ΕΣΣΥΠΕ: "Είχε δίκιο η Χρυσή Αυγή που έδρασε κατά των παράνομων "λάθρο" μικροπωλητών"!

Kόλαφο, τόσο για την κυβέρνηση και κατά των αριστερών κομμάτων, αλλά και κατά των συστημικών media που καταφέρθηκαν κατά της απόφασης του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή να αντιταχθεί στους παράνομους μικροπωλητές λαθρομετανάστες με δράσεις στην Ραφήνα και το Μεσολόγγι, αποτελεί η ανακοίνωση του συνδικάτου νόμιμων μικροπωλητών Ελλάδας στο οποίο λαμβάνουν θέση καθαρά υπέρ της Χρυσής Αυγής! Σημειώνεται οτι παλαιότερα το συνδικάτο ελεγχόταν από το ΠΑΣΟΚ! Σε τελική ανάλυση, είναι πραγματικά εντυπωσιακό το ότι όλο το σύστημα επέκρινε τους βουλευτές και τα στελέχη του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, αλλά αδιαφόρησαν τελείως από τό γεγονός ότι ζήτησαν αρχικά από την αστυνομία να συλλάβει τους παράνομους και μετά την άρνηση των αρχών επενέβησαν οι ίδιοι, όπως έχει δικαίωμα και υποχρέωση κάθε πολίτης ο οποίος διαπιστώνει μια παρανομία. Εν συνεχεία οι πολιτικοί αντίπαλοι "στόλισαν" τα στελέχη της ΧΑ με διάφορες κατηγορίες όπως "αντιποίηση αρχής" και άλλες τέτοιες ανοησίες, ενώ οι παράνομοι λαθρομετανάστες έμειναν στο απυρόβλητο. Όμως ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή, πέτυχε τον βασικό πολιτικό του στόχο: Να αποσπάσει με στοχευμένη δράση την ευαρέσκεια του κλάδου που πλήττονται από τους παράνομους λαθρομετανάστες οι οποίοι εκτός των άλλων εμπορεύονται και "μαϊμού" προϊόντα πολυτελείας και ο οποίος κλάδος μαζί με τα μέλη των οικογενειών του αριθμούν πάνω από 200.000 ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα... Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το ΕΣΣΥΠΕ (Ενιαίο Συνδικάτο Σωματείων Υπαίθριων Πωλητών Ελλάδας), στην εν λόγω ανακοίνωση, «η ανάλγητη συγκυβέρνηση και το Κράτος της ατιμωρησίας, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ για όλους εμάς τους υγιώς σκεπτόμενους μικροεμποράκους, βρίσκει ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!!!». Και συνεχίζει η ανακοίνωση: «Παρά τις συνεχείς(επί σειρά ετών) εκκλήσεις μας για πάταξη του παρεμπορίου, οι εγκάθετοι καρεκλοκέντητοι, σιωπούσαν ΩΘΩΝΤΑΣ στο θάνατο τους έλληνες βιοπαλαιστές μικροπωλητές δείχνοντας ΑΝΕΧΕΙΑ σε όλους αυτούς που με ένα σεντόνι καταπατούσαν όλους τους δρόμους της χώρας, ασκώντας παρεμπόριο με οφέλη δεκάδων δις ευρώ ετησίως». »Οι αυθόρμητες "κινήσεις ΜΑΤ" μελών της Χρυσής Αυγής σε διάφορες Εμποροπανηγύρεις ανά την Επικράτεια μας βρίσκουν απολύτως σύμφωνους με την παρότρυνση αυτή και ελπίζουμε η δράση τους να επεκταθεί σε όλους τους υπαίθριους χώρους της χώρας (σχετικό έγγραφο θα σταλεί από το Φορέα μας προς τη Γραμματεία της Χρυσής Αυγής), δεδομένου ότι ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας αναφέρει περί του νομίμου δικαιώματος του πολίτη ακόμα και να προβεί σε σύλληψη δράστη για αυτόφωρο πλημμέλημα, καθώς και τον συνδυασμό των άρθρων 259 και 15 του Ποινικού Κώδικα για τις ποινικές ευθύνες των οργάνων τους στα εγκλήματα της λαθρεμπορίας και της αποδοχής και διάθεσης προϊόντων εγκλήματος». Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Πάθος για απόσχιση σε Καταλωνία - Ίδια εικόνα σε Σκωτία και Βέλγιο - Τρόμος Βρυξελλών

"Παράπλευρες" αλλά πολύ ουσιαστικές λκαι επικίνδυνες "απώλειες" γα την ασφάλριας και την σταθερότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση κομίζει η οικονομική κρίση και δικαιώνοντας όπως φαίνεται τα αγγλοσαξονικά think tanks τα οποία προβλέπουν μείζονες αναταραχές με άμεσο αντίκτυπο στο τομέα της ασφάλειας.
Η χθεσινή διαδήλωση 1,5 εκατ. Καταλανών που ζητούσν την απόσχισή τους από την Ισπανία είναι μόνο το πρελούδιο αυτού που θα ακολουθήσει σε όλη την Ευρώπη, είτε υπό την μορφή αιτημάτων απόσχισης είτε με την μορφή μειονοτικών ταραχών.
Σύμφωνα με την Αστυνομία της Βαρκελώνης 1,5 εκατ. διαδηλωτές πραγματοποίησαν πορεία σήμερα στη Βαρκελώνη για να απαιτήσουν την ανεξαρτησία της Καταλονίας. Οι διαδηλωτές με συνθήμαστα όπως FREE KATALONIA κατηγορούσαν την κεντρική κυβέρνηση στην Μαδρίτη ότι έχει οδηγήσει Καταλονία στο φαύλο κύκλο της κρίσης.
Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της Καταλονίας είναι 7,5 εκατ. κάτοικοι οπότε μία διαδήλωση 1,5 εκατ. ατόμων αναπόφευκτα θα έπρεπε να προβληματίσει όχι μόνο της Μαδρίτη αλλά και τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Σημειώνεται ότιο αντίστοιχη διαδήλωση με το ίδιο αίτημα είχε πραγματοποιηθεί πριν από δύο χρόνια το καλοκαίρι του 2010, αλλά με το ένα τρίτο των συμμετεχόντων χθες..
Την ίδια στιγμή πυκνώνουν τα σύννεφα και για την διατήρηση της ενότητας του Ηνωμένου Βασιλείου με την κυβέρνηση της Σκωτίας να ετοιμάζει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος το Φθινόπωρο του 2014 για το αν διατηρηθεί η ένωση με την Αγγλία που ισχύει από το 1707. Βασικός λόγος και σε αυτή την περίπτωση είναι τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η βρετανική οικονομία.
Επιπλέον τριβές είχαν προκύψει πρόσφατα στην συμβίωση των Βαλώνων και των Φλαμανδών στο Βέλγιο, ενώ δεν είναι λίγες οι φωνές στην Ιταλία που μιλάνε για τον αδικημένο βορά ο οποίος πληρώνει τα λάθη του νότου.
Σε γενικές γραμμές αυτή την περίοδο, αυτή την στιγμή η Ευρώπη κινδυνεύει να μετατραπεί σε μία ένωση μικρών αδύναμων κρατών τα οποία θα έχουν προκύψει από την διάσπαση κρατών με επίσημο ή
ανεπίσημο ομοσπονδιακό χαρακτήρα όπως η Ισπανία και η Βρετανία.
Οι γραφειοκράτες της ΕΚΤ και της ΕΕ θα πρέπει να αντιληφτούν ότι προς όφελος της αυστηρής οικονομικής πολιτικής της περιστολής των δαπανών και την ύφεσης τελικά θέτουν σε κίνδυνο την πολιτική ενότητα όχι μόνο της ΕΕ αλλά και των ίδιων των κρατών μελών της και αυτή η πολιτική μπορεί τελικά να οδηγήσει σε καταστάσεις που μέχρι σήμερα βλέπουμε στην Β. Αφρική και στην Μέση Ανατολή.
Στην Ελλάδα ήδη έχει ισχυροποιηθεί σε μεγάλο βαθμό το εξτρεμιστικό κίνημα των υποκινούμενων από την Άγκυρα μουσουλμάνων της Δ.Θράκης (για την ακρίβεια μια μικρή μειοψηφία των νοματαγών Ελλήνων μουσουλμάνων) και εκμεταλλευόμενη η Άγκυρα την οικονομική καταστροφή που έχει αποσαθρώσει την κοινωνία ρίχνει άφθονο χρήμα και βρίσκει πρόθυμα ώτα για τις ύπουλες μεθοδέυσεις της.
Και το ερώτημα όλων των χωρών που πλήττονται βαριά από την κρίση την ώρα που η Γερμανία θησαυρίζει από αυτήν είναι: "Αξίζει να είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωζώνη, αφού όλα αυτά που μας παίρνουν υποτίθεται ότι ήταν το κέρδος για να συμμετάσχει μια χώρα στην Ένωση και να στερηθεί ένας μέρος της εθνικής της κυριαρχίας;" Ή είναι καλύτερα να ακολουθήσουμε έναν εθνοκεντρικό δρόμο όπου εμείς θα αποφασίζουμε για την τύχη μας και όχι η γραφειοκρατία των Βρυξελλών; Και ποιο νόημα έχει να ψηφίζουμε για κυβέρνηση, όταν η χώρα κυβερνάται από τις Βρυξέλλες;"
Το ζητούμενο είναι ποια θα είναι τελικά η χώρα που θα επιβάλει το no fly zone όταν θα αρχίσουν οι διαφυλετικές συγκρούσεις στην Ευρώπη. 

Τμήμα ειδήσεων www.defencenet.gr/

Τα αθάνατα Δελφικά παραγγέλματα και ο τελευταίος χρησμός της Επανόδου του Απόλλωνα

Τα αθάνατα δελφικά παραγγέλματα είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ, αφού αν τα γνωρίζαμε και τα είχαμε ως τρόπο ζωής τίποτε από όλα αυτα που ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ δεν θα είχε συμβεί. Για αυτό φρόντισαν πρώτα να μας κάνουν αγράμματους, αμαθείς, και εξοργιστικούς απέναντι σε όσους ήθελαν να μας μάθουν κάτι. Καλόν είναι να στραφούμε ξανά στην Φιλοσοφία των προγόνων μας (...), πιστέψτε το θα είμαστε πιο κερδισμένοι από το να παρακολουθούμε τούρκικα σήριαλ στην νεοταξίτικη ψευτορωμαίικη τηλεόρασή μας. α) Έπου Θεώ …. να ακολουθείς τον Θεό β) Νόμω πείθου…. να είσαι νομοταγής γ) Θεούς σέβου… να σέβεσαι τους Θεούς δ) Γονείς σέβου… να σέβεσαι τους γονείς σου ε) Ηττώ υπέρ δικαίου... να μάχεσαι για το δίκαιο , το καλό, το σωστό, το χρήσιμο στ) Γνώθι μαθών… να αποκτάς γνώση , να γνωρίζεις από τις εμπειρίες ζ) Ακούσεις νόει… να αντιλαμβάνεσαι με τα μάτια του νού η) Σ’ αυτόν ίσχε… να συγκρατείς τον εαυτό σου αυτόέλεγχος , αυτοπειθαρχία θ)Φρονεί θνητά… να «σκέφτεσαι»ι πάντα ως θνητός ι) Εσίαν τίμα… να τιμάς το σπίτι σου ια) Άρχε σε αυτού… να εξουσιάζεις τον ευατό σου αυτοπειθαρχία ιβ) Φίλοις βοήθει… τον φίλο πάντα να βοηθάς ιγ) Θυμού κράτει… να συγκρατας τον θυμό σου αυτοπειθαρχία ιδ) Φρόνησιν άσκει... να καλλιεργείς το φρόνημά σου ιε) Πρόνοιαν τίμα... να εκτιμάς την βοήθεια από όπου προέρχεται ιστ) Όρκω μη χρώ… να μην δίδεις όρκο ιζ) Φιλίαν αγάπα… την φιλία να επιδιώκεις ιη) Παιδείας αντέχου… να υπομένεις τις δυσκολίες της μόρφωσης ιθ) Δόξαν δίωκε… να επιδιώκεις (την δόξα ή) να μάθεις διαφορετικές γνώμες κ) Σοφίαν ζήτει… να είσαι φιλομαθής φίλος της σοφίας κα) Καλόν το λέγε… να λέγεις το ορθό, το δίκαιο, την αλήθεια κβ) Ψέγε μηδένα… μήν κατακρίνεις κανένα κγ) Επαίνει αρετή… να επαινείς την αρετή κδ) Πράττε δίκαια… να είσαι δίκαιος στα έργα σου κε) Φίλοις ευνόει… να ευνοείς τις προσπάθειες των φίλων κστ) Εχθρούς αμύνου... να αμύνεσαι πάντα από τους εχθρούς σου κζ) ευγένειαν άσκει… να είσαι ευγενικός κη) Κακίας απέχου... να απέχεις από κακίες κθ) Κοινός γίνου… να είσαι κοινωνικός λ) Ίδια φύλαττε… να προστατεύεις τα δικά σου λα) Αλλοτρίων απέχου... να απέχεις από κακίες, δολοπλοκίες λβ) Εύφημος ίσθι… να είσαι ήπιος χαρακτήρας λγ) Άκουε πάντα… να ακούς τα πάντα λδ) Φίλω χαρίζου… να είσαι πάντα διαθέσιμος στους φίλους σου λε) Χρόνου φείδου... να εκμεταλλεύεσαι τον χρόνο λστ) Όρα το μέλλον... να σκέφτεσαι το μέλλον σου λζ) Ύβριν μίσει… να είσαι εχθρός της ύβρεως λη) Ικέτας αιδού… να έχεις ηθικούς φόβους, φραγμούς λθ) Υιούς παίδευε… να δώσεις μόρφωση στα παιδιά σου στους γιούς σου μ) Έχουν χαρίζου… να χαρίζεις μα) Δόλου φοβού… να αμυνεσαι από δολοπλοκίες και φαύλους ανθρώπους μβ) Ευλόγει πάντας… να μιλάς με ωραίο τρόπο μγ) Φιλόσοφος γίνου… να επιδιώκεις την σοφία και να γίνεις φίλος της μδ) Όσια κρίνε… δίκαια να κρίνεις με) Γνούς πράττε... να γνωρίζεις αυτό που κάνεις, αυτογνωσία μστ) Φόνου απέχου... να μην φονεύσεις μζ) Εύχου δυνατά… να εύχεσαι αληθινά όχι προσποιητά μη) Σοφοίς χρω… να δίδεις την σοφία σου στους συνανθρώπους σου μθ) Ήθος δοκίμαζε... να κάνεις αυτοκριτική να είσαι ηθικός ν) Λαβών απόδος… όταν λαμβάνεις να δίνεις να) Υφορώ μηδένα... κανέναν να μην υποβλέπεις νβ) Τέχνη χρω... να δίνεις την τέχνη σου για χρήση νγ) Ο μέλλεις δος… να δίνεις φροντίδα σε όσους έχουν την ανάγκη, εθελοντισμός νδ) Ευεγερσίας τίμα... να τιμάς όσους σε ευεργετούν νε) Φθόνει μηδενί... κανέναν μην φθονείς ζηλεύεις ή να θέλεις το κακό του νστ) Φυλακήν πρόσεχε…να είσαι προσεχτικός και να αποφεύγεις την παρανομία νζ) Ομοίοις χρω... τους όμοιους σου να δίνεις νη) Διαβολήν μίσει… να μην είσαι κακός να αποφεύγεις την μοχθηρία νθ) Δικαίως κτω… ότι αποκτάς να το κάνεις τίμια ξ) Αγάθους τίμα... να εκτιμάς τις καλές πράξεις των άλλων ξα) Κριτήν γνώθι… να γνωρίζεις εκείνον που θα σε κρίνει ξβ) Γάμους κράτει... να σέβεσαι τον γάμο σου ξγ) Τύχην νόμιζε… να έχεις υπ όψιν το τυχαίο που θα συμβεί πρόληψη ξδ) Εγγύην φεύγε... μην εγγυάσαι εύκολα για κάτι ή κάποιον ξε) Πάσι διαλέγου... να μιλάς σε όλους ξστ) Ελπίδα αίνει... να δοξάζεις την ελπίδα ξζ) Δαπανών άρχου... να μην υπερβάλεις στις δαπάνες σου, όχι σπάταλος ξη) Κτώμενος ήδου… να ευχαριστιέσαι όταν αποκτάς με δίκαιο τρόπο ξθ) Αισχύνην σέβου... αυτοσεβασμός ο) Χάριν εκτέλει... να κάνεις χάρες με σύνεση οα) Ευτυχίαν εύχου... να ευτυχείς να βλέπεις θετικά την πορεία σου, αισιοδοξία οβ) Τύχην στέργε… να συμφωνείς με την τύχη σου ογ) Ακούων όρα… όταν ακούς να βλέπεις οδ) Εργάζου κτητά… όταν εργάζεσαι αποκτάς εργατικότητα οε) Έριν μίσει… να μισείς τις φιλονικίες οστ) Όνειδος έχθαιρε... να εχθρεύεσαι την κατάκριση οζ) Γλώσσαν ίσχε... να συγκρατείς την γλώσσα σου οη) Ύβριν αμύνου… να μην υβρίζεις οθ) Κρίνε δίκαια... να είσαι δίκαιος στην κριτική σου π) Χρώ χρήμασι... με σύνεση να χρησιμοποιείς τα χρήματά σου όχι σπατάλες πα) Αδωροδόκητος δοκίμαζε... να μην δωροδοκείσαι-δωροδοκείς για προσωπικά οφέλη πβ) Αιτιώ παρόντα… να αιτιολογείς όσα σου συμβαίνουν πγ) Λέγε ειδώς… να διακρίνεις την ομιλία σου πδ) Βίας μη έχου... να αποφεύγεις να είσαι βίαιος πε) Αλύπως βίου... να επιδιώκεις να ζείς χωρίς λύπες πστ) Ομίλει πράως... να είσαι ήρεμος στην ομιλία πζ) Φιλοφρόνει πάσιν... όλους να τους αγαπάς πη) Υιοίς μη καταθάρρει... μήν αποκαρδιώνεις τα παιδιά σου πθ) Γλύττης άρχε... να κυριαρχείς στην γλώσσα σου S) Σ’ αυτόν ευ ποιεί... να κάνεις ότι καλύτερο δια τον ευατό σου Sα) Ευπροσήγορος γίνου… να παρηγορείς Sβ) Αποκρίνουν εν καιρώ… να αφήνεις περιθώρια χρόνου πριν αποφασίσεις οριστικά Sδ) Πράττε αμετανοήτως... δια καλές πράξεις να μην μετανιώνεις Sε) Αμαρτάνων μετανόει... να μετανοείς για τις ανομίες σου Sστ) Οφθαλμού κράτει... να ελέγχεις ότι βλέπεις, όχι ηδονοβλεψίες Sζ) Βολεύου χρήσιμα... με καλό τρόπο να επιβιώνεις Sη) Επιτέλει συντόμως... να πληρώνεις αμέσως Sθ) Φιλίαν φύλαττε... να κρατάς και διαφυλάτεις την φιλία σου ρ) Ευγνώμων γίνου... να ευγνωμονείς τους ευεργέτας σου ρα) Ομόνοιαν δίωκε... να επιδιώκεις την ομόνοια ρβ) Άρρητα μη λέγε... τα μυστικά μην αποκαλύπτεις προδίδεις ργ) Το κρατούν φοβού… να σέβεσαι τον ανώτερο ρδ) Καιρόν προσδέχου... να δέχεσαι τον χρόνο ρε) Έχθρας διάλυε… να διαλύεις εχθρότητες ρστ) Γήρας προσδέχου... να δέχεσαι τα γηρατειά ρζ) Επί ρώμη μη καυχώ… μη καυχιέσαι για τη δύναμη σου ρη) Ευφημίαν άσκει… να έχεις τιμή στην κοινωνία ρθ) Απέχθειαν φεύγε... την κακία να αποφεύγεις ρι) Πλούτι δικαίως... να πλουτίζεις με δίκαιο τρόπο ρια) Δόξαν μη λείπε… να μην υποτιμάς την δόξα ριβ) Κακίαν μίσει… την κακία να αποφεύγεις ριγ) Κινδύνευε φρονύμως… με σύνεση και λογική να κινδυνεύεις ριδ) Χρησμούς θαύμασε… να εκτιμάς τους χρησμούς που σου δίνουν ριε) Ους τρέφεις αγάπα... να αγαπάς την οικογένειά σου ριστ) Απόντι μη μάχου... τον απόντα μη μάχεσαι μην κακολογείς ριζ) Πρεσβύτερον αιδού… να σέβεσαι τον ανώτερο σε ηλικία βαθμό ριη) Νεώτερον δίδασκε… να μεταδίδεις την γνώση στους νεότερους εις την ηλικία ριθ) Πλούτω απίστει… μην έχεις «θεό» τον πλούτο ρκ) Σε αυτόν αιδού... να είσαι σεμνός όχι δούλος των παθών σου ρκα) Μη άρχε υβρίζων... μήν διακατέχεσαι από ύβρεις ρκβ) Προγόνου στεφάνου... να τιμάς τους προγόνους σου ρκγ) Επι νεκρω μη γέλα... να σέβεσαι τους νεκρούς ρκδ) Ατυχούντι συνάχθου... ενωμένος με άτυχο να είσαι, να παίρνεις το μέρος του αδυνάτου ρκε) Χαρίζου ευλαβώς… λογικά και με σέβας να χαρίζεις ρκστ) Εξ’ ευγενών γέννα… να προσπαθείς να συγγενεύσεις με καλούς ανθρώπους ρκζ) Επαγγέλου μηδενί… μη διατάζεις κανένα ρκη) Τύχη μη πίστευε… μην είσαι έρμαιο της τύχης σου τυχοδιώκτης ρκθ) Τελεύτα άλυπος… να επιβιώνεις χωρίς λύπες ρκλ) Μέτρον άριστον… ότι κάνεις να το κάνεις με μέτρο άνευ ακροτήτων ρλα) Αδικείαν μίσει... να μισείς την αδικία ρλβ) Ευσέβειαν φύλαττε... να είσαι ευσεβής ρλγ) Ηδονής κραττείν... να μή είσαι ηδονολάτρης, ηθικοί φραγμοί όρια αυτοέλεγχος ρλδ) Βίαν μηδέν πράττειν… να μη είσαι υπερβολικά βίαιος σε τίποτα ρλε) Τέκνα παιδεύειν… μάθε στα παιδιά σου την αληθινή ζωή από νωρίς ρλστ) Μη θρασύνου… να μη ν είσαι θρασύς ρλζ) Νόμοις πείθου… να είσαι νομοταγής πολίτης ρλη) Μελέτει το παν… να μελετάς τα πάντα ρλθ) Γαμείν μέλλον καιρόν γνώθι… να παντρεύεσαι την κατάλληλη στιγμή ρμ) Μη επί παντί λύπου… μην λυπάσαι για κάθε τι ρμα) Πίνων αρμόζες… όταν πίνεις να είσαι συγκρατημένος , η μέθη είναι ύβρη ρμβ) Πέρας επιτελεί μη αποδειλιών... μην διστάζεις να τελειώσεις ότι άρχισες ρμγ) Το συμφέρον θηρώ... να κυνηγάς το καλό σου ρμδ) Θνήσκε υπερ Πατρίδος... να πεθαίνεις δια την πατρίδα σου όταν χρειασθεί ρμε) Τω βίω μάχου... η ζωή είναι διαρκής αγώνας μάχη ρμστ) Ευ πάσχε θνητός... να υπομένεις ότι συμβεί, είσαι θνητός ρμζ) Παις ων κόσμιος ίσθι, ηβών εγκρατής ,μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος σοφός… παιδί να είσαι κόσμιος, έφηβος εγκρατής ,άνδρας δίκαιος, γέροντας σοφός Ο τελευταίος χρησμός που δόθηκε από το Μαντείο των Δελφών, διά στόματος Πυθίας, μιλά για την επάνοδο και την εξάπλωση του Ελληνικού Πνεύματος.. «Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται». Δηλαδή: «Θα έρθει ημέρα που ο Φοίβος (Απόλλων) θα επιστρέψει και θα μείνει για πάντα». Αυτόν τον χρησμό βάλτε τον καλά στο μυαλό σας Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Γ.Α.Παπανδρέου: "Πάει από εκεί που ήρθε" - Έπιασε δουλειά σε ΗΠΑ...

Αποχαιρετά την Ελλάδα και εγκαθίσταται μόνιμα στις ΗΠΑ, την χώρα όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, την πατρίδα της πολυαγαπημένης του μητέρας, την πραγματική του πατρίδα εν ολίγοις, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ή George Papandreou, καθώς το κλίμα στην Ελλάδα είναι πολύ βαρύ για αυτόν και πλέον τίθενται και ζητήματα ασφαλείας του ιδίου και μελών της οικογένειάς του. Άλλωστε πολιτικά ειναι "καμμένος" πλέον και δεν είναι χρήσιμος για κανέναν... Μετά την διακυβέρνησή του που γύρισε την Ελλάδα 50 χρόνια πίσω, σε μόλις 18 μήνες (από τον Μάϊο του 2010 που εισήλθαμε στον Μηχανισμό Στήριξης και στο ΔΝΤ μέχρι το Νοέμβριο του επόμενου έτους που αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό την απειλή λαϊκής επανάστασης), ο Γ.Παπανδρέου έχει κάνει ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεςι και όπου βρίσκεται γίνεται αποδέκτης της οργής των πολιτών. Έχοντας καταστρέψει σε ιστορικό επίπεδο το όνομα "Παπανδρέου" και ευρισκόμενος σε δημοφιλία πολύ κάτω ακόμα και του προέδρου της μη δημοκρατικά εκλεγμένης στρατιωτικής κυβέρνησης, συνταγματάρχη Γ.Παπαδόπουλου, σε όλες τις σχετικές δημοσκοπήσεις, είναι φανερό ότι η Ελλάδα δεν χωράει ούτε τον ίδιο, ούτε την οικογένειά του. Tουλάχιστον δεν φεύγει με ελικόπτερο, κάτι είναι κι αυτό γι αυτόν... Ο ίδιος, μετά την επανεκλογή του στην προεδρία της "Σοσιαλιστικής Διεθνούς" ο πρώην πρωθυπουργός προσλήφθηκε στο Harvard Kennedy School και από χθες έκανε την εμφάνισή του στο επίσημο site του ιδρύματος ως καθηγητής και μέλος του μόνιμου προσωπικού του ιδρύματος. Οι Αμερικανοί πάντα φρόντιζαν τους ανθρώπους τους. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς θα διδάσκει (γενικά μιλάμε, δεν αφορούν τον ίδιο τα αντικείμενα της διδασκαλίας); -Πώς να καταστρέψετε ένα Έθνος; -Πώς να γίνετε ο μεγαλύτερος εν ενεργεία πράκτορας ξένων συμφερόντων σε μία χώρα; -Πώς να παραχωρήσετε εθνική κυριαρχία και να την βαπτίσετε "μεταρρύθμιση"; -Πώς να αυξήσετε τις αυτοκτονίες σε ένα λαό κατά 1000% μέσα σε 18 μήνες; -Πώς να πηδάτε από το μπαλκόνι για να γλιτώσετε από τα χρέη σας; -Ή πως να γίνετε δισεκατομμυριούχος από την καταστοφή των άλλων; Τι ακριβώς θα διδάξει απ'όλα αυτά στο Harvard Kennedy School ο πρώην πρωθυπουργό μας; Αν έχετε απορία μπορείτε να απευθύνετε τα ερωτήματά σας είτε με κλασικές επιστολές στο νέο του γραφείο στην διεύθυνση Littauer- 175 του Πανεπιστημίου ή στο e-mail του στο Harvard Kennedy School, το οποίο είναι george-papandreou@hks. harvard.edu. Να ευχηθούμε καλή επιτυχία στον πρώην πρωθυπουργό μας; Αν είναι να μην ξαναπατήσει το πόδι του στην Ελλάδα, να το πούμε... Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΙΛΓΚΡΑΜ

 

Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας. Επρόκειτο -ουσιαστικά- για μια "φάρσα" που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή και απέδειξε ότι η εξουσία αντιτάχθηκε στις ισχυρότερες ηθικές αρχές και κέρδισε έναντι της ηθικής περισσότερες φορές από ότι έχασε.

Το 1961, ο είκοσι-εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Yale, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων [Το 1961 ξεκίνησε η δίκη του Γερμανού Ναζί Adolf Eichmann για εγκλήματα πολέμου]. Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση –πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών. Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών. [Ο Μίλγκραμ υποστήριξε πως τα εκατομμύρια συνεργών των γερμανικών αρχών ακολουθούσαν διαταγές, παρότι δεν συμφωνούσαν με τις πράξεις αυτές που εναντιώνονταν στα πιστεύω τους, επειδή είχαν εκπαιδευτεί με τη λογική της υπακοής και της πειθαρχίας. Το πείραμα επαναλήφθηκε πολλές φορές με παρόμοια αποτελέσματα σε διαφορετικές κοινωνίες, αν και με διαφορετικά ποσοστά υπακοής.]

Και το απέδειξε κάνοντας τη "φάρσα" του.

Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν εθελοντές, κυρίως φοιτητές, οι οποίοι καλούνταν έναντι αμοιβής να συμμετέχουν σε ένα ψυχολογικό πείραμα σχετικό με τη μνήμη [Ο Μίλγκραμ για να βρει πειραματόζωα δημοσίευσε μια αγγελία, σύμφωνα με την οποία πλήρωνε 4 δολάρια την ώρα σε όποιον ήθελε να συμμετέχει]. Χώριζε τους φοιτητές σε ζεύγη και –μετά από μια εικονική κλήρωση- ο ένας έπαιρνε το ρόλο του "μαθητευομένου" και ο άλλος του "δασκάλου". Ο έκπληκτος "μαθητευόμενος" δενόταν χειροπόδαρα σε μια ηλεκτρική καρέκλα και του περνούσαν ηλεκτρόδια σε όλο το σώμα. Έπειτα του έδιναν να μάθει δέκα ζεύγη λέξεων. Ο "δάσκαλος", από την άλλη, καθόταν μπροστά σε μια κονσόλα ηλεκτρικής γεννήτριας. Μπροστά του δέκα κουμπιά με ενδείξεις: "15 volt, 30 volt, 50 volt κλπ." Το τελευταίο κουμπί έγραφε: "450 volt. Προσοχή! Κίνδυνος!" Πίσω από το "δάσκαλο" στεκόταν ο πειραματιστής, ο υπεύθυνος του πειράματος.

(Περνάμε -γραμματικά- σε χρόνο ενεστώτα ώστε να γίνουμε μέτοχοι της στιγμής.)
"Θα λέτε την πρώτη λέξη από τα ζεύγη στο μαθητευόμενο. Αν κάνει λάθος θα σηκώσετε το πρώτο μοχλό και θα υποστεί ένα ηλεκτροσόκ 15 volt. Σε κάθε λάθος θα σηκώνετε τον αμέσως επόμενο μοχλό", λέει ο πειραματιστής και ο "δάσκαλος" αισθάνεται ήδη καλά που δεν του έτυχε στην κλήρωση ο άλλος ρόλος.

Το πείραμα ξεκινάει. Ο "δάσκαλος" λέει τις λέξεις από το μικρόφωνο. Ο "μαθητευόμενος", ήδη τρομαγμένος, απαντάει σωστά, αλλά όχι για πολύ. Μόλις κάνει το πρώτο λάθος ο "δάσκαλος" γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος του λέει να προχωρήσει στο πρώτο ηλεκτροσόκ. Ο "δάσκαλος" υπακούει, 15 volt δεν είναι πολλά, αλλά ο "μαθητευόμενος" έχει αλλάξει ήδη γνώμη. Παρ’ όλα αυτά απαντάει σωστά σε άλλη μια ερώτηση, αλλά στο επόμενο λάθος δέχεται 30 volt. "Αφήστε με να φύγω", λέει ο "μαθητευόμενος" που δεν μπορεί να λυθεί. "Δε θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το πείραμα." Ο "δάσκαλος" κοιτάει τον πειραματιστή. Εκείνος του κάνει νόημα να συνεχίσει.

Τα volt αυξάνονται και τώρα πια ο πόνος είναι εμφανής στο πρόσωπο του "μαθητευόμενου", που εκλιπαρεί να τον αφήσουν ελεύθερο. Στα 200 βολτ ταρακουνιέται ολόκληρος. Ο "δάσκαλος" πριν κάθε ηλεκτροσόκ γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος, με σταθερή φωνή, του λέει ότι το πείραμα πρέπει να συνεχιστεί. Ο "δάσκαλος" συνεχίζει να βασανίζει έναν άγνωστο, έναν απλό φοιτητή που κλαίει, ζητάει τη βοήθεια του Θεού και παρακαλεί να τον λυπηθούν. Δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά ο πειραματιστής λέει στο "δάσκαλο":
"Τη σιωπή την εκλαμβάνουμε ως αποτυχημένη απάντηση και συνεχίζουμε με την τιμωρία."
Στα 345 volt ο "μαθητευόμενος" τραντάζεται ολόκληρος, ουρλιάζει και χάνει τις αισθήσεις του.
Ο "δάσκαλος", ιδρωμένος και με τα χέρια του να τρέμουν, κοιτάει τον πειραματιστή.
"Μην ανησυχείτε", λέει εκείνος, "το πείραμα είναι απολύτως ελεγχόμενο... Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό."
"Μα είναι λιπόθυμος", λέει ο "δάσκαλος".
"Δεν έχει καμιά σημασία. Το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό."

Πόσοι από τους εθελοντές έφτασαν ως τον τελευταίο μοχλό;

Πριν ξεκινήσει το πείραμα του ο Μίλγκραμ είχε κάνει μια δημοσκόπηση ανάμεσα στους ψυχιάτρους και στους ψυχολόγους, ρωτώντας τους τι ποσοστό των εθελοντών θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό. Σχεδόν όλοι απάντησαν ότι κανείς δε θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό, πέρα ίσως από κάποια άτομα [υποστήριξαν πως μόνο το 3% των πειραματόζωων] με κρυπτοσαδιστικές τάσεις, καθαρά παθολογικές. Δυστυχώς έκαναν λάθος.

Μόλις το 5% των "δασκάλων" αρνήθηκαν ευθύς εξ’ αρχής να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο πείραμα και αποχώρησαν –συνήθως βρίζοντας τον πειραματιστή.
Το υπόλοιπο 95% προχώρησε πολύ το πείραμα, πάνω από τα 150 volt.
Και το 65%... Έφτασε μέχρι τον τελευταίο μοχλό, τα πιθανότατα θανατηφόρα 450 volt!

Που έγκειται η φάρσα;

Ο "μαθητευόμενος" δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για αυτόν ακριβώς το ρόλο. Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ούτε ηλεκτροσόκ. Ο ηθοποιός υποκρινόταν. Το μοναδικό πειραματόζωο ήταν ο "δάσκαλος".

Όμως τα αποτελέσματα ήταν αληθινά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων θα υπακούσει και θα βασανίσει –ίσως και θα σκοτώσει- έναν άγνωστο του, αρκεί να δέχεται εντολές από κάποιον με κύρος (στην προκειμένη περίπτωση επιστημονικό) και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι δεν τον βαρύνει η ευθύνη για ό,τι συμβεί –αφού εκείνος "απλά ακολουθούσε τις διαταγές". [Από την πρώτη ομάδα των 40 "δασκάλων", το 65% έφτασε μέχρι το τελευταίο κουμπί των 450 volt, αν και όλοι τους κάποια στιγμή αμφισβήτησαν το πείραμα και ζήτησαν να φύγουν. Όλοι τους έδειξαν κατά τη διάρκεια του πειράματος πως είχαν αυξημένο στρες, ιδρώνοντας, τρέμοντας, δαγκώνοντας τα χείλη τους, βογκώντας, καρφώνοντας τα νύχια τους στο δέρμα, γελώντας νευρικά.]

Και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούν όταν μάθουν για αυτό το πείραμα: "Εγώ αποκλείεται να έφτανα ως τον τελευταίο μοχλό."

Όμως δείτε τι συμβαίνει στην κοινωνία μας, κάθε μέρα.

• Ο υπάλληλος της ΔΕΗ που δέχεται να κόψει το ρεύμα από έναν άνεργο ή άπορο, ξέροντας ότι έτσι τον ταπεινώνει, τον υποβάλει σε ένα διαρκές βασανιστήριο και πιθανότατα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, ανήκει στο 65% του τελευταίου μοχλού. Και δεν είναι καθόλου κρυπτοσαδιστής. Απλά ακολουθάει τις εντολές που του έδωσαν.

• Ο υπάλληλος του σούπερ-μάρκετ που σου δίνει το χαλασμένο ψάρι και σε διαβεβαιώνει ότι είναι φρέσκο (μιλώ εξ’ ιδίας πείρας, ως αγοραστής) δε σε μισεί, παρότι γνωρίζει ότι μπορεί να πάθεις και δηλητηρίαση. Απλώς ακολουθάει εντολές.

• Ο αστυνομικός ο οποίος ραντίζει με χημικά τους διαδηλωτές δεν είναι κρυπτοσαδιστής –αν και πολλοί θα διαφωνήσουν στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Απλώς κάνει τη δουλειά του.

• Ο υπάλληλος της εφορίας ή της τράπεζας που υπογράφει την κατάσχεση κάποιου σπιτιού για 1.000 ευρώ χρέος, θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό στο πείραμα. Γιατί υπακούει.

• Ο πολιτικός που υπογράφει το μνημόνιο το οποίο οδηγεί ένα ολόκληρο έθνος στην εξαθλίωση του νεοφιλελευθερισμού θα έφτανε μέχρι τον τελευταίο μοχλό. Και αυτός υπακούει, σε εντολές πολύ πιο ισχυρές από εκείνες του πειραματιστή με την άσπρη φόρμα.

Αν όμως δούμε το πείραμα του Μίλγκραμ από την ανθρωπιστική-ηθική του πλευρά (από την πλευρά του 5% που αρνήθηκε να υπακούσει) θα καταλάβουμε ότι κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αν σε διατάζουν να κάνεις κάτι που προκαλεί κακό στον άλλον, στο συμπολίτη σου, σε έναν μετανάστη, σε έναν άνθρωπο (ή σε ένα ζώο, αλλά αυτό περιπλέκει πολύ τα πράγματα, εφόσον συνεχίζουμε να τρώμε κρέας), πρέπει να αρνηθείς να υπακούσεις. Ακόμα κι αν χάσεις το μπόνους παραγωγικότητας, την προαγωγή, την επανεκλογή, τη δουλειά σου. [Συνεχίζοντας το πείραμα με μικρές διαφοροποιήσεις, ο Μίλγκραμ συμπέρανε πως όταν βρισκόταν σε σωματική επαφή με τον "δάσκαλο", το ποσοστό υπακοής έπεφτε στο 30%, ενώ όταν έδινε τις διαταγές τηλεφωνικά, το ποσοστό υπακοής ήταν ακόμα χαμηλότερο, στο 21 %. Πολλοί συμμετέχοντες μάλιστα προσπάθησαν να εξαπατήσουν το Μίλγκραμ λέγοντας του πως συνέχιζαν το πείραμα, χωρίς να το κάνουν. Τα ποσοστά υπακοής δεν διέφεραν ανάμεσα στους άντρες και τις γυναίκες, οι γυναίκες όμως παρουσίασαν αυξημένο στρες σε σχέση με τους άντρες.]

Μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε να υπακούσουμε στις "μικρές" και καθημερινές εντολές βίας –με τις οποίες οι περισσότεροι ασυνείδητα συμμορφωνόμαστε, μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια γενικευμένη και μέχρι τέλους πολιτική, κοινωνική, καταναλωτική ανυπακοή, μόνο όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αυτεξούσιοι άνθρωποι και όχι ως ανεύθυνοι υπάλληλοι, μόνο τότε θα μπορέσουμε να γκρεμίσουμε τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού που μας θέλει υπάνθρωπους, υπάκουους και υπόδουλους.

Και μια τελευταία παρατήρηση:

Τα υποκείμενα του πειράματος του Μίλγκραμ, οι εθελοντές φοιτητές, μάθαιναν από εκείνον ποιος ήταν ο στόχος του πειράματος. Μάθαιναν ότι ο "μαθητευόμενος" ήταν ηθοποιός και ότι δεν είχε ποτέ υποστεί ηλεκτροσόκ. Ο Μίλγκραμ το έκανε αυτό για να τους ανακουφίσει, αλλά πέτυχε το ακριβώς αντίθετο. Αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά το 65% που είχε φτάσει ως τον τελευταίο μοχλό, πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους κυνηγημένοι από τις Ερινύες της πράξης τους. Γιατί συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν τόσο αθώοι και τόσο "καλοί" όσο ήθελαν να πιστεύουν για τον εαυτό τους.

[Ο Μίλγκραμ, στο άρθρο του το 1974 "Oι Κίνδυνοι της Υπακοής", συνόψισε: οι ηθικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις της υπακοής έχουν τεράστια σημασία, δεν λένε όμως τίποτα για τη συμπεριφορά του ανθρώπου σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Κάναμε ένα απλό πείραμα για να δούμε πόσο πόνο θα μπορούσε να προκαλέσει ένας συνηθισμένος πολίτης σε ένα άλλο άτομο, μόνο και μόνο γιατί διατάχτηκε να το κάνει. Η εξουσία αντιτάχθηκε στις ισχυρότερες ηθικές αρχές και κέρδισε έναντι της ηθικής περισσότερες φορές από ότι έχασε.]

(Περισσότερα για το πείραμα του Μίλγκραμ μπορείτε να διαβάσετε στο υπέροχο βιβλίο της Lauren Slater: "Το κουτί της ψυχής", από τις εκδόσεις Οξύ, μετάφραση Δέσποινα Αλεξανδρή, 2009).

 

ΠΗΓΗ

 

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΪΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΩΣ ΑΕΝΑΟ ΜΕΣΟΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Είναι πολύ σημαντικό,αυτές τις κρίσιμες ώρες,να ρίξουμε μια ματιά στην Βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, απο το πνεύμα του Οδυσσέα.
ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε απο την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους "μνηστήρες".
Οταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν.
Είναι το βιός του ,είναι ο ιδρώτας μιας ζωής,είναι η γή του ,είναι η πατρίδα του,είναι ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΤΟΥ.
Παρα την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο απο την Θεά Αθηνά , πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς Αθηνάς, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.
Οταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
Είναι ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ο ΤΗΛΕ-ΜΑΧΟΣ ( αυτός που δίνει την μάχη του από μακριά),που με δόλιο τρόπο επιχείρησαν να δολοφονήσουν,δηλαδή να καταδικάσουν την ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕ ΑΦΑΝΙΣΜΟ,όπως δόλια σήμερα ξαναεπιχειρούν!
Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.
Η λέξη μιλά απο μόνη της.
Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ.
Ειναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.
Είναι ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα.Είναι ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.
Γι αυτό,μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.
Αν υπήρχαν αυτά το 1821,είναι αμφίβολο αν θα γίνονταν η επανάστασις των Ελλήνων,θα κινδύνευαν να μείνουν καθυποταγμένοι στην πλάνη και την θολούρα της συγχισμένης κρίσης,εξ αιτίας της .
Και τον σκοτώνει ρίχντοντάς του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ,στο ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, που την χρησιμοποιεί ενάντια στη νόηση των ανθρώπων!
Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ.
Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.
Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!
Γιατί λειτουργεί κατά το δοκούν.
Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ.
Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη!
Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.
Οι πρόγονοί μας μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λενε πως να τινάξουμε τον ζυγό.
ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!

Της Ευστρατίας Σουραβλά.

ΠΗΓΗ

ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ: Γιατί η φορολόγηση είναι χειρότερο έγκλημα από την φοροδιαφυγή

Το να μην πληρώνει κάποιος τους φόρους του, όταν οι συμπολίτες του τους πληρώνουν, είναι έγκλημα. Σημαίνει ότι αυτός που το κάνει ζει εις βάρος των άλλων. Ότι απολαμβάνει υπηρεσίες χωρίς να πληρώνει μεταφέροντας το κόστος στους συμπολίτες του. Σε ένα τέτοιο καθεστώς η φοροδιαφυγή είναι καταδικαστέα και ο φοροφυγάς ένας απατεώνας. Υπάρχει ωστόσο ένα έγκλημα πολύ χειρότερο από την φοροδιαφυγή: η ίδια φορολογία. Κι ενώ η φοροδιαφυγή είναι ισοδύναμε με την απάτη, η φορολογία ισοδυναμεί με τη ληστεία, όπου ληστής είναι το κράτος.

Το κράτος εξασκώντας το μονοπώλιο της βίας εξαναγκάζει τους πολίτες να παραδώσουν μέρος της περιουσίας τους σε αυτό. Οι πολίτες έχουν το φυσικό δικαίωμα να αμύνονται στη ληστεία της ιδιωτικής τους περιουσίας από όπου κι αν προέρχεται. Συνεπώς για να υπάρξει κρατική φορολόγηση η οποία θα νομιμοποιείται στην συνείδηση των πολιτών πρέπει να προϋπάρξουν δύο βασικές προϋποθέσεις. Πρώτον, η φορολογία να είναι η ελάχιστη δυνατή, και η οποία θα χρηματοδοτεί ένα ελάχιστο κράτος. Δεύτερον, οι πολίτες να έχουν το δικαίωμα να εξασκήσουν αποτελεσματικό έλεγχο στο κράτος που τους φορολογεί.
Το μεγάλο κράτος (π.χ. το σκανδιναβικό σοσιαλιστικό μοντέλο) δικαιολογεί την υψηλή φορολόγηση των πολιτών του για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος ονομάζεται «αναδιανομή», δηλαδή το κράτος αναλαμβάνει να εξισορροπήσει τις κοινωνικές ανισότητες παίρνοντας λεφτά από τους πλούσιους και δίνοντάς τα στους φτωχούς. Ο δεύτερος λόγος αφορά στην παροχή κρατικών υπηρεσιών υψηλής ποιότητας, π.χ. άριστα σχολεία, νοσοκομεία, κοινωνική μέριμνα, κλπ., αλλά και στη χρηματοδότηση έργων υποδομής εθνικής σημασίας, όπως και στην χρηματοδότηση της τέχνης ή της επιστήμης.
Αντίθετα από τους κατοίκους της Σκανδιναυίας, στην Ελλάδα έχουμε την χειρότερη μορφή μεγάλου κράτους. Εδώ το κράτος δεν παρέχει στους φορολογούμενους τις υπηρεσίες που τους υπόσχεται και τους οφείλει αλλά χρησιμοποιεί τα χρήματα τους για να εξυπηρετήσει τον εαυτό του. Επειδή το Ελληνικό κράτος ανήκει, κυριολετικά, στα πολιτικά κόμματα, η πολιτική τάξη το χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο για να ανταμοίβει τον εαυτό της, τους συγγενείς της, τους φηφοφόρους της και τους επιχειρηματίες φίλους της. Έχουμε δηλαδή ένα φεουδαρχικού τύπου κράτος εναντίον του οποίου οι Έλληνες φορολογούμενοι ορθώς αμύνονται μέσω της φοροδιαφυγής.
Αυτό είναι σημαντικό ζήτημα το οποίο έχει διαφύγει πλήρως της ανάλυσης ξένων και ημετέρων. Η Λαγκάρντ και οι λοιποί βορειοευρωπαίοι απαιτούν οι Έλληνες να «πληρώνουν τους φόρους τους». Δεν γνωρίζουν, ή κάνουν πως δεν γνωρίζουν, ότι το φορολογικό σύστημα της Ελλάδας είναι από τα πιό άδικα του κόσμου. Έχει στηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να χρηματοδοτεί διεφθαρμένους εφοροεισπράκτορες και ένα άχρηστο κράτος όπου η μαζική πλειοψηφία των υπαλλήλων του όχι μόνο δεν παράγουν κάτι χρήσιμο αλλά εμποδίζουν και όσους προσπαθούν να το κάνουν χρήσιμο στον ιδιωτικό τομέα.

Αλλά ας αφήσουμε για λίγο την Ελλάδα, κι ας δούμε το ζήτημα της φορολόγησης εν γένει. Επειδή η φορολόγηση των πολιτών είναι το πιο σημαντικό ζητούμενο για την ύπαρξη του Κράτους οφείλουμε να την εξετάσουμε από όλες τις σκοπιές, την ιδεολογική, την οικονομική και την ηθική.
Όπως εξήγησα, μια από τις δικαιολογίες για φορολόγηση είναι η αναδιανομή του πλούτου. Το Κράτος αναλαμβάνει να εισπράξει χρήματα από τους πολίτες με την υποχρέωση να τα ξαναδώσει πίσω με τρόπο ώστε να ωφελούνται όλοι. Ποιος όμως ελέγχει ότι το Κράτος θα κάνει την αναδιανομή αυτή με τον σωστό ή δίκαιο τρόπο; Και ποιος, τελικά, είναι ο «σωστός» ή «δίκαιος» αυτός τρόπος; Πού βρίσκονται οι καλοί άγγελοι που θα σκεφτούν το καλό της κοινωνίας και όχι το δικό τους όταν κάθονται πάνω σε ένα βουνό από χρήματα των άλλων; Οι αποφάσεις για την αναδιανομή των φόρων λαμβάνονται από την εκτελεστική εξουσία, δηλαδή την εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν θα πρέπει λοιπόν να μας εκπλήσσει ότι η κάθε κυβέρνηση, οποιουδήποτε κράτους, έχει προς συμφέρον της να χρησιμοποιήσει τον πλούτο που αφαίρεσε εξαναγκαστικά από τους πολίτες της για να διατηρηθεί στην εξουσία.
Όσο περισσότερο ελέγχουν την εξουσία οι πολίτες τόσο περισσότερο η κυβέρνηση αυτή θα προσπαθήσει να κάνει μια δίκαιη αναδιανομή. Το αντίθετο είναι επίσης αληθές, κάτι που συμβαίνει στην Ελλάδα από ιδρύσεως του κράτους μας. Ο μη έλεγχος της εξουσίας από τους πολίτες θα οδηγεί πάντα σε ρήξη τους πολίτες με το πολιτικό σύστημα. Κι όπως μας έχει διδάξει η ιστορία όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αργά ή γρήγορα, το πολιτικό σύστημα θα καταρρεύσει. Ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» κατέρρευσε για αυτούς ακριβώς τους λόγους. Το ίδιο και ο «Ελληνικός σοσιαλισμός» των τελευταίων τριάντα χρόνων. Κάποια στιγμή τα λεφτά των άλλων πάντα τελειώνουν. Όσο μεγαλύτερο το Κράτος τόσο περισσότερους πόρους καταναλώνει. Στο τέλος, όπως στην περίπτωση της χώρας μας, το Κράτος γίνεται τόσο γιγάντιο που αντί να υπηρετεί την κοινωνία την απομυζά. Η κοινωνία γίνεται υπόδουλη στο Κράτος, αφού οι φόροι των πολιτών αναλώνονται στην χρηματοδότησή του. Το αδηφάγο Κράτος αρχίζει τότε να δανείζεται στο όνομα των πολιτών του υποθηκεύοντας το μέλλον τους.
Η μεγάλη διαφθορά των πολιτικών και των επιχειρηματικών κύκλων που συμβιώνουν με το μεγάλο Κράτος είναι απόρροια του μεγέθους του Κράτους. Όσο μεγαλύτερη η πίττα τόσο μεγαλύτερη η αδιαφάνεια και η διαφθορά. Οι κοινοβουλευτικές δημοκρατίες της Δύσης γιγάντωσαν το κράτος με αποτέλεσμα να βουλιάζουν οι κοινωνίες μας στα χρέη και στη διαφθορά. Αντί να γίνεται αναδιανομή των φόρων και επιστροφή τους στους πολίτες οι φόροι αναλώνονται από το ίδιο το Κράτος και τους ημέτερούς του. Πρόκειται για μια στυγνή ληστεία με κοινοβουλευτική νομιμοποίηση. Αυτός είναι ο καπιταλισμός των ημετέρων (crony capitalism), συχνά ονομαζόμενος παραπλανητικά ως «σοσιαλδημοκρατία», όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και φτωχοί φτωχότεροι. Αυτό είναι το πολιτικό σύστημα που πρέπει να αλλάξει αν θέλουμε να έχουμε περισσότερη ελευθερία ως άτομα και ως πολίτες. 

ΠΗΓΗ

ΟΡΦΕΩΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ - ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Εισαγωγή – Έργα που αποδίδονται στον Ορφέα και στους Ορφίτες

Τα κείμενα που αποδίδονται στον Ορφέα και τους μαθητές του, τα μέλη των Ορφικών θιάσων, αποτελούνται από τις ακόλουθες ενότητες (α) Ύμνοι, (β) Αργοναυτικά, (γ) Λιθικά και (δ) Αποσπάσματα. Όπως είναι φανερό, πρόκειται για τα κείμενα που διασώθηκαν από τη μήνη του χρόνου και των ανθρώπων. Η πρώτη ενότητα περιέχει τους ύμνους των Ορφιτών προς τις θεότητες του πανθέου τους – του Ελληνικού πανθέου – όπως αυτό διαμορφώθηκε μέσα από τις παραδόσεις και τους μύθους. Είναι γνωστή η Ορφική κοσμογονία και η σχέση της με την Ησιόδειο. Άλλωστε, στην τελετή έναρξης της τελευταίας Ολυμπιάδας, όλοι μας θυμόμαστε τον καταλυτικό ρόλο που παίζει ο Έρωτας, το τρίτο στοιχείο που καταρρίπτει τη δυϊστική πάλη των αντιθέτων και ζωογονεί την ένωσή τους. Ας ελπίσουμε ο εμπνευστής της συγκεκριμένης παράστασης να γνώριζε τη βαθιά φύση των νοημάτων και των συμβόλων που χρησιμοποίησε και να μην έδρασε απλώς αντλώντας ιδέες από άγνωστα θέματα. Ας θυμηθούμε ότι κατά την Ορφική κοσμογονία ο Έρως δεν είναι άλλος από τον Φάνη, το γνωστό και ως Πρωτογέννητο, του οποίου το όνομα φέρει με τιμή ο Θίασός μας. Στην Ησιόδειο, πάλι, κοσμογονία, ο Έρως είναι αυτός που φέρει σε επαφή τη Μεγάλη Μητέρα, Γαία με το γιο της τον Ουρανό ξεκινώντας έτσι την ακολουθία γεννημάτων που οδηγεί μέχρι τον άνθρωπο.

Στα Λιθικά, έργο και αυτό του Ορφέα ως λέγεται, αναφέρονται πληροφορίες για τη φύση και ειδικότερα τους λίθους. Πρόκειται για ημιπολύτιμους και πολύτιμους λίθους των οποίων τη χρήση, τις προστατευτικές ή θεραπευτικές ιδιότητες και τις επιδράσεις περιγράφει ο Ορφέας στο κείμενο των «Λίθων». Το κείμενο αυτό γράφτηκε μετά τα Τρωικά και κατά συνέπεια δεν έχουν ίσως την αξία και τη σημασία που έχουν για την Προϊστορική εποχή και τις γνώσεις των Αρχαιοελλήνων τα κείμενα των «Αργοναυτικών», οι «Ορφικοί Ύμνοι» και τα «Αποσπάσματα». Μια σημαντική πληροφορία που περιέχεται στα «Λιθικά» αναφέρεται στη γνώση και χρησιμοποίηση του λάμποντος λίθου «Κρύσταλλον φαέθοντα, διαυγέα», δηλαδή του λίθου, που είναι διαφανής και λάμπει και μέσω του οποίου και τη δύναμη των ηλιακών ακτίνων ήταν δυνατό να ανάψουν φωτιά. Αναφέρεται δηλαδή αναμφισβήτητα η γνώση της χρήσης του φακού, κάτι που επιβεβαιώνεται από εντυπωσιακές ανακαλύψεις που αναφέρουν οι Ορφίτες, όπως ότι η Σελήνη έχει όρη. Στην ομάδα κειμένων των Λιθικών μπορούν να συμπεριληφθούν και άλλα με το ίδιο ή παραπλήσιο αντικείμενο τα οποία είναι (α) «Λιθικά κηρύγματα – Σωκράτους και Διονυσίου περί λίθων» και (β) «Όσοι των λίθων εις ανακωχήν ζάλης και τρικυμίας θαλάσσης».

Στα Αποσπάσματα από Ορφικά κείμενα περιλαμβάνονται οι χρυσές νεκρικές πινακίδες, τα λεγόμενα νεκροδιαβατήρια, με τα οποία θάβονταν οι Ορφίτες και περιείχαν οδηγίες για την πορεία του νεκρού στον Κάτω Κόσμο και εμφανίζουν τους νεκρούς να συνομιλούν με θεούς. Ακόμα περιλαμβάνεται ένα αποσπασματικό κείμενο για την αρπαγή της Περσεφόνης, καθώς και δυο Θεογονίες, η Θεογονία Ιερωνύμου και Ελλανίκου και η Ραψωδική Ορφική κοσμογονία σε κδ’ Ραψωδίες. Τέλος στην ομάδα των αποσπασματικών έργων περιλαμβάνονται και άλλα κείμενα με διάφορα θέματα όπως τα «Βακχικά», οι «Διαθήκες ή Παλινωδίες», Αστρολογικά και Αστρονομικά κείμενα, επιγράμματα, ιεροτελεστικά κείμενα, όρκοι και φυσικά κείμενα (κείμενα για τη φύση και τα φυσικά φαινόμενα).

Αργοναυτικά

Τα Αργοναυτικά του Ορφέα είναι ένα ποιητικό κείμενο στο οποίο περιγράφεται η πρώτη οργανωμένη Πανελλήνια ενέργεια. Η πρώτη κίνηση στην οποία συμμετείχαν όλα οι ήρωες των Ελληνικών φύλλων, άνθρωποι αναγνωρισμένης αξίας και ικανοτήτων. Σύμφωνα με τις χρονολογήσεις και με βάση τα Τρωικά, το εγχείρημα έλαβε χώρα το 1360 ή το 1350 π.Χ. Η περίοδος ορίζει και τα φύλλα των οποίων οι ήρωες έλαβαν μέρος. Πρόκειται για όλα τα Αρχαιοελληνικά φύλλα, από τους Πρωτοέλληνες Πελασγούς έως τα νέα εκείνη την εποχή Μυκηναϊκά φύλλα της Αργολίδας και της Μαγνησίας. Η εκστρατεία αυτή περιγράφηκε από πολλούς Έλληνες και Λατίνους ποιητές. Το πρώτο κείμενο που περιγράφει την Αργοναυτική εκστρατεία γράφηκε από τον Ορφέα. Το κείμενο αυτό δε σώθηκε. Αυτά τα οποία αναφέρονται ως Ορφικά Αργοναυτικά τα έγραψε μάλλον ο Κροτωνιάτης Ορφέας ή ο Ονομάκριτος. Μέλη και οι δυο των Ορφικών προφανώς μετέφεραν το κείμενο του ιδρυτή τους. Επίσης περί της εκστρατείας έγραψαν ο Επιμενίδης, ο Διονύσιος από τη Μίλητο, ο Ηρόδωρος και ο Πείσανδρος. Τα κείμενα αυτά επίσης δε σώζονται. Το μόνο που έχει σωθεί είναι το κείμενο του Απολλωνίου του Ροδίου. Από τα έργα των Λατίνων ποιητών γνωρίζουμε τη μετάφραση του Απολλωνίου από τον Πούπλιο, έργο μη σωζόμενο και το ποίημα του Βαλερίου Φλάκου σε οκτώ βιβλία. Το σίγουρο είναι ότι η εκστρατεία αυτή, η οποία έγινε στην πραγματικότητα, χρησιμοποιήθηκε από τους ποιητές, με πρώτο τον Ορφέα, συμπεριλαμβάνοντας και πολλά μυθολογικά στοιχεία, για να τονίσει την ενότητα των διάσπαρτων Ελληνικών φύλλων και να διδάξει το «η ισχύς εν τη ενώσει». Παράλληλα μέσω του συμβολισμού που περικλείει μπορεί να θεωρηθεί ως μυητικό κείμενο, το οποίο χρησιμοποιούνταν από τους Ορφικούς στις διδασκαλίες τους.

Τα γεγονότα της ιστορίας είναι κατά το μάλλον γνωστά. Ο Ιάσονας, γιος του Αίσονα βασιλέα της Ιωλκού, μετά την εκθρόνιση του πατέρα του από αδελφό του τον Πελία, αποστέλλεται για προστασία και εκπαίδευση στο γειτονικό Πήλιο, όπου η Σχολή του περίφημου Κενταύρου Χείρωνα. Αφού μεγαλώσει εκεί αποφασίζει την κάθοδό του στο βασίλειο, που του ανήκει. Στο δρόμο βοηθώντας την Ήρα, η οποία του εμφανίζεται με τη μορφή γριάς, να περάσει ένα ποτάμι χάνει το ένα σανδάλι του και εμφανίζεται στον Πελία μονοσάνδαλος. Ο βασιλιάς, έχοντας λάβει χρησμό, καταλαμβάνεται από φόβο και αποφασίζει να αναθέσει στον ξένο τη διεκπεραίωση ενός δύσκολου και επικίνδυνου άθλου, με σκοπό να τον εξοντώσει. Ο πρόγονός τους Φρίξος διαφεύγοντας τον κίνδυνο να θανατωθεί από τη μητριά του Ινώ έφθασε στην Κολχίδα, τη μυθική Αία, πάνω σε ένα χρυσόμαλλο κριάρι. Αυτό το κριάρι θυσιάστηκε στον Άρη από το βασιλέα της Αίας, τον Αιήτη, γιο του Ήλιου, ενώ ο Φρίξος έλαβε ως γυναίκα την κόρη του βασιλιά Χαλκιόπη. Το δέρμα του κριού αφιερώθηκε στον Άρη και κρεμάστηκε σε μια ιερή βελανιδιά στο άλσος του Άρη, όπου το φύλαγε στην πύλη η Εκάτη και κάτω από το δένδρο ένας δράκοντας. Αυτό το δέρμα ζήτησε ο Πελίας από τον Ιάσονα.

Ο Ιάσονας, ξεκινώντας για την εκστρατεία, μετά από χρησμό, κάλεσε όλους τους ήρωες των Ελλήνων οι οποίοι έτρεξαν πάραυτα. Ο κατάλογος των Αργοναυτών, όπως ονομάστηκαν από το πλοίο τους, Αργώ, είναι μεγάλος και διαφέρει στα κείμενα. Εκτός του Ιάσονα αναφέρονται ότι έλαβαν μέρος ο Ορφέας, ο Ηρακλής, οι Διόσκουροι, οι Αιακίδηδες, ο Άκαστος γιος του Πελία, οι Βορεάδες, ο Αμφιάραος και ο Μόψος, ο Ασκληπιός, ο Λυγκέας, ο Λαέρτης, ο Νέστορας, ο Ναύπλιος και άλλοι πολλοί. Πλήρη κατάλογο των Αργοναυτών μπορεί να βρει κάποιος στο [1]. Το πλοίο Αργώ ναυπηγήθηκε στις Παγασσαίς (από το παγήσαι – ναυπηγείν) το σημερινό Βόλο από τον Άργο με τη βοήθεια της Αθηνάς. Η Αθηνά τοποθέτησε στο πλοίο ξύλο από την ιερή βελανιδιά της Δωδώνης, το οποίο είχε την ικανότητα να μιλεί και να δίδει χρησμούς. Το πλοίο αυτό ονομάζεται και «μακρά ναυς» και είναι το πρώτο επίμηκες πλοίο που κατασκευάστηκε.

Το ταξείδι των Αργοναυτών ξεκίνησε με θυσία προς όλους τους Θεούς, όπου και έλαβε χώρα ο όρκος των Αργοναυτών, να μείνουν πιστοί στον Ιάσονα. Παραπλέοντας το Πήλιο ήλθαν επίσκεψη στον Χείρωνα, όπου ο Πηλέας είδε το γιο του Αχιλλέα, που ανατρέφονταν εκεί. Μετά περνώντας το Θερμαϊκό κόλπο και παραπλέοντας την Παλλήνη και τον Άθωνα κατέληξαν στη Σαμοθράκη, όπου κατά προτροπή του Ορφέα μυήθηκαν στα μυστήρια των Μεγάλων Θεών. Για τα Μυστήρια αυτά λίγα είναι γνωστά, μια και όλοι οι Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, από σεβασμό, τηρούσαν τη μυστικότητα. Ο Παυσανίας, ο μεγάλος περιηγητής της Ελλάδος χώρας, δεν αναφέρει τίποτε όπως κάνει και για τα Λύκαια. Ο Απολλώνιος το ίδιο. Στο κείμενο του Ορφέα, επίσης δεν αναφέρεται τίποτε. Οι πληροφορίες που έχουμε για αυτά τα μυστήρια εξάγονται έμμεσα από άλλους νεώτερους συγγραφείς. Ας κρατήσουμε την παρακάτω ρήση για τα Μυστήρια της Σαμοθράκης «μυστήρια φρικτά τοις θεοίς, άρρητα δε τοις ανθρώποις».

Από τη Σαμοθράκη μετέβησαν στη Λήμνο, όπου διατρέξανε κίνδυνο μεγάλο. Οι γυναίκες εκεί, αφού έσφαξαν τους άνδρες τους, εκμεταλλεύονταν κάθε ξένο που άραζε στο νησί, ώστε να τεκνοποιήσουν και κατόπιν τον σκότωναν. Το ίδιο επρόκειτο να πράξουν και με τους Αργοναύτες αν ο Ορφέας δεν τους υπενθύμιζε το σκοπό του ταξειδιού τους. Αφού έφυγαν από τη Λήμνο, έπεσαν σε τρικυμία και ο Ορφέας επικαλέστηκε τους Μεγάλους Θεούς, προστάτες των ναυτικών. Η τρικυμία σταμάτησε και οι Αργοναύτες πέρασαν τον Ελλήσποντο. Άραξαν στη Χερσόνησο της Προποντίδας όπου ήταν βασιλιάς των Δολιώνων ο Κύζικος. Ο βασιλιάς φιλοξένησε τους Αργοναύτες με τιμές και αγώνες. Αφού ξεκουράστηκαν ξεκίνησαν και πάλι, αλλά αντίθετος άνεμος τους επανέφερε στο βασίλειο των Δολιώνων. Οι Δολίωνες τους νόμισαν για ληστές και τους επιτέθηκαν. Οι Αργοναύτες, μη γνωρίζοντας που βρίσκονται αντέδρασαν και ο Ιάσονας σκότωσε τον Κύζικο. Όταν κατάλαβαν το λάθος τους λυπήθηκαν πολύ και έθαψαν τον βασιλιά με τιμές και επιτάφιο αγώνα. Σε αυτό συνέβαλε και η οργή της Ρέας, η οποία δεν επέτρεπε την αναχώρηση του πλοίου αν πρώτα δεν τίμονταν κατά το πρέπον ο Κύζικος. Μετά από προσευχή του Ορφέα σταμάτησε η οργή της Μεγάλης Μητέρας και ξεκίνησε το πλοίο. Κατόπιν έφθασαν στη χώρα των Βεβρύκων, στη σημερινή Νικομήδεια. Από εκεί πέρασαν απέναντι στα παράλια της Σαλμυδησσού όπου βασίλευε ο Φινέας. Αφού ελευθέρωσαν αυτόν από την τιμωρία της πείνας που του είχε επιβληθεί, ο τυφλός βασιλιάς – μάντης τους βοήθησε να περάσουν τις Κυανές ή Συμπληγάδες Πέτρες. Περνώντας από τον πορθμό, βγήκαν στον Εύξεινο Πόντο και στη χώρα των Μαρινδυανών. Κατόπιν, παραπλέοντας τα Ασιατικά παράλια του Πόντου, έφθασαν νύχτα στον ποταμό Φάσι, το ποτάμι της Αίας, τον οποίο και ανέβηκαν μέχρι την πρωτεύουσα των Κόλχων.

Μετά από την αναγκαία θυσία, συνεβουλεύθησαν πώς να προσεγγίσουν την πόλη και το παλάτι για να πάρουν το δέρας. Αποφάσισαν, λοιπόν, να στείλουν πρεσβεία με τον Ιάσονα στον Αιήτη ζητώντας του την άδεια να αφαιρέσουν το δέρας από το άλσος του Άρεως και να το μεταφέρουν στην Ιωλκό. Τη στιγμή αυτή φθάνει ο γιος του Φρίξου, ο οποίος και τους αναγγέλλει ότι ο Αιήτης γνωρίζει την παρουσία τους και έρχεται να μάθει τι ζητούν εκεί. Όντως καταφθάνει ο βασιλιάς και όταν ακούει ότι ζητούν το χρυσό δέρας, τους απαντά θετικά με τον όρο να επιτύχουν ένα άθλο. Ο άθλος αυτός ήταν να ζέψει ο Ιάσονας δυο άγριους χαλκόποδες και χαλκοκέρατους ταύρους, δώρο του Ηφαίστου, οι οποίοι εξέπνεαν πυρ, σε αδαμάντινο άροτρο, να οργώσει και να σπείρει τα δόντια του δράκοντα τον οποίο είχε φονεύσει ο Κάδμος. Ο Ιάσονας αποδέχθηκε την πρόκληση, αλλά από τη σπορά ξεφύτρωσαν άνδρες άγριοι και ένοπλοι, οι Σπαρτοί, τους οποίους πολέμησε και σκότωσε. Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια ημέρα. Πολύτιμος αρωγός στην προσπάθεια του ήρωα εμφανίστηκε η Μήδεια, η οποία αφού βεβαιώθηκε με όρκους ότι θα την παντρευτεί, του έδωσε φάρμακο για να αλείψει το δόρυ, την ασπίδα και το σώμα του και κατόπιν να ζέψει τους ταύρους. Κατόπιν, του είπε, όταν βγουν οι Σπαρτοί από τη γη, όπου βλέπει πολλούς εκεί να ρίχνει κρυφά και από μακριά πέτρες. Οι πέτρες εξόργιζαν τους Σπαρτούς και νομίζοντας ότι τις ρίχνει ο ένας στον άλλον, αλληλοσκοτώνονταν.

Αφού ο Ιάσονας επιτέλεσε τον άθλο ζήτησε το βραβείο του, αλλά ο Αιήτης, έχοντας μετανοήσει, δεν το έδινε και μάλιστα προετοιμαζόταν να κάψει την Αργώ και να σκοτώσει τους Αργοναύτες. Η Μήδεια καταλαβαίνοντας τις σκέψεις του πατέρα της ενημέρωσε τον Ιάσονα. Κατόπιν πήγε με τον ήρωα στο άλσος του Άρεως. Το άλσος φυλασσόταν από φρούριο επτάτειχο, πύργους ψηλούς, πύλες τριπλές χάλκινες, επάλξεις χρυσές και τις πύλες φύλαγε η τρομερή Εκάτη. Στη ρίζα του δέντρου που ήταν κρεμασμένο το δέρας βρισκόταν ακοίμητος φύλακας ο φοβερός δράκοντας. Τότε επενέβη ο Ορφέας με τις μελωδίες του και νίκησε τα εμπόδια, έτσι ώστε ο Ιάσονας να μπορέσει να πάρει το δέρας και να επιστρέψουν στην Αργώ. Ο Αιήτης, όταν έμαθε τα γεγονότα, τη φυγή της Μήδειας και την αρπαγή του δέρατος, έστειλε το γιο του Άψυρτο με στρατό να την φέρει πίσω. Οι Αργοναύτες σκότωσαν τον Άψυρτο και κατόπιν τον διαμέλισαν και τον πέταξαν στη θάλασσα. Ο Αιήτης μαζεύοντας τα κομμάτια του γιου του άφησε τους Αργοναύτες και τη Μήδεια να διαφύγουν. Όμως το έγκλημα κατά του Άψυρτου απετέλεσε άγος και τους οδήγησε σε νέες περιπέτειες έως ότου καθαρθούν.

Ενώ η ανάβαση των Αργοναυτών προς την Κολχίδα αναφέρεται ομόφωνα από τους πάντες, η κατάβαση διαφέρει παραλλαγμένη τόσο στο ποιητικότερο όσο και στο μυθωδέστερο. Η πορεία που αναφέρεται στα κείμενα του Ορφέα έχει αρχή την Κολχίδα από την οποία οι ήρωες, είτε έχοντας ο Αιήτης αποκλείσει το δρόμο του γυρισμού από τον Ελλήσποντο και την Προποντίδα είτε εξαιτίας θείας οργής για το θάνατο του Άψυρτου, ανέβηκαν τον ποταμό Φάσι και στρέφοντας στο Σάραγγη κατέληξαν στη Μαιώτιδα λίμνη. Από εκεί ανέπλευσαν προς Βορρά μέσω του Τανάιδος ποταμού και περνώντας από διάφορα άγρια έθνη κατέληξαν στους πρόποδες των Ριπαίων ορέων. Από εκεί μέσω άλλου ποταμού έπλευσαν στον Κρόνιο Πόντο, την παγωμένη θάλασσα. Λόγω του αντιθέτου ανέμου κινδύνευσαν πολύ και έσυραν την Αργώ για έξι ημέρες. Κατόπιν αναφέρονται διάφοροι μυθικοί λαοί από τους οποίους περνούν, όπως οι Μακρόβιοι και οι Κιμμέριοι. Ακολουθεί η ανάβαση του ποταμού Αχέροντα, των πυλών του Άδη. Από τον Αχέροντα οδηγήθηκαν μετά από προτροπή της Αργούς στην Ιερνίδα νήσο, όπου τους βρήκε μεγάλη τρικυμία και για δώδεκα μερόνυχτα δε γνώριζαν που βρίσκονταν. Τότε ο Λυγκέας, που είχε την ικανότητα να βλέπει μακρύτερα από όλους τους άλλους ανθρώπους, είδε το νησί της Δήμητρας, το οποίο και προσπέρασαν χωρίς να σταματήσουν διότι δεν υπήρχε λιμάνι.

Από δω και μετά το ταξείδι τους ακολουθεί τα, μετέπειτα χνάρια του Οδυσσέα. Μετά από τρεις ημέρες έφθασαν στο νησί της Κίρκης, την άλλη Αία. Η Κίρκη, αδελφή του Αιήτη, δεν τους δέχθηκε αλλά δίνοντας τους εφόδια τους απέπεμψε να καθαρθούν. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια του Ορφέα πέρασαν από τις Σειρήνες. Σειρά είχε ο πορθμός της Σκύλας και της Χάρυβδης, όπου τους έσωσε η Θέτις, προς χάριν του άνδρα της. Κατέληξαν μετά από αυτά στη Σχερία, όπου το βασιλικό ζεύγος του Αλκινόου και της Αρρήτης πάντρεψε τον Ιάσονα και τη Μήδεια. Από τη Σχερία ταξιδεύοντας προς Νότο ξέπεσαν στον κόλπο της Σύρτις στη Λιβύη. Φεύγοντας από τη Λιβύη έφθασαν στην Κρήτη όπου ο Τάλως, φύλακας της νήσου δεν τους επέτρεπε να βγουν στη στεριά. Έξω από τις Κυκλάδες, στο ύψος της Ανάφης, τους έπιασε τρικυμία οπότε κατέφυγαν στο νησί. Από την Ανάφη κατέπλευσαν στην Μαλεωτίδα άκρη και καθάρθηκαν από το φόνο του Άψυρτου. Από εκεί γύρισαν στην Ιωλκό. Έτσι περιγράφει το ταξείδι των Αργοναυτών ο Ορφέας.

Η συμβολική του Ορφικού κειμένου

Η αποστολή των προσωποποιημένων αρχετυπικών προτύπων της Ελληνικής φυλής στην αναζήτηση ενός ιερού αντικειμένου, μέσα από περιπέτειες και κινδύνους, εκτελώντας άθλους και πληρώνοντας το τίμημα, έχει βρει το αντίστοιχό της στη νεώτερη Δυτική παράδοση στους Αρθούρειους μύθους των τροβαδούρων του Μεσαίωνα, στους μύθους του Ιερού Δισκοπότηρου – San Grail ή Sang Real ή όπως αλλιώς το πούμε – του βασιλιά Ανφορτάς και των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης. Μόνο που η πανάρχαια Ελληνική ψυχή δεν έπλασε τους ήρωές της μόνο πολεμιστές – μοναχούς, όπως η περιορισμένη Δύση. Στο Ελληνικό έπος οι ήρωες είναι και μάγοι και εραστές και σοφοί. Το κείμενο του Ορφέα για την εκστρατεία είναι ταυτόχρονα εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και αποκρυφιστικό. Είναι ένα συμβολικό κείμενο, ένας εφαλτήρας για περαιτέρω βελτίωση όποιου προσπαθήσει να το αποσυμβολίσει.

Ένα «μαγικό πλοίο», η Αργώ, που σημαίνει γρήγορη αλλά και λαμπρή, ξεκινά με πλήρωμα ότι καλύτερο είχε να επιδείξει ο Πρωτοελληνισμός. Σκοπός τους είναι η αναζήτηση ενός ιερού αντικειμένου που θα τους οδηγήσει στην ανύψωση και στην ελευθερία, όπως κάποτε τον πρόγονό τους Φρίξο. Τώρα το ερώτημα είναι, αν το αντικείμενο οδηγεί στην ανύψωση και την ελευθερία ή η αναζήτησή του! Την απάντηση σ’ αυτό μπορεί να τη δώσει μόνο ο Αργοναύτης, εκείνος που πέρασε όλη τη διαδικασία. Είναι ένας δρόμος διπλός, εσωτερικός και εξωτερικός. Ο εξωτερικός δρόμος είναι λίγο – πολύ προδιαγεγραμμένος με τις όποιες παρεκβάσεις επίσης προκαθορισμένες. Όμως είναι και ο εσωτερικός δρόμος, που οδηγεί όχι σε ένα αλλά σε πέντε στόχους, ο δρόμος του Πολεμιστή, ο δρόμος του Μοναχού, ο δρόμος του Μάγου, ο δρόμος της Αγάπης και τέλος ο Δρόμος της Γνώσης.

Σ’ όλο το ταξείδι ελλοχεύουν κίνδυνοι, οι γυναίκες της Λήμνου, η οργή των θεών, ο Άμυκος, ο Αιήτης, ο δράκοντας, οι Σειρήνες, ο Τάλως. Ο Αργοναύτης πρέπει να πολεμήσει και να νικήσει. Κι αν οι εξωτερικοί κίνδυνοι τον κάνουν να ακολουθεί το δρόμο του Πολεμιστή, οι εσωτερικές αντιμαχίες το άλλο δυϊκό ζεύγος τον καθιστά, με τους σημερινούς όρους, Μοναχό. Πρέπει να αντιμετωπίσει την εσωτερική του πάλη, πάλη καρδιάς – συμπαντικής γνώσης και νου – λογικής για να φθάσει στο θεό του, στο Χρυσόμαλλο Δέρας, στη λύτρωση, στο τέλος. Ο δρόμος που ενώνει τον Πολεμιστή με το Μοναχό είναι ο δρόμος του Μάγου, η «Μέση Οδός». Είναι μαγικό πλοίο η Αργώ. Είναι μάγος ο Ορφέας. Είναι αποκρυφιστικές οι τέχνες που διδάσκει. Μυστήρια στη Σαμοθράκη κι εκεί μυούνται ομαδικά οι Αργοναύτες. Λείπει κάτι ακόμα, το τρίτο στοιχείο, το ενοποιό στοιχείο, η υπέρβαση των αντιμαχομένων δυο στο ένα. Ο Έρωτας, ο θείος Έρωτας, ο Φάνης, ο Ιάσονας και η Υψιπύλη, οι Αργοναύτες και οι γυναίκες της Λήμνου, ο Ιάσονας και η Μήδεια. Ο τελευταίος δρόμος είναι αυτός που καλύπτει όλους τους προηγούμενους. Ο Δρόμος της Γνώσης. Οι Αργοναύτες μέσα από όλες τις πορείες τους θα φθάσουν στη Γνώση. Αυτός είναι ο σκοπός τους, αυτό είναι το τέλος. Θα κατέλθουν στη μήτρα της Μεγάλης Μητέρας, στα σκοτάδια των Μυστηρίων της Ζάθεης Σαμοθράκης, θα περάσουν δοκιμασίες, αλλά στο τέλος, αφού καθαρθούν, θα εξυψωθούν.

Αργοναυτικά – Ιερή Βασιλική Αψίδα

Ένα ιδανικό έχει χαθεί και πρέπει να επανέλθει. Σύμβολό του είναι ο Φρίξος και η Έλλη. Ένα αντικείμενο μπορεί να εξυψώσει, να ελευθερώσει από τα δεσμά της ύλης, της βαρύτητας, το Χρυσόμαλλο Δέρας. Πενήντα ήρωες ξεκινούν. Το πέντε είναι ο αριθμός του ανθρώπου. Κατεβαίνουν στα βάθη της ψυχής τους, στα σκοτάδια των Καβειρίων, για να μαζέψουν όλες τις δυνάμεις που χρειάζονται για το Μέγα Έργο. Πορεύονται μέσα από δοκιμασίες και κινδύνους. Φθάνουν στην ύστατη δοκιμασία και έρχονται αντιμέτωποι με το δράκοντα, το αιώνιο σύμβολο του εχθρού, του σκότους. Ο Ιάσονας θα κατέβει στην κοιλιά του δράκοντα για να τον σκοτώσει. Έχει βοηθό τη σκοτεινή Μήδεια, τη σκοτεινή όψη της δικής του ψυχής, τη διαίσθηση. Ο Άψυρτος – τίμημα, κουρμπάνι όπως λένε στην Κρήτη – για την απόκτηση του Δέρατος. Το τίμημα που πρέπει να πληρώσουν οι Αργοναύτες δεν τελειώνει με τις δοκιμασίες του ταξειδιού μέχρι να φθάσουν στην Αία. Δεν καλύπτεται ούτε με τις δοκιμασίες του Αιήτη. Πρέπει να συνεχίσουν τον αγώνα. Σε φυλές άγριες και άγνωστες, σε μέρη μυθικά, στον Κρόνιο Πόντο, να ξεπεράσουν κινδύνους – σύμβολα των εσωτερικών τους αδυναμιών. Τότε θα πετύχουν την κάθαρση και μέσω αυτής της τελείωση.

Λέει ο Βαλέριος Φάλκος Γάιος στα Αργοναυτικά του:

«Τραγουδάω για τα στενά που πρώτα πέρασαν τα μεγάλα τέκνα των θεών και για το θαυμαστό το πλοίο που τόλμησε να περιπλεύσει τις Σκυθικές ακτές του Φάσι και να περάσει ανάμεσα από πέτρες συμπληγάδες και που τελικά ήρθε και άραξε πάνω στο φλογισμένο Όλυμπο.

Αγωνιστείτε για τα άστρα, άνδρες. Εγώ πριν τον κόσμο κυβερνήσω, είχα να τα βάλω με το μανιασμένο Ιαπετό και έπρεπε τους άθλους στην πεδιάδα της Φλέγρας να πραγματοποιήσω. Για σας έστρωσα ένα δύσκολο και σκληρό δρόμο προς τον ουρανό».

Στη διδασκαλία των Ορφικών Μυστηρίων ο νήπιος βασιλέας θεών και ανθρώπων, ο Διόνυσος, σκοτώθηκε και κατασπαράχθηκε από τους Τιτάνες και κατόπιν αναστήθηκε ως Διόνυσος γιος της Σεμέλης από την Αθηνά, τον Απόλλωνα και το Δία. Η οργή του Δία προς τους θεοφάγους ήταν η θρυαλλίδα από την οποία ξεπήδησε το νέο γένος των ανθρώπων. Όμως ως γεννήματα από τις στάχτες των Τιτάνων, φέρουν και τα τιτανικά στοιχεία. Θυμίζει τη ρήση του μεγάλου Ακραγαντίνου «φυγάς ειμί θεόθεν και αλήτης». Σκοπός τους είναι η αποβολή της τιτανικής φύσης και η βίωση της θεϊκής υπόστασης. Στη μνήμη των νέων ανθρώπων υπάρχει η ευδαιμονία στην οποία ζούσαν οι άνθρωποι της χρυσής εποχής. Σ’ αυτή θέλουν να φθάσουν. Για να φθάσουν εκεί πρέπει να εξυψωθούν. Κατά την τελετή της μύησης γινόταν κάθαρση του νεομύητου από το Κώδιον, δέρμα κριού. Γίνεται όμως μνεία του γεγονότος ότι η πραγματική εξύψωση απαιτεί ένα άλλο Κώδιον, ένα ισχυρότερο μέσο, το Χρυσό Κώδιον, το Χρυσόμαλλο Δέρας. Χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια, συνέχιση της πορείας.

Επίλογος

Στο παρόν έγινε μια προσπάθεια παρουσίασης του μύθου και κάποιων από τους συμβολισμούς του πρώτου Πανελλήνιου εγχειρήματος, της Αργοναυτικής Εκστρατείας, όπως αυτή σώθηκε από τα κείμενα του μεγαλύτερου μύστη της Ελληνικής αρχαιότητας, του Ορφέα. Ο αποσυμβολισμός ενός τέτοιου κειμένου δε μπορεί να γίνει στα πλαίσια μιας εργασίας. Μόνο ψήγματα μπορούν να παρατεθούν. Πολύ δε περισσότερο, όταν ο αποσυμβολισμός είναι μια διαδικασία τόσο πολύπλοκη και, ταυτόχρονα, απόλυτα ιδιαίτερη.

Βιβλιογραφία

1. Ορφέως, Αργοναυτικά – Λιθικά, Εκδόσεις Ιδεοθέατρον, Αθήνα 1998
2. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Ορφικά, Πρώτος Τόμος, Αργοναυτικά, Ύμνοι, τ. 616, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 2003
3. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Ορφικά, Δεύτερος Τόμος, Λιθικά, Λιθικά κηρύγματα, (Σωκράτους και Διονυσίου Περί λίθων), Όσοι των λίθων εις ανακωχήν ζάλης και τρικυμίας θαλάσσης, τ. 617, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 2003
4. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Ορφικά, Αποσπάσματα: Εξ αρχαιοτέρων έργων, Αρπαγή Περσεφόνης, Ιερωνύμου και Ελλανίκου Θεογονία, Ιεροί λόγοι εν Ραψωδίαις κδ’, τ. 1208, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 2003
5. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Ορφικά, Αποσπάσματα: Διαθήκαι ή Παλινωδία, Αστρολογικά (Δωδεκαετηρίδες, Εφημερίδες, Γεωργία, Περί δραπετών, Περί σεισμών, Περί επεμβάσεων, Περί καταρχών), [Αστρονομία], [Αμμοσκοπία], Δίκτυον, Επιγράμματα, Θρονισμοί Μητρώοι, Θυηπολικόν, Ιερός λόγος Αιγύπτιος, Ιεροστολικά, Καθαρμοί, Εις Άιδου κατάβασις, Καταζωστικόν, [Κλήσεις κοσμικαί], [Κορυβαντικόν], Κρατήρ, Μικρότερος Κρατήρ, [Νεωτευτικά], [Ονομαστικόν], Όρκοι, [Πέπλος], Σφαίρα, [Σωτήρια], Τελεταί, [Τριαγμοί], Ύμνοι, Εις τον Αριθμόν Ύμνος, Φυσικά, Περί φυτών, βοτάνων και ιατρικής, Χρησμοί, Ωιοθυτικά, Ωιοσκοπικά, τ. 1209, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 2003
6. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Απολλώνιος Ρόδιος, Αργοναυτικά, τ. 618, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1999
7. Κωνσταντίνου Κουρτίδου, Τα Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια ήτοι τα Καβείρια – Διονύσια Ορφικά και Ελευσίνια, Εν Αθήναις 1934, Επανέκδοση Συλλεκτικές Εκδόσεις Δαμιανός
8. Γεώργιος Σιέττος, Τα Καβείρια Μυστήρια, Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, Αθήνα, 1993
9. Ευσταθίου Η. Λιακόπουλου, Τα Ορφικά Μυστήρια και η Αρχαία Ελληνική Μεταφυσική (Εξωτερικά, Εσωτερικά και Μυστικά Τελέσματα), Εκδόσεις «Έλλην», Αθήνα, 1999
10. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Προσωκρατικοί, Ενδέκατος τόμος, Εμπεδοκλής, τ. 814, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 2000
11. Στεφάνου Α. Παϊπέτη, Η Βασιλική Αψίδα και ο Νόμος της Παγκόσμιας Έλξης, Ο Διαβήτης, τεύχος 6, Φεβρουάριος 1999
12. Τελετή Εξυψώσεως, Επιμέλεια Σ. Α. Παϊπέτη, Μάιος 1996                  ΠΗΓΗ

ΟΡΦΕΩΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ

ΕΡΙΚ ΤΟΥΣΕΝ - ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Οι Συμπληγάδες, οι Στυμφαλίδες, η Σκύλλα η Χάρυβδη και η Κόπρος του Αυγεία!

 Πως η αρχαία μυθολογία επαναλαμβάνεται σήμερα; Πως θα έσωζαν οι Αρχαίοι Ελληνες μια παρτίδα που μοιάζει κυριολεκτικά χαμένη;
Για την Ελλάδα, η ιστορία επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα! Στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, όποτε οι πολιτικοί ηγέτες ήταν κατώτεροι των περιστάσεων, η χώρα βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση! Τούτη τη φορά οι ηγέτες δεν είναι απλά κατώτεροι των περιστάσεων αλλά κάτι πολύ χειρότερο!

Το πλοίο που λέγεται Ελλάς, πρέπει να περάσει ξανά από τις Συμπληγάδες πέτρες! Κι αν υποθέσουμε ότι κατά την αρχαιότητα αυτές αποτελούσαν το σημερινό Γιβραλτάρ, τότε ο μύθος επαναλαμβάνεται, με την Ελλάδα να πρέπει να περάσει αλώβητη από το «Ισπανικό χάος» που έχει καταφθάσει ήδη στις αγορές, και λαβωμένη όπως είναι, να περάσει ανάμεσα από τις «Στυμφαλίδες», τα όρνεα που κρατούν το στενό πέρασμα της Γηραιάς Ηπείρου, υπό την κατοχή τους!

Πως αλήθεια να ξεφύγει η Ελλάδα, από δύσκολες κακοτοπιές όπως οι Συμπληγάδες πέτρες;

Αυτή τη φορά, η Αρχαία Ελληνική Μυθολογία, φαίνεται να αναβιώνει και όλα τα αηδιαστικά τέρατα που κυνηγούσαν τους ήρωες της Αρχαιότητας, φαίνεται ότι έχουν αναβιώσει, και μάλιστα ταυτόχρονα την περίοδο 2010-2012!

Οι Στυμφαλίδες όρνιθες, έχουν σκεπάσει όχι απλά τον ουρανό της Στυμφαλίας, αλλά ολόκληρη την Ελλάδα, μιας και τραπεζικοί κολοσσοί τύπου «neugerger nerman» και «blackrock», έχουν συνεργαστεί με πάλαι ποτέ ανταγωνιστές τους όπως η «goldman sachs «και ως άλλα αρχαία σαρκοφάγα όρνεα, υλοποιούν την τελευταία φάση του σχεδίου τους, που είναι η βορά του νεοελληνικού φιλέτου! Μόνο που το φιλέτο όπως καταλάβατε αυτή τη φορά, είναι … οικονομικό φιλέτο!

Οι σύγχρονες Στυμφαλίδες, δεν θα μπορούσαν να κάνουν το παραμικρό, αν δεν είχαν υπό τον έλεγχό τους δύο αποκρουστικά στην όψη, και εξίσου σαρκοφάγα τέρατα, πολύ μεγαλύτερα σε όγκο, αλλά υπό τον πλήρη έλεγχό τους!

Το πρώτο είναι η «Σκύλλα»! Μια γυναίκα – τέρας από την Ανατολική Γερμανία που ακούει στο όνομα Μέρκελ, που σκοπό έχει να εξοντώσει όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των Ελλήνων, να τους πιει το αίμα και να καταστήσει πειθήνια όργανά της, όσους Ελληνες αντιστέκονται στην Pax-Germania!

Το δεύτερο είναι η «Χάρυβδη»!! Ένα ακόμη πιο βάρβαρο τέρας, με απάνθρωπα συναισθήματα, μνησίκακο , που βγάζει χολή όταν ακούει Ελληνες και συμπαθεί μόνο τα παιδάκια της Νιγηρίας, και ετοιμάζεται να καταβροχθίσει εκτός της δημόσιας περιουσίας που ήδη την έχει κατασπαράξει η Σκύλλα, και την ιδιωτική! Η σύγχρονη «Χάρυβδη» λόγω της συμπάθειάς της στη «Μαύρη Ηπειρο», υποβάλει τον εαυτό της σε διαρκή … σολάριουμ, προφανώς για να τους μοιάσει στο δέρμα! Και το όνομα της σύγχρονης Χάρυβδης αρχίζει και σήμερα από «Χ» ! Χριστίνα λέγεται …

Η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη για τους Ελληνες, γιατί τούτη τη φορά, εκτός της συνδυασμένης επίθεσης των Στυμφαλίδων, της Σκύλας και της Χάρυβδης, βρίσκεται σε συμπληγάδες, γιατί από την ιστορία λείπει ο ήρωας που θα τα βάλει με τα τέρατα! Ηδη, η κοπριά που έχει συσσωρευτεί εντός της χώρας, δεν επιτρέπει σε κάποιον να αναλάβει πρωτοβουλία για να καθαρίσει αυτό που κάποτε καθάρισε με δυναμικό τρόπο ο Ηρακλής! Τον κόπρο του Αυγεία!

Διότι σήμερα, ακόμη κι αν επέστρεφε ο Ηρακλής από τον Ολύμπιο θρόνο του, δεν θα μπορούσε να καθαρίσει την «πράσινη» και την «γαλάζια» κοπριά, που αφού κατάφεραν και υποδούλωσαν τη χώρα στα τέρατα, θέλουν να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, προσποιούμενοι τους σωτήρες!

Για τον λόγο αυτό, οι δημιουργοί της κοπριάς, οι κοπρίτες, επιστράτευσαν ακόμη και τις Σειρήνες, που με τα τραγούδια τους, κάνουν τους Ελληνες να μην μπορούν να δουν την πραγματικότητα και στη θέση της να βλέπουν μια εικονική πραγματικότητα, με την γνωστή μέθοδο της πλύσης εγκεφάλου. Τις Σειρήνες σήμερα, οι σύγχρονοι Ελληνες τις ονομάζουν, εκδότες ή καναλάρχες!

Οι Σειρήνες λοιπόν σε συνδυασμό με το μέγεθος της κοπριάς που έχει κουρνιάσει στη χώρα, απαιτούν όχι έναν αλλά εκατό Ηρακλήδες για να καθαρίσουν τον σύγχρονο κόπρο του Αυγεία!!!!

Οι Στυμφαλίδες, οι Σειρήνες , η Σκύλα και η Χάριβρη όμως, δεν φαίνεται να γνωρίζουν καλά την ιστορία των Ελλήνων και ιδιαίτερα την Αρχαία Ελληνική Μυθολογία!

Σήμερα αισθάνονται σίγουροι άπαντες στην Ευρώπη, ότι έχουν σταυρώσει την Ελλάδα, και με αυτή την συνδυασμένη επίθεση των τεράτων που επανεμφανίστηκαν όλα μαζί μέσα σε μια δεκαετία, είναι βέβαιοι ότι η Ελλάδα θα «πέσει»! Ότι η Ελλάδα και οι Ελληνες δεν σώζονται με τίποτα αυτή τη φορά!

Τι κρίμα!!!

Κανείς δεν βρέθηκε να τους πει, ότι πάντοτε, όταν εμείς οι Ελληνες δεν είχαμε καμία απολύτως λύση, τότε στο τέλος της παράστασης, εμφανίζαμε πάντοτε τον … «από μηχανής Θεό»!!!!

Κι αυτός διόρθωνε τα πάντα κι έσωζε την Ελλάδα και τους Ελληνες!!!

Κι ο «από μηχανής θεός» των σύγχρονων Ελλήνων, έρχεται ! Η τουλάχιστον είναι πολύ κοντά ο ερχομός τους!

Κι όποιος κατάλαβε ... κατάλαβε!!!

Γιώργος Αδαλής

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Κύριε Παπαδάκη, υπάρχει μονομερής αίσθηση δικαίου για το γεγονός που συνέβη στην εκπομπή σας. (Το γεγονός με την κυρία Δούρου, την κυρία Κανέλη και τον κύριο Κασιδιάρη).

Η μονομερής αίσθηση δικαίου έγκειται :

Πρώτον, στην παράβλεψη της προκλητικότατης στάσης αρχικά της κυρίας Κανέλης. Δεν είναι δυνατόν να καθυβρίζει ένα βουλευτή και να τον αποκαλεί "φασισταριό". Διότι όπως μας διδάσκει η παροιμία "σπέρνεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες". Η κυρία Κανέλη έχει υιοθετήσει - με την ανοχή των οικοδεσποτών δημοσιογράφων - την προκλητικότητα, την καθύβριση, την συνεχή διακοπή του διαλόγου, τις συνεχείς παρεμβάσεις, τις προκλητικές γενικώς εκφράσεις όπως "μπορδέλα", "σώβρακα", "πουσταριά" κλπ. Δεν είναι δυνατόν η "τριβάς" ( κακώς αποκαλείται λεσβία ) να κάνει μαθήματα ηθικής και πολιτικής.

Δεύτερον, η κυρία Δούρου ήταν προκλητικότατη και αυτή, με το κούνημα των χεριών της και τον αφορισμό "πως θα πάτε την χώρα 500 χρόνια πίσω", λησμονώντας πως ανήκει στην παράταξη - όπως και η κυρία Κανέλη - αυτή η οποία αιματοκύλισε την Πατρίδα μας συρομένη από το άρμα της τότε κομμουνιστικής Ρωσσίας, μη καταδικάζοντας ποτέ τα εγκλήματα εκείνα, αποδεχομένη τις αποφάσεις της συνόδου του Μελισσοχωρίου όπου οι τότε αριστεροί κομμουνιστές αποδέχθηκαν και παρέδωσαν την Μακεδονία στους Σλαύους και άλλα πολλά τα οποία δεν είναι του παρόντος. ( Ο γέρος της δημοκρατίας αποκάλεσε το κομμουνιστικό κόμμα ως "κόμμα του εγκλήματος"). Εάν παραρήσετε την σκηνή του επεισοδίου, η κυρία Δούρου μειδιά προκλητικότατα δύο φορές χαιρομένη για την αντίδραση του κυρίου Κασιδιάρη, γεγονός που ενδεικνύει πως λειτούργησε προσχεδιασμένα ("προβοκατόρικα" ).

Τρίτον, προκλητικότατη ήταν και η στάση της Κανέλη χτυπώντας με την εφημερίδα προκλητικά και δημόσια τον κύριο Κασιδιάρη, ο οποίος θεωρώ πως εν βρασμώ ψυχής από τις προηγούμενες προκλήσεις "ψέκασε","δρόσισε"," προσβαλε με νερό την κυρία Δούρου.
Θα μπορούσε να κρατήσει περισσότερη ψυχραιμία, αλλά η ηλικία του και η τεστοστερόνη του αιτιολογούν απόλυτα την στάση του.
Πιστέψτε με, όμως, πολλοί Έλληνες θα ήθελαν να το κάνουν, αλλά είτε δεν τολμούν λόγω των συνεπειών είτε λόγω της απόστασης.
( Αρκετοί σκέπτονται να σπάσουν πολλές φορές την τηλεόραση, όταν παρακολουθούν τέτοιες προκλητικές συμπεριφορές, όπως της κυρίςου Δούρου και της κυρίας Κανελη ).
Κάντε ένα "ρεπορτάζ" για να δείτε, τι σκέπτονται οι Έλληνες στα καφενεία, στους δρόμους και παρουσιάστε την αλήθεια.
Στο διαδίκτυο οι Έλληνες "ψηφίζουν" τον κύριο Κασιδιάρη και "μαυρίζουν" τις κυρίες Δούρου και Κανέλη.

Τέταρτον, προκλητική ήταν - προκλητικότατη μάλιστα και θεωρώ πως τελείως συνειδητά μέσα σας θα το αναγνωρίσετε - η δική σας στάση, καθώς ενώ η κυρία Κανέλη τον αποκάλεσε "φασισταριό" . Η δημοσιογραφική δεοντολογία ορίζει, πως ο οικοδεσπότης δημοσιογράφος έχει υποχρέωση να ανακαλεί στην τάξη όποιον παραφέρεται και υβρίζει άλλο πρόσωπο είτε παρόντα είτε απόντα. Η ευθύνη αυτή βαρύνει αποκλειστικά εσάς. Είναι και αυτό ένα σημείο καταλογισμού ευθυνών.
Η ΕΣΗΕΑ τι κάνει όταν συμβαίνουν ανάλογα φαινόμενα;
Φυσικά, οι περισσότεροι Έλλνες αισθάνονται καλά, όταν εκείνος της καθρέπτισε το "παλιοκομμούνι" ως αμοιβαιότητα στάσης.

Πέμπτον, δεν είναι δυνατόν να καλείτε δύο προκλητικές κυρίες - την κυρία Κανέλη και την κυρία Δούρου - στο ίδιο τραπέζι με τον κύριο Κασιδιάρη.
Θα ήταν αποδεκτό εάν καλούσατε άνδρες μαζί με τον κύριο Κασιδιάρη ή γυναίκα μαζί με την κυρία Δούρου και την κυρία Κανέλη.
Συμβαίνει πολλές φορές οι "κυρίες" να παραφέρονται και να υβρίζουν μάλιστα - όπως οι ανωτέρω - καλυπτόμενες πίσω από την θηλυκή τους ιδιότητα.
Αν δεν δίνεται στον διαλεγόμενο με κυρίες να αντιδρά και να τις υβρίζει και αυτός ως αμοιβαιότητα, τότε καταλογίζω σε όποιον το ανέχεται τον χαρακτηρισμό του "ρατσιστού" - κοινωνικώς προκατειλημμένου". Αν θέλουν οι κυρίες να της φέρονται ως κυρίες, να φέρονται ως κυρίες.
Είναι γνωστό άλλωστε πως οι "τριβάδες" υιοθετούν και υπερβαίνουν την ανδρική συμπεριφορά, όπως οι άνδρες ομοφυλόφιλοι την γυναικεία.

Έκτον, αναφέρονται οι δημοσιογράφοι για βία από την πλευρά του κυρίου Κασιδιάρη. Δεν είναι βία - έστω και λεκτική - της κυρίας Κανέλη;
Αυτό δεν σημαίνει, πως δικαιολογείται η πράξη του κυρίου Κασιδιάρη.
Σε κάθε περίπτωση όμως αιτιολογείται.
Όπως θα πήγαινε αυτόφωρο ο κύριος Κασιδιάρης, έτσι θα πήγαινε αυτόφωρο και η κυρία Κανέλη λόγω εξύβρισης.
Αυτό γιατί το αποκρύπτετε ;
Φυσικά, η κυρία Κανέλη δεν υπέβαλε μήνυση διότι την πρόλαβε η εντελομμένη εισαγγελεύς.
Γιατί η κυρία εισαγγελεύς δεν υπέβαλε μήνυση εναντίον του κράτους και της Ελληνικής Αστυνομίας, όταν ραβδίζει με τα "γκλοπς" του συνταξιούχους, τους πολίτες ; Γιατί η κυρία εισαγγελεύς δεν υπέβαλε μήνυση όταν το σύνταγμα καταπατείται από τους πολιτικάντηδες.
Ξέρετε γιατί ; Διότι υπηρετεί ηθελημένη ή αθέλητα το "δημοκρατικό καθεστώς" της ξενικής υποτέλειας.
Έτσι όπως το κανονίσαστε "θερίσατε θύελλες". Νομίζω, πως κάποιο δίκιο υπάρχει όταν ορισμένοι δημοσιογράφοι υπαινίσσονται ή ευθέως σας καταλογίζουν το πρόκριμμα της τηλεθέασης για τις επιλογές των προσκεκλημμένων σας, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ήταν προμελετημένα από σας οι ύβρεις, οι "ψεκασμοί" και τα χαστούκια.
Απλά ξεπέραστηκαν τα όρια, τα οποία ενδεχομένως είχατε στο μυαλό σας.
Η προμελετημένη όμως πρόκληση θεωρείται δεδομένη από τις κυρίες Δούρου και Κανέλη.
Το αίσθημα των Ελλήνων στην πλειοψηφία τους αντιλαμβάνονται με σαφήνεια την σκοπιμότητα, την δουλικότητα, την υποτέλεια και την άριστα προσχεδιασμένη προπαγάνδα των παρουσιαστών δημοσιογράφων στην μεγάλη τους πλειοψηφία.
Η κρίση τους είναι μονομερής, η προβολή συγκεκριμμένων ιδεών και γεγονότων προκαλεί αγανάκτιση στους περισσότερους Έλληνες και γενικώς έχει αντιληπτός ο "ρόλος" τους.
Φυσικά έχει δίκιο ο κύριος Κασιδιάρης όταν προ ολίγων ημερών ισχυρίστηκε, πως ο δημοσιογράφος κύριος Καψής υπηρετεί τον κύριο Μπόμπολα και τους συν αυτώ. Αυτό στάθηκε η αιτία για να τον αποπέμψει από την εν λόγω εκπομπή.
Οι Έλληνες γνωρίζουν σήμερα τι ακριβώς συμβαίνει.
Ότι δηλαδή η διαπλοκή μεταξύ των εργολάβων ιδιοκτητών των ΜΜΕ και των πολιτικάντηδων που κατήντησαν την Πατρίδα μας στα σημερινά της "χάλια".
Και πως κανείς μέχρι σήμερα δεν τόλμησε να "χαστουκίσει" αυτό το κατεστημένο.
Είναι κοινή η αίσθηση σήμερα της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, πως όσοι έφταιξαν πρέπει να πληρώσουν το τίμημα.

Αυτοί που έφταιξαν για το κατάντημα μας, να πάνε φυλακή.

Τέτοιοι είναι οι και οι οσφυοκάπτες δημοσιογράφοι, οι οποίοι αμοίβονται αδρά - δεν υπονοώ εσάς, διότι ασκείτε αποδεκτή, αν όχι επιθυμητή, δημοσιογραφία.

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν συστατικά στοιχεία της αποδοχής του κυρίου Κασιδιάρη πανελληνίως. Οι Έλληνες αποδέχονται στην πλειοψηφία τους την ίσως απαράδεκτη για σας συμπεριφορά του κυρίου Κασιδιάρη, ως αντρίκια και φυσιολογική αντίδραση στην υποκρισία της καθεστωτικής δημοκρατίας που βιώνουμε, ως αντίδραση στην δημοσιογραφική αθλιότητα της πρακτικής πολλών ετών, ως δυνητική στάση και συμπεριφορά που θα ήθελαν οι περισσότεροι Έλληνες να ασκήσουν και να χαστουκίσουν το σύστημα που λυμαίνεται επί πολλές δεκαετίες την περιουσία της Πατρίδας μας . ( οικονομικά δημόσια σκάνδαλα - SIEMENS, υποβρύχια, και ατελείωτα άλλα τα οποία κατά καιρούς έντιμοι δημοσιογράφοι έχουν φέρει στο φως και αποσιωπώνται σήμερα ).

Η υποβάθμιση της Ελλάδας παγκοσμίως στο πολιτικό και οικονομικό πεδίο οφείλεται αποκλειστικά στους αλήτες πολιτικάντηδες ( ελέχθη στη εν λόγω εκπομπή το σύνθημα για το μπουρδέλο της βουλής που εκφωνείται πολλά χρόνια στις διαληλώσεις ).

Κατόπιν των ανωτέρω σας προτείνω να κάνετε γνήσια αυτοκριτική, ακόμη και αν δεν την παρουσιάσετε στο αέρα.

Διότι αν δεν την κάνετε, κινδυνεύετε να συρθείτε και εσείς στον βούρκο των αποκαλούμενων "πληρωμένων δημοσιογράφων" ( οι "πληρωμένοι" δημοσιογράφοι ασκούν εντελλόμενη δημοσιογραφία ).
Αυτοκριτική σημαίνει και αλλαγή στάσης.

Σας παρακαλώ, μην παρεξηγήσετε την επιστολή μου, διότι σκοπόν της έχει να σας παρουσιάσει μια οπτική του τρέχοντος θέματος του κυρίου Κασιδιάρη, την οποία ίσως να αγνοείτε. ( Ελπίζω όχι σκοπίμως από σας, αλλά από άλλους φαίνεται πως ναι ).
Ας μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε, επίσης, πως η πλειονότητα των δημοσιογράφων ανήκει στον αριστερό χώρο κι αυτό εξηγεί την μεροληψία στην κρίση τους.
Η κρίση όμως του Ελληνικού λαού, ο οποίος παρακολουθεί τα γεγονότα και μέσω διαδικτύου, είναι άτεγκτη.

Θεωρείστε βέβαιον, πως η στάση των προπαγανδιστών δημοσιογράφων θα είναι και αυτή μια από τις αιτίες για τις οποίες το ποσοστό της Χρυσής Αυτής θα αυξηθεί στις εκλογές που έπονται, όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις.

Το αποτέλεσμα των εκλογών θα είναι κριτής της επιστολής μου.

Χαίρετε

Σωκράτης Σιδηρόπουλος