισμὸ καὶ τὸν Ἐθνομηδενισμό ,
- ΟΧΙ στὴν Διαπολιτισμικὴ Ἐκπαίδευση καὶ τὸν ἀφελληνισμὸ τῶν παιδιῶν μας ,
- ΟΧΙ στὴν Παγκόσμια Διακυβέρνηση τῆς Τραπεζικῆς Χούντας

Η Λαϊκή Συνέλευση,

Απευθύνει πρόσκληση στις Ελληνίδες και τους Έλληνες πατριώτες να ενταχθούν στο κίνημα ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και να ν’ αντισταθούν στις παραβιάσεις του Συντάγματος από τα διάφορα κέντρα εξουσίας, όπως έχουν εθνικό καθήκον από το ίδιο το Σύνταγμα, που επιτάσσει τη λαϊκή αντίσταση στο άρθρο 120 παρ. 4. και….

ΑΠΑΙΤΕΙ:

1. Την άμεση απόσυρση του Αντισυνταγματικού και Εθνοκτόνου λαθρονομοσχεδίου για τις αλλαγές στον κώδικα Ιθαγένειας.
2. Την εγκατάλειψη των σχεδίων της κυβέρνησης για τον εξισλαμισμό, την ομοσπονδοποίηση , καὶ τον διαμελισμό τής Ελλάδος.
3.Την άμεση απόσυρση του ολιγαρχικού εκλογικού νόμου που αποβλέπει στην χειραγώγηση της Δημοκρατίας.

Η Λαϊκή Συνέλευση,

ΑΠΑΙΤΕΙ:

Από την πλειοψηφία της Βουλής: Να σηκώσει, το όσο διαθέτει, πατριωτικό και εθνικό ανάστημα και να υπερασπίσει με σθένος τα εθνικά μας θέματα, αντιμετωπίζοντάς τα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και όχι εκτελώντας διαταγές και υποδείξεις εξωελληνικών κέντρων. Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία. Καμία παραχώρηση στην Κύπρο και το Αιγαίο. Άμεση διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία.
Από τον πνευματικό κόσμο: Να λύσει την ένοχη σιωπή του, η οποία χρόνια και χρόνια διευκολύνει την προώθηση και εφαρμογή ανθελληνικών και αντεθνικών σχεδίων.
Από τη δημοσιογραφία: Ν’ αρχίσει επιτέλους να λειτουργεί σύμφωνα με αυτό που σημαίνει ο τίτλος της και διαγράφεται από το Σύνταγμα ως αποστολή της.
Από τη δικαιοσύνη: Να σηκωθεί επιτέλους όρθια και να συγκρουσθεί με το διεφθαρμένο πολιτικό κόσμο επιβάλλοντας τον νόμο.
Από την Εκκλησία της Ελλάδος: Να τεθεί επικεφαλής των πιστών Χριστιανών για την αποτροπή των επερχομένων εθνικών κινδύνων. Όταν το ποίμνιό της και η πατρίδα κινδυνεύουν οφείλει να δρα και όχι να σιωπά.Χωρίς την Ελλάδα και τους Έλληνες ποιος θα είναι ο πνευματικός και εθνικός της ρόλος;
Η Λαϊκή Συνέλευση απευθύνει έκκληση στον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα ν’ ανταποκριθεί στην εθνική αποστολή που του επιβάλει ο ρόλος του, και εν εσχάτη ανάγκη παραιτούμενος.
Η Λαϊκή Συνέλευση απευθύνει έκκληση στην πλειοψηφία της Βουλής να ανατρέψει την εθνομηδενιστική κλίκα που περιβάλει τον Πρωθυπουργό.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ:

Το παρόν ψήφισμα να επιδοθεί και ν’ ανακοινωθεί από την Συντονιστική Επιτροπή στους αναφερόμενους θεσμούς και φορείς καθώς και στους εκπροσώπους τους.

ΠΗΓΗ 

Ξε-κίνημα για Εθνική Αναγέννηση και Αντίσταση στα φανερά -πλέον- σχέδια υποδούλωσης της Ελλάδας!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την ΔΕΥΤΕΡΑ 1η ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ, στο ξενοδοχείο PRESIDENT, στην Λεωφόρο Κηφισίας.

Το κίνημα , για Εθνική Αναγέννηση και Δημοκρατική Αντίσταση, που καθημερινά γιγαντώνεται, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, λέει:

- ΟΧΙ στο λαθρονομοσχέδιο, και τον εξισλαμισμό της Χώρας μας
- ΟΧΙ στην ομοσπονδοποίηση και το διαμελισμό της Ελλάδας
- ΟΧΙ στον ολιγαρχικό εκλογικό νόμο για χειραγωγούμενη Δημοκρατία
- ΟΧΙ στην καταλήστευση του Ελληνικού λαού.
- ΟΧΙ στην Παγκόσμια Διακυβέρνηση της Τραπεζιτικής Χούντας
- ΟΧΙ στον Νέο-Οθωμανισμό και τον Εθνομηδενισμό
- ΟΧΙ στην Διαπολιτισμική Εκπαίδευση και τον αφελληνισμό των παιδιών μας

Η κρίση δεν θα γίνει η ΕΥΚΑΙΡΙΑ τους. Θα την κάνουμε ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ για τα σχέδια της Νέας Τάξης.

Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας , και η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων , οργανώνουν, μαζί με το Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα και την Πατριωτική Αυτόνομη Κίνηση Εκπαιδευτικών συγκέντρωση,

Τη ΔΕΥΤΕΡΑ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ στο ξενοδοχείο PRESIDENT

για να απαντήσουμε στα σχέδια της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και των ντόπιων συνεργατών της ,κατά του Ελληνικού Λαού, και του Έθνους.

Για να απαντήσουμε στα σχέδια για κατάργηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, και της Λαικής Κυριαρχίας, και να απαιτήσουμε Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας , και η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων ,καλούν κάθε πατριώτη, κάθε Έλληνα, να δώσει το Παρόν, την Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010 στις 7:00 μμ., στη συγκέντρωση στο ξενοδοχείο President, για να διατρανώσουμε προς πάσα κατεύθυνση, ότι.

- Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
- Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και η ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ είναι αδιαπραγμάτευτες
- Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ δεν θα περάσει.

Η ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ.

- ΕΞΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Όλοι Τη ΔΕΥΤΕΡΑ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ στο ξενοδοχείο PRESIDENT στη λεωφόρο Κηφισίας.


Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΔΙΑΒΗΜΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΣΥΛΛΗΒΔΗΝ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΑΠΟ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΔΙΑΒΗΜΑ ΤΟΥ ΥΠΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΠΡΕΣΒΗ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΣΥΛΛΗΒΔΗΝ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΑΠΟ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Αριθμός πρωτοκόλλου 223 / 23. 2. 2010

Προς τον εν Αθήναις πρέσβη
της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Δρ Wolfgang Schultheiss
Καραολή & Δημητρίου 3
106 75 Κολωνάκι - Αθήνα

Αξιότιμε κύριε πρέσβη

Με το παρόν διάβημά μας, εκφράζουμε την λύπη μας για την συλλήβδην κατά του Ελληνικού Έθνους αρρωστημένη εχθρότητα, την οποία τον τελευταίο καιρό έχει καλλιεργήσει η κυβέρνησή σας και τα μαζικά μέσα ενημέρωσης της χώρας σας, με φανερή τουλάχιστον αφορμή τα ομολογουμένως άσχημα οικονομικά της χώρας μας, αλλά και κάποιους σχετικούς με αυτά χειρισμούς των προηγουμένων ελληνικών κυβερνήσεων.

Κάνουμε λόγο για λύπη και όχι αγανάκτηση ή οργή, γιατί γνωρίζουμε ότι, καλώς ή κακώς, οι άνθρωποι λειτουργούν τελικά σύμφωνα με τα δεδομένα που έχουν ή που κάποιοι άλλοι τους έχουν βάλει μέσα στα μυαλά τους. Ομοεθνής σας άλλωστε ήταν ο εξαίρετος συγγραφέας Ernst Alexander Rauter (1929 - 2006) που ερμήνευσε το με ποιον τρόπο κατασκευάζονται οι γνώμες μέσα στα κεφάλια («Uber das Herstellen von Untertanen. Wie eine Meinung in einem Kopf entstecht », 1968).

Κάθε γενίκευση αποτελεί δομικό υλικό για φασισμό και ρατσισμό. Και δυστυχώς ο λαός σας, που έχει παρασυρθεί από την κυβέρνησή σας και τα μαζικά μέσα ενημέρωσης της χώρας σας, έχει ήδη εκφραστεί πολύτροπα με φασιστικό και ρατσιστικό τρόπο εναντίον όλων αδιακρίτως των Ελλήνων, από χυδαίες συμπεριφορές προς Έλληνες τουρίστες έως το τελευταίο απερίγραπτο εξώφυλλο του περιοδικού «Focus». Σε αυτό το τελευταίο, όχι μόνο εκφράζεται απροκάλυπτα η πιο πάνω φασιστική / ρατσιστική γενίκευση με το να αποκαλούνται «απατεώνες» συλλήβδην όλοι οι Έλληνες, αλλά και προσβάλλεται βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα 100.000 περίπου ομοεθνών μας που τιμούν εμπράκτως την Ελληνική Εθνική Θρησκεία και τώρα βλέπουν την μεγάλη Θεά της Φιλότητας να χρησιμοποιείται σε ένα βέβηλο φωτομοντάζ που μια αρρωστημένη «έμπνευση» θέλησε να κάνει εξώφυλλο ευρείας κυκλοφορίας. Και επειδή ίσως, αξιότιμε κύριε πρέσβη, η χριστιανική ανατροφή σας δεν θα σας επιτρέψει να καταλάβετε τι εννοούμε, νοιώθουμε όπως ακριβώς θα ένοιωθε ένας δικός σας χριστιανός ομοεθνής εάν σε κάποιο άλλο εξώφυλλο παρουσιαζόταν ο Λούθηρος ή ο Άγιος Βονιφάτιος με περιβραχιόνιο των ναζί δίπλα στον τίτλο «Φασίστες και ρατσιστές στην ευρωπαϊκή οικογένεια».

Δεν υπάρχει λόγος να καλλιεργούνται μίση ανάμεσα στα έθνη που υποτίθεται ότι θέλουν να δημιουργήσουν το όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ, εκτός εάν κάποιος ενδιαφέρεται πολύ να μην προκύψει αυτή ποτέ. Συνεπώς δεν καταλαβαίνουμε αυτό το ανθελληνικό αίσθημα που καλλιεργούν στην χώρα σας εκείνοι που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Όσο εύκολο είναι να πυροδοτηθεί η «οργή του γερμανού φορολογούμενου» για τον υποτίθεται αναξιόπιστο κοινοτικό εταίρο, τόσο εύκολο είναι και να πυροδοτηθεί η «οργή του έλληνα φορολογούμενου» για τους εκμεταλλευτές εταίρους που όχι μόνο δεν πράττουν το παραμικρό για να μην αιμορραγεί οικονομικά η πατρίδα μας από τον αηδιαστικό πια «τουρκικό κίνδυνο», αλλά επιπρόσθετα πλουτίζουν οι πολεμικές βιομηχανίες των εν λόγω εταίρων εις βάρος της ελληνικής οικονομίας.

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, αξιότιμε κύριε πρέσβη, η πυροδότηση της «οργής» μαζών ανθρώπων που είναι απληροφόρητοι και συμφεροντολόγοι μακροπρόθεσμα δεν συμφέρει καμία πλευρά που ενδιαφέρεται για την ευρωπαϊκή ενότητα. Πόσω μάλλον όταν αυτή η «οργή» σίγουρα θα στραφεί στο άμεσο μέλλον και προς άλλους στοχοποιημένους (σε οικονομικό επίπεδο τουλάχιστον) ως «κακούς», δηλαδή προς τους Πορτογάλους, τους Ισπανούς, τους Ιταλούς και πάει λέγοντας, ίσως ακόμα και προς τους Γάλλους.

Εάν η κυβέρνησή σας επιθυμεί με τόση σφοδρότητα να παριστάνει την «καρδιά της Ευρώπης», τότε αντί να πυροδοτεί τα χαμηλά λαϊκά ένστικτα εναντίον άλλων λαών, ας διοχετεύσει αυτή την φιλοδοξία της σε πιο δημιουργικές οδούς, όπως λ.χ. στο να διεκδικήσει επιτέλους μια συνταγματική οντότητα που να μην παρεμποδίζει, όπως κάνει τώρα, την ίδρυση ομοσπονδιακού ευρωπαϊκού Κράτους. Σε τελευταία ανάλυση ο ευρωπαίος Άνθρωπος, του οποίου οι τρεις πολιτισμικές κορυφώσεις ήσαν ο προχριστιανικός Ελληνικός πολιτισμός, η εποχή των Αντωνίνων και ο ευρωπαϊκός Διαφωτισμός και η μεγάλη Γαλλική Επανάσταση, δημιούργησε πολύ σοβαρότερα πράγματα από στείρο οικονομισμό, αριθμούς, «αγορές», στατιστικές, συμφέροντα και κυριαρχίες, τα οποία είναι κατασκευάσματα ΑΛΛΩΝ και γι' αυτό ο φυσιολογικός άνθρωπος αισθάνεται άβολα όταν του ζητούν να προσαρμόσει αποκλειστικά σε αυτά το είναι του και την ζωή του. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το μέσο μορφωτικό επίπεδο του λαού σας τον καθιστά ικανό να γνωρίζει αυτά ακριβώς τα πολύ σοβαρότερα πράγματα.

Μετά τιμής
Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών

ΠΗΓΗ

ΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΟΦΕΙΛΕΙ...

Το πατριωτικό κίνημα, δηλαδή η συνειδητά οργανωμένη, η διαρκής και η σαφέστατα προσανατολισμένη στάση και δράση των ελλήνων πολιτών με στόχο την προάσπιση της πατρίδας, της εθνικής τους υπόστασης, των δίκαιων του ελληνικού λαού, της εθνικής αξιοπρέπειας και της αταλάντευτης προβολής – και μέσα από τη δράση – των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων του λαού μας, οφείλει στις μέρες που έρχονται να αποσαφηνίζει τα δικά του ιδιαίτερα πολιτικά χαρακτηριστικά.

1. Οφείλει να περάσει σε μια ολομέτωπη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ. Το λαθρομεταναστευτικό αποτελεί βεβαίως το σημείο αιχμής της τρέχουσας περιόδου, δεν παύει όμως να είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας πολιτικής συνολικότερης, μιας πολιτικής επίθεσης γενικευμένης, που θέλει μια Ελλάδα λιγότερο περήφανη, καθόλου συνεκτική, παραιτημένη από τα δίκια της, με το λαό και τη νεολαία της να είναι συμβιβασμένοι, παραδομένοι, χωρίς έμπνευση, με απροσδιόριστη προοπτική, και φυσικά υποταγμένοι στους πιο στυγνούς νόμους μιας ασύδοτης αγοράς που καθορίζει η ασυδοσία των τραπεζών και των καρτέλ που λυμαίνονται την οικονομία.

Θέλουν τους εργαζόμενους χωρισμένους σε ρετιρέ και σε ισόγεια. Θέλουν να ξεμπερδέψουν, συκοφαντώντας και υπονομεύοντας, με τα επιμέρους κινήματα, για να μπορούν ανενόχλητοι να ισοπεδώσουν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Αυτή τη χαρά δεν πρέπει να τους τη δώσουμε.

2. Οφείλει να καταστεί ως κίνημα καθ εαυτού ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ με την έννοια, πως πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων βάζοντας το δικό του στίγμα στο περιεχόμενο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Ένα στίγμα που δεν θα είναι ετεροκαθοριζόμενο. Ένα στίγμα που δε θα καλείται να «απαντά» στις προκλήσεις του πολιτικού συστήματος, αλλά ικανό να αναγκάσει το πολιτικό σύστημα να αισθάνεται πολιτικά αμυνόμενο. Να το αναγκάζει να «λογοδοτεί» και να το καθιστά ανίκανο να καθορίζει τις εξελίξεις.

3. Οφείλει ως κίνημα να πάρει την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ στο πολιτικό επίπεδο, όχι με εκδηλώσεις επιλεκτικής μονομέρειας, αλλά με τρόπο που να επιβάλει στην κοινωνία την αναγνωρισιμότητα του κορυφαίου του πολιτικού ρόλου. Του ρόλου ενός κινήματος που έχει πολιτική θέση και άποψη για το σύνολο των κορυφαίων πολιτικών ζητημάτων που συνθέτουν το τρίπτυχο στόχων για Εθνική ανεξαρτησία, Λαϊκή κυριαρχία, και Κοινωνική δικαιοσύνη.

4. Οφείλει ως κίνημα να μην αφεθεί στη «γοητεία» των συνθημάτων, αλλά να ΕΜΒΑΘΥΝΕΙ στο πολιτικό τους περιεχόμενο και κυρίως να αναβαθμίσει πολιτικά τους μικρούς και μεγάλους καθημερινούς αγώνες τους οποίους εκ των πραγμάτων καλείται να οργανώσει και να κατευθύνει επιτυχημένα και αποτελεσματικά.

5. Οφείλει ως κίνημα να ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙ το λαό και τη νεολαία, να αναδεικνύει σταθερά και αταλάντευτα τα ιδανικά και τις αξίες γύρω από τα οποία αξίζει τον κόπο να συσπειρώνεται ένας λαός και μια νεολαία που αγαπούν τη ζωή και τον τόπο τους.

6. Οφείλει να αναδείξει το μεγαλείο μιας ιδέας – της κορυφαίας ίσως ιδέας στην περίοδο που διανύουμε – που συνοψίζεται στην αταλάντευτη πίστη του σε μια θεμελιώδη αρχή:

« ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΑΦΕΝΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ»

7. Οφείλει να ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ πως η μεγαλύτερη κατάκτησή του, θα είναι να καταφέρνει να συσπειρώνει τις κατά το δυνατόν ευρύτερες λαϊκές μάζες, με συνθήματα που θα εμπνέουν, με διαδικασίες που θα κερδίζουν, με συμπεριφορές που θα γκρεμίζουν τις τεχνητές απόπειρες περιχαράκωσης και θα ενώνουν το λαό. Το μεγάλο κέρδος δε θα είναι το «πείσμα» του συνθήματος αλλά η συστράτευση νέων δυνάμεων καθημερινά στους μεγάλους αγώνες που μας περιμένουν.

8. Αυτό το πατριωτικό κίνημα, οφείλει να αποδεικνύει καθημερινά το μεγαλείο του συνθήματος:

«Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΝΩΝΕΙ». 

Εχθρός του δεν είναι η αντίθετη άποψη την οποία οφείλει να αποδεικνύει με τη στάση του πως είναι λαθεμένη κι αδιέξοδη. Εχθρός του είναι ο στρατευμένος μηχανισμός των ανεγκέφαλων που χρησιμοποιεί το πολιτικό σύστημα για να επιβάλει τις επιλογές του. Απέναντι σ αυτόν τον εχθρό. Ο αγώνας μπορεί και πρέπει να παραμένει ασυμβίβαστος.

9. Το πατριωτικό κίνημα οφείλει να ΠΕΙΣΕΙ όλους εκείνους που καταγίνονται με βαρύγδουπες θεωρητικές φλυαρίες, πως η θέση τους είναι ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα εγκαταλείψουν την πένα τους, χωρίς αυτό να προϋποθέτει τον παροπλισμό της πολιτικής τους σκέψης.

Πένα και σκέψεις όμως που δεν ξέρουν να υποτάσσονται στη δράση, είναι ανέξοδες και εκ του αποτελέσματος ανώδυνες και ακίνδυνες για το πολιτικό σύστημα που ΚΑΙ νομοθετεί ΚΑΙ τις τύχες μας θα καθορίζει όσο του το επιτρέπει η απραξία… η ατολμία… και η αυτάρκεια στο ναρκισσισμό της φραστικής αντιπαράθεσης.

Αν αυτό το πατριωτικό κίνημα παρασυρθεί από τη λογική του: «ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ… ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ», τότε μπορεί να κερδίσει πολλές μάχες, αλλά ο ίδιος ο πόλεμος θα χαθεί.

Αν όμως συνειδητοποιήσει πως: «ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ… ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ», τότε τον πόλεμο θα τον έχουμε κερδίσει οριστικά, και κάθε κατεργάρης θα πάει στον …πάγκο του.

Τους κατεργαραίους δε τους θέλουμε μαζί μας.
Ο ελληνικός λαός όμως είναι ο φυσικός μας σύμμαχος…
Είναι κομμάτι από εμάς…

Είναι ο εαυτός μας… είναι η πολιτική μας αναφορά… είναι το αύριο του τόπου.

 

του Κ . ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  

 

ΠΗΓΗ

Συγκέντρωση στην πλατεία Αμερικής στις 24-2-2010, ώρα 7 μ.μ., ενάντια στον νόμο για την "ιθαγένεια"

Αγαπητέ συμπολίτη,

Είμαστε ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων που κατοικούμε γύρω από την πλατεία Αμερικής, στην Κυψέλη και γενικότερα στις περιοχές του 6ου διαμερίσματος που όπως φαίνεται έχει σχεδιαστεί από τους κυβερνώντες μας να αλωθεί, να χάσει την ελληνική ταυτότητά του από λαθρομετανάστες κάθε εθνικότητας που συρρέουν ανεξέλεγκτα κατά χιλιάδες την τελευταία δεκαετία. Η κεντρική λεωφόρος της περιοχής μας, η οδός Πατησίων με θέα τον Παρθενώνα μας, οι πλατείες μας, οι δρόμοι μας έχουν μετατραπεί από παράνομους εμπόρους σε ένα υπαίθριο παζάρι, κάκιστης αισθητικής. Εκατοντάδες προκλητικοί Ασιάτες, Αφρικανοί, Πακιστανοί απλώνουν τα σεντόνια τους έξω από τα καταστήματά μας που κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Στη θέση τους ανοίγουν λαθρομετανάστες καταστήματα, οι περισσότεροι χωρίς άδειες που τις περισσότερες φορές πίσω από τη νόμιμη ταμπέλα κρύβονται προσφιλείς τους παράνομες δραστηριότητες (ναρκωτικά, πορνεία), διανυκτερεύοντας όλη τη νύχτα.

Ολόκληρο το 6ο διαμέρισμα είναι πλέον ένα γκέτο από αμέτρητους και μη καταγεγραμμένους λαθρομετανάστες που κατουρούν και αφοδεύουν όπου βρουν, στις πλατείες μας, στις πόρτες μας και ενοχλούν σεξουαλικά τις γυναίκες. Τίθεται σοβαρότατος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Κάθε δρόμος μας, κάθε πλατεία μας, είναι δικό τους σημείο αναφοράς.

Εμείς παρακολουθούμε ανήμποροι αυτό το οικτρό θέαμα της πλήρους απαξίωσης της κάθε γειτονιάς μας μη έχοντας συμπαράσταση από κανένα φορέα της πολιτείας. Τα ακίνητα μας πωλούνται για ένα κομμάτι ψωμί, βιώνουμε απεγνωσμένοι την καθημερινότητά μας, απογοητευμένοι για το μέλλον.

Έχει άραγε τέτοια δικαιώματα μια Προεδρευόμενη Δημοκρατία, να φέρνει δηλαδή την πλήρη καταστροφή σε συνοικίες του 6ου διαμερίσματος και την απόγνωση στους κατοίκους της;

Η επιστέγαση όλων των προηγούμενων υπαρχόντων προβλημάτων (συγκοινωνιακό, νέφος, τσιμεντοποίηση, έλλειψη πρασίνου), ήταν η πλήρης γκετοποίηση της περιοχής μας. Δυστυχώς δεκάδες πολιτιστικοί φορείς ψυχορραγούν στις γειτονιές μας, θέατρα, πνευματικά κέντρα κλπ. λόγω μη προσέλευσης κόσμου στις τριτοκοσμικές γειτονιές μας που τα μαχαίρια βγαίνουν τόσο εύκολα!

ΦΤΑΝΕΙ ΟΜΩΣ ΠΙΑ είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε πέρα από τις επιθέσεις που δεχόμαστε ότι είμαστε ρατσιστές και φασίστες.

ΦΤΑΝΟΥΝ οι υποσχέσεις και οι φθηνές δικαιολογίες.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την άμεση απογκετοποίηση της περιοχής μας , με την καταγραφή των αλλοδαπών και τον καταμερισμό τους ισομερώς σε όλα τα διαμερίσματα του Δήμου & ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ των Ελλήνων που δυστυχώς για το κέρδος νοικιάζουν τα διαμερίσματα και τις υπόγειες αποθήκες τους αλλάζοντας χρήση, σε 20 και 30 άτομα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ τον τερματισμό της παράνομης κατάληψης της Δημοτικής αγοράς Κυψέλης & την αξιοποίηση της από το Δήμο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την απόσυρση του αντισυνταγματικού λαθρομεταναστευτικού ν/σ & τη διενέργεια δημοψηφίσματος – Πολιτικά δικαιώματα μόνο σε Έλληνες πολίτες.

ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ για μια αξιοπρεπή ζωή στην πόλη μας!!!

 ΠΗΓΗ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΤΥΠΟ - Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας

Παρασκευή, 19 Φεβρουάριος 2010 11:00

Κύριε Διευθυντά,


Παρακαλούμε να ενημερώσετε τους συμπολίτες μας / αναγνώστες σας για την ύπαρξη και δράση της Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας. 


Θα απαντήσομε σε κάθε ερώτημα που ίσως έχετε.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:  Δ/ΝΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΥ 6, 106 78 ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ. 6970604017 / 69798777878

---

1.  Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ


H Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας, ήταν η πρώτη οργανωμένη ομάδα, που ξεκίνησε τη συλλογή υπογραφών, από τους Έλληνες πολίτες, κατά του αντισυνταγματικού λαθρονομοσχεδίου που παρουσίασε η κυβέρνηση, με ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό σκεπτικό. 


Είπαμε:  ΟΧΙ  ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ  ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ  ΚΑΙ  ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.


Είπαμε:  Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ


Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας, είναι μια αυτόφωτη και αυτοφυής, λαϊκή πρωτοβουλία, του Ανωνύμου του Έλληνος, που ξεκίνησε σε μια στιγμή, που ο κόσμος έβραζε, από τα καφενεία ως το διαδίκτυο, και ζητούσε απεγνωσμένα, κάποιον να ξεκινήσει την κοινή οργανωμένη αντίδραση.


Η Επιτροπή δεν είναι κόμμα, δεν είναι σύλλογος, δεν είναι ΜΚΟ. Είναι μια ενωτική κίνηση από τα κάτω, όλων των Ελλήνων, αριστερών, δεξιών, πασόκων, για την αποκάλυψη και καταγγελία στον ελληνικό λαό των κύκλων, των ομάδων και οργανώσεων που σε συνεργασία με διεθνή Κέντρα, επιδιώκουν την εξαφάνιση της ελληνικότητας, και για τον σεβασμό της συνταγματικής νομιμότητας ,της λαϊκής κυριαρχίας, και της εθνικής Ανεξαρτησίας.


Η πρωτοβουλία μας είναι Συνθετική και Ενωτική. Δεν έχουμε μέτωπα με κανέναν που αγαπά την πατρίδα. Απέναντί μας, δεν είναι τα πολιτικά κόμματα και οι ψυχές των ανθρώπων που τα πλαισιώνουν. Απέναντί μας είναι η Ανοιχτή Κοινωνία, και η Νέα Τάξη, της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης. Δεν αναζητούμε νέους ηγέτες και εκπροσώπους. Κανείς από εμάς δεν είναι, "μέλλων υπουργός". Τέτοιοι υπάρχουν πολλοί.


Ηγέτης είναι ο Ελληνικός Λαός.


Για να δώσουμε τη μάχη της, δεν μας  χρειάζονται «εκπρόσωποι». Χρειάζεται η εθελοντική επαναστατική - πατριωτική προσφορά, του καθενός από εμάς. Χιλιάδες στόματα, χιλιάδες χέρια, χιλιάδες πόδια. Προσκαλούμε κάθε πατριώτη να παλέψει μαζί μας.


Η πατριωτική πρωτοβουλία μας, δεν ενσωματώνεται στις «συστημικές» λογικές διαχείρισης, δεν αναλώνεται σε τακτικισμούς, και δεν θα επιτρέψουμε, ούτε να χειραγωγηθεί , ούτε να εκφυλισθεί από το πολιτικό σύστημα, τις συμπληγάδες και τις συνιστώσες του.


Η προσπάθεια μας, που αγκαλιάστηκε από την πρώτη στιγμή, από εκατοντάδες ανθρώπους, οι οποίοι την έκαναν δική τους υπόθεση και τη μετέφεραν σε κάθε γωνιά όπου χτυπά η καρδιά του ελληνισμού, έχει ήδη πετύχει, στο κύριο και ουσιαστικό της μέρος, που ήταν, να ξεκινήσει η αντίσταση στα σχέδια αφελληνισμού της ελληνικής κοινωνίας.


Ο αγώνας μας έχει μεταφερθεί ήδη, σε δράσεις μέσα στο λαό. Εκατοντάδες εθελοντές είναι οι Απόστολοι της Επιτροπής, που μεταφέρουν σπίτι με σπίτι, γειτονιά με γειτονιά , το μήνυμα μας. «Ενωμένοι σαν ¨Έλληνες, να αντισταθούμε στους σχεδιασμούς της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης».


Να εξηγήσουμε σε όλους τους πολίτες ότι άλλο πράγμα η ανθρωπιά και άλλο η Δημοκρατία. Να εξηγήσουμε σε όλους, ότι  η  «νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης», δεν είναι πράξη ανθρωπιάς... Ότι έχει  άθλιους απώτερους στόχους.


Για μια ακόμα φορά στην κρίσιμη ώρα, το σύνθημα της μάχης, ενέπνευσε, οργάνωσε και έβαλε στη δράση χιλιάδες πολίτες κάθε ηλικίας, με μοναδικό κίνητρο την αγάπη για την πατρίδα τους, και την αγωνία τους για το μέλλον του ελληνισμού και του τόπου.


Ετοιμάζουμε και τις προσφυγές κατά των εκτελεστικών νόμων.


Προετοιμάζουμε κάθε βήμα προσεκτικά.


Στόχος μας είναι η επανένωση των Ελλήνων, απέναντι στον κοινό μας εχθρό, που φοράει πότε πράσινο, πότε μπλε, πότε κόκκινο, και πότε ροζ πουκάμισο.


Η επανένωση των Ελλήνων απέναντι στο Καρτέλ της Εξουσίας που ανοίγει τούνελ με «φουρνέλα».


Στόχος μας είναι  να καταλάβουν όλοι, το τι θα προκαλέσει η «ανθρωπιά», σε 10 χρόνια και θα  δώσουμε τη μάχη της εθνικής αφύπνισης κόντρα στο σύστημα παραπληροφόρησης των εργολάβων της Ψωρο-ελίτ. Η διαχείριση του λαθρομεταναστευτικού Εποικισμού , πάει χέρι - χέρι με τις κυοφορούμενες υποχωρήσεις σε όλα τα εθνικά μέτωπα.


Στόχος μας είναι, να πρωτοπορήσουμε σε πολιτικές πρωτοβουλίες που θα τσακίζουν την καρδιά του συστήματος και δε θα αφομοιώνονται με αυτό.


Θα προσπαθήσουμε να συμβάλουμε στην σύγκλιση των πολλών και διαφορετικών κινημάτων που αναπτύσσονται σε ένα μεγάλο κίνημα ΝΙΚΗΣ και ανατροπής.


Είμαστε αντίθετοι με τον ολιγαρχικό εκλογικό νόμο και την «Ελλάδα των περιφερειών». Θέλουμε να απαγορευθεί, η κατοχή δημοσίων θέσεων, στους «δορυφόρους» της Μπίλτερμπεργκ, της Τραιλάτεραλ, στους σαιεντολόγους, και τους ανθρώπους τους Σόρος.


Θέλουμε η Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες.


Το δημοψήφισμα  που θέλουν να αποφύγουν, θα γίνει υποχρεωτικά στις δημοτικές εκλογές. Καλούμε από τώρα όλους τους πολίτες, να αναλάβουν πρωτοβουλίες, για συγκρότηση υπερκομματικών, πατριωτικών, δημοτικών κινήσεων, σε κάθε δήμο σε κάθε κοινότητα της χώρας, για την συντριβή των πολιτικών εκπροσώπων της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και της ξένης κατοχής.  


Τώρα που οι Έλληνες ξέρουν ποιος είναι ο εχθρός, ή Νίκη θα είναι δική μας.


Ποιοι και γιατί, προωθούν  το λαθρονομοσχέδιο.


Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι το εκτελεστικό όργανο. Είναι ένας άβουλος θίασος διεκπεραιωτών, στον οποίο ανατέθηκε το καθήκον της αποδιάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας, και μετάλλαξης της, σε μια Ανοιχτή Κοινωνία της Νέας Τάξης, όπως θέλει να μας επιβάλει η Παγκόσμια Διακυβέρνηση.


Το αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, είναι μια, (γραμμένη στο πόδι), πρόταση των ΜΚΟ, «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου-ΕΕΔΑ» και «Νεολαία κατά του ρατσισμού στην Ευρώπη -YRE», που πρωτοπαρουσιάστηκε στις 26/03/2009.


Στόχος τους, η αποδιοργάνωση της συνοχής του ελληνικού έθνους, αφού, η απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας ,θα αποτελεί «ανθρώπινο» δικαίωμα του ενδιαφερομένου, που δεν θα εξαρτάται από την κυριαρχική Βούληση της Ελληνικής Πολιτείας.


Η μετατροπή των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού ,σε «ανθρώπινα δικαιώματα», εντάσσεται στο πλαίσιο της Ανοιχτής Κοινωνίας, που δεν επιθυμεί την ύπαρξη συλλογικών δικαιωμάτων, λαών και εθνών, αλλά μόνο πελατών-πολιτών. Για αυτό και το σύνθημα ,«πρώτα ο πολίτης-(πελάτης)», σε αντικατάσταση του «Πρώτα η Ελλάδα».


Η βίαιη «ελληνοποίηση» των λαθροψηφοφόρων, μαζί με τις «αλλαγές» στην διοικητική διάρθρωση της Χώρας, και τον ολιγαρχικό εκλογικό νόμο, συνδέονται με σχεδιασμούς, που μας επιβάλλονται άνωθεν, για την Θράκη, την Ήπειρο και τα Νησιά του Αιγαίου.


Οι άνθρωποι που πρωταγωνιστούν προς αυτή την κατεύθυνση, μέσα και έξω από την κυβέρνηση, είναι πράκτορες διεθνών οργανώσεων και εργάζονται συστηματικά εδώ και πολύ καιρό, όπως τόνισε και ο Μίκης Θεοδωράκης.


Αυτοί οι άνθρωποι, έχουν διεισδύσει σε όλους τους κομματικούς χώρους, στην Παιδεία, και τα ΜΜΕ, και έχουν οικονομική ενίσχυση ξένων Κέντρων.


Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ.
ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ
ΤΟ  ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ  ΣΕΝΑΡΙΟ  ΤΟΥ  ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΑΣ  ΚΑΙ  
ΤΗΣ  ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ  ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ




2.  Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΟΛΟΙ, ΔΕΞΙΟΙ - ΠΑΣΟΚΟΙ - ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ, ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ.


Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΣ, ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΡΥΠΝΟΣ, ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ, ΞΕΣΚΕΠΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ, ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ. ΤΟ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΜΑΣ.


Η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών στις «σκηνοθετημένες» εκλογές του Οκτωβρίου εμπιστεύθηκε την τύχη της πατρίδας και όλων μας, στο ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να ήταν μια πληγωμένη πατρίδα, αλλά ήταν πατρίδα. Μπορεί να ήταν μια χρεοκοπημένη πατρίδα, αλλά ήταν πατρίδα.


80 μέρες μετά, τα πρώτα "επιτεύγματα" της νέας διακυβέρνησης, είναι η αποφυλάκιση των εμπόρων ναρκωτικών και των παιδόφιλων, η παραχώρηση πολιτικών δικαιωμάτων στους λαθρομετανάστες και ιθαγένειας στα παιδιά τους.


Ο ελληνικός λαός στην μεγάλη πλειοψηφία του διαφωνεί με αυτές τις επιλογές όπως δείχνουν ακόμα και οι «κατά παραγγελία» σφυγμομετρήσεις.


ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ, ΚΑΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΣΕ 5-10 ΧΡΟΝΙΑ , ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΙΝΑΡΕ, ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ.


Σε δέκα χρόνια από σήμερα, αν αφήσουμε να περάσουν αυτές οι επιλογές, θα έχουμε στη Βουλή δεκάδες Αλβανούς, Ψευτομακεδόνες, Βούλγαρους, και Τούρκους Βουλευτές, που θα υπερασπίζονται τα συμφέροντα των χωρών προέλευσής τους.


Ο Έλληνας πολίτης θα χάσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα στη χώρα του.


Η μάχη που έχουμε μπροστά μας είναι για την διατήρηση της κυριαρχίας του ελληνικού λαού και την προστασία του Συντάγματος.


Πρέπει να πούμε στον ελληνικό λαό ξεκάθαρα την αλήθεια. Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν είναι ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το ΚΚΕ, δεν είναι ΚΚΕ, και η ΝΔ δεν είναι ΝΔ.


Έλληνες, πράκτορες διεθνών οργανώσεων, έχουν διεισδύσει στα κόμματα και στους πλέον σημαντικούς και ευπαθείς τομείς της κοινωνικής μας ζωής, όπως η Παιδεία, η εξωτερική πολιτική, τα ΜΜΕ, και εργάζονται εδώ και πολύ καιρό συστηματικά. Και έχουν κατορθώσει να δημιουργήσουν ένα σημαντικό προγεφύρωμα, με την οικονομική ενίσχυση των ξένων Κέντρων.


Οι πράκτορες που έχουν καταλάβει την εξουσία προσπαθούν να τη χρησιμοποιήσουν σε βάρος του ελληνικού λαού.


Αυτοί είναι οι «ακραίοι» που βιάζονται. Αυτοί είναι που κάνουν την προπαγάνδα και την πλύση εγκεφάλου, στηριζόμενοι στην άγνοια των πολλών και στην σιωπή των οπορτουνιστών «παντός καιρού», που ψηφίζουν σε όλα ΝΑΙ, για να διατηρήσουν τα προσωπικά τους προνόμια.


Στόχος των «ανθρωπιστικών» μέτρων, που αποφάσισε το υπουργικό συμβούλιο, είναι ο εξισλαμισμός της Ελλάδας. Φυτεύουν μουσουλμανικές κοινότητες σε κάθε δήμο της χώρας. Αυτή η εξέλιξη δεν θα περάσει!


Η «ανθρωπιά» δεν έχει καμία σχέση με τα πολιτικά δικαιώματα και την ιθαγένεια.


Η σιωπηρή αγανάκτηση του ελληνικού λαού θα μετατραπεί σε ποτάμι οργής και αντίστασης που θα τους πνίξει. Και τους πράκτορες στην κυβέρνηση, και τις επιλογές τους και τους νεοταξίτες υποβολείς αυτών των επιλογών. Έχουμε τη δύναμη να τους νικήσουμε γιατί έχουμε αυτό που δεν διαθέτουν:


ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ. 
ΚΑΤΩ ΤΑ ΒΡΟΜΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. 

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΑΚΥΡΩΝΕΙ!

«... δεν τους μαθαίνουν Ιστορία γιατί δεν συμφέρει να ξέρουν και να κρίνουν... άλλοτε χρησιμοποιούσαν την Ιστορία στα σκολειά για να παράγουν εθνικιστικές συνειδήσεις, μετά για να κάνουν κακή κι αδέξια προπαγάνδα ψευτοαριστερίστικη. Όλοι απλώναν αναχρονιστικά τις ιδεούλες τους και τις πίστεις τους στο παρελθόν, κόβαν και ράβαν την Iστορία στα μικρά μέτρα τους... Σιχάθηκα μια ζωή να παλεύω να διαλύσω ψευτοϊστορικές ερμηνείες του παρελθόντος, εθνικιστών και τάχα μαρξιστών, τάχα συντηρητικών και τάχα προοδευτικών, να μην θαρρούν τα παιδιά πως η αρχαιοελληνική πόλις είναι ό,τι τάχα η εθνικιστική πατρίδα» (Ρένος Αποστολίδης, Ιούνιος 1993)

Mε αφορμή την αναγγελθείσα «ελληνοποίηση» μεταναστών από την ελληνική Πολιτεία, με την ισχυρότατα συμβολική παρουσία μάλιστα του αρχιεπισκόπου Αθηνών στο υπουργικό συμβούλιο της 22ας Δεκεμβρίου 2009 το οποίο προετοίμασε τις διαδικασίες, καθώς και τις μετέπειτα από κοινού εμφανίσεις του ιδίου και του πατριάρχη Νέας Ρώμης σε στέκια μεταναστών, τον τελευταίο καιρό γινόμαστε θεατές αλλεπάλληλων λεκτικών αλλά και φυσικών συγκρούσεων ανάμεσα σε δύο πλήρως εκφασισμένα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας που δήθεν κόπτονται από αντιδιαμετρικές θέσεις επί του σοβαρού αυτού ζητήματος. Ένας βαρύτατα εκφασισμένος λόγος (δηλαδή γεμάτος από υπεργενικεύσεις, υπεραπλουστεύσεις, παράλογες επαγωγές και ωμές στοχοποιήσεις) απειλεί να διαχυθεί παντού στην ήδη προβληματική, λόγω χαμηλού επίπεδου παιδείας και ισχυρής θρησκοληψίας, ελληνική κοινωνία, απειλώντας μάλιστα να τιμωρήσει κι από πάνω τους υπόλοιπους πολλούς και φυσιολογικούς ανθρώπους που αρνούνται να συμμετάσχουν σε αυτό το τσίρκο πολιτικού και κοινωνικού πρωτογονισμού.
Ως θρησκευτικός φορέας (δηλαδή ως ο φορέας της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας), το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών δεν θέλησε έως τώρα να πάρει θέση επάνω σε αυτό το σύνθετο, πολυεπίπεδο και πολυπαραμετρικό ζήτημα, κρίνοντας ότι για τα του Κράτους (και επί του προκειμένου για υπηκοοποίηση ανθρώπων) αρμόδιο είναι το Κράτος και μόνο αυτό, υπό την εκάστοτε αιρετή κυβέρνησή του. Είναι γνωστή άλλωστε και χιλιοειπωμένη η ιστορικά τεκμηριωμένη θέση μας ότι το Έθνος (και επί του προκειμένου το Ελληνικό, για την παλινόρθωση του εθνισμού του οποίου εμείς αγωνιζόμαστε) δεν ταυτίζεται με το όποιο Κράτος, ακόμα και στις περιπτώσεις που αυτές οι δύο εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους οντότητες τυγχάνει να μοιράζονται το ίδιο όνομα.
Από τη μία πλευρά όμως γινόμαστε μάρτυρες μιας αδικαιολόγητης σπουδής της Πολιτείας να επιχειρεί εν μέσω κρίσης την «ελληνοποίηση» μεταναστών, την οποία σκοπίμως δεν αποκαλεί «απονομή υπηκοότητας» αλλά «απονομή της ελληνικής ιθαγένειας». Και αυτό προκαλεί σε κάθε εγγράμματο άνθρωπο εύλογους συνειρμούς, καθώς είναι αδύνατον να φαντασθούμε ότι οι κυβερνητικοί παράγοντες δεν γνωρίζουν ότι ο όρος «ιθαγένεια» στην γλώσσα των Ελλήνων αποτελεί σύνθεση των λέξεων «ιθύς», δηλαδή ευθύς / αληθής και «γένος», συνεπώς παραπέμπει ευθέως στην καταγωγή και σημαίνει τον αυτόχθονα, τον γηγενή, τον επιχώριο. Από την άλλη πλευρά γινόμαστε επίσης μάρτυρες της χονδροειδούς (όπως το συνηθίζουν άλλωστε) παρέμβασης επί του ζητήματος ουκ ολίγων στελεχών της δικτατορεύουσας Ορθόδοξης Εκκλησίας, γνωστών για τις φασιστικές και μισαλλόδοξες θέσεις τους, καθώς και της εκ μέρους τους κινητοποίησης των πολλών παρεκκλησιαστικών μηχανισμών τους που παριστάνουν τις πολιτικές οργανώσεις ή τους πολιτιστικούς φορείς. Λογικό είναι λοιπόν ότι τα παραπάνω οδηγούν σε άρση του όποιου δικού μας αυτοπεριορισμού και συνεπώς η Ελληνική Εθνική Θρησκεία δικαιωματικά εκφράζει δια του παρόντος την θέση της, καταδικάζοντας προηγουμένως ισόποσα:
1. Τους προγραμματισμένους από μια πονηρή προπαγάνδα 120 ετών αυτοαποκαλούμενους «διεθνιστές», οι οποίοι, αγνοώντας ότι η επαναφορά των όρων «ελευθερία», «δημοκρατία», «πατρίδα» και «έθνος» μετά από αιώνες αφανισμού τους από τον κυρίαρχο Χριστιανισμό, έγινε και εδραιώθηκε από την ευρωπαϊκή δημοκρατική Αριστερά της περιόδου 1790 - 1890, λειτουργούν ως σκύλοι του Παβλώφ κάθε φορά που ακούνε να γίνεται λόγος για «έθνος» και «πατρίδα» και βγάζουν προς αυτά το πιο απροκάλυπτο μίσος, προσπαθώντας να πείσουν τον εαυτό τους και τους άλλους ότι για να είναι κάποιος σωστός άνθρωπος πρέπει πρωτίστως να είναι άρριζος και άπατρις. Προσωποποιήσεις της απόλυτης αντίφασης, από την μία υπερασπίζονται (όσοι υπερασπίζονται.) με υποκρισία τα αυτόχθονα Έθνη της αμερικανικής ηπείρου, τις ιθαγενείς «παραδόσεις» ή ζητούν «πατρίδα για τους Παλαιστινίους» και από την άλλη θεωρούν ύποπτη «φασιστικότητας» την επίκληση του έθνους, της παράδοσης και της πατρίδας στην Ελλάδα από Έλληνες Εθνικούς! Η πιο ανατριχιαστική έκφραση αυτών των «διεθνιστών» φασιστών (χειριστών δηλαδή υπεργενικεύσεων, υπεραπλουστεύσεων, παράλογων επαγωγών και ωμών στοχοποιήσεων) υπάρχει μάλιστα γραμμένη σε κάποιους τοίχους της Αθήνας: «Καρκίνο στο συκώτι του κάθε πατριώτη!»   
2. Τους προγραμματισμένους από την περίπου ίσης ηλικίας με την προηγούμενη εθνοκάπηλη «ελληνο»χριστιανική προπαγάνδα αυτοαποκαλούμενους «εθνικιστές», τους μεγαλύτερους εχθρούς του Ελληνικού Έθνους, την φύση του οποίου διαστρεβλώνουν πολύτροπα και κακοποιούν, ταυτίζοντάς το με την τυπική υπηκοότητα σε ένα σχετικά νεοσύστατο (19ος αιώνας) Κράτος που απλώς ονομάζεται «Ελληνικό», αλλά και, ακόμα χειρότερα, με την ιδιότητα του πιστού της βαθύτατα ανθελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτούς που προσπαθούν να μας πείσουν ότι το να αγαπάμε το Έθνος μας ταυτίζεται με την υποχρέωση να υποτασσόμαστε σε αυτούς που κατεξοχήν το πολεμάνε (δηλαδή τους ορθόδοξους θεοκράτες) ή να αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα το να φέρει ο εχθρός μας το όνομά μας με γελοίες εξισώσεις τύπου Έλληνας ίσον Χριστιανός Ορθόδοξος! Προσωποποιήσεις της απόλυτης αντίφασης, από την μία παριστάνουν ότι σέβονται τον πραγματικό, δηλαδή προχριστιανικό Ελληνισμό και από την άλλη θεωρούν ύποπτη «αντεθνικότητας» την ιστορική άρνηση του ανθελληνικού Βυζαντίου ή το κάλεσμα για παλινόρθωση αυτού ακριβώς του πραγματικού, δηλαδή προχριστιανικού Ελληνισμού! Αγκαλιάζουν ανενδοίαστα τις πιο χυδαίες μορφές ρατσισμού, ξενοφοβίας, μισαλλοδοξίας και κοινωνικού φασισμού, ο δε πιο ανατριχιαστικός παραλογισμός τους είναι η αρκετά βίαιη απαίτησή τους για μία δήθεν «εθνική ενότητα», την οποία φυσικά εννοούν μόνο κάτω από τις ισχύουσες συνθήκες της ορθοδοξοκρατίας και όχι μέσα από την ανατροπή τους: για να σώσουμε έναν απροσδιόριστο και θολό «Ελληνισμό» ή μία ενδοσυνοριακή «πατρίδα» (άγνωστη λέξη ούτως ή άλλως στα «ιερά» βιβλία της θρησκείας τους!) πρέπει όχι μόνο να μισούμε όλους τους αλλοεθνείς αλλά και από πολέμιοι της ορθόδοξης θεοκρατίας να γίνουμε υπηρέτες και τραμπούκοι της!     
Το ζήτημα της ελληνικότητας ή μη ελληνικότητας, αντίθετα από το ζήτημα της «ελληνοποίησης» μεταναστών είναι εξαιρετικά απλό. Έλληνας είναι μόνον όποιος με ελεύθερη βούληση αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοιος, όποιος τιμά ΟΛΗ την ιστορική διαδρομή του Ελληνικού Έθνους, είτε την εποχή που αυτό ήταν ελεύθερο και αυτεξούσιο, είτε τις εποχές που ήταν υπόδουλο σε ξένους κυρίαρχους, όποιος (τουλάχιστον) σέβεται την Ελληνική Εθνική Παράδοση και Θρησκεία και τέλος, όποιος εκδηλώνει εμπράκτως στην ζωή του και επίσης μεταδίδει στους συνανθρώπους του τα κύρια χαρακτηριστικά της Ελληνικότητας που είναι η Ελευθεροπρέπεια, η Αρετή και ο Ανθρωπισμός.
Η δική μας ένσταση στην «ελληνοποίηση» μεταναστών που ετοιμάζει το ελληνικό Κράτος είναι ότι αυτή θα γίνει με κριτήρια που δεν έχουν σχέση με την πιο πάνω απλή, ιστορικά έγκυρη και ορθή διατύπωση της ελληνικότητας, με αποτέλεσμα ο πραγματικός Ελληνισμός να βρεθεί σε ακόμα δυσχερέστερη θέση, περαιτέρω μειούμενος σε ποσοστό επί του «γενικού πληθυσμού» των υπηκόων του Κράτους που απλώς λέγεται «Ελληνικό». Ενώ αριθμητικά όσο και ποιοτικά είχαμε έως τώρα απέναντί μας τους ανθέλληνες ρασοφόρους, το κατ' απονομήν «ελληνικό» (μέσω υπηκοότητας) «ποίμνιό» τους, τους πωρωμένους και ανιστόρητους βυζαντινόπληκτους ρωμιούς («ελληναράδες») και τα παγκοσμιοποιημένα αντιπατριωτικά «fashion victims» της Παγκοσμίου Ιερουσαλήμ, τώρα η ποικιλία θα αυξηθεί και ο ζωολογικός κήπος θα φιλοξενεί και άλλα πολιτισμικά είδη που, όπως και τα προηγούμενα, θα απέχουν έτη φωτός από τον μοναδικό, έλλογο και δοξαστικό για τον Άνθρωπο πολιτισμό που ενέπνευσαν στους προγόνους μας, σε αυτά εδώ τα χώματα, οι Ολύμπιοι Θεοί.
Γνωρίζουμε πόσο δύσκολη είναι η θέση μας και πόσο δυσκολότερη θα γίνει σίγουρα στο μέλλον, όμως εμείς οι Έλληνες Εθνικοί από πλευράς μας δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα. Τον τίμιο αγώνα για την παλινόρθωση της Ελληνικής Παράδοσης, Θρησκείας και καθημερινού Τρόπου στην πατρίδα ΜΑΣ, στην χώρα των Ελλήνων, αφετηρία του οποίου αγώνα υπήρξε το κίνημα των πληθωνιστών ομοεθνών μας τον 15ο αιώνα και τα αιτήματα του οποίου εμείς σήμερα επαναπροβάλλουμε και προσυπογράφουμε. Έναν αγώνα που έχει προ πολλού προσδιορίσει με σαφήνεια τον πραγματικό εχθρό, δηλαδή την ορθόδοξη θεοκρατία που έως σήμερα έπνιγε συστηματικά στην γέννησή της κάθε απόπειρα του Έθνους των Ελλήνων να σηκώσει κεφάλι. Όλοι οι άλλοι είναι απλώς σύμμαχοι ή μισθοφόροι αυτού του ενός πραγματικού εχθρού, παρόλο που παρατάσσονται απέναντί μας με διαφορετικές αμφιέσεις και προσωπεία.
Δεν θα πέσουμε ποτέ στην παγίδα να επιλέξουμε ηλιθιωδώς ποιος θα ακυρώνει αύριο τον πραγματικό Ελληνισμό και να συναινέσουμε έτσι στην ακύρωσή μας. Το εάν θα είναι η ελλαδική ή η κωνσταντινουπολίτικη, η βαλκανική ή η ευρωπαϊκή, η ιουδαϊκή ή χριστιανική ή μωαμεθανική, η διεθνιστική ή η ψευτοπατριωτική, η παλαιομοδίτικη ή η μοντέρνα εκδοχή της Παγκόσμιας Ιερουσαλήμ, αυτό αφορά μόνο την ίδια σε επίπεδο εσωτερικής κατανομής αρμοδιοτήτων στα διάφορα κομμάτια της. Είτε απέναντί της συνολικά, είτε απέναντι στα διάφορα μεμονωμένα κομμάτια της που κάθε φορά θα βρίσκουμε απέναντί μας, εμείς οι Έλληνες Εθνικοί, όπως αυτονόητα και οι άλλοι Εθνικοί του πλανήτη, θα αγωνιζόμαστε ακατάπαυστα για το μη διαπραγματεύσιμο δικαίωμα όχι μόνο να υπάρχουμε, αλλά και να μεταδίδουμε την δική μας Παράδοση στις γενιές που ακολουθούνε.
Τολμάμε να αγωνιζόμαστε. Τολμάμε και να νικάμε. 
ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

«Μακράν σταθήτε βέβηλοι, να ο Θεός εφάνη!
να οι ναοί εσείσθηκαν εις ταις κρυφαίς σπηληαίς μας,
και το βουνό του Παρνασσού συθέμελον βρυχάται.
Πάλιν εκαταδέχθηκε ο Απόλλων να γυρίση
εις τα παληά λιμέρια του, να ζωντανεύση πάλιν
το σπήλαιον που τώβοσκεν αιώνια σαπίλλα,
πάλιν εμπνέει τας ψυχάς των σοβαρών ανθρώπων
και φωλιαστός 'ς τα σωθικά στρέφει, γεννά τον οίστρον,
οπού ποτίζει την καρδιάν με βακχικήν μανίαν
και την ψυχήν μας συγκινεί, πιέζει και συντρίβει...
Ελάτε ν' αγκαλιάσωμεν τους πατρικούς Θεούς μας,
και πρώτον τον μονογενή που μ' άσβεστον λαμπάδα
τον κόσμον όλον κυβερνά, τον Ήλιον πατέρα...
που το πάθος του εδήλωσε κρυμμένος 'ς την μαυρίλλαν
του σκοταδιού, λοξά θορών τα έργα των κακούργων.
Ούτε η δυστυχία μας, τα θαυμαστά μνημεία,
αι τέχναι μας, αι αρεταί κ' αι θείαι συγγραφαί μας
αυτούς τους συνεκίνησαν! κ' έπεσαν τόσα κάστρα
από φωτιάν και σίδηρον σύρριζα φαγωμένα,
και τόσοι χρυσομάρμαροι ναοί των ουρανίων,
κι άνθρωποι που 'χαν εξ αρχής το κράτος γης, θαλάσσης
εδιώχθησαν, κι από ταις σπηληαίς εδιώξαν τα θηρία,
κι ακόμη, δυστυχής εγώ, Ιερόν ζητώ 'ς τον κόσμον!   
Ημείς, οπού το ύστερον ξεθύμασμα της Μοίρας
από πατρίδα εχώρησε και τάφους των γονέων
μένομεν εις παράδειγμα της ανθρωπίνης τύχης.
Αλλ' αν του Βασιλέως μου και του υιού συνάμα
δεν δράμη η βοήθεια, ώ τότε επί τέλους
αι χάριτες ας σβέσωσι της θείας μας της γλώσσης
κι αυταί αι τέχναι ας χαθούν, τα ονόματα τα τόσα,
οπού τα καθιέρωσαν οι κόποι κ' οι αιώνες,
'ς τον βούρκο της λησμονησιάς δια πάντα ας ποντισθώσι,
κι αυτοί εδώ των Πελασγών τα λείψανα ας λάβουν,
και τ' άγια μυστήρια, κι ας φιλοτιμηθώσι
να διασώσουν την τιμήν τοσούτων ονομάτων,
και τα βιβλία που δηλούν τόσους και τόσους κόπους
ψυχών οπού ενίκησαν τον χρόνον και τον Άδην.
Αυτή, ώ πάτερ Ήλιε, θα γίνη η οπλοθήκη
οπού μια 'μέρα την πτωχήν φυλήν θ' αναγεννήση»
(αποσπάσματα από τον «Ύμνο στον Ήλιο» του Μιχαήλ Μάρουλλου, πληθωνιστή «στρατιότο» του 15ου αιώνα, μετάφραση του εθνικού μας ιστορικού Κωνσταντίνου Σάθα - «Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη», τόμος Ζ)
ΠΗΓΗ: ΥΣΕΕ

Η Ελλάδα υποδουλώθηκε!

Φαντάζομαι ότι σήμερα θα κάνουν πάρτι όλοι οι στρατιώτες της παγκοσμιοποίησης: Δήμου, Μανδραβέλης, Ρεπούση, Δραγώνα, Διαμαντοπούλου, Κουτσίκου, Πρετεντέρης… και γιατί όχι εξάλλου; Κόποι τόσων χρόνων έφεραν αποτέλεσμα! «Χωρίς εθνική κυριαρχία, το έργο της εθνικής αποδόμησης γίνεται απείρως ευκολότερο.» Άξιος ο μισθός σας, τον κερδίσατε επάξια τόσα χρόνια, μολύνοντας και καταστρέφοντας τον κοινωνικό ιστό, εισηγούμενοι – κύριε Κωστόπουλε- το λάιφ στάιλ , και μπολιάζοντας ταυτόχρονα τους άξεστους βαλκάνιους με την μανία της επίδειξης του γρήγορου πλουτισμού. Γλιστερών προθαλάμων, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη Λαμογιά. Επιτέλους όλα είναι πιο εύκολα τώρα! Χωρίς εθνική κυριαρχία, το έργο της εθνικής αποδόμησης γίνεται απείρως ευκολότερο. Τι έχει σειρά τώρα; Η γλώσσα; Η Ιστορία; Η αλλοίωση του πληθυσμού; Η πολιτισμικότητα; Η Θράκη; Το Αιγαίο; Ο αέρας που αναπνέουμε; Τι ενοχλεί τους Δεσπότες σας; Ποια είναι η επόμενη αποστολή σας;
Από το στόμα σας και... την πένα σας βγήκαν όλα αυτά τα χρόνια λόγια και λέξεις που κανείς ξένος, εχθρός και πολέμιος, του Ελληνικού τρόπου σκέψης και πνεύματος , δεν τόλμησε να ξεστομίσει η να γράψει.
Ναι αγαπητέ τεύτονα αρθρογράφε Marc Beise η Ελλάς απώλεσε την εθνική της κυριαρχία σήμερα, μόνο που δεν γίνεται αυτό για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αυτή την φορά μόνο δεν ξέρει ποιος είναι ο εχθρός. Δεν είναι ούτε οι Ρωμαίοι, ούτε οι βυζαντινοί, ούτε οι Φράγκοι, ούτε οι Τούρκοι. Αυτή την φορά ο εχθρός είναι μάλλον η μόλυνση, που την χτυπά στα κόκκαλα και στο νευρικό σύστημα. Που εξαπλώθηκε γρήγορα και σήμερα το 95 τοις 100 της χώρας νοσεί βαριά.
Αποσβολωμένοι οι Έλληνες παρακολουθούν τις εξελίξεις και τα χειρότερα που έρχονται. Ο εκσυγχρονισμός, η διαφθορά, ο ευδαιμονισμός, η γκλαμουριά, ο ξέφρενος καταναλωτισμός, τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας για να εξυπηρετήσουν τα προηγούμενα, το ζοφερό μέλλον που αχνοφέγγει, τους μετάλλαξε από ενεργούς πολίτες σε λοβοτομημένους υπηκόους.
Αυτό το 95 τοις 100 είναι ο σημερινός εχθρός της χώρας. Δυστυχώς.
Μόνο που ο ιός αυτός είχε μια γεύση από τα παλιά. Είχε χρησιμοποιηθεί στο κορμί της Ελλάδας με άλλη μορφή και σαν αποτέλεσμα είχε από τότε και μέχρι σήμερα να βγει ο Άνθρωπος από το κέντρο του κόσμου, και την θέση του να πάρουν οι μαυροφορεμένες, σκελετωμένες σκεπτομορφές του χριστιανισμού.
Νεκρώθηκαν οι μνήμες, κόπηκε ο ομφάλιος λώρος, πάγωσε ο χρόνος!
Έκτοτε έφυγε ο Πολίτης και ήρθε ο Δούλος, με τον Αρχιμανδρίτη και το Ποίμνιο του.
Τι απογοήτευση αγαπητέ Τεύτονα!!! Δεν μας υποδούλωσες σήμερα, είμαστε υπο-δούλοι εδώ και εκατοντάδες χρόνια!
Παρ' όλα αυτά είχε μείνει και κάποιο σπέρμα, όπως έλεγε και κάποιος «εθνικιστής» της εποχής, που ισχυριζόταν ότι … “φημί γαρ το μεν Ελληνικόν γένος αυτό αυτώ οικείον είναι και συγγενές, τω δε βαρβαρικώ οθνείον τε αλλότριον”. –[μετ.: “Οι Έλληνες μεταξύ τους είναι οικείοι και συγγενείς, ενώ με τους βαρβάρους είναι άσχετοι και ξένοι” - Πολιτεία 470γ].
Με την δεύτερη και ισχυρή δόση του εκσυγχρονισμού και της παγκοσμιοποίησης επιχειρείται να πεταχτεί στο ανάθεμα ό,τι έχει μείνει από αυτό το σπέρμα και την λέξη Ελλάδα, Ελληνικό, Έλληνας, και Ελληνίδα.
«Αλλά μη ην δ εγώ εις ικανός γενόμενος, πόλιν έχων πειθόμενην, παντ επιτελέσαι τα νυν απιστούμενα». [μετ.: “Αρκεί όμως, είπα εγώ, να βγει ένας μόνον άξιος, που να έχει στα χέρια του μια πολιτεία πειθαρχημένη, και θα τα κατορθώσει όλα αυτά που τώρα φαίνονται απίστευτα.”].
Αυτή η πολιτεία είναι το 5 τοις 100.
Αυτή είναι η αναγκαία και ικανή συνθήκη, η κρίσιμη μάζα, για να σωθεί η Πατρίδα μας.
Θα μας βρείτε μπροστά σας Αγαπητοί, σας ξέρουμε έναν προς έναν, και θα μας μάθετε και εσείς με τα ονόματα μας έναν προς έναν. Ούτε μάσκες, ούτε νεοταξικές κουκούλες.
Πολλοί από εσάς δεν αντέχετε ούτε την αναγνώριση. Τρανή απόδειξη αυτός εδώ ο ιστότοπος που μόλις παρακολούθησε αυτούς που μας παρακολουθούν, στον πανικό σας, τον κλείσατε!!
Έχουμε πολλά να πούμε!

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ NEO ΠΟΛΕΜΟ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΚΡΥΦΕΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

Το πρώτο ταξείδι του πρωθυπουργού των γραικύλων ήταν για να καταθέσει ξανά στέφανο στο μνημείο του σφαγέα των Ελλήνων! Μήπως ήταν θείος του;

Η συσζήτηση για παραχώρηση ελληνικής ιθαγένειας στους λαθρομετανάστες αποτελεί μια «μετά πολλών προηγουμένως» εθνική προδοσία, χειρότερη από εκείνη του 1453 (!!!). Τότε οι ελληνες και οι χριστιανοί γνώριζαν ότι οι μουσουλμάνοι είναι κατακτητές, δηλαδή εχθροί, και η επίγνωση αυτή διατηρήθηκε για πάνω από τετρακόσια έτη. Σήμερα, κίναιδοι και πρωκτόλακοι πολιτικοί, (τους οποίους όρισαν ως αντιπροσώπους τους ξένες μυστικές υπηρεσίες για να διοικούν την Ελλάδα), αποτελούν τον πλέον επικίνδυνο εχθρό των Ελλήνων, όλων των εποχών, περισσότερο και από τους πέρσες. Διότι, με ύπουλες παρανομίες και παραβιάσεις του συντάγματος, προσπαθούν να εξισλαμίσουν τον πληθυσμό του τόπου μας, ώστε να αποφύγουν την κατά μέτωπο επίθεση. Βεβαίως, όλες αυτές οι φαινομενικώς πολιτικές κινήσεις, αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης πολεμικής στρατηγικής, και όταν η διάβρωση στο ελλαδιστάν καταρρακώσει τις αντιδράσεις του λαού, φυσικά θα ακολουθήησει και πολεμική επίθεση, μόνο και μόνο για επικύρωση της εξουσίας με νέους αποδοτικώτερους όρους για τους μουσουλμάνους. Όσοι πιστεύουν ότι θα συνηπάρξουμε, είναι ηλίθιοι σε βαθμό κακουργήματος.

• Η ιθαγένεια, δηλαδή η καταγωγή της γενειάς, δεν παραχωρείται με σφραγίδες, αλλά εκ της φυλετικής καταγωγής και του τόπου, εφ' όσον φυσικά διατηρείται και η πολιτισμική συνέχεια. Π.χ. ένας τσιγγάνος παραμένει τσιγγάνος αν και γεννήθηκε στην Ελλάδα, διότι και η φυλετική καταγωγή του είναι δεν ελληνική, (αλλά από τους Τσιγιάνους της Μογγολίας), ούτε και πολιτισμικώς αλλοτριώθηκε.

• Η υπηκοότητα, δηλαδή σε ποίου κράτους την νομοθεσία υπακούς, είσαι νομοταγής πολίτης, παραχωρείται με εντολή, διότι είναι επίκτητο στοιχείο. Οποιοσδήποτε ξένος σε οποιαδήποτε χώρα (πλην της Ελλάδος) επιβάλλεται να σέβεται την νομοθεσία του κράτους στο οποίο βρίσκεται. Η παραχώρηση υπηκοότητος εννοεί την μόνιμη διαμονή ή διαμονή επί μακρώ... χωρίς να χρειάζεται τακτική ανανέωση της αδείας παραμονής. Δηλαδή είναι πλέον μόνιμος φιλοξενούμενος.

Ποίοι ζήτησαν, τί ζήτησαν; τί έδωσαν οι πολιτικοί; Οι μουσουλμάνοι ζήτησαν να γίνουν Έλληνες, δηλαδή να μάθουν την ελληνική γλώσσα, να σεβαστούν τον ελληνικό πολιτισμό; Αποποιήθηκαν μήπως το θρήσκευμά τους! Βάσει του συντάγματος ουδείς έχει το δικαίωμα να παραχωρεί εθνικά δικαιώματα στους ξένους. Κάποτε εκτελέστηκε αγγελιοφόρος επειδή χρησιμοποίησε την ελληνική γλώσσα για βάρβαρα προστάγματα. Θέλετε πολιτισμό; Προστατέψτε τον από τους βαρβάρους!

ΠΗΓΗ: ΕΥΜΟΛΠΙΔΕΣ

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΑΡΘΡΟ, ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«Η ιδεολογία των δικαιωμάτων ΤΟΥ ανθρώπου και το δικαίωμα ΤΩΝ ανθρώπων»
των ΑΛΑΙΝ  ΝΤΑ ΜΠΕΝΟΥΑ ΚΑΙ ΓΚΙΓΙΩΜ ΦΕΫ
Εκδ. «ελεύθερη σκέψις»

Λέγεται ότι, κατά την διάρκεια μιας συνεδριάσεως της επιτροπής που επιφορτίστηκε να διατυπώσει την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που επικυρώθηκε το 1948, κάποιος που απορούσε και θαύμαζε για το ότι τόσοι εκπρόσωποι διαφορετικών ιδεολογιών μπορούσαν να συμφωνήσουν για την έννοια των «δικαιωμάτων του ανθρώπου», έλαβε την απάντηση ενός άλλου συνέδρου, ότι υπήρχε πράγματι μια συμφωνία αλλά υπό τον όρο κανένας να μη ρωτήσει «γιατί πράγμα»! (Αναφέρεται στην ιταλική έκδοση «Idiritti del’ uomo» - τα δικαιώματα του ανθρώπου – εκδ. Μιλάνου, 1960 σελ. 12).
   Πράγματι, επιφανειακά είναι ωραίο πράγμα να διακηρύσσεται ότι «όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαιώματα», ή ακόμη ότι «όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ως προς την αξιοπρέπειά τους». Αλλά τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις; Αναφορικά σε τι έχουν δικαιώματα οι άνθρωποι; Για ποιόν άνθρωπο γίνεται λόγος; Τι είναι η «ίση αξιοπρέπεια»; Αυτά είναι τα ερωτήματα στα οποία πρέπει να δώσουμε απάντηση.
   Η ιδεολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου στηρίζεται σε τέσσερα άρθρα πίστεως:
   Την δοξασία της ενότητας του ανθρώπινου είδους, δια της ηθικής σημασίας της ενότητας αυτής.
   Την δοξασία της υπάρξεως ενός «ανθρώπινου προσώπου», ανεξάρτητα από τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά κάθε ατόμου.
   Την δοξασία μιας «ανθρώπινης φύσεως», που καθιστά την βάση ενός «φυσικού δικαιώματος».
   Την δοξασία της πρωτοκαθεδρίας του ατόμου έναντι των οργανικών και ιστορικών κοινοτήτων που αποτελούν τις πνευματικές καλλιέργειες (κουλτούρες) των λαών και των εθνών.
   Η πρώτη από τις δοξασίες αυτές συνίσταται στο να θεωρεί κανείς αυταπόδεικτο ότι «κάθε άνθρωπος είναι μέλος ενός μοναδικού και οικουμενικά κυρίαρχου ζωικού είδους – του Homo Sapiens - όχι μόνον ατομικά, αλλά και ότι αυτό το βιολογικό γεγονός συμπεριλαμβάνει και ηθικές υπευθυνότητες» (Έντμουντ Ληήτς, «Η ενότητα του ανθρώπου και άλλα δοκίμια»). Η ενότητα του ανθρώπινου είδους τίθεται εδώ με την μορφή ισοδυναμίας.
   Σύμφωνα με την έννοια αυτή, η ανθρωπότητα (θα πρέπει να) είναι αρκετά «ομοιογενής», ώστε κάθε άτομο να μπορεί να θεωρείται ουσιαστικά ισοδύναμο μ’ ένα άλλο. Έτσι, οι διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ των ανθρώπων θα έπρεπε να θεωρούνται επιφανειακές, δευτερεύουσες, ή μεταβατικές.
   Η ιδέα αυτή σαν «εμφανής», είναι σχετικά νέα. Και δικαίως ο Μισέλ Φουκώ σημειώνει ότι «ο άνθρωπος είναι μια εφεύρεση, της οποίας η αρχαιολογία της σκέψεώς μας αποδεικνύει εύκολα την αρχαία ημερομηνία της». («Οι λέξεις και τα πράγματα», εκδ. Γκαλιμάρ, 1966). Αλλά η διακήρυξη αυτή έχει μακρά προηγούμενη ιστορία.
   «Η ιδέα του ανθρώπου είναι βιβλική», γράφει η Μπλαντίν  Μπάρρετ Κρήγκελ.
   Πράγματι, η Βίβλος είναι  η πρώτη που, από την έναρξη του χρόνου, φέρνει στο προσκήνιο έναν μοναδικό άνθρωπο (ή μια μοναδική ανθρωπότητα) δημιούργημα ενός Θεού, επίσης μοναδικού.
   Σύμφωνα με την Ζολύ Άϊζενμπερκ και τον Αρμάν Αμπεκασί «ο Εβραίος, αναλογιζόμενος τις πρώτες στιγμές της ανθρωπότητας, θέτει αυθόρμητα ένα μόνο πρόγονο στην καταγωγή της.
   Γιατί;
   Διότι στο επίπεδο των δικών του πνευματικών αξιών, θέλει να υπογραμμίσει με δύναμη την ισότητα των ανθρώπων και έτσι την ανάγει στην ενότητα της καταγωγής. (...) Ενότητα του ανθρώπου, αλλά επίσης ενότητα του ανθρώπινου είδους. Οι ραβίνοι μας, λένε:
   Να γιατί ο Θεός δημιούργησε την ανθρωπότητα από έναν μοναδικό άνθρωπο. Για να μη μπορεί κανείς να πει ότι ο δικός του πρόγονος προϋπήρχε του άλλου. Και προσθέτουν:
   Όλοι οι άνθρωποι είναι όσοι, σαν δημιουργήματα ενός και του ίδιου θεού, ενός Θεού μοναδικού. (...)  Αν ο Θεός δημιούργησε έναν, μοναδικό άνθρωπο, είναι για να μη μπορεί κανείς να σκεφτεί ότι μπορεί να υπάρχουν πολλοί θεοί. Άρα, η μοναδικότητα του ανθρώπου, μαρτυρεί για την μοναδικότητα του θεού».
   Η θρησκεία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, θεμελιωμένη στον μονοανθρωπσμό εμφανίζεται λοιπόν εξ αρχής δεμένη, αφ’ ενός μεν με τον ισοπεδωτισμό, αφ’ ετέρου δε με τον μονοθεϊσμό. Η βιβλική σκέψη είναι μονοανθρωπιστική και μονογεννηστική, γιατί ακριβώς είναι μονοθεϊστική. Είναι η έμμονη ιδέα του «Ιδίου Πράγματος», η βασιλεία του «Μόνος» (Σ.Μ.: Ελληνικά στο κείμενο). Όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι μπροστά στον Γιαχβέ.
   Για μας, οι διακηρύξεις αυτές δεν αντέχουν σε εξετάσεις. Για την Αρχαία Ευρώπη, η αφηρημένη έννοια «άνθρωπος» δεν υπάρχει. Υπάρχουν «οι» άνθρωποι: είναι Έλληνες, Ρωμαίοι, βάρβαροι, πατρίκιοι, δούλοι κ.ο.κ. Τον 18ο αιώνα, ο Έντμουντ Μπέρκ, κάνοντας κριτική των ιδεών του 1789 ξαναβρίσκει την κοσμοθεώρηση αυτή. Την ίδια περίπου εποχή, ο Ζοζέφ ντε Μαίτρ γράφει: «Δεν υπάρχει η έννοια-άνθρωπος στον κόσμο. Έχω δει στην ζωή μου Γάλλους, Ιταλούς, Ρώσους κ.ο.κ. Μάλιστα, χάρις στον Μοντεσκιέ, ξέρω ότι μπορεί να είναι κανείς Πέρσης. Αλλά τον «άνθρωπο», δηλώνω ότι ποτέ δεν τον συνάντησα στην ζωή μου».
   Μπορεί κανείς βέβαια να μιλήσει για «άνθρωπο» υπό μεταφορική έννοια. Αλά πρόκειται για άνεση της γλώσσας, που, σε τελική ανάλυση, βασίζεται πάντα στην αντίληψη μερικών τύπων ανθρώπων.
   Μπορούμε να μιλήσουμε για τα δικαιώματα των ανθρώπων, για τις ελευθερίες των Ρώσων, των Αφγανών, των Πολωνών, όπως επίσης και των λαών που είναι υποδουλωμένοι στον επεκτατισμό του αμερικανισμού. Ξέρουμε περί τίνος πρόκειται. Αλλά για τα αφηρημένα δικαιώματα ενός «καθαυτού ανθρώπου», δεν ξέρουμε τίποτα και δεν μπορούμε να ξέρουμε τίποτα. Ο «οικουμενικός» άνθρωπος δεν υπάρχει.
   Υπάρχει όμως, αντίθετα μια ζωολογική ενότητα του ανθρώπινου είδους. Με την ακριβή έννοιά της, η «ανθρωπότητα» είναι το ανθρώπινο είδος. Αλλά πρόκειται για καθαρά βιολογική έννοια. Και δεν πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος μπορεί να καθοριστεί ουσιαστικά μέσω των βιολογικών χαρακτηριστικών του. Θεωρούμε, αντίθετα ότι αυτό που είναι το ειδικό στον άνθρωπο, αυτό που θεμελιώνει και συνιστά τον άνθρωπο – ως – άνθρωπο, ανήκει στον τομέα της πνευματικής καλλιέργειας και της ιστορίας.
   Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ζώον. Δεν καθορίζεται μόνο από το γεγονός ότι ανήκει στο είδος. Μάλιστα, απ’ όλα τα ζώα, είναι ο μόνος που δεν είναι ενεργούμενο της συμμετοχής του στο είδος. Ο άνθρωπος είναι ον μορφώσεως (κουλτούρας). Και στο μορφωτικό επίπεδο, δεν υπάρχει κοινό παράδειγμα στην ανθρωπότητα. Από ιστορικής απόψεως, οι πνευματικές καλλιέργειες αποκρυσταλλώνονται πάντα στον πληθυντικό. Το να μιλήσει κανείς από μορφωτικής απόψεως για «ανθρωπότητα» σημαίνει την επαναφορά της μορφώσεως στη φύση, την σμίκρυνση της Ιστορίας σε Βιολογία. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι οπαδοί της ιδεολογίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι αυτοί που πέφτουν στην «βιολογική σμίκρυνση» του ανθρώπου, εισάγοντας μια ηθική επιταγή σ’ ένα γεγονός που ανήκει στον τομέα της ζωολογίας.
   Άλλωστε, η έννοια του «είδους», είναι κι αυτή μεταβατική: η διαδικασία της επιλεκτικής προσαρμογής της φύσεως δημιουργεί μια πολυμορφία, η οποία, με τον χρόνο, είναι ίσως δυνατόν να καταλήξει σε νέα είδη. Κυρίως όμως μπορεί κανείς να αναρωτηθεί αν η έννοια αυτή, όταν αναφέρεται στον άνθρωπο, είναι καταλληλότερη. Όπως γράφει ο Ζακ Ρυφιέ, κατά το μέτρο που, η «πολιτιστική κληρονομικότητα» παίρνει την σκυτάλη από την γενετική κληρονομικότητα, μπορούμε να πιστέψουμε ότι η διαφοροποίηση, που στα άλλα είδη, γίνεται μόνο στο βιολογικό επίπεδο, στον άνθρωπο εξελίσσεται μέσα στις πνευματικές καλλιέργειές του.
   Το είδος «Homo Sapiens», υπογραμμίζει ο Έντμουντ Λήητς, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί «ένα», παρά μόνον αν οι διασταυρώσεις του γίνονταν χωρίς κανένα πολιτιστικο-μορφωτικό εξαναγκασμό. Και τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει: «Υπό την επιρροή των πολιτιστικών-μορφωτικών τους απαγορεύσεων, όλοι οι άνθρωποι και παντού στον κόσμο, συμπεριφέρονται ωσάν να ήσαν μέλη πολλών και διαφορετικών ειδών».
   Η δεύτερη δοξασία στην οποία στηρίζεται η ιδεολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, η δοξασία της υπάρξεως ενός «ανθρώπινου προσώπου», σημαίνει την διακήρυξη υπάρξεως μιας αναλλοίωτης ουσίας του ατόμου, ανεξαρτήτως από όλα τα ειδικά χαρακτηριστικά του.
   «Η γενική ιδιότητα του ανθρώπου, που συμπεριλαμβάνει όλες τις άλλες και συνιστά την ενότητά του, είναι η ιδιότητα του προσώπου του», γράφει ο Ανρί Άρενς. Η «ιδιότητα» αυτή (πρέπει να) βασίζεται σ’ ένα «απόλυτο και θεϊκό» στοιχείο, που εκδηλώνεται στην λογική. «Η λογική, προσθέτει ο Άρενς, ανυψώνοντας τον άνθρωπο υπεράνω της στενής ατομικότητάς του, ανοίγει στην ευφυΐα του τον κόσμο των αρχών, των νόμων, των αιωνίων ιδεών του καλού και του κακού».
   Και η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ισχυρίζεται ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν το «χάρισμα της λογικής» (άρθρο 1). Η ίδια ιδέα είχε υποστηριχθεί και από τον Θωμά τον Ακινάτο (Σ.Μ.: θεολόγος του Μεσαίωνα που προσπάθησε να αποδείξει «λογικά» το καθολικό δόγμα του χριστιανισμού).
   Στην πραγματικότητα, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν απολύτως καμμιά έννοια. Κατ’ αρχήν, το πρόσωπο είναι αδιαίρετο από αυτό από το οποίο αποτελείται, δηλαδή από τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά τού καθενός. Δεν μπορεί λοιπόν να γίνει αντιληπτό, παρά διαφοροποιημένο, μέσα από μια δεδομένη μορφή του.
   Εξ’ άλλου, το πρόσωπο δεν πρέπει να συγχέεται με το άτομο. Όλα τα άτομα δεν μπορούν να είναι ισοδύναμα «προσωποποιημένα». Τέλος, τίποτα δεν μας επιτρέπει να ισχυριστούμε ότι η λογική είναι ισοδύναμα διανεμημένη σε όλους τους ανθρώπους. Ο «κόσμος των αρχών» (που αναφέρει ο Άρενς) δεν μπορεί να υπάρχει παρά υποκειμενικά (ανάλογα με τον κάθε άνθρωπο). Δεν υπάρχουν «αιώνιες ιδέες», ούτε και «καλό» ή «αληθινό», αυτά καθαυτά.
   «Το να είναι κανείς ένα πρόσωπο, γράφει ο Ιούλιος ΄Έβολα, δεν  είναι μια ομοιόμορφη ιδιότητα, ούτε ομοιόμορφα διανεμημένη. Δεν είναι ισοδύναμο αξίωμα σε όλους, ούτε απορρέει αυτομάτως από το γεγονός ότι το άτομο ανήκει στο βιολογικό ανθρώπινο είδος. Το «αξίωμα του ανθρώπινου προσώπου», με όλα όσα συμπεριλαμβάνει, γύρω από το οποίο οι υπερασπιστές του φυσικού δικαίου και οι φιλελεύθεροι κάνουν τόσο θόρυβο, πρέπει να αναγνωρίζεται εκεί που υπάρχει πραγματικά και όχι στον πρώτο τυχόντα. Και εκεί όπου πραγματικά υπάρχει, το αξίωμα αυτό δεν πρέπει να θεωρείται ισοδύναμο σε όλες τις περιπτώσεις. Περιλαμβάνει πολλούς βαθμούς, και δίκαιο είναι να απονέμεται σε καθέναν από τους βαθμούς αυτούς ένα διαφορετικό δικαίωμα, μια διαφορετική ελευθερία (...). Έξω απ’ αυτό το πλαίσιο, ο σεβασμός του ανθρώπινου προσώπου υπό την γενική έννοια, δεν είναι παρά δεισιδαιμονία».
   Η δοξασία υπάρξεως ενός «φυσικού δικαιώματος» απορρέει λογικά από τον ισχυρισμό υπάρξεως μιας αφηρημένης έννοιας «ανθρώπινου προσώπου». Είναι η ιδέα ότι υπάρχει ένα δικαίωμα «μέσα στον άνθρωπο, ενσωματωμένο στη φύση του, που απορρέει από την θεϊκή αρχή, η οποία εκδηλώνεται με την λογική του» (Ανρί Άρενς).
   Έτσι, βλέπουμε ότι η ιδεολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι μια ιδεολογία «φυσικισμού» («νατουραλιστική»). Από τον Θωμά τον Ακινάτο και το έργο του «Summa Theologica» («Θεολογική Σύνοψη») έως τον Κλωντ Λεβύ-Στράους («Φυσικό δικαίωμα και Ιστορία») η ιδεολογία αυτή προϋποθέτει ότι υπάρχει, ή είναι δυνατόν να κάνουμε να υπάρχει μια «φυσική κατάσταση» του ανθρώπου και ότι η κοινωνία έχει σαν σκοπό είτε να την επαναφέρει (ο Ρουσσώ π.χ.), είτε να την δημιουργήσει (ο Λοκ).  Η δοξασία αυτή πραγματοποιεί την ένωση μεταξύ του κλασσικού ιουδαιοχριστιανισμού, ο οποίος πιστεύει στην «φυσική τάξη» και του σύγχρονου ορθολογισμού (ρασιοναλισμού), ο οποίος επιχειρηματολογεί για δήθεν «αντικειμενικές» πραγματικότητες και για δήθεν «οικουμενικούς» νόμους.
   Όλες αυτές οι έννοιες «φυσικής τάξεως», «φυσικού δικαιώματος», ανθρώπινης φύσεως» κ.ο.κ. είναι, αυτές καθαυτές, πολύ αμφιλεγόμενες, κατά το μέτρο που μπορεί να παραχωρήσει κανείς σε πολύ αντιφατικές παραστάσεις για την «φύση» αυτή.
   Η «φυσική κατάσταση» του ανθρώπου δεν είναι η ίδια για τον Καλλικλή, ή για τον Χομπς, ή για τον Ρουσσώ! Είναι κατάσταση «πολέμου» ή «ειρήνης»; Είναι κατάσταση «δικαιοσύνης» ή «αδικίας»; Αυτά είναι ερωτήματα που έθεσε ο Πούφεντορφ στην πολεμική του κατά του Χομπς. Δεν είναι του παρόντος να δοθούν εδώ απαντήσεις. Θα περιορισθούμε στο να υπενθυμίσουμε ότι, για μας, ο άνθρωπος δεν έχει άλλη «φύση» από την πνευματική καλλιέργεια, μέσω της οποίας δημιουργεί τον εαυτό του. Μόνος, υπό την αφηρημένη έννοια, έξω από κάθε ευκαιρία μορφοποιήσεώς του, ο άνθρωπος δεν είναι ούτε «καλός», ούτε «κακός». Δεν είναι απολύτως τίποτα.
   Ο άνθρωπος δεν υπάρχει σαν «άνθρωπος», παρά μορφοποιημένος από τους θεσμούς και τις ιστορικές του δομές. Ο Γκάμσι, μολονότι ακόμη αιχμάλωτος των μαρξιστικών σχηματοποιήσεων, είναι πιο πραγματιστής από τους συνηθισμένους υπερασπιστές της ιδεολογίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όταν γράφει ότι «δεν υπάρχει ανθρώπινη φύση αφηρημένη, σταθερή και αμετακίνητη» γιατί «η ανθρώπινη φύση είναι το σύνολο των ιστορικά καθορισμένων κοινωνικών σχέσεων».
   Δεν υπάρχει «φυσικός» άνθρωπος. Για μας, η κοινωνία, πρέπει να δημιουργήσει περισσότερο το «ανθρώπινο πρόσωπο», παρά να το αναγνωρίσει σαν κάτι που υπάρχει ήδη.
   Τέλος, το δόγμα του ατομικισμού απορρέει κι αυτό από τον «μονοανθρωπισμό». Αν υπάρχει μια έννοια «ανθρώπου αυτού καθαυτού», τότε, οι συλλογικές συγγένειες που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους μεταξύ τους, μετρούν πολύ λίγο. «Η μονοθεϊστική νοοτροπία και η ανθρωπιστική της εκδήλωση προωθούν, κατά κάποιο τρόπο, τον ατομικισμό», γράφουν η Ζολύ Άϊζενμπεργκ και ο Αρμάν Αμπεκασσι.
   Πράγματι, στο όνομα ενός «ανθρώπινου προσώπου» οικουμενικού τύπου, είναι πάντα δυνατόν να θεωρήσει κανείς τον εαυτό του αποσυνδεδεμένο από κάθε υποχρέωση προς μια ορισμένη κοινότητα. Τότε, το απόλυτο της «ανθρωπότητας» ενώνεται με το απόλυτο του «ατόμου», όπως ακριβώς ο αντικειμενισμός της θεωρίας του «φυσικού δικαιώματος» ενώνεται με τον πιο αχαλίνωτο υποκειμενισμό του ατομικισμού: απόδειξη κι αυτή ότι οι άκρες υπερβολές ενώνονται. Η διάσταση που αρνούνται είναι η ενδιάμεση διάσταση: αυτή που αγκυροβολεί τον άνθρωπο μέσα σε μια πνευματική μορφοποίηση, σ’ ένα λαό, σ’ ένα έθνος.
   Αλλά οι ενδιάμεσες κοινότητες έχουν επίσης δικαιώματα, όπως έχουν και καθήκοντα. Ο λαός έχει δικαιώματα. Το έθνος έχει δικαιώματα. Η κοινωνία, το κράτος, έχουν δικαιώματα. Αντίστροφα, το άτομο έχει κι αυτό δικαιώματα κατά το μέτρο που ανήκει σε μια ιστορική, εθνική, ή πολιτιστική σφαίρα, δικαιώματα που είναι αδιαίρετα από τις αξίες και τα ειδικά χαρακτηριστικά τής δεδομένης αυτής σφαίρας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σε μια οργανική κοινωνία, δεν υπάρχει πλέον αντίθεση μεταξύ των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, όπως δεν υπάρχει και «αντίθεση» μεταξύ του ιδίου ατόμου και του λαού στον οποίον ανήκει....
   Βάζοντας τα δικαιώματα του αφηρημένου «ατομικού ανθρώπου» πάνω από τις συγκεκριμένες κοινοτικές συγγένειες, η ιδεολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου ενώνεται με την τάση του φιλελευθερισμού να σβήνει το παρελθόν και να αποκληρώνει το μέλλον, στο όνομα ενός «αιωνίου παρόντος».
   «Τέτοιου είδους φιλελευθερισμός, παρατηρεί ο Ραϋμόν Ρουιγιέ, είχε πολύ πιο καταστρεπτικά αποτελέσματα από τις θεωρίες και των χειρότερων επαναστατών, των χειρότερων αναρχικών (...). Οι απαιτήσεις των «δικαιωμάτων του ανθρώπου» είναι κατά βάθος απαίτηση του δικαιώματος να μην ενδιαφέρεται κανείς για την διάρκεια και την επιβίωση του λαού στον οποίον ανήκει, να μην ενδιαφέρεται για την βαθύτερη διάστασή του και να ζει στην ‘ελευθερία’ του παρόντος».
   Εκλαϊκευμένη μεταφορά των νόμων του Μωϋσέως και του Νώε, η ιδεολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου δεν μπορεί να έχει άλλο αποτέλεσμα (και πιθανότατα άλλο σκοπό) παρά την σμίκρυνση και την ομοιομορφοποίηση του ανθρώπου.
   Γράφει π.χ. η Γκιλαίν Ρενέ-Κασσέν (Σ.Μ.: Εβραία): «το ενοποιητικό λειτούργημα του Δεκαλόγου ως προς τον λαό του Μωϋσέως, είναι αυτό που πρέπει ν’ αναλάβει η Οικουμενική Διακήρυξη (των δικαιωμάτων του ανθρώπου) ως προς την ανθρωπότητα ολόκληρη»! Πρόκειται δηλαδή για την πρόθεση να επικληθούν τα δικαιώματα του ανθρώπου αυτού καθαυτού, εναντίον των συγκεκριμένων δικαιωμάτων των συγκεκριμένων ανθρώπων, μέσα στις συγκεκριμένες κοινότητές τους.
   Ο άνθρωπος που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του ανθρώπου είναι άνθρωπος χωρίς πατρίδα, χωρίς ρίζες, χωρίς κοινωνία, χωρία άγκυρες. Είναι άνθρωπος που θέλει να καταστρέψει τις έννοιες αυτές. Και είναι άνθρωπος που θα ήθελε να είναι και οι άλλοι σαν κι αυτόν. Θα ήθελε πολύ να τους δει να εγκαταλείπουν τις δικές τους κληρονομιές και να γίνουν υπνοβάτες όπως αυτός.

ΠΗΓΗ