ΑΝΤΙ ΣΤΟ Δ.Ν.Τ -Παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους, ως προϊόντος διαφθοράς.

Παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους, ως προϊόντος διαφθοράς, με βάση το διεθνές νομικό δόγμα : «Odious Debt» (=ειδεχθούς χρέους).

Η Χώρα, σήμερα, βρίσκεται στην κατοχή μιας αδίστακτης οικονομικής και πολιτικής ελίτ του πλανητικού οικονομικού κατεστημένου, με την εγκληματική ανοχή των ντόπιων τοποτηρητών της και με συνέπεια ο τόπος και ο λαός μας να σπρώχνεται στο βάραθρο της καταστροφής του. Το Δ.Ν.Τ σημαίνει παγκόσμια τράπεζα, που αμέσως ανέλαβε την κατοχική διακυβέρνηση της Ελλάδας, με τη στήριξη της Ε.Ε, για την οποία η Γερμανία της Μέρκελ, σήμερα, αποφάσισε την οικονομική και πολιτική υποδούλωση της πατρίδας μας, σαν συνέχεια της χιτλερικής στρατιωτικής, τότε, εισβολής και κατοχής της Χώρας μας από το ναζιστικό καθεστώς. Ο περήφανος, τότε, Ελληνικός λαός αντιστάθηκε στο Γερμανοϊταλικό και Βουλγαρικό τριπλό άξονα και μέσα από τα αποκαΐδια του πολέμου απέκτησε ξανά την ελευθερία του με αιματηρές θυσίες και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές, για τις οποίες ουδέποτε η Ελλάδα αποζημιώθηκε, όπως θα έπρεπε, από τη σημερινή «δημοκρατική» δήθεν Γερμανία. Μπροστά στη σημερινή αυτή πραγματικότητα και νέα επιθετικότητα της τριπλής συμμαχίας Ε.Ε-Δ.Ν.Τ και Η.Π.Α, ο λαός βρίσκεται σε απόγνωση και, μέρα με τη μέρα, βλέπει να έρχεται η πλήρης καταστροφή του, διότι:

α) Χάνει μέρος της εθνικής και πολιτικής του κυριαρχίας και αδυνατεί να αποφασίζει ο ίδιος για τη μοίρα του.

β) Ο οικονομικός και κοινωνικός ιστός της Χώρας οσημέραι διαλύεται με το κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τις στρατιές των ανέργων που θα τρέχουν διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους, με τη νεολαία μας να είναι έτοιμη να μεταναστεύσει σε άλλες Χώρες προς εξεύρεση εργασίας και με την πίκρα να βλέπει την πατρίδα της να αλώνεται από τα πλήθη των κυνηγημένων, από τις άλλες χώρες, όπως της Ασίας και της Αφρικής, προσφύγων που ανέλεγκτα έχουν κατακλύσει την Χώρα μας, σαν συνέπεια της πολιτικής της «αποεθνοποίησης», που εφαρμόζει η Νέα Τάξη πραγμάτων. Η συντελούμενη, σήμερα, «αποεθνοποίηση» είναι σαν μια καινούργια μορφή γενοκτονίας των λαών, που τους εξαναγκάζουν να εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους, για να πεθαίνουν από την πείνα, τη φτώχεια τις ασθένειες και την απάνθρωπη εκμετάλλευσή τους από τους κεφαλαιοκράτες της παγκοσμιοκρατούμενης οικονομίας, ακόμα και από τους δουλεμπόρους, στους οποίους γίνονται θύματα, με την υπόσχεση μιας καλύτερης τύχης.

γ) Η εδαφική ακεραιότητα της Χώρας απειλείται, αφενός από τον τουρκικό επεκτατισμό από Ανατολάς και αφετέρου από τον υποκινούμενο αλυτρωτισμό των Σκοπίων από Βορρά και από τον μεγαλοϊδεατισμό της Αλβανίας από Δυσμάς, των οποίων οι επιδιώξεις όλων αυτών υποστηρίζονται από τις δυνάμεις της Νέας τάξης πραγμάτων.

δ) Η ντόπια ληστρική ολιγαρχία, με την οικονομία της τοκογλυφικής υπερχρέωσης που δημιούργησε μαζί με τις κυβερνήσεις των τελευταίων 35 χρόνων της μεταπολίτευσης και που αυτή (η υπερχρέωση) δεν έγινε για τις ανάγκες της κοινωνίας ή ενός υποτιθέμενου κοινωνικού κράτους, αλλά προς όφελος της οικονομικής και πολιτικής ελίτ και της πλανητικής χρηματοδεσποτείας. Σήμερα, αυτές οι κλεπτοκρατικές ελίτ, στηρίζουν την ανασυγκρότηση του χρεοκοπημένου συστήματος με τους γνωστούς μηχανισμούς του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Αυτό, όμως, μετατρέπει τη χώρα μας σε πραγματική αποικία των διεθνών αγορών, τραπεζών και κερδοσκόπων υπό τον έλεγχο της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Απέναντι στη βαρβαρότητα και την αναλγησία του συστήματος κυριαρχίας, τα ελληνικά κόμματα όλων των αποχρώσεων είναι ανίκανα να αντιμετωπίσουν πολιτικά την οικονομική κρίση, για την οποία όλα, ανεξάρτητα, αν κυβέρνησαν ή όχι, ευθύνονται, διότι την κρίση του πολιτικού συστήματος τη μετέβαλαν σε κρίση οικονομική και τη φορτώνουν στις πλάτες του λαού.

Ειδικότερα, η καθεστωτική Αριστερά έχει χάσει τον ιδεολογικό της προσανατολισμό και βρίσκεται σε σύγχυση και αφασία, διότι συμμετέχει στο παιχνίδι της κομματικής, αντιπροσωπευτικής, ψευτοδημοκρατίας και είναι ανίκανη πια να αρθρώσει έναν αξιόπιστο πολιτικό ανατρεπτικό λόγο, που να βγάζει τη Χώρα από τα αδιέξοδα και να ζητεί να παραπεμφθούν οι άρπαγες του δημοσίου χρήματος στα δικαστήρια. Ο λαός απαιτεί οπωσδήποτε την καταδίκη των ενόχων για τη σημερινή κρίση και τη δήμευση των περιουσιών όλων των πολιτικών εκείνων της μεταπολίτευσης που πλούτισαν παρανόμως και σε βάρος του λαού. Ο λαός δεν θα πληρώσει τους πολιτικούς αλήτες, οι οποίοι καταλήστευσαν το δημόσιο χρήμα και οδήγησαν τη Χώρα στα πρόθυρα της πτώχευσης. Εξάλλου, η κυρίαρχη Αριστερά, που εγκατέλειψε από καιρό τον αντιϊμπεριαλισμό-πατριωτισμό, είναι παντελώς ανίκανη να υπερασπιστεί το λαό-έθνος, που δέχεται συνολική επίθεση, με αποτέλεσμα η ιδεολογία της να μετατραπεί σε ιδεολόγημα και δεν μπορεί πια να κρύψει την πολιτική της κενότητα και έτσι γίνεται το δεκανίκι της εθνοαποδομητικής στρατηγικής της κεφαλαιοκρατίας και δέχεται το πλαστό δίλημμα: «διεθνισμός» - «αντιρατσισμός» «εθνικισμός»- «ρατσισμός». Από την άλλη πλευρά, οι κομματοκρατούμενοι και εγκάθετοι πατέρες του συνδικαλισμού, για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού, αρκούνται σε κούφια λόγια και προβαίνουν σε επιδεικτικές και άκαρπες απεργίες, που όμως αυτές επιτείνουν την κρίση και ουσιαστικά αυτοί αποτελούν τους πεμπτοφαλαγγίτες, που έμμεσα στηρίζουν την οικονομική ολιγαρχία και συμβάλλουν στην εξαθλίωση του λαού. Όλοι αυτοί, μαζί με τον εσμό των κομπιναδόρων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, αφού λεηλάτησαν την οικονομία της Χώρας και έδιωξαν τα κλεμμένα σε ξένες τράπεζες, με ανοχή ή σε συνεργασία με τις κομματικές- πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες, σήμερα, έρχονται και φορτώνουν την οικονομική κρίση σε βάρος του λαού, παίρνοντας τις πενιχρές συντάξεις, τα μεροκάματα και τους μισθούς και ρίχνοντας στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, με πρόφαση, τάχα, την κρίση για την οποία απολειστικά ευθύνονται αυτοί που τη δημιούργησαν.

Η δανειακή πολιτική της Χώρας είναι αδιέξοδη πολιτική, διότι κάθε νέο δάνειο είναι ακόμα ένα καρφί πάνω στο φέρετρο της οικονομίας μας.

Γι’ αυτό, χρειάζεται άλλη γενναία πολιτική, ώστε η Χώρα μας να αποφύγει το θανάσιμο δανεισμό. Συγκεκριμένα, χρειάζεται να εφαρμοστούν πολιτικά μέτρα, ήτοι να γίνει μονομερής παύση (όχι αναστολή) πληρωμών, που σημαίνει πως η Χώρα αρνείται επίσημα να αναγνωρίσει κάθε δικαίωμα ή απαίτηση των δανειστών της. Διότι η Ελλάδα (όπως και κάθε Χώρα) έχει νόμιμο δικαίωμα ν’ αρνείται την πληρωμή του χρέους, ως «Odious Debt» (= ειδεχθούς χρέους), διότι, σύμφωνα με το διεθνές νομικό δόγμα, αν το χρέος είναι προϊόν διαφθοράς, ρεμούλας και κερδοσκοπίας φαύλης κακοδιαχείρισης, που είναι αντίθετη προς τα συμφέροντα του λαού και του έθνους, τότε, δεν υπάρχει υποχρέωση πληρωμής του, ούτε η Χώρα δεσμεύεται από άκυρες συμβάσεις, που υπογράφτηκαν από διεφθαρμένες κυβερνήσεις, τα πρόσωπα των οποίων είναι αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου υπεύθυνα και υπόχρεα να καταβάλουν τις οφειλές, που στο όνομα μεν του κράτους και του λαού πραγματοποίησαν, αλλά που όμως τα ίδια πρόσωπα ή άλλοι επωφελήθηκαν.

Η μονομερής παύση πληρωμών, έχει σαν άμεσο επακόλουθο, την αδήριτη ανάγκη να σταθεί η Χώρα και ο λαός της στα πόδια του. Όμως, η παύση πληρωμών δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα, αν δεν παρθούν άμεσα μέτρα, όχι σε βάρος του λαού, αλλά μέτρα που να θωρακίζουν την οικονομία και τη Χώρα, όπως :

ι) Δραστικοί έλεγχοι στην κίνηση του κεφαλαίου, με την εθνικοποίηση των κύριων τραπεζών.

ιι) Αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, που μολονότι η Χώρα είναι πλούσια και έχει αστείρευτες πλουτοπαραγωγικές πηγές, παραδόξως είναι υπερχρεωμένη.

ιιι) Η ακίνητη εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία και η συντήρηση των ιδρυμάτων της να περιέλθουν στο κράτος. Η εκκλησία να περιοριστεί μόνο στο θεολογικό της έργο.

iv) Απαιτείται γενναία αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων, όχι μόνο για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά σαν αναγκαία προϋπόθεση για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας σε νέα κοινωνική και οικονομική βάση.

v) Ριζική μεταρρύθμιση στο πολιτικό μας σύστημα, που είναι διεφθαρμένο και αποκλειστικά υπεύθυνο για τη βαθιά σημερινή κρίση, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά ταυτόχρονα πολιτική, κοινωνική, ηθική, κρίση θεσμών, αρχών και αξιών, με βαθύτατο δημοκρατικό έλλειμμα.

vι) Να μειωθεί, αμέσως τώρα, ο αριθμός των βουλευτών από (300) στους (200), που μπορεί να γίνει με απλό νόμο και να καταργηθεί η χρηματοδότηση των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Μόνο, με τα μέτρα αυτά και όχι με μέτρα αντιλαϊκά, μπορεί να ορθοποδήσει η οικονομία και να οικοδομηθεί ένα ριζικά δημοκρατικό, κοινωνικό και δίκαιο κράτος, διαφορετικό από το σημερινό διεφθαρμένο της μίζας, της συναλλαγής, της σήψης, της υποκρισίας και της αρπαχτής . Μόνο έτσι το κράτος θα επανακτήσει τη χαμένη αξιοπιστία του και ο ελληνικός λαός θα αντιμετωπίσει άμεσα την κρίση και θα βρει την ηρεμία του, την κοινωνική του συνοχή και την οικονομική του αυτάρκεια.

Μπορούμε ως λαός. Ας τολμήσουμε το ακατόρθωτο !

Ιωάννης (Ίων) Καρακώστας, συγγραφέας, νομικός, π. Βουλευτής

Ραψωδία Χ: Βέλος για τον Αντίνοο!

Άκου Αντίνοε,

δεν θα σου μιλήσω με περισπούδαστο και ακαδημαϊκό λόγο παρ΄όλο που θα μπορούσα. Πολύ σου πέφτει.Δεν θα αναφέρω ιστορικές πηγές να αποδείξω την ανυπαρξία σου, τα εγκλήματα σου, την λαιμαργία σου και τα σκουπίδια που αφήνεις στο πέρασμα σου.Δεν θα χάσω τον χρόνο με αυτά και εσύ έχεις ελάχιστο. Θα μπω κατευθείαν στο θέμα.

Δεν θα σου απευθυνθώ με κανένα σεβασμό που θυμάσαι και επικαλείσαι μόνο για πάρτη σου και όταν τα βρίσκεις σκούρα. Γιατί εσύ δεν σεβάστηκες τίποτα. Δεν σεβάστηκες την χώρα που σε φιλοξένησε, τον τόπο, το παλάτι, τα ιερά, τους ναούς, τις βιβλιοθήκες, τους ανθρώπους της. Θα σου τα πω σταράτα. Χύμα και τσουβαλάτα στοχεύοντας στην απλότητα και όχι βέβαια στην απλοϊκότητα, για να είναι αποτελεσματικά. Γνωρίζω ότι εσύ δεν θα καταλάβεις τίποτα, είσαι πολύ παχύδερμος για τέτοιες ευαισθησίες και έχεις αποχαυνωθεί από το πολύ φαΐ. Ούτε οι δούλοι σου που πηγαινοέρχονται με τάματα και προσκυνήματα θα καταλάβουν. Ούτε οι δούλες σου που σου κάνουν τα χατίρια και σε δοξολογούν και σε δικαιολογούν θα πάρουν χαμπάρι αλλά ελπίζω μερικοί άλλοι να θυμηθούν ποιοι είναι που έχουν καταντήσει και ποιοι όφειλαν να είναι.

Ήρθες με την μορφή προβάτου και καλού ποιμένα, ύπουλα εισχώρησες και άρχισες να διαβρώνεις τα πάντα και να τα παραμερίζεις ανακηρύσσοντας τον εαυτό σου θεό και μιλώντας συνέχεια για αυτό με μια μόνιμη πλύση εγκεφάλου και προπαγάνδα και ύπνωση. Μοίραζες υποσχέσεις δεξιά και αριστερά τάζοντας λαγούς με πετραχήλια, παραδείσους, αγάπες και φτιάχνοντας μαντριά με ταπρόβατα. Μη φανταστείς πως σε μισώ γιατί μου είσαι αξιολύπητος και αναξιοπρεπής και δεν σε αγαπώ και γιατί αυτή την αγάπη την πουλάς για βολεύεσαι σε μεγάλες θέσεις και παχυλούς μισθούς και να βασιλεύεις χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα γιατί είσαι τεμπέλης। Αγάπη σημαίνει ελευθερία και εσύ την έχεις καταντήσει μια φυλακή και τιμωρία। Μιλάς συνέχεια για αυτή, σαν τις σειρήνες, λες και είναι ανακάλυψη σου επειδή ξέρεις πως αυτό αρέσει στους ανθρώπους και τους παγιδεύεις στα συναισθήματα της μίζερης αυτοανάκλασης τους, ενός ατέλειωτου οίκτου και αυτοοίκτου. Τι καλοί που είμαστε που λυπόμαστε τους άλλους και τι καλοί είναι οι άλλοι που μας χαρίζουν ψίχουλα της λύπησης τους. Με αυτό τον τρόπο φτιάχνεις ανάπηρους ανθρώπους, ακρωτηριασμένους, ανδρείκελα, θύτες και θύματα και βασιλεύεις σε αυτά και τέρατα από την καταπιεσμένη σκιά.Επίσης δεν χρειάζομαι και τις φιλανθρωπίες σου και τα ψίχουλα από το τραπέζι σου γιατί δεν είμαι ζητιάνος και τώρα ξέρεις ποιος είμαι και με ποιον έχεις να κάνεις.Ούτε τον χιτώνα σου δεν θέλω να μου δίνεις γιατί δεν είσαι ικανός να μου πεις πώς τον έφτιαξες και πως τον απέκτησες. Ούτε τους μακαρισμούς σου θέλω γιατί είναι πολύ φτωχοί στο πνεύμα. Μίλησες για το φως και έφερες το σκοτάδι το μεγαλύτερο που γνώρισε η ανθρωπότητα για αιώνες γιατί είσαι το σκοτάδι και σκοταδισμός. Είσαι η αντινόηση η οπισθοδρόμηση και το παράλογο. Παγίδεψες τους ανθρώπους σε μια παράλογη κοσμοθεώρηση και τους έβαλες στον πάγο και στην κατάψυξη για αιώνες.

Είσαι υπεύθυνος για το ατέλειωτο μακελειό και την φρίκη που γνώρισε ο κόσμος εξ αιτίας σου. Συνεργάστηκες με τα χειρότερα καθεστώτα που περάσαν ποτέ στην ιστορία των λαών και «ευλόγησες» τους πιο άθλιους ηγεμόνες και συνεχίζεις να τους ευλογείς μαζί με τα γένια σου.Στο όνομα του «αληθινού θεού» και της βασιλείας του.

Στο όνομα αυτού του θεού έχουν γίνει τα μεγαλύτερα εγκλήματα και είναι ένοχος γιατί το επέτρεψες. Μη πουλάς το παραμύθι άλλο ο θεός και άλλο τι κάνουν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κάνουν ότι τους υποδεικνύουν οι θεοί που πιστεύουν και το ψάρι βρωμάει από την κεφαλή. Και όταν οι άνθρωποι που σε πιστεύουν και σε προσκυνούν οι οπαδοί σου είναι τόσο μα τόσο λάθος φταις εσύ.

Ποιος αληθινός θεός θα διάλεγε ένα τόσο παράλογο σχέδιο να σώσει τον κόσμο;Θα διάλεγε μόνο μια Εβραία γυναίκα και ένα περιούσιο λαό να γεννηθεί ξεχωρίζοντας αμέσως λαούς και ανθρώπους σαν ρατσιστής και δικτάτωρ. Θα την πάντρευε με ένα άλλο άνδρα να μεγαλώσει το παιδί του με πατριό. Να μη πάει ποτέ σχολείο, φωστήρας από την κούνια του, να μη δουλέψει να μη υπηρετήσει την πατρίδα του να μη παντρευτεί να κάνει οικογένεια να προσφέρει στην κοινωνία μόνο να καθίσει στον σταυρό για να την σώσει, που δεν την έσωσε τελικά,κλαίγοντας και οδυρόμενος. Στο σταυρό έχουν καθίσει πολύ με μεγαλύτερη παλικαριά και θυσίες έχουν κάνει περισσότερες και δήλωσαν απλοί άνθρωποι και όχι θεοί. Και ούτε υμνούνται ούτε δοξολογούνται ούτε καν αναφέρονται. Ήταν τόσο ανόητοι οι δικοί σου και δεν σε δέχτηκαν που πεταλώνουν το ψύλλο και εμείς ήμασταν τα σαΐνια που σε αναγνωρίσαμε με το όπιο που μας τάισες. Και ποιο το αποτέλεσμα; Γιατί δεν τους έσωσες και την κοπάνισες να σώσεις άλλους λαούς. Ή πρόδωσες την πατρίδα σου, δεν την υπερασπίστηκες ως όφειλες, λιποτάκτης της συνείδησης, στιγμάτισες τους συμπατριώτες σου ή αυτοί σε έστειλαν εξεπίτηδες γιατί μόνο κέρδος έχουν από αυτή την ιστορία. Να κοιτάζουν οι Έλληνες το φως της Ιερουσαλήμ να φωτισθούν και να τρέχουν στους αγίους τόπους λες και δεν έχουμε εδώ, να προσκυνήσουν με μεγάλη ανοησία απερίγραπτη και η βίβλος με τις ιστορίες της να γίνει best seller. Κανένας θεός δεν θα κατέβαινε στην γη με αυτόν τον τρόπο παραβιάζοντας νόμους και δημιουργώντας σχιζοφρενή πρότυπα. Αν θα κατέβαινε θα διάλεγε παρθένες από όλους τους λαούς για να τους αδελφώσει και όχι να τους ξεχωρίσει θα τις παντρευόταν και θα έδινε το σωστό παράδειγμα. Και βέβαια δεν θα πούμε εμείς στο θεό τι θα κάνει αλλά δεν θα δεχτούμε και κανένα φωστήρα και αυθεντία να έχει μονοπώλιο τον θεό και να μας υπαγορεύει τι θα κάνουμε εμείς.

Οι πραγματικοί επαναστάτες δεν στρογκυλοκάθονται σε θρόνους με άμφια και αμύθητες παρουσίες ούτε φτιάχνουν δικτατορίες την μεγαλύτερη που γνώρισε ο κόσμος. Και κανείς δεν αναρριχάται στη εξουσία που σκαρφάλωσες εσύ με έντιμους και νόμιμους τρόπους παρά μόνο με φαουστικές συμφωνίες που γνωρίζεις πολύ καλά να μαγειρεύεις σε μυστικά δείπνα και η ιστορική διαδρομή σου είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τις έχεις κάνει.

Εξ αιτίας αυτών τα παιδιά μας κυνηγηθήκανε, οι ναοί γκρεμίστηκαν,στρώθηκε το τραπέζι για σένα και τους μαύρους ρασοφόρους δούλους σου. Να μας βαφτίζουν δούλους να μας παντρεύουν δούλους και να μας θάβουν δούλους σου. Να χορεύουμε με το Ησαΐα σε ένα γάμο Ελληνικό και να περιμένουμε να προκόψει αυτός ο γάμος με τα ξόρκια του.

Δεν σου συγχωρώ που προσπάθησες να σκοτώσεις το παιδί μου, την καρδιά μου βυθίζοντας την με σε μια συνεχή θλίψη και θανατολαγνεία.Δεν που συγχωρώ που θέλεις και πολιορκείς την γυναίκα μου, την ψυχή μου και θέλεις τον γάμο μαζί της και την λάμψη του Ελληνισμού γιατί μόνος σου δεν μπορείς να σταθείς πουθενά .

Δεν σου συγχωρώ την κλοπή, την αντιγραφή τον παραμερισμό των Ελλήνων φιλοσόφων, ποιητών, ηρώων και αγωνιστών. Τις γιορτές που τους στέρησες, τους αφορισμούς, την μνήμη, τα αφιερώματα, την απόδοση τιμής και τους περιθωριοποίησες βάζοντας τον εαυτό σου σούπερ σταρ και τις Εβραϊκές ιστορίες πρώτο πλάνο σε ένα Ελληνικό νησί να μιλάμε συνέχεια για τις «σπουδαίες αλήθειες» τους. Δεν σου συγχωρώ που τα Ελληνόπουλα βαφτίζονται με βιάση με όλα τα δουλοθεικά ονόματα και αναγνωρίζουν σαν αληθινές μόνο τις παραβολές της Βίβλου και τα υπόλοιπα τα θεωρούν παραμύθια। Που θυμούνται και ξέρουν τον Νώε και όχι τον Δευκαλίωνα που μνημονεύονται συνεχώς στις εκκλησιές όλοι οι Εβραίοι γενάρχες και φύλαρχοι και προφήτες και οιμάγοι και οι Έλληνες αναθεματίζονται.

Δεν δικαιούσαι καμία περιουσία. Τίποτα δεν είναι δικό σου. Που το απέκτησες; Πόθεν έσχες; Δούλεψες; Πότε και πόσο και που; Τι υπηρεσίες προσφέρεις να πληρώνεσαι. Τα χρυσόβουλα σου και ο αέρας ο κοπανιστός δεν ισχύουν. Έχουν λήξει αλλά τα εγκλήματα σου δεν έχουν παραγραφεί. Όποιος σε πιστεύει ας σε συντηρήσει και ας σε προσκυνήσει χωρίς μερίδιο στην εξουσία, καρέκλες, θέσεις, μεσάζοντες, άμφια και θρόνους.

Πουλάς ομπρέλα προστασίας στα πρόβατα και μας ξεπουλάς κάθε φορά και μας προδίδεις και μας αφορίζεις. Είσαι ο Εφιάλτης κάθε φορά στις μάχες των Θερμοπυλών που δίνουμε και μας παραδίδεις στον Σουλτάνο ανοίγοντας την Κερκόπορτα για να σου χαρίζει φιρμάνια και πεσκέσια. Η πατριδολαγνεία σου πάει χέρι χέρι με την θεολαγνεία σου και δεν λες πως θέλεις τα πρόβατα για λογαριασμό σου και συντηρείσαι από αυτά μαζί με τα κοτόπουλα του ορνιθοτροφείου.Τρομοκρατείς τους ανθρώπους με τον σατανά και την κόλαση και πουλάς τον παράδεισο σε τιμή ευκαιρίας και ξορκίζεις την μαγεία γιατί θεωρείς τον εαυτό σου αυθεντία σε αυτή. Εσύ είσαι ο μαύρος μάγος της ζωής μας και μας κρατάς δεμένους με τις μαύρες τελετουργίες σου τα ξόρκια και τα ραντίσματα। Τόσου αιώνες πάγωσες την αντίληψη των ανθρώπων στους -273 βαθμούς Κελσίου। Δεν έχει πιο κάτω στον πάτο। Και εσύ είσαι ο μεγάλος δικτάτορας και το μάτι του μεγάλου αδελφού που πάει παντού। Εισχωρείς παντού σαν ιός και ζεις σαν παράσιτο από εμάς। Καμία αλλαγή δεν πρόκειται να γίνει αν εσύ δεν φύγεις από το τραπέζι της μεγάλης μάσας. Εσύ θα διορίζεις τους αντιπροσώπους και τους δούλους σου θα μοιράζεις την θέσεις και τα προνόμια και θα ευλογείς τους κλέφτες και τους λωποδύτες θα περνάς τα νομοσχέδια που θέλεις με τους όρους που θέλεις. Την μεγαλύτερη δουλεία την γνώρισε ο κόσμος εξ αιτίας σου. Τουλάχιστον οι άνθρωποι παλιά ήξεραν ότι είναι δούλοι και είχαν μια ελπίδα να αγωνισθούν για την ελευθερία τους। Τώρα είναι πολύ ευχαριστημένοι και δοξολογούν το θεό που γεννήθηκαν δούλοι του। Γνωρίζει πολύ καλά ο Όμηρος και ο όμηρος ποιητής τις μεθόδους σου, σε έχει μελετήσει, σε είχε «δει» να έρχεσαι με τα μάτια της ψυχής του και έχει κρατήσει ένα άσσο στο μανίκι για να προστατεύει την χώρα του και τα παιδιά της από την νοητική σκλαβιά που τους βύθισες αιώνες και όχι μόνο. Το πρώτο βέλος είναι για σένα και σε περιγράφει αναλυτικά ώστε κανένας νοήμων άνθρωπος να μην έχει αμφιβολία για το ποιόν σου. Του πιο ελεεινού μνηστήρα. Θέλεις τον γάμο τον Ελληνοχριστιανικό και πολιορκείς την ψυχή μας. Αυτή σε αρνείται. Θέλεις την λάμψη του το μεγαλείο του να σταθείς και να κορδωθείς και να κόβεις και να ράβεις τον Ελληνισμό στο κρεβάτι του Προκρούστη. Όμως εμείς δεν σε θέλουμε και είμαστε εδώ για να εμποδίσουμε αυτόν τον γάμο. Καμία Πηνελόπη δεν θα παντρευτεί γιατί σε σιχαίνεται και σε περιφρονεί κάθε πραγματική Πηνελόπη της Ελλάδος.

Σε κατηγορώ ότι ευνουχίζεις τους άνδρες σε παρανοϊκά πρότυπα τους σπρώχνεις στην ομοφυλία που κρύβουν οι περισσότεροι πίσω από τα ράσα και την διαστροφή. Μισείς τις γυναίκες τις θέλεις άβουλες άχρωμες και άοσμες αντιερωτικές και άσχημες. Είσαι υπεύθυνος για τις μεγαλύτερες νευρώσεις που δημιουργήθηκαν εξ αιτίας σου. Μισείς την ομορφιά και το μεγαλύτερο έγκλημα σου είναι η έλλειψη αισθητικής και κακογουστιάς που βρίσκεται πάνω σου από τις θλιβερές εικόνες σου έως τις απεχθείς ενεργοβόρες ψαλμωδίες σου. Έχεις ενοχοποιήσει τον έρωτα με τα υστερικά παραληρήματα του αρχιδούλου φαύλου. Τον σπρώχνεις στην πορνεία και στην διαστροφή στον βιασμό και στον εκβιασμό.
Μιλάς για πίστη. Η πίστη καλή είναι για όσους την χρειάζονται να περπατούν σαν δεκανίκι και ακόμη καλύτερη είναι η λογική γιατί την χρειαζόμαστε όλοι. Πιστό είναι και ένα σκυλί τετράποδο ο άνθρωπος είναι όρθιο νοήμων ον και ποτέ δεν πρέπει να γονατίζει στα τέσσερα για κανένα λόγο και σε κανένα θεό.

Σε βλέπω σε εμετικά άρθρα σου, στις γλοιώδεις δικαιολογίες σου, στα ανόητα αντινοϊκά σχόλια σου καμουφλαρισμένο μερικές φορές, στην διαφθορά των οπαδών σου. Και μη μου πεις πως δεν είναι όλοι έτσι υπάρχουν και καλοί μοναχοί και παπάδες. Μπορεί αλλά και έστω και ένας λάθος να υπάρχει αυτός ο θεός που πιστεύει και τον έφτιαξε είναι λάθος. Επειδή δεν πιστεύουμε σε σένα και δεν σε προσκυνούμε δεν σημαίνει ότι είμαστε βουτηγμένοι στην αμαρτία, στην κραιπάλη και στο φθηνό υλισμό και ότι δεν αναγνωρίζουμε την πνευματική ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει την ύπαρξη του και το εαυτό του με ένα μέτρο και μια ισορροπία ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα και την σωστή απόσταση από τον θεό όπως τον καταλαβαίνει ο καθένας ελεύθερος από την τρομοκρατία σου και την βασιλεία σου. Ούτε χρειαζόμαστε να φοβόμαστε ένα θεό και να τον προσκυνάμε για να κάνουμε το σωστό. Αρκεί η συνείδηση μας και σε αυτή δίνουμε λόγο.

Ζητούμε πλήρη διαχωρισμό πολιτείας και εκκλησίας να απαλλαγούμε από την δύσοσμη παρουσία σου. Όλη η περιουσία στο Ελληνικό λαό και όχι απλή φορολόγηση με ευνοϊκούς όρους και τα παραθυράκια του Ευρύνομου που σου κάνει πλάτες και χατίρια και του ανταποδίδεις πλουσιοπάροχα πίνοντας το αίμα μας. Να συντηρηθείς μόνος σου και να πας να δουλέψεις και μετά να δοξολογήσεις το θεό σε μεγάλες μετάνοιες και σταυρούς.

Να καταργηθούν τα θρησκευτικά και να αντικατασταθούν από την Ελληνική μυθολογία και φιλοσοφία και οι εικόνες σου να φύγουν από τα από τα σχολεία και τα δικαστήρια και οι όρκοι σε εβραϊκές βίβλους. Οι πολυτελείς εκκλησίες σου να γίνουν σχολεία και νοσοκομεία. Να σταματήσουν οι περιφορές λειψάνων και σκηνωμάτων φρίκης η ειδωλολατρία των εικόνων και το σύρσιμο με τα τέσσερα σε "θαυματουργά" σκαλιά. Όποιος χρειάζεται την πίστη να την κρατήσει για τον εαυτό του μαζί με τον θεό που πιστεύει και τον κάνει καλύτερο άνθρωπο και όχι αυτή να τον εξυπηρετεί και να το βολεύει ποικιλοτρόπως.

Άρχισα από σένα γιατί με αφορά πρώτιστα κρατώντας την Ομηρική διάταξη σειρά και θεωρώντας σε πως βρίσκεσαι παντού και πίσω από κάθε θεοκρατική θρησκεία. Η Ελλάδα έχει εσένα, πολύχρονη μεγάλη τυραννία και σκλαβιά. Οι υπόλοιποι λαοί ας δουν τους δικούς τους Αντίνοους και τι θα κάνουν με αυτούς.
Κατηγορείσαι και κατάχρηση εξουσίας και άπληστης λαιμαργίας. Σακατεύεις το μυαλό των ανθρώπων στον δογματισμό και το αλάθητο του παπα και των πατέρων. Βρίσκεις λάθη μόνο στους Έλληνες και αυτοί να είναι στο απυρόβλητο αλάνθαστοι. Έχεις βρει το καινούριο κόλπο επειδή έχει αρχίσει να ξεφτίζει η μπογιά σου, με τις πιο πολλές θεωρίες της new age όλα « είναι ένα» να συνεχίσεις την δικτατορία σου , «ουκ έστιν Έλλην η Ρωμαίος … αλλά μόνο εγώ είμαι η αλήθεια», προσκυνήστε με, ισοπεδώνοντας λαούς και πατρίδες σε ένα μύλο αλέθοντας τα όλα και μη γνωρίζοντας κανείς ποίος είναι και που βρίσκεται.Απλώνεις σαν τα πλοκάμια της Λερναίας Ύδρας και σκάβεις τις στοές του εσωτερισμού, των θεοσοφιστών και των μασόνων σε μία ψευδή αντιπαλότητα και καταλήγεις πάντα στο άστρο του Δαβίδ και τις διδασκαλίες των σοφών της Σιών. Αναρτείς αυτές τις αντιαισθητικές εικόνες ανθρώπων με άδειο βλέμμα με αγύμναστα σώματα με σκυθρωπό ύφος να φοβίζουν τα παιδιά να τρώνε το φαγητό τους. Βουλιάζεις όλα τα καράβια του νου στα παράλογα και αντινοϊκά δόγματα σου. Σαν την Μέδουσα μουδιάζεις το μυαλό σε όποιο σε κοιτάξει χωρίς τα όπλα της Αθηνάς.

Εμείς οι σύγχρονοι Οδυσσεύς όσοι είμαστε, είμαστε εδώ έχουμε επιστρέψει και ένα βέλος εκτοξεύουμε στο χονδρό σου λαιμό. Άλλη ροδοδάκτυλη αυγή Ηώ να μη σε βρει πάνω σε αυτή την γη που χάλασες τρώγοντας και πίνοντας σε βάρος του ανθρώπου. Μαστροπός είσαι του θεού.

Κάτω τα χέρια σου από το μυαλό μας αντινοϊκέ αρχιμνηστήρα Αντίνοε!

Πριν αρχίσουμε να “μαθαίνουμε” αυτά τα χόρτα που μας τάιζες χρόνια, αιώνες, στην στάνη, στο μαντρί και στα σφαγεία, στους πτωχούς τω πνεύματι σου, αμνούς του θεού, έχουμε ξεκινήσει από το, ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ, πράγμα που για σένα ήταν και είναι τελείως ασύμφορο.

Και είμαστε εδώ!
Όλοι οι Οδυσσείς και οι Τηλέμαχοι της Ελλάδος!
Με καθαρό διαυγή Νου και αλάνθαστο σημάδι!
Κάτω τα χέρια σου από τον νου και το μυαλό μας παρανοϊκέ αρχιμνηστήρα θεοκρατικέ!

ΠΗΓΗ: ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

ΔΝΤ. Για δεύτερη φορά στην Ελλάδα, με εκπληκτικές ομοιότητες.

Πολύ περίεργους κύκλους κάνει η ιστορία σε αυτή τη χώρα. Πολλοί ίσως να μην το γνωρίζετε, αλλά το ΔΝΤ έρχεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα. Την πρώτη είχε έλθει ως “ΔΟΕ”, Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος δηλαδή, αμέσως μετά την ήττα στον πόλεμο του 1897. Δείτε τώρα τις απίστευτες συμπτώσεις:


ΤΟΤΕ: Αυτοί που προετοίμασαν τον Τουρκικό στρατό και τον καθοδήγησαν στη μάχη, ήταν (ποιοί άλλοι;) οι φίλοι μας οι Γερμανοί! Με ηγέτη τον ελεεινό Φον Γκρούμπκωφ και το επιτελείο του, ο Τουρκικός στρατός παρέλασε νικηφόρος στη Λάρισα κάνοντας απίστευτες θηριωδίες. “Δεν ήθελα” θα δηλωσει ο Γκρούμπκωφ μετά από λίγα χρόνια.
ΤΩΡΑ: Πάλι οι Γερμανοι με τους ελεεινούς τσολιάδες τους είναι αυτοί που προετοιμάζουν και οπλίζουν τα χέρια των Τούρκων για τις συνεχείς “διπλωματικές” τους νίκες. Κάθε Έλληνας πολιτικός που λαδώθηκε από τη Siemens, είναι έρμαιο στα χέρια της μαμάς Τουρκίας, αφού όπως έχουμε αποκαλύψει, η Τουρκάλα σύζυγος του Χριστοφοράκου είναι η κόρη του Τούρκου εμπνευστή του 2% της μίζας που έπαιρναν οι Έλληνες πολιτικοί. Παρατηρήστε την “φιλοτουρκική”στάση όσων πολιτικών φέρονται ως εμπλεκόμενοι με το σκάνδαλο Siemens.
TOTE: Οι βασικότερες αιτίες για την εθνική ντροπή του 1897 ήταν η έλλειψη διορατικότητας από την πολιτική τάξη και το απαράσκευο του ελληνικού στρατού. Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη, για να αντιμετωπίσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, είχε περικόψει τις στρατιωτικές δαπάνες, ενώ ο κομματισμός βασίλευε στο στρατό, με την προαγωγή στις ανώτερες θέσεις ανίκανων αξιωματικών.

ΤΩΡΑ: Ο ΓΑΠ μειώνει σε μεγάλο βαθμό τις στρατιωτικές δαπάνες, ακόμα και στις παρελάσεις. Θα μειωθούν όμως ακόμη περισσότερο με την έλευση του ΔΝΤ. Ήδη στο στράτευμα υπάρχει μεγάλη απογοήτευση από τις μειώσεις μισθού, σε βαθμό που πιλότοι ελικοπτέρων να κάνουν λευκή απεργία και τα ελικόπτερα να μένουν καθηλωμένα λόγω έλλειψης χειριστών. Επίσης, ο κομματισμός ζει και βασιλεύει στον στρατό με τρανταχτό παράδειγμα την πρόσφατη συνεδρίαση με τις κρίσεις του ΣΑΓΕ, όπως είχαμε αποκαλύψει.

ΤΟΤΕ: επιβλήθηκε στην Ελλάδα ο Διεθνής Οικονομικός Ελεγχος (ΔΟΕ) με το νόμο ΒΦΙΘ/23 – 2 – 1898,με τη μορφή …”οικονομικής βοήθειας”. Η οικονομική “βοήθεια”, που πρόσφεραν με το δάνειό τους οι ξένοι τραπεζίτες στην Ελλάδα, συνοδεύτηκε με σκληρούς πολιτικούς όρους και φυσικά την παραχώρηση του δικαιώματος στους ξένους να κάνουν κουμάντο στην ελληνική οικονομία.

ΤΩΡΑ: Ακριβώς η ίδια περίπτωση. Το ΔΝΤ έρχεται ως δερβέναγας υπό το προσωπείο του “Σχεδίου στήριξης”. Οι πολιτικοί όροι ήδη αποκαλύπτονται, ενώ για τους οικονομικούς ούτε λόγος. Τι ξεφτίλα κύριε Λοβέρδο να συζητάς για μέτρα στον ιδιωτικό τομέα… Αφού ο ιδιωτικός τομέας με τις εισφορές του στηρίζει όλο το κράτος. Σύμπτωση, πάλι στις 23/2/2010 κοινοποιήθηκε το νομοσχέδιο Καστανίδη για το δημόσιο χρήμα αλλά και το μπουγιουρντί της ΕΕ που ζήτησε την αύξηση του ΦΠΑ κλπ.
ΤΟΤΕ: Οι επιτελείς του ΔΟΕ εγκαταστάθηκαν στις “κυβερνητικές” τους θέσεις στις 27 Απριλίου.
ΤΩΡΑ: Μια μέρα διαφορά. Τα γραφεία τα πιάνουν στις 26 Απριλίου και αρχίζει το πανηγύρι.

ΤΟΤΕ: Υπήρχε κάποιος …Πάγκαλος που έκανε χονδροειδή και αθυρόστομη κριτική στους πάντες: Ο στρατηγός και μετέπειτα δικτάτωρ Θεόδωρος Πάγκαλος χαρακτηρίζει στα Απομνημονεύματά του «ένοπλο συρφετό» το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα και αναφέρει σχετικά: «Η κατάστασις του στρατού μας ήτο οικτρά… Τα στελέχη του πεζικού, εκτός ολίγων, ήσαν τελείως αμαθή και ανίκανα. Η μεγίστη πλειοψηφία των ανωτέρων αξιωματικών απετελείτο από αγαθούς τύπους, των οποίων η στρατιωτική μόρφωσις περιωρίζετο εις την τακτικήν της καταδιώξεως, ληστών, φυγοδίκων και ζωοκλεπτών… Αυτός ήτο στρατός, διά του οποίου η ανεκδιήγητος εκείνη κυβέρνησις ενόμιζεν ότι θα νικήση την Τουρκική Αυτοκρατορία

ΤΩΡΑ: Πάγκαλος πάλι…
Μια σταγόνα ιστορίας λοιπόν, για να περάσουμε στην πρακτική αντιμετώπιση. Καλή δύναμη Αδέλφια!

ΠΗΓΗ: ΟΛΥΜΠΙΑ

Διαμαρτυρία για την Μη Φορολόγηση της Εκκλησίας

Όλοι την Κυριακή 11 Απριλίου στις 12.00 στις Μητροπόλεις Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Σήμερα η Ελλάδα συγκλονίζεται από την μεγαλύτερη δημοσιονομική κρίση που έχει γνωρίσει σε καιρό ειρήνης.

Την ώρα αυτή η πνευματική ηγεσία της Εκκλησίας περιχαρακώνεται γύρω από τη διατήρηση των κεκτημένων της, ασκώντας ασφυκτική πολιτική πίεση προς όλες τις κοινοβουλευτικές παρατάξεις.

Την ώρα αυτή η κυβέρνηση υπαναχωρεί από τις εξαγγελίες της για συμμετοχή όλων, ανάλογα με τις δυνάμεις τους, στην αντιμετώπιση της κρίσης:
• Υλοποιεί όλες σχεδόν τις εξαγγελθείσες περικοπές και τα τεκμήρια για τους ιδιώτες,
• Ο φόρος επί των εισοδημάτων της Εκκλησίας από ακίνητα, εξαγγέλθηκε 20% και κατέληξε στο νομοσχέδιο ουσιαστικά σε 10%.
• Ο φόρος δωρεάς ακινήτων στην Εκκλησία εξαγγέλθηκε 5% και κατέληξε 0,5%.
• Ο φόρος δωρεάς χρημάτων στην Εκκλησία εξαγγέλθηκε 10% και κατέληξε 0,5%.

ΟΜΩΣ

Η Εκκλησία είναι ο τελευταίος τσιφλικάς στην Ελλάδα:
• Έχει στην κυριότητά της 1.300.000 στρέμματα γης.
• Μερικές χιλιάδες αστικά ακίνητα.
• Περίπου 9.000.000 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας και μετοχές στην Τράπεζα Πειραιώς και στην Τράπεζα της Ελλάδος.
• Ξενοδοχεία και χώρους διασκέδασης και εστίασης.
• Η οικονομική λειτουργία της Εκκλησίας κρύβεται σε 10.000 περίπου νομικά πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου αλλά και σε εταιρείες.
• Τελευταία ανακαλύφθηκαν και οι μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.

Το Κράτος πληρώνει στην Εκκλησία 268.000.000 ευρώ ετησίως για μισθοδοσία και συντάξεις ιερέων.


Η Εκκλησία έχει μερίδιο ευθύνης στη δημοσιονομική κρίση με:
• Την ένταξη της μισθοδοσίας και της συνταξιοδότησης των κληρικών στον κρατικό προϋπολογισμό,
• Τις ετήσιες κρατικές επιχορηγήσεις των Μονών του Αγίου Όρους,
• Την κρατική αναγνώριση των οθωμανικών τίτλων κατοχής ως τίτλων κυριότητας εκκλησιαστικών ακινήτων,
• Την εμπλοκή κληρικών σε σκάνδαλα διαπλοκής με φορείς κρατικής εξουσίας, κυβερνητικούς και δικαστικούς,
• Την αδιαφανή διακίνηση κονδυλίων μέσω μη κυβερνητικών εκκλησιαστικών οργανώσεων

ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ
• Να γίνει καταγραφή και έλεγχος του τρόπου κτήσης της ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας και όλων των εκκλησιαστικών φορέων που λειτουργούν ως ΝΠΔΔ.
• Να επιβληθεί πόθεν έσχες στους ιεράρχες.
• Η Εκκλησία της Ελλάδας να φορολογηθεί για τα εισοδήματά της, όπως όλα τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου που επιδιώκουν μη κερδοσκοπικό σκοπό.
• Να θεσπιστεί ειδικός εκκλησιαστικός φόρος που θα βαρύνει μόνο τους πιστούς κάθε Θρησκείας και θα αποδίδεται στην αντίστοιχη θρησκευτική ή εκκλησιαστική οργάνωση
• Να αποτελέσει ο φόρος αυτός την μοναδική πηγή μισθοδοσίας των κληρικών

Η ομάδα πολιτών «ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΘΕΙ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

Έλληνες νομικοί προσφεύγουν στην ΕΕ για το νομοσχέδιο περί ιθαγένειας

• Ξεκίνησε από Έλληνες Νομικούς όλων των κλάδων και ειδικοτήτων (εν ενεργεία, συνταξιούχους, ομοτίμους και επιτίμους) η ομαδική υποβολή Καταγγελίας κατά του νόμου προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία της Συνθήκης της ΕΕ

Ψηφίσθηκε την 18-3-2010 από την Ελληνική Βουλή το σχέδιο νόμου με θέμα:
«Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις». Από πολλούς νομικούς διατυπώθηκε επιφύλαξη, ότι απάδει προς το Σύνταγμά μας (λ.χ. Δ. Τσάτσος, Β. Κόκκινος, Καμίνης, Δικαίος κλπ). Ταυτόχρονα υποσκάπτει την ύπαρξη και την οντότητα της χώρας μας, δεδομένου ότι σε 20 χρόνια θα έχουμε μετανάστες όσους όλος ο πληθυσμός μας σήμερα!
Το κείμενο της Καταγγελίας έχει συνταχθεί από εγκρίτους νομικούς εντός και εκτός Ελλάδος και είναι τεκμηριωμένο επί της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και πρακτικής.


ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Προς την κα Επίτρoπo Εσωτερικών Υποθέσεων
European Commission
Commissioner responsible for Home Affairs
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Για παραβιάσεις του Κοινοτικού Δικαίου από την Ελληνική Κυβέρνηση σχετικά με τη μεταναστευτική πολιτική.

Αξιότιμη κα Επίτροπε Cecilia Malmström,
Την 16.3.2010 ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο ως νόμος του Κράτους το νομοσχέδιο με τον τίτλο «Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις»[1]
Όπως επισημάνθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των, πλέον των 3.500, πολιτών που συμμετείχαν στη δημόσια διαβούλευση του Υπουργείου Εσωτερικών της Ελλάδος [2] ο νόμος αυτός θίγει τα ατομικά και τα πολιτικά δικαιώματά ων πολιτών, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει Κοινοτικούς κανόνες δικαίου.
Μεταξύ άλλων ο νόμος αυτός θεσπίζει τις πιο ελαστικές προϋποθέσεις από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης για την κτήσης ιθαγένειας. Ενδεικτικά πολιτογραφούνται:
Οι έχοντες 7ετή νόμιμη παραμονή, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι κάτοχοι αδείας «επί μακρόν διαμένοντος».
Τα τέκνα αλλοδαπών αποκτούν από τη γέννησή τους την Ελληνική Ιθαγένεια εφ΄ όσον γεννιούνται (και συνεχίζουν να ζουν) στην Ελλάδα, από γονείς που διαμένουν και οι δυο επί πέντε συνεχή έτη μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα.
Τα τέκνα αλλοδαπών με την παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων σχολείου στην Ελλάδα και εφ΄ όσον κατοικούν μόνιμα και νόμιμα στη Χώρα. Το δικαίωμα απόκτησης ιθαγένειας μπορούν να το ζητήσουν μέσα σε τρία έτη από τη συμπλήρωση του χρόνου αυτού.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα προβλέψεις [3] πρόκειται να γίνουν άμεσα Έλληνες, και κατά συνέπεια Ευρωπαίοι πολίτες, περί το 1.000.000 μετανάστες, ενώ σε 20 χρόνια εκτιμάται, ότι με παρόμοιους ρυθμούς οι νομιμοποιημένοι από αυτούς θα φθάσουν συνολικά τα 9.000.000 άτομα (περίπου όσος και ο πληθυσμός της Ελλάδας σήμερα).
Με την παρούσα Καταγγελία μας προσφεύγουμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και κάνουμε έκκληση να προβείτε σε όλες τις θεσμοθετημένες ενέργειές εκ μέρους σας, για να προστατεύσετε τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματά μας ως Ευρωπαίων πολιτών, από την αυθαίρετη αυτή νομοθετική πρωτοβουλία της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία παραβιάζει τους Κοινοτικούς κανόνες δικαίου, όπως τεκμηριώνεται ακολούθως:
1. Παραβιάζει τους περιορισμούς και τις προϋποθέσεις του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 343/2003 του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2003 και το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο της 16ης Οκτωβρίου 2008. Το Σύμφωνο αυτό προβλέπει:
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει τους πόρους ώστε να υποδεχθεί αξιοπρεπώς όλους τους μετανάστες… Η κακή διαχείριση της μετανάστευσης μπορεί να αναστατώσει την κοινωνική συνοχή των χωρών προορισμού [των μεταναστών]» (σελ. 3). Η μεταναστευτική πολιτική θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν της «την χωρητικότητα υποδοχής της Ευρώπης από πλευράς της αγοράς εργασίας της, της κατοικίας, και των υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης και κοινωνικών υπηρεσιών… καθίσταται απαραίτητο, να προσδιορίζει τον αριθμό τους… οι εκ των υστέρων νομιμοποιήσεις δεν θα πρέπει να είναι γενικευμένες…».
Αντιθέτως, και κατά παραβίαση των ανωτέρω, με τη νέα ελληνική νομοθεσία:
i. Δεν ορίζεται στον νέο νόμο μέγιστο όριο πληθυσμού αλλοδαπών, ούτε και προσδιορίζεται ποσοστό τους επί του υπάρχοντος πληθυσμού της Ελλάδας.
ii. Ανοίγεται πλέον «παράθυρο» αυτόματης και μαζικής ιθαγενοποίησης όλων σχεδόν των αλλοδαπών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα μετά το 1989 (σημερινής δηλαδή ηλικίας από 0 μέχρι 21 ετών) ακόμη και από παράνομους μετανάστες [4].
iii. Εκθέτει σε κίνδυνο τον Ευρωπαϊκό γεωγραφικό χώρο και θίγει την ασφάλεια της ΕΕ, αφού μετά την απόκτηση της Ελληνικής ιθαγένειας οι μετανάστες αυτοί θα κυκλοφορούν και εγκαθίστανται σε όλη την ΕΕ.
iv. Ο νόμος αυτός καθιστά την Ελλάδα, δεδομένης και της ευαίσθητης γεωπολιτικής της θέσης στην Μεσόγειο, πόλο έλξης νέων λαθρομεταναστών, οι οποίοι θα επιλέγουν την ελληνική ιθαγένεια ως την ευκολότερη πύλη εισόδου στην ΕΕ για να προσπορίζονται τα οφέλη που απορρέουν από την εν λόγω νομική ιδιότητα.
v. Κατά συνέπεια θέτει σε κίνδυνο τις στρατηγικές πολιτικές και επιδιώξεις της Ε.Ε. που αποτελούν μείζονα στόχο για όλα τα για όλα τα Ευρωπαϊκά Κράτη.
2. Παραβιάζει το άρθρο 77 και το Πρωτόκολλο αριθ. 23 της Ενοποιημένης απόδοσης της Συνθήκης [5] για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2008/C115/01 Εφημ. ΕΕ), καθώς και τις οδηγίες 2009/50, 2008/115, 2005/71, 2004/81 και 2002/82, διότι:
i. Εντάσσει αυθαίρετα ως πολίτες στον Ευρωπαϊκό χώρο όλους τούς πρώην και νυν λαθρομετανάστες των οποίων απλά μέχρι τώρα είχε νομιμοποιηθεί μονάχα η παραμονή, χωρίς οποιοδήποτε πρόσθετο δικαίωμα σχετικό με ιθαγένεια, με νόμους του εθνικού δικαίου της Ελλάδος κατά τα έτη 1997, 2001, 2005 και 2007. Επομένως αλλοιώνει ριζικά την μεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ii. Σε ακολουθία με τον άνω λόγο ο ψηφισθείς νόμος αλλοιώνει το Εκλογικό σώμα των Ελλήνων και των Ευρωπαίων ψηφοφόρων. Θα μπορούν πλέον ως «Έλληνες υπήκοοι», οι πρώην υπήκοοι κρατών που δεν έχουν αποδεδειγμένη σχέση με τον «Ευρωπαϊκό χώρο» που ορίζεται στο Προοίμιο της άνω Συνθήκης, να αναδεικνύονται ακόμα και Ευρωβουλευτές.
iii. Συνεπώς παραβιάζει και την ακεραιότητα του ευρωπαϊκού «χώρου» και κατά την έννοια των άρθρων 3 και 67 της άνω Συνθήκης.
3. Παραβιάζει τα άρθρα 67 παρ. 3 και 145 έως 151 της άνω Συνθήκης (2008/C115/01 Εφημ. ΕΕ) και το σκεπτικό της απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου A6-0026/2009 και P6_TA(2009)0069 της 04.02.2009, για «επιβολή κυρώσεων στους εργοδότες που απασχολούν παράνομα διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών», διότι τίθεται σε άμεσο κίνδυνο:
i. Η προστασία της Ευρωπαϊκής και Εθνικής ασφάλειας:
Στην Ελλάδα αποδείχθηκαν εξαιρετικά αυξημένα τα ποσοστά εγκληματικότητας αλλοδαπών σε σχέση με τον αριθμό των εγκαταβιούντων (Στατιστικά 2009 Υπουργείου Δικαιοσύνης) [6]. Επίσης δεν έχει εξασφαλισθεί ο έλεγχος της εισροής μεταναστών, ώστε να αποκλειστούν όσοι τυχόν σχετίζονται με τη διεθνή τρομοκρατία.
i. Η πολιτική για την προστασία κατά της ανεργίας:
Δεν έχουν μελετηθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση οι συνέπειες των ανωτέρω ρυθμίσεων απόδοσης ιθαγένειας για την Ευρωπαϊκή αγορά εργασίας και για τα ασφαλιστικά συστήματα, καθώς, μετά τις μαζικές εθνικοποιήσεις σε ένα Κράτος-μέλος, βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο περί τις 204.000 θέσεις εργασίας [7]. Οι συνέπειες πλήττουν όχι μόνο τους Έλληνες αλλά και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους εργαζομένους καθώς μαίνεται η μεγάλη οικονομική κρίση, και το πρόβλημα από την ελληνική αγορά εργασίας προεκτείνεται σε εκείνη των άλλων κρατών μελών.
ΕΠΕΙΔΗ επικαλούμαστε εκτός των άλλων και την Αρχή της Επικουρικότητας, με την οποία ζητώ να συνδράμετε και προστατεύσετε τα δικαιώματά μας από την άνω νομοθετική αυθαιρεσία της Ελληνικής Κυβέρνησης.
ΕΠΕΙΔΗ τα ανωτέρω θιγόμενα ζητήματα εξωτερικών συνόρων και ασφάλειας αποτελούν τομέα πολιτικής, που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να παρέμβει στην πολιτική και την νομοθεσία του Κράτους – μέλους, διότι το μέλος της έχει εκχωρήσει αυτήν την εξουσία βάσει του Πρωτοκόλλου 2 της άνω Συνθήκης ΕΕ.
ΕΠΕΙΔΗ η παρούσα Καταγγελία μας είναι νόμιμη και στηρίζεται σε αληθινά στοιχεία. Γι΄ αυτό έχει κάθε νόμιμο λόγο να γίνει δεκτή.
Στα πλαίσια αυτά, παρακαλούμε
να προβείτε σε όλες τις νόμιμες ενέργειες για τη διερεύνηση της συμβατότητας με το Ευρωπαϊκό δίκαιο του νόμου: «Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις» που ψηφίσθηκε την 16.3.2010 από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Με εκτίμηση

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1] www.parliament.gr/ergasies/nomosxedia/ValidNomosxedio/1389/s-metagen-pap.pdf
[2] http://www.opengov.gr/ypes/?option=pol_symmetoxi1
[3] http://www.adesmeytos.gr/news.php?aid=7774 με στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών Ελλάδας
[4] Ο «μηχανισμός» είναι ο εξής: Τώρα που δεν έχει παρέλθει –σύμφωνα με τον νόμο– τριετία από την ενηλικίωσή τους, εγγράφονται στα δημοτολόγια με απλή αίτησή τους με μόνη προϋπόθεση την πενταετή νόμιμη διαμονή που απέκτησε εκ των υστέρων ο ένας από τους γονείς τους με κάποια από τις μαζικές διαδικασίες νομιμοποίησης της ελληνικής νομοθεσίας των ετών 1997, 2001, 2005 και 2007.
[5] Άρθ. 77 παρ. 1 «να εξασφαλίζεται ο έλεγχος των προσώπων και η αποτελεσματική εποπτεία της διέλευσης των εξωτερικών συνόρων» και να διαμορφώνεται (παρ. 2 α) κοινή πολιτική θεωρήσεων και άλλων τίτλων διαμονής βραχείας διάρκειας, β) τους ελέγχους στους οποίους υποβάλλονται τα πρόσωπα που διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα, γ) τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι υπήκοοι τρίτων χωρών μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα για σύντομο χρονικό διάστημα στην Ένωση, δ) οποιοδήποτε μέτρο που είναι αναγκαίο για την προοδευτική δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων,
[6] Στατιστικά στοιχεία εγκληματικότητας 2009 Υπουργείου Δικαιοσύνης Ελλάδος, που ανακοινώθηκαν την 31.1.10
[7] Έρευνα Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Εφημερίδα: Τα ΝΕΑ 1.3.2010

Διαβάστε περισσότερα: http://kostasxan.blogspot.com/2010/04/blog-post_4878.html#ixzz0kWEiyP1F

Το δημόσιο χρέος στο Ελληνικό Κράτος από το 1824

Α. 1824-1897

Την περίοδο αυτή η Ελλάδα πήρε 10 εξωτερικά δάνεια, συνολικά 770 εκ. γαλ. φράγκα (στο εξής γ.φ.). Κατά μέσο όρο η τιμή έκδοσης κυμάνθηκε στο 72,54%, δηλαδή χρεώθηκε 770 εκ. γ.φ. αλλά “στο χέρι” πήρε 464,1 εκ. γ.φ., τα υπόλοιπα ήταν τιμή έκδοσης και διάφορα άλλα έξοδα-κρατήσεις, ή πιο απλά ήταν το... κοινωνικό έργο των τραπεζών.

1 Αναλυτικότερα:

• Δύο δάνεια από την Αγγλία κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1824 και το 1825, συνολικά 2,8 εκ. λίρες στερλίνες (στο εξής λ.σ.) ή 70.261.000 γ.φ.2 • Ένα, 60 εκ. γ.φ. με την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας, το 1832.

• Δύο επί Κουμουνδούρου, το 1879 και το 1890, συνολικά 180 εκ. γ.φ.

•Πέντε επί Χ. Τρικούπη το 1882-1885 και το 1886-1881, συνολικά 450 εκ. γ.φ. και τέλος

•Ενα επί Σωτηρόπουλου-Ράλλη το 1893, 9.739.000 εκ. γ.φ.



Αι. Τα δάνεια της ανεξαρτησίας

- Κατά κοινή ομολογία υποκίνησαν τους δύο εμφύλιους το 1824. Οπως έλεγε ο Γκούρας, “χρυσού λαλούντος άπας άπρακτος λόγος”. 3 Επι πλέον ήταν προφανές ότι θα επικρατούσε εκείνο το κόμμα που θα έπαιρνε το δάνειο, καθʼόσον, “νόμος και ισχύς αι λίραι του δανείου”.

- Με την εξαγορά βουλευτών και στρατιωτικών διέφθειραν τον κοινοβουλευτισμό και τη διοίκηση. Οπως γράφει ο Παπατσώνης, “δια το μέσον του δανείου τούτου, εδιώρισαν εις όλας τας επαρχίας οπαδούς των υπαλλήλους”4.

Η πελατειακή διαχείριση των δανείων είχε στρέψει την αιχμή του δόρατος προς τη δύναμη της εποχής, τις οπλικές δυνάμεις, με τις μαζικές βαθμοδοσίες, το οικονομικό κόστος των οποίων κάλυπταν τα δάνεια. Οπως επισημάνθηκε “κατάντησε το έθνος να έχει υπέρ των 12.000 αξιωματικούς”, σε σύνολο οπλικών δυνάμεων 20.000 ανδρών5 .

Οι περισσότεροι καπετάνιοι εμφάνιζαν περισσότερους άνδρες για να επωφελούνται τους επιπλέον μισθούς. Έτσι ο Γκούμας έπαιρνε μισθούς για 12.000 άνδρες ενώ είχε μόνο 3.0006. Αυτήν την ευρεμισθία ο λαός την τιτλοποίησε με το σκωπτικό, “ο καπετάν ένας”, δηλαδή έπαιρνε πολλούς μισθούς για τους άνδρες του, ενώ είχε μόνον ένα, τον εαυτόν του. 7 Δεν είχαν απομείνει ούτε 20.000 λίρες για να σωθεί το Μεσολόγγι, όπως λέει ο Παπαρηγόπουλος. 8 Το “ταμείον κενόν”, όπως ενημέρωνε τη Βουλή η Επιτροπή Ταμείου. 9 Η κυβέρνηση έκτοτε επωνομάσθη ψωροκώσταινα” 10 .

Το 1825 η κυβέρνηση θα κηρύξει την πρώτη πτώχευση. Τον Απρίλιο του 1926, αναλαμβάνοντας η κυβέρνηση Α. Ζαΐμη, στο ταμείο υπήρχαν μόνο 16 γρόσια, ουτε μία λίρα! Καθαρή δανειακή πρόσοδος από μεν το πρώτο δάνειο των 800.000 λιρών, 36%.

Από το δεύτερο των 2 εκ. λιρών το 10,5%.

Α2 Οθωνική περίοδος

Το δάνειο των 60 εκ. γ.φ. του Όθωνα εγγυήθηκαν οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις (στο εξής Μ.Δ.) κάθε μία το ένα τρίτο.

Η τρίτη δόση των 20 εκ. γ.φ. ουδέποτε καταβλήθηκε στην Ελλάδα.

Κατακρατήθηκε από τη δανειοδότρια τράπεζα για την εξυπηρέτηση του δανειου. Από τις υπόλοιπες δύο δόσεις, 40 εκ. γ.φ., το 56,8% κατακρατήθηκε στο εξωτερικό, το υπόλοιπο σπαταλήθηκε από την αντιβασιλεία και σε έξοδα του Βαυαρικού στρατού.11

Τέλος, το 1835, στο δημόσιο ταμείο υπήρχαν 1,8 εκ. δρχ. και απʼ αυτά έπρεπε να καλυφθούν τα ελλείμματα 1833-35 και η εξυπηρέτηση του δανείου, που ήταν 2,7 εκατ. δρχ.

Τελικά η καθαρή πρόσοδος, από το δάνειο, για την Ελλάδα ήταν 14,2%. Στο τέλος του 1859 η Ελλάδα έναντι του δανείου χρωστούσε υπερτριπλάσια των όσων λογιστικά είχε επωφεληθεί από το δάνειο, ενώ από το 1843 είχαμε τη δεύτερη χρεοκοπία.

Α3. Τρικουπική περίοδος

Κατά την περίοδο αυτή κυρίαρχος θα αναδυθεί ο έμπιστος των ανακτόρων Α. Συγγρός. Ηταν ο άνθρωπος που εξασφάλιζε στο Ελληνικό Δημόσιο δανειοδότες, στους οποίους συμμετείχε και ο ίδιος. Ήταν ο άνθρωπος που από τη δανειακή πρόσοδο εκτελούσε δημόσια έργα (Ισθμός Κορίνθου, σιδηρόδρομοι Λαυρίου, Θεσσαλίας κλπ.). Ηταν ο υπερεργολάβος με ό,τι αυτό σημαίνει.

Από την άλλη πλευρά ο Χ. Τρικούπης θα αναδυθεί σε πρωταθλητή του εξωτερικού δανεισμού. Την περίοδο του ελληνικού βασιλείου 1832-1893 στον Τρικούπη χρεώνεται το 58,4% του εξωτερικού δανεισμού, με 450 εκ. γ.φ. Παρʼόλα αυτά το 1893 θα έχουμε την τρίτη χρεοκοπία.

Τον αιώνα αυτόν μέχρι το 1897, ο συνολικός δανεισμός έφθασε στα 770 εκ. γ.φ., από τα οποία “στο χέρι πήρε” 389 εκ. γ.φ. ή το 50,5%. Μέχρι το 1993 είχε αποσβέσει 472 εκ., δηλαδή το 120% των όσων δανειακά εισέπραξε και πάλι χρωστούσε 631,4 εκ., δηλαδή το 82% των όσων είχε δανεισθεί. Την ίδια χρονιά τα ετήσια έσοδα του ελληνικού κράτους ήταν 64 εκ. φ. δηλαδή μόλις το 10% του εξωτερικού δημόσιου χρέους.

Το 1898 η Ελλάδα θα τεθεί υπό τον  Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο και ταυτόχρονα θα της παραχωρηθεί δάνειο 150 εκ. φ.

Απʼ αυτό το 62% καταβλήθηκε ως αποζημίωση της Οθ. Αυτοκρατορίας (παραχώρηση Θεσσαλίας, πόλεμος 1897), 15% χρησιμοποιήθηκε για κάλυψη των ελλειμμάτων, το 20% στο κυμαινόμενο χρέος και το 3% στα έξοδα έκδοσης.

Β. 1900-1945

Β1. 1902-1914

Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα και την υποχώρηση του κρατικού.12 Την ίδια αυτή εποχή η Αθήνα αντιμετωπίζει τον Μακεδονικό αγώνα και από το 1912 τους Βαλκανικούς.

Μέχρι το 1909 συνεχίζεται η ανεπάρκεια διαχείρισης των δημοσιονομικών. 13 Οι αθηναϊκές συντεχνίες με ψήφισμα τους τον Δεκέμβριο του 1908 διεκήρυτταν ότι δεν δέχονται πια νέους φόρους “προς συντήρηση εν τη αρχή του εκάστοτε κόμματος”14 , ενώ η εισαγγελία Θεσ/κης θα επέμβει για διασπάθιση του δημοσιου χρήματος κατά την εγκατάσταση των προσφύγων στη Μακεδονία15 .

Την περίοδο αυτή συνομολογήθηκαν τέσσερα εξωτερικά δάνεια, συνολικά 521 εκ. φ. Τα δύο πρώτα (76 εκ. φ.) μέχρι το 1910 και το τέταρτο 335 εκ. φ. το 1914. Η δανειακή πρόσοδος χρησιμοποιήθηκε

- Υπέρ της εξυπηρέτησης των ήδη υπαρχόντων εξωτερικών δανείων.

- Υπέρ της διεξαγωγής των Βαλκανικών πολέμων και

- Στην ενσωμάτωση των νέων περιοχών που προέκυψαν μετά τους Βαλκανικούς.

Με απλά λόγια τα νέα δάνεια ξεπλήρωναν τα παλιά.

Β2. 1915-1923

Η Ελλάδα του διχασμού εν μέσω του Αʼ ΠΠ. Στη συνέχεια θα βιώσει τη Μικρασιατική καταστροφή και να βρεθεί με τους πρόσφυγες απʼ αυτήν.

Η οικονομική πορεία διαρθρώνεται από τις μεγάλες, έκτακτες πολεμικές δαπάνες (περίπου 6,2 δισ. δρχ.). Είναι περίοδος έξαρσης του εσωτερικού δανεισμού και σχεδόν έλλειψης εξωτερικού.

Στον εξωτερικό δανεισμό υπάρχουν δύο μυστικά γερμανικά δάνεια, από 40 εκ. μάρκα έκαστο προς την κυβέρνηση Σκουλούδη το 1915 και 1916. Τα δάνεια κρατήθηκαν εντελώς μυστικά, ακόμα και από τη Βουλή και ουδαμού αναγραφόμενα. Η μυστικότητα αυτή θα αποτελέσει θέμα της ποινικής δικαιοσύνης το 1918. Στο ειδικό δικαστήριο ο Σκουλούδης θα υποστηρίξει ότι κρατήθηκε μυστικό για να μην εκλειφθεί ως ένδειξη γερμανοφιλίας.

Τέλος υπήρξε ένα μικρό δάνειο καναδικό 8 εκ. δολ. Επίσης και ένα για την εξαγορά, από τη Γαλλία, της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσ/κης-Κων/λης, την οποία είχε καταλάβει ο ελληνικός στρατός το 1913.

Β3. Μεσοπόλεμος 1924-1932

Με τη Μικρασιατική καταστροφή ο ελληνισμός θα βρεθεί σε αμηχανία και σύγχυση. Από το 1924 μέχρι το 1928 ο κοινοβουλευτισμός θα βρεθεί σε οξύτατη κρίση, με 12 κυβερνήσεις, δηλαδή κάθε 4,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση και με αποκορύφωμα το παγκαλικό “Θόδωρος κερνά και Θόδωρος πίνει”. 16

Ο Βενιζέλος θα επιστρέψει και θα κερδίσει τις εκλογές του 1928, με 223 έδρες από τις 250. Εχει επιστρέψει συμβιβαστικός για να γεφυρώσει το χάσμα του διχασμού και είχε στόχο τον αστικό εκσυγχρονισμό. Η τετραετία του θα είναι περίοδος κοινοβουλευτικής ομαλότητας.

Τα επιτακτικότερα προβλήματα είναι το προσφυγικό και η σταθεροποίηση της δραχμής που η αξίας της είχε πέσει στο δέκατο πέμπτο της προπολεμικής. Η φορολογική επιβάρυνση παραμένει δυσβάστακτη. Σε σχέση με την προπολεμική έχει αυξηθεί κατά 37 φορές.

Από το 1924 μέχρι το 1930 εισέρρευσαν στην Ελλάδα 1,16 δισ. χρυσά φράγκα, εκ των οποίων το 78% ήταν δάνεια.17

Την περίοδο 1924-1931 συνομολογήθηκαν εννιά εξωτερικά δάνεια, συνολικά 992 εκ. φρ. ή 14,9 δισ. δρχ. 18 Τα δάνεια αυτά προήλθαν από την Αγγλία κατά 48%, τις ΗΠΑ κατά 31% και τα υπόλοιπα σε μονοψήφια ποσοστά από Βέλγιο, Σουηδία, Γαλλία, Ολλανδία, Ελβετία, Αίγυπτο και Ιταλία.

Τα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν για την αποκατάσταση των προσφύγων, την εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού, τη σταθεροποίηση της δραχμής και παραγωγικά.

Την ίδια περίοδο η εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού απορροφούσε το 29% των τακτικών εσόδων.

Συνολικά την περίοδο 1824-1932 είχαμε δανεισθεί από το εξωτερικό 2,2 δισ. χρ. φρ. Μέχρι το 1932 είχαμε αποσβέσει 2,38 δισ. χρ. φρ. δηλαδή 183 περισσότερα απʼ όσα είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούμε 2 δισ. χρ. ερ.

Το 1932 είχαμε την τέταρτη πτώχευση.

Μέχρι το 1945 δεν θα υπάρξει νέος εξωτερικός δανεισμός ενώ θα παγώσει, λόγω παγκόσμιας κρίσης, η εξυπηρέτηση τωνπαλαιών.

Γ. 1946-1966 Ανασυγκρότηση και ανάπτυξη

Πρώτο μέλημα της χώρας η ανασυγκρότηση της από την κατοχική καταστροφή που είχε φθάσει 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946.

Το δεύτερο πρόβλημα ήταν ο εμφύλιος και το τρίτο οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, οι μεγαλύτερες στη Δυτ. Ευρώπη 19 και που έφθαναν στο 27,5% των συνολικών εξόδων.

Τα προβλήματα μέχρι το 1952-53 θα τα αντιμετωπίσουν συνολικά 18 κυβερνήσεις που θα προχωρήσουν σε οκτώ υποτιμήσεις. Κατά μέσο όρο κάθε 5,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση και κάθε χρονιά και υποτίμηση.

Το δημ. χρέος (στο εξής Δ.Χ.) συντίθεται από το προπολεμικό και το μεταπολεμικό. Το προπολεμικό, μέχρι το 1962 ήταν υπερτριπλάσιο του μεταπολεμικού. Στο προπολεμικό ΔΧ το 90% καταλάμβανε ο προπολεμικός εξωτερικός δανεισμός.

Την περίοδο 1962-67 οι ελληνικές κυβερνήσεις θα διακανονίσουν το 97% του προπολεμικού εξωτερικού Δ.Χ., το οποίο μαζί με τους τόκους ανερχόταν στα 6,41 δισ. δρχ.

Μέχρι το 1955 η Ελλάδα είχε συνάψει μόνο τρια εξωτερικά δάνεια, συνολικά 145 εκ. δολ. Στη συνέχεια θα συνάψει άλλα 28 εξωτερικά, συνολικά 406,4 εκ. δολ.

Ο μετακατοχικός δανεισμός προήλθε κατά 58,4% από τις ΗΠΑ, κατά 19% από τη Δυτ. Γερμανία και κατά 14,36% από την Αγγλία. Τα υπόλοιπα από διεθνείς οργανισμούς.

Για την εξυπηρέτηση του μετακατοχικού εξωτερικού δανεισμού η Ελλάδα κατέβαλε το 128% της δανειακής προσόδου που λογιστικά είχε πάρει!

Δ. Δικτατορία, 1967-1974

Περίοδος υπέρογκου εσωτερικού δανεισμού, ο οποίος και τετραπλασιάσθηκε. Αντίθετα ο εξωτερικός δανεισμός σημειώνει μικρή αύξηση.

Συνολικά 19 εξωτερικά δάνεια, μόλις στο 6,4% του νέου Δ.Χ. εξ αυτών το 92,2% ήταν σε δολ., ενώ η αγγλική λίρα απουσίαζε.

Την περίοδο αυτή εμφανίζονται τα δάνεια σε συνάλλαγμα.

Πρόκειται για δάνεια εργοληπτικών εταιρειών, τα οποία έπαιρναν από το εξωτερικό, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Στη συνέχεια τα παραχωρούσαν στο Ελληνικό Δημόσιο προς εκτέλεση δημοσιων εργων, με ανάδοχους τις εν λόγω εταιρείες. Συνολικά συνομολογήθηκαν 59 τέτοια δάνεια. Προφανώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι ο δανειολήπτης, έτσι δεν θεωρείται εξωτερικός δανεισμός. Στο νέο Δ.Χ. ο δανεισμός σε συνάλλαγμα αντιπροσώπευε το 23,6%.

Ε. Μεταπολίτευση 1975-1981

Το προπολεμικό εξωτερικό Δ.Χ., λόγω του διακανονισμού 1962-67 βαίνει συνεχώς μειούμενο. Από το 4% του συνολικού Δ.Χ. το 1974 θα πέσει το 1981 στο 0,6%.

Ο μεταπολεμικός εξωτερικός, κατά μέσο όρο, στο 3,9% των τακτικών εσόδων.

Συνολικά έχουμε 24 εξωτερικά δάνεια. Τρια από την γαλλική κυβέρνηση και τα υπόλοιπα απο διεθνείς οργανισμούς και τράπεζες. Κυριαρχία του δολαρίου και απουσία της αγγλικής λίρας.

Η επιδείνωση του Δ.Χ. προέρχεται από την αύξηση του εσωτερικού δανεισμού.

Στ. 1981-1989

Μετά το 1974 ο δημόσιος τομέας διευρύνεται εντυπωσιακά.

Μεταξύ 1978-87 οι απασχολούμενοι στην κεντρική διοίκηση -ΔΕΚΟ από 300.000 θα αυξηθούν σε 460.000. Μαζί δε με τις δημόσιες τράπεζες, προβληματικές και τις ελεγχόμενες από το Δημόσιο επιχειρήσεις θα φθάσουν τις 640.000.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπ. Οικονομικών και εισηγητικές εκθέσεις επί του προϋπολογισμού, τα ελλείμματα του ευρύτερα δημόσιου τομέα, από το 13,4% επί του ΑΕΠ το 1981 θα φθάσουν το 1989 στο 26,1%. Τα ελλείμματα θα καλυφθούν κατά 106% από τον δανεισμό.

Το 1985 η Ελλάδα ήταν παγκόσμια πρώτη στο κατά κεφαλήν Δ.Χ. Το Δ.Χ. είχε αρχίσει να προσδιορίζει την ύπαρξη της οικονομίας και όχι την ανάπτυξή της.

Το διάστημα 1982-89, κατά μέσο όρο, η συνολική εξυπηρέτηση του Δ.Χ. κάλυψε το 33,61% των τακτικών εσόδων της ίδιας περιόδου. Μεταξύ το 1975-87 συνομολογήθηκαν 18,4 δισ. δολ. εξωτερικών δανείων, εκ των οποίων το 81% διετέθει για την εξυπηρέτηση των δανείων.

Η προσφυγή στον εξωτερικό δανεισμό έγινε για έργα συγκοινωνιακής, αγροτικής και αστικής υποδομής. Ένα, το 1982, για την αποκατάσταση των ζημιών από τους σεισμούς στην Καλαμάτα το 1981 και ένα για την υποστήριξη του ισοζυγίου πληρωμών.

Προφανώς μετά το 1824 ο εξωτερικός δανεισμός είχε γίνει έσοδο τακτικό και έξοδο υπέρβαρο.

Ζ. 1974-2008

α. εξωτερικό Δ.Χ

1990 2.452,4 δισ. δρχ.

1993 5.236,8 δισ. δρχ.

2004 2.503 εκ. ευρώ

2008 1.632 εκ. ευρώ

β. Δ.Σ. ποσοστό του ΑΕΠ

1974 22,5% του ΑΕΠ

1981 31,2% του ΑΕΠ

1987 56,1% του ΑΕΠ

1990 80,7% του ΑΕΠ

1993 111,6% του ΑΕΠ

2004 108,5% του ΑΕΠ

2008 97,16% του ΑΕΠ

Πηγές Απολογισμοί ελληνικού κράτους

Στατιστικά Δελτία Τράπεζας της Ελλάδος

1. Την ίδια εποχή η Αγγλία είχε δανείσει σε χώρες της Λατινικής Αμερικής 18,5 εκ. λίρες στερλίνες (λ.σ.), αλλά οι δανειολήπτες “πήραν στο χέρι” 11 εκ., δηλαδή το 60% των όσων χρεώθηκαν.

2. Την εποχή εκείνη 1 λ.σ.=25,01 γ.φ.

3. Καν. Δεληγιάννης, Απομνημονεύματα, Τ2, σ. 210

4. Π. Παπατσώνης, Απομνημονεύματα, σ. 79

5. Αμβρ. Φραντζής, Επιτομή της Ιστορίας..., Τ2, σ. 295 σημ. 1

Αρχεία Ελληνικής Επανάστασης, Τ4, σελ. 456 Prokes Osten, Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, Τ1, σελ. 439

6. Κ. Παπαρρηγόπουλος, σ. 167

Μακρυγιάννης, Απομνημονεύματ, σ. 181

7. Μιχ. Οικονόμου, Ιστορικά της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Τ2, σ. 25 Σπηλιάδης, Απομνημονεύματα, Τ2, σ. 260 σημ. 1

8. Κ. Παπαρρηγόπουλος, σ. 171

9. Φωτάκος, Απομνημονεύματα, Τ2, σ. 293

Αρχεία Ελληνικής Επανάστασης, Τ4, σ. 244

Θ. Ρηγόπουλος, Απομνημονεύματα, σ. 41

Ι. Ορλάνδος, Ο Ορλάνδος απολογούμενος ενώπιον του κοινού, σ. 46

10. Θ. Ρηγόπουλος, ο.π., σ. 41

11. Γ. Κολοκοτρώνης, Απομνημονεύματα, χειρόγραφο Β., σ. 74

Θ. Ρηγόπουλος, σ. 168, Γ. Κρέμος, Νεοτάτη Γενική Ιστορία, σ. 1020-1021

Ανασ. Γούδας, Βίοι Παράλληλοι, Τ7, σ. 56

Ν. Βλάχος, Ιστορία της Ελλάδος, σ. 27-28

Α. Σκανδάμης, Η. Τριαντακονταετία της βασιλείας του Όθωνα, σ. 520

Σ. Μαρκεζίνης, Πολιτική Ιστορία της Νεοτέρας Ελλάδος, Τ2, σ. 42

12. Σπ. Κορώδης, Η εργατική πολιτική των ετών 1909-1918, σ. 14

Ξ. Ζολώτας, Η Ελλάδα στο στάδιο της εκβιομηχανήσεως, σ. 108

13. Λ. Κορομηλάς, Εισηγήσεις επί του προϋπολογισμού του 1912, Δελτίο Υπ. Οικονομικών 1912, σ. 283. 284.

Αθ. Ευταξίας, Ενώπιον του Οικονομικού Αδιεξόδου, σ. 51 Εφημ. Συζητήσεων Βουλής 12.12.1911, σ. 1363, 1364

14. Αρ. Θεοδωρίδης, Η Επανάστασις και το έργο αυτής σ. 132, 135, 137

Κ. Οικονόμου, Σκέψεις επί της καταστάσεως, σ. 7,48

Ν. Ζορμπάς, Απομνημονεύματα, σ. 17, 124-125

Θ. Πάγκαλος, Απομνημονεύματα, Τ1, σ. 92-93

Σ. Μελάς, Η Επανάστασις του 1909, σ. 201

Α. Ανδρεάδης, Έργα, Τ2, σ. 545

15. Αθ. Ευταξίας, Το οικονομικόν πρόβλημα και το εθνικόν μας μέλλον, σ. 46

Πρακτικά Β Βουλής 17.12.1914

16. Ι. Μεταξάς, Ημερολόγιο, Τ5, σ. 461 σημ. 1

Ν. Καστρινός, Αλ. Παπαναστασίου, σ. 153

17. Ηλιαδάκης, Δανεική Κοινωνικοποίηση (διδακτορικό), σ. 311

18. Ηλιαδάκης, ο.π., σ. 313-314

19. Νέα Οικονομία, Τ6, 1950

Γ. Καρτάλης, Εισηγητική έκθεση επί του προϋπολογισμού 1950-51, σ. 19-20

Χρ. Ευελπίδης, Εισηγητική 1952-53, σ. 4, 43

Σ. Λιναρδάτος, Από τον Εμφύλιο στην Χούντα, Τ2, σ. 57.

Τάσος Μ. Ηλιαδάκης είναι μαθηματικός, πολιτειολόγος, Δρ. Κοινωνιολογίας, καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας

Δημοσιεύθηκε στην εφημερία ΠΑΤΡΙΣ, 3/11/2009

ΠΗΓΗ

Θα είναι η Ελλάδα το τέλος της ΕΕ;

Πριν από είκοσι χρόνια, άρτι ενοποιηθείσα η Γερμανία, στην πρώτη πράξη «στρατηγικής ενηλικίωσής» της, «αποτέλειωσε» την πολυεθνική, ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία, επιβάλλοντας στους εταίρους της την αναγνώριση των Δημοκρατιών. Το αποτέλεσμα ήταν, πρώτον, μια αλυσίδα πολέμων που κατέστρεψαν τη Βαλκανική χωρίς να λύσουν κανένα της πρόβλημα, δεύτερον, ο θάνατος, εν τη γενέσει της, της κοινής εξωτερικής – αμυντικής πολιτικής της Ευρώπης και, τρίτον, η πανηγυρική επιστροφή των ΗΠΑ σε ρόλο απολύτου κυρίαρχου στη Νοτιανατολική Ευρώπη.

Όλα αυτά όμως θα μοιάζουν με απλό πταίσμα, συγκρινόμενα με όσα μπορεί να συμβούν τώρα, ως αποτέλεσμα του δογματικού και ακραία εγωιστικού και κοντόφθαλμου τρόπου με τον οποίο το Βερολίνο υπερασπίζεται τους κανόνες του Μάαστριχτ, διατεθειμένο, κατά τα φαινόμενα, να ρίξει έναν ή περισσότερους εταίρους του, και μάλιστα του «σκληρού πυρήνα» της Ευρωζώνης, στον «Καιάδα» μιας οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής.

Τώρα, με την «ελληνική», αύριο με την «ισπανική», «πορτογαλική» ή κάποια άλλη κρίση, το διακύβευμα δεν είναι απλώς η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική και η μοίρα των Βαλκανίων, αλλά η ίδια η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης που κινδυνεύει να πεθάνει μαζί με το κοινό νόμισμά της, όπως ήδη σημειώνουν οι πιο οξυδερκείς πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές στην Ευρώπη, και διεθνώς. Αν το 1990-1991, η γερμανική πολιτική εδραίωσε το… ρόλο των ΗΠΑ στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, η σημερινή γερμανική πολιτική οδηγεί στη σταθεροποίηση για δεκαετίες του κλονιζόμενου σήμερα ηγεμονικού τους ρόλου στα ευρωπαϊκά, αν όχι παγκόσμια πράγματα.

Ιστορικά σφάλματα

Τέτοια κολοσσιαία ιστορικά σφάλματα δεν είναι πρωτόγνωρα στη γερμανική ιστορία: σήμερα το Βερολίνο υπερεκτιμά την οικονομική του δύναμη, όπως υπερτίμησε τη στρατιωτική του στις δεκαετίες του 1910 και 1930, συμβάλλοντας στην καταστροφή της Ευρώπης και της ίδιας της Γερμανίας με τους δύο παγκοσμίους πολέμους.

Το Βερολίνο είναι το κυρίως ωφελημένο από την καθιέρωση του κοινού νομίσματος και τον τρόπο λειτουργίας της ΕΕ, αρνείται όμως τώρα να «βάλει το χέρι στην τσέπη», για να στηρίξει τους πιο αδύναμους. Δεν υπερασπίζεται την Ευρώπη ούτε εξωτερικά, απέναντι στις επιθέσεις των κυριαρχούμενων από τους Αγγλοαμερικανούς διεθνών τραπεζών και του χρηματιστικού κεφαλαίου, που ονομάζονται ευσχήμως «αγορές». Δεν την υπερασπίζεται ούτε εσωτερικά όχι μόνο αρνούμενη να συμπαρασταθεί, αλλά και λοιδορώντας έναν υποτιθέμενο εταίρο της, την Ελλάδα, τη στιγμή που αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης.

Οι κανόνες του Μάαστριχτ

Η Γερμανία έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι ενεργώντας έτσι υπερασπίζεται τους κανόνες του Μάαστριχτ, που απαγορεύουν κάθε αλληλεγγύη  και αλληλοβοήθεια μεταξύ των μελών της ΕΕ και επιβάλλουν, εις τον αιώνα τον άπαντα, μια νομισματική πολιτική που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο. Οι κανόνες αυτοί ανταποκρίνονται στα γερμανικά συμφέροντα, όπως τα αντιλαμβάνονται οι κυρίαρχοι τουλάχιστον κύκλοι του Βερολίνου, και, κυρίως ανταποκρίνονται στα συμφέροντα των τραπεζών και εν γένει κατόχων χρηματιστικού κεφαλαίου. Τα δικά τους κέρδη εγγυάται το Μάαστριχτ, σε συνδυασμό με το οικοδόμημα πλήρους απελευθέρωσης των ανταλλαγών κεφαλαίου και εμπορευμάτων, που απαγορεύουν άμεσα και έμμεσα στους Ευρωπαίους να ασκήσουν πληθωριστική, κεϋνσιανή, αντικυκλική πολιτική όταν χρειάζεται, αλλά και να αμυνθούν απέναντι στον εξωτερικό οικονομικό ανταγωνισμό, από τις ΗΠΑ ή την Κίνα.

Υποστηρίζοντας όμως ορθώς ότι τη σημερινή πολιτική της την υπαγορεύει το ίδιο το Μάαστριχτ, που πρέπει να τηρείται σαν Ευαγγέλιο, το Βερολίνο αποκαλύπτει άθελά του τον τερατώδη χαρακτήρα του σημερινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος, κοινή λογική φτάνει για να καταλάβει ότι καμία ένωση, κανενός είδους, ανθρώπων λαών, κρατών, οτιδήποτε, δεν μπορεί να μακροημερεύσει στηριγμένη στην… απαγόρευση της αλληλεγγύης! Οι λαοί της Ευρώπης δεν συγκατατέθηκαν στην ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης για να… καταστραφούν, συγκατατέθηκαν για να αποκτήσουν περισσότερη ασφάλεια και ευημερία.

Στέλνοντας τους εταίρους της να.. κόψουν το κεφάλι τους στην πρώτη δυσκολία, η γερμανική ηγεσία απονομιμοποιεί η ίδια σε μεγάλο βαθμό και την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και την ιδέα του κοινού νομίσματος και τη δική της φιλοδοξία να ηγείται της Ευρώπης. Ο μόνος λόγος που απομένει στα πληττόμενα μέλη της Ευρωζώνης να παραμένουν σε αυτή είναι ο φόβος από τις συνέπειες μιας αποχώρησης-και διάφορα ιδιοτελή συμφέροντα ιθυνόντων κύκλων τους. Για πόσο καιρό όμως θα είναι επαρκής, ιδίως στην πιθανή περίπτωση εμβάθυνσης της οικονομικής κρίσης, που θα οδηγήσει σε «λατινοαμερικανοποίηση» μεγάλων περιοχών της Ευρώπης; Όπως και στον 20ό αιώνα, η Γερμανία θα πληρώσει και η ίδια τελικά το τίμημα του εγωισμού της, πολιτικά υπονομεύοντας το ρόλο της, οικονομικά στραγγαλίζοντας τους αγοραστές των προϊόντων της, αλλά κινδυνεύει να το συνειδητοποιήσει όταν θα είναι πολύ αργά για να επανορθώσει.

Είναι προφανές ότι η ελληνική κρίση δεν έχει να κάνει μόνο ή κύρια με τα καθόλου ασήμαντα εσωτερικά προβλήματα της χώρας και το ίδιο το υπάρχον πολιτικό σύστημα, πηγή απέραντης διαφθοράς και ίσως σημαντικότερη από την Τουρκία απειλή για την χώρα. Αυτοί είναι παράγοντες που προσδιορίζουν όμως τη μορφή, το χρόνο εκδήλωσης, τις δυνατότητες απάντησης στην κρίση, δεν είναι εκεί το αίτιό της, όπως αποδεικνύει η εμφάνισή της στην Ισπανία, την Πορτογαλία και αλλού. Στην Ελλάδα μπορεί να εκδηλώνεται ως κρίση δημόσιου χρέους, στην Ισπανία ιδιωτικού, εκδηλώνεται όμως παντού. Αντανακλά τη μακροχρόνια αδυναμία των πιο αδύνατων μελών της Ένωσης να αντεπεξέλθουν στο περιβάλλον, αφενός, μιας νομισματικής πολιτικής κομμένης και ραμμένης στα μέτρα της Γερμανίας και των διεθνών τραπεζών, αφετέρου, στην άρση κάθε εξωτερικού προστατευτικού φραγμού της Ευρωζώνης.

Το κοινό νόμισμα

Η «εσωτερική» λειτουργία του κοινού νομίσματος, ελλείψει αντισταθμιστικών μηχανισμών, οδηγεί σε διαρκή μεταφορά υπεραξίας από τον ευρωπαϊκό νότο στο βορρά. Η «εξωτερική» λειτουργία μιας Ευρωζώνης, που έχει οικειοθελώς απαγορεύσει στον εαυτό της κάθε προστασία από  το βορειοαμερικανικό και κινεζικό ανταγωνισμό, οδηγεί στην καταστροφή της ευρωπαϊκής παραγωγικής ικανότητας, αρχής γενομένης από τους πιο αδύνατους. Η βιομηχανία μας μεταναστεύει από τη Βόρεια Ελλάδα στα Βαλκάνια, οι τουρίστες αποφεύγουν τη χώρα του ακριβού ευρώ, προτιμώντας τα τουρκικά παράλια. Το πρόβλημα θα επιδεινωθεί με τον τερματισμό οσονούπω των πολιτικών συνοχής. Το δικό μας, εσωτερικό ζήτημα ασφαλώς παρόξυνε, δεν είναι αυτό όμως που δημιούργησε το ζήτημα.

Ευρωσύνταγμα και Ευρωζώνη

Τα προβλήματα αυτά δεν τα αντιμετωπίζει μόνο η Νότια Ευρώπη, τα διακρίνει και τα αντιμετωπίζει και η περισσότερο κεντρική, μητροπολιτική Γαλλία. Είναι στη ρίζα της απόρριψης από το γαλλικό λαό του ευρωσυντάγματος το 2005.

Σημαντικοί Γάλλοι διανοούμενοι έκτοτε έχουν επισημάνει το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται η Ευρωζώνη. Ο δημοσιογράφος Εμανουέλ Τοντ, από τους αρχιτέκτονες της πολιτικής στρατηγικής των γκωλικών τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αλλά και ο πρώην διευθυντής της Le Monde Diplomatique Μπερνουάρ Κασέν, για παράδειγμα, υπογραμμίζουν ότι είναι αδύνατο στην παραγωγική και κοινωνική Ευρώπη να επιβιώσει χωρίς κάποιας μορφής προστατευτισμό. Η εμμονή στους σημερινούς κανόνες της Ευρωζώνης οδηγεί και προϋποθέτει ολοκληρωτισμό, υποστηρίζει ο Τοντ, που προτείνει στο Παρίσι να απαιτήσει από το Βερολίνο τη ριζική μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, απειλώντας το με αποχώρηση σε αντίθετη περίπτωση. Ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος Ζακ Σαπίρ υποστηρίζει μια «ημιεπιστροφή» στα εθνικά νομίσματα, με την επιστροφή σε μερικώς μετατρέψιμα, μέσω του ευρώ και, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, εθνικά νομίσματα. Ο φιλελεύθερος οικονομολόγος Μωρίς Αλέ, βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομίας, τονίζει ότι η Ευρώπη οδηγείται σε καταστροφή  με το υπερφιλελεύθερο σύστημα ανταλλαγών και την κατάργηση της κοινοτικής προτίμησης από τις Βρυξέλλες.

Μέχρι τώρα, οι ιδέες αυτές δεν μπορούσα να εφαρμοστούν, γιατί δεν υπήρχε πίσω τους πολιτική βούληση. Θα είναι μεγάλη κατάρα, τραγωδία για τον ελληνικό λαό, αν, εξαιτίας του τρόπου που το πολιτικό σύστημα διαχειρίζεται τη χώρα, πληρώσουμε με το τίμημα της καταστροφής μας την αναγκαία ενέργεια για μια μεταρρύθμιση του ευρώ, που ίσως θα γίνει, αν γίνει, όταν θα είναι πολύ αργά για να επωφεληθούμε απ’ αυτή.

ΠΗΓΗ

Πως το οικονομικό Δ΄ Ράιχ πνίγει την Ελλάδα!

Το γερμανικό σχέδιο οικονομικής ηγεμονίας στην Ευρώπη, με στόχο τη δημιουργία ενός Τέταρτου Ράιχ με οικονομικά μέσα, βρίσκεται πίσω από την ασφυκτική πίεση στην Ελλάδα, ενώ και οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνειδητοποιούν τώρα, ότι αργά ή γρήγορα θα γίνουν οι επόμενοι στόχοι αυτής της γερμανικής προέλασης.

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, η γερμανική πολιτική και επιχειρηματική ηγεσία έχει θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο, που τείνει να μετατρέψει τα επόμενα χρόνια όλες τις χώρες της Ευρωζώνης σε φτηνές βάσεις παραγωγής της Γερμανίας:

-         Το 1995, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, το μοναδιαίο κόστος εργασίας στην Γερμανία έφθασε στο ιστορικό αποκορύφωμά του και έκτοτε πάγωσε, με συνεχείς μεταρρυθμίσεις που συμπιέζουν τα εισοδήματα των εργαζομένων, με «αντάλλαγμα» τη διατήρηση θέσεων εργασίας. Παράλληλα, συμπιέζεται και η ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών, που θα μπορούσαν να εξάγουν οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης στην Γερμανία.

-         Το αποτέλεσμα της φρενήρους κούρσας της Γερμανίας προς όλο και μεγαλύτερη μείωση του εργατικού κόστους είναι δραματικό, ιδιαίτερα για τις χώρες του Νότου, αλλά τελευταία και για την Γαλλία: το κόστος εργασίας στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 17% από το ’95, της Ισπανίας κατά 30% και της Ιταλίας κατά 75%. Τα διεθνή μερίδια αγοράς των χωρών του νότου συρρικνώνονται, ενώ το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας έχει ξεπεράσει τα 120 δις. ευρώ και είναι πλέον υπερδιπλάσιο από το πλεόνασμα της Γαλλίας (49 δις. ευρώ).

-         Η δημιουργία της νομισματικής ένωσης έδωσε ακόμη μεγαλύτερα πλεονεκτήματα στην Γερμανία, διευρύνοντας τις ανισορροπίες: οι χώρες που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τη γερμανική κούρσα ανταγωνιστικότητας έχουν χάσει τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε ανταγωνιστικές υποτιμήσεις των νομισμάτων τους, ενώ τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια που έχει διατηρήσει η ΕΚΤ εδώ και δέκα χρόνια εξυπηρετούσαν μεν τη γερμανική οικονομία, που είχε χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης, αλλά συνέβαλαν στη μεγάλη αύξηση των ιδιωτικών και δημόσιων χρεών στις χώρες του Νότου, όπως και στην αύξηση των ελλειμμάτων των ισοζυγίων πληρωμών.

-         Η παγκόσμια κρίση επέτεινε το πρόβλημα, καθώς οι χώρες του Νότου βρέθηκαν αντιμέτωπες με το πάγωμα της ανάπτυξης και με νέα χρέη, για να στηρίξουν τις οικονομίες στη διεθνή ύφεση, η Γερμανία πάτησε ακόμη περισσότερο το «γκάζι» των εξαγωγών, για να τις χρησιμοποιήσει ως μηχανισμό εξόδου από την κρίση και παράλληλα συγκράτησε ακόμη περισσότερο το εργατικό κόστος, βυθίζοντας ακόμη χαμηλότερα τη ζήτηση στην αγορά της.

Καθώς οι χώρες του Νότου, με πρώτη την Ελλάδα, γονατίζουν από το βάρος των χρεών και της οικονομικής καχεξίας, η Γερμανία περνά στο επόμενο και πιο επικίνδυνο στάδιο της πολιτικής της, που έχει θορυβήσει ακόμη και την Γαλλία, ιστορικό εταίρο των Γερμανών στο σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, μετά το μακελειό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Γερμανοί, αρχής γενομένης από την Ελλάδα, προτείνουν σε όσες χώρες «γονατίζουν», αντιμετωπίζοντας τεράστια ανοίγματα στο ισοζύγιο πληρωμών, που είναι το πραγματικά σοβαρό πρόβλημα, πέρα από τα δημοσιονομικά ελλείμματα, μια συνταγή που δεν έχει ακολουθηθεί καν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: εισηγούνται αιματηρά μέτρα σταθεροποίησης, χωρίς καν να παρέχεται στα κράτη η χρηματοδοτική στήριξη που συνοδεύει πάντα ακόμη και τα σκληρότερα προγράμματα του ΔΝΤ.

Πρόγραμμα ΔΝΤ, χωρίς λεφτά ΔΝΤ

«Η Ελλάδα εφαρμόζει πρόγραμμα του ΔΝΤ, χωρίς τα λεφτά του ΔΝΤ», επισήμανε χθες χαρακτηριστικά ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο διεθνούς φήμης καθηγητής Ζαν Πισανί-Φερί, συμφωνώντας απόλυτα με την τοποθέτηση, νωρίτερα, του Γιώργου Παπανδρέου στην ίδια συζήτηση. «Η Ευρώπη πρέπει να θέσει σε εφαρμογή ένα σύστημα υπό όρων παροχής βοήθειας», τόνισε ο καθηγητής, αλλά την ίδια ώρα η γερμανική πλευρά επέμενε σε μια «κλειστή» ερμηνεία της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, λέγοντας συνεχώς «όχι» στην υποστήριξη της Ελλάδας.

Εφαρμογή «αιματηρών» μέτρων λιτότητας (η BNP έχει τονίσει ότι η Ελλάδα εφαρμόζει το αυστηρότερο πρόγραμμα που έχει τεθεί σε εφαρμογή από το 1978!) χωρίς χρηματοδοτική υποστήριξη οδηγεί σε κάθετη υποχώρηση εισοδημάτων και βαριά υποτίμηση του βιοτικού επιπέδου μιας χώρας. Η γερμανική ηγεσία, όμως, δεν φαίνεται να θορυβείται από την προοπτική αυτή, ούτε και να ανησυχεί από τον κίνδυνο πτώχευσης μιας ή περισσότερων χωρών. Στην πιο ακραία εκδοχή της γερμανικής πολιτικής, που πλέον υιοθετείται και δημόσια από την Μέρκελ ή τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όποιος δεν μπορεί να μείνει στο ευρώ, μπορεί και να φύγει!

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι θα εκπληρωθεί ο επόμενος στόχος του γερμανικού σχεδίου: χώρες με τρομακτικά οικονομικά προβλήματα, που θα είναι υποχρεωμένες να υποστούν βαθιά ύφεση και συμπίεση εισοδημάτων, θα είναι έτοιμες να ενδώσουν στις επεκτατικές διαθέσεις των γερμανικών πολυεθνικών.

Το οικονομικό Δ’ Ράιχ ευελπιστεί, ότι για πρώτη φορά από την έναρξη της ευρωπαϊκής διαδικασίας ενοποίησης, θα σπάσουν οι εθνικές γραμμές αντίστασης στις εξαγοράς στρατηγικών επιχειρήσεων από ξένες εταιρείες και, αργά ή γρήγορα, οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις των ασθενέστερων χωρών θα περάσουν με ελάχιστο κόστος στα χέρια γερμανικών, ώστε να επεκτείνουν θεαματικά τις βάσεις παραγωγής τους και να συνεχίσουν με νέα μέσα και δυνατότητες την κούρσα ανταγωνιστικότητας, για την κατάκτηση μιας παγκοσμίως πρωταγωνιστικής θέσεις, δίπλα στις εξαγωγικές υπερδυνάμεις της Ασίας, νέες και αναδυόμενες.

Άλλωστε, αυτή την επέκταση παραγωγικής βάσης προώθησαν με επιτυχία οι Γερμανοί στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και σε αυτή την επέκταση στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό το διεθνές ανταγωνιστικό θαύμα των τελευταίων ετών από τις γερμανικές πολυεθνικές. Σήμερα, όπως ιστορικές βιομηχανίες, σαν την τσεχική Skoda, βρέθηκαν στον έλεγχο γερμανικών πολυεθνικών με ψίχουλα, οι Γερμανοί ελπίζουν ότι κάτι ανάλογο θα επαναληφθεί και σε πολλές χώρες της Ευρωζώνης, όσο αυτές θα βρίσκονται σε όλο και μεγαλύτερη οικονομική αδυναμία.

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που συμβαίνει με τον ΟΤΕ: την ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται με το πιστόλι στον κρόταφο και αντιμετωπίζει τον κίνδυνο χρεοκοπίας, οι Γερμανοί της Deutsche Telekom έχουν ζητήσει επισήμως την άδεια από το υπουργείο Οικονομικών, για να αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί μετοχές του Οργανισμού από το Χρηματιστήριο και να αποκτήσουν την πλειοψηφία και τον πλήρη έλεγχο. Προς το παρόν η κυβέρνηση αρνείται την… ευγενική προσφορά, αλλά ουδείς γνωρίζει πόσο ακόμη θα αντέξει την πίεση.

Αν η Ελλάδα πέσει σε ακόμη βαθύτερη ύφεση, πτωχεύσει ή εκδώσει δραχμές με τριτοκοσμικές ισοτιμίες με το ευρώ, ίσως το κακόγουστο αστείο γερμανικών media («πουλήστε την Κέρκυρα ή την Ακρόπολη για να σωθείτε») να πάψει να είναι τόσο αστείο: μετρημένες στα δάχτυλα γερμανικές πολυεθνικές και εύποροι Γερμανοί θα μπορούν να αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί από στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις, μέχρι τα καλύτερα «φιλέτα» του ελληνικού real estate.

Το ξύπνημα της Γαλλίας

Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η απειλή αρχίζει να γίνεται πλέον ορατή. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρώπης, υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, η Κριστίν Λαγκάρντ, καταφέρθηκε ευθέως αυτή την εβδομάδα κατά της γερμανικής πολιτικής, από τις στήλες μάλιστα της βρετανικής «ναυαρχίδας» του οικονομικού Τύπου, των Financial Times. Η Λαγκάρντ καυτηρίασε τη συνεχή μείωση του εργατικού κόστους στη Γερμανία, για να ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα, καθώς διαπιστώνει ότι οι γαλλικές επιχειρήσεις δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να πουλήσουν αγαθά στο βασικό εμπορικό εταίρο της Γαλλίας.

Οι Γάλλοι διαπιστώνουν με έκπληξη, ότι ο ιστορικός συμβιβασμός των αρχών της δεκαετίας του ’90, όταν η Γερμανία δέχθηκε να θυσιάσει το πολύτιμο μάρκο της στο βωμό της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αρχίζει να χάνει την αξία του, όσο το Βερολίνο εφαρμόζει μια ακραία επιθετική πολιτική στο εμπορικό και οικονομικό πεδίο, θυσιάζοντας αυτή τη φορά όχι τις ζωές στρατιωτών, αλλά τα εισοδήματα πολιτών. Η Γερμανία, όπως διαπιστώνει το Παρίσι, δεν ακολουθεί πλέον πολιτικές σύγκλισης και ενίσχυσης των θεσμών οικονομικής συνεργασίας, αλλά στρατηγικές που επιτρέπουν όλο και μεγαλύτερες αποκλίσεις, ανάμεσα στους ισχυρούς και τους ασθενέστερους οικονομικά στην Ευρωζώνη.

Οι Γάλλοι βλέπουν με αγωνία το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας να αυξάνεται με ρυθμούς που οι ίδιοι είναι αδύνατο να παρακολουθήσουν, χωρίς να θυσιάζουν εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών και το βιοτικό επίπεδο που σήμερα απολαμβάνουν και δεν είναι διατεθειμένοι να επιτρέψουν τη γερμανική προέλαση.

Από μια άλλη οπτική γωνία, επίσης, το master plan των πολιτικών της Δεξιάς και των συμμάχων τους στη γερμανική βιομηχανία αρχίζει να ενοχλεί τους τραπεζίτες στην ίδια τη Γερμανία: η ΕΚΤ διαφωνεί με την προτροπή στην Ελλάδα να απευθυνθεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, γιατί αντιλαμβάνεται, ότι η Ουάσιγκτον θα βάλει με αυτό τον τρόπο «πόδι» στην επικράτειά της, ενώ ο Γιόζεφ Άκερμαν της Deutsche Bank προειδοποίησε χθες την Μέρκελ, ότι αν η Ελλάδα δεν στηριχθεί, θα έχουν πολλά να χάσουν οι γερμανικές και οι άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ως έμπειρος στη διεθνή διπλωματία, έχει διαγνώσει την τάση απομόνωσης που έχει δημιουργήσει στην Ευρώπη η στρατηγική και οι τακτικές της γερμανικής ηγεσίας και επιδιώκει να το εκμεταλλευθεί στο έπακρο. Έχοντας κερδίσει την υποστήριξη της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Γαλλίας και των περισσότερων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο αίτημα της Ελλάδας να παρουσιασθεί επιτέλους δημόσια ο μηχανισμός στήριξης της χώρας που θα ενεργοποιηθεί αν χρειασθεί, ο κ. Παπανδρέου σχεδιάζει να ολοκληρώσει τη διπλωματική του εκστρατεία στη Σύνοδο Κορυφής του Βερολίνου, στις 25 Μαρτίου.

Το μήνυμά του προς τους ηγέτες θα είναι απλό: «αν δεν μας στηρίξετε, προσφεύγουμε άμεσα στο ΔΝΤ». Οι περισσότεροι ηγέτες και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν ήδη υποστηρίξει το αίτημα της Ελλάδας και πλέον θα κληθεί η γερμανική ηγεσία να δώσει την οριστική της απάντηση, αντιμετωπίζοντας πιθανότατα συνθήκες πολιτικής απομόνωσης πρωτοφανείς στο χρονικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πολιτικοί παρατηρητές τονίζουν, ότι δεν θα είναι εύκολο για την κυβέρνηση Μέρκελ να πει ένα «όχι» που ουσιαστικά θα κλονίζει τα θεμέλια της μεταπολεμικής συνεργασίας στην Ευρώπη, που έχει προσφέρει 70 χρόνια ειρηνικής συνύπαρξης των ευρωπαϊκών λαών. Αν οι Γερμανοί υποχρεώσουν τους εταίρους τους να αμυνθούν απέναντι σε μια νέα γερμανική προέλαση, έστω ειρηνική αυτή τη φορά, το Βερολίνο θα έχει πολλά να χάσει: η ιστορία έχει αποδείξει, ότι η γερμανική ισχύς μπορεί να φαίνεται ανυπέρβλητη, αλλά αργά ή γρήγορα δημιουργεί τόσο ισχυρές αντισυσπειρώσεις, που οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα στην ήττα.

ΠΗΓΗ

ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ

Τη συλλογή υπογραφών για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας φυσικά την επικροτώ. Θα έλεγα μάλιστα ότι θα έπρεπε να βάζει επιτακτικά κα το ζήτημα της απαλλοτρίωσης μέρους τουλάχιστον των τεράστιων εκτάσεων που κατέχει με ασθενείς ή ανίσχυρους τίτλους ιδιοκτησίας (βυζαντινά χρυσόβουλα, σουλτανικοί φετφάδες κ.α.).


Βέβαια σχετικά με το θέμα έχω δύο απορίες. Με την πρώτη, που ίσως δεν έχει τόση σημασία, αναρωτιέμαι ποιοι ξεκίνησαν αυτή την κίνηση, ενώ με τη δεύτερη, που για μένα έχει ιδιαίτερη σημασία, αγανακτώ για το κείμενο που διατυπώθηκε βασικά στα αγγλικά, σαν να απευθύνεται από ιθαγενείς αποικίας στον Αγγλο κυβερνήτη τους. Ομως ανεξάρτητα από αυτή την προσπάθεια εγώ θα πρότεινα κάτι ακόμα. Κάτι που το θεωρώ πολύ σοβαρώτερο μια και έχει σχέση με την αξιοπρέπεια μας και την, έστω και σταδιακή, απελευθέρωση από τον θανάσιμο, ανθελληνικό και αναχρονιστικό εναγκαλισμό του ιουδαιοχριστιανισμού. Δεν είναι δυνατόν να αναζητούμε τη χαμένη τιμή μας και να απαιτούμε τα όποια ιστορικά δίκαια μας από τη διεθνή κοινότητα όταν εμείς οι ίδιοι, όχι μόνο δεν σεβόμαστε την ιστορία μας αλλά ευλογούμε και δοξάζουμε όσους μας βρίζουν πατόκορφα. Και εννοώ βέβαια αφ'ενός το ανθελληνικό περιεχόμενο της "επικρατούσας θρησκείας" στη χώρα μας και αφ'ετέρου την παντελή απουσία από τις 365 μέρες του εορτολόγιου μας μορφών και ιστορικών στιγμών του Ελληνικού Πνεύματος.


Δεν υπάρχει προηγούμενο λαού που να αυτοεξευτελίζεται και να αυτομαστιγώνεται με αυτόν τον τρόπο.


Είναι καιρός πια λοιπόν και είναι ώριμες οι συνθήκες να γίνει το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Ενα βήμα απλό και στηριγμένο στην απλή λογική που λέει ότι κάθε λαός έχει δικαίωμα να αποβάλλει από το σπίτι του από ότι τον μειώνει και τον προσβάλλει. Και παράλληλα να προβάλλει και να τιμά αυτούς που τον εξυψώνουν και τον κάνουν να νοιώθει υπερήφανος.


Προτείνω λοιπόν:


1. Μια προσεχτικά διατυπωμένη επίσημη διαμαρτυρία προς την "Εκκλησία της Ελλάδος" για τα πλείστα όσα ανθελληνικά υβρεολόγια στα κείμενα της, καθώς και για το πλήθος των ανθελλήνων αγίων και οσίων που έχει στο εορτολόγιο της αναγκάζοντας τους Ελληνες να τους δοξολογούν και να τους τιμούν. Και φυσικά απαίτηση για άμεση απαλοιφή τους.


Στη βάση της απλής, και δύσκολης να αντικρουστεί, λογικής ότι: ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΊΜΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΞΑΖΕΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΑΓΙΟΥΣ. Σε κανένα σοβαρό κράτος δεν θα επιτρεπότανε αυτή η ξεφτίλα. Η ίδια η Πολιτεία έπρεπε από καιρό να είχε αντιδράσει και να είχε επιβάλλει την εκκαθάριση. Ο κάθε Ελληνας, έστω και ευλαβής Χριστιανός, μπορεί εύκολα να καταλάβει το άτοπο του πράγματος. Οτι δεν μπορεί δηλαδή η θρησκεία του να του επιβάλλει να προσκυνά αυτούς που τον βρίζουν με τον χειρότερο τρόπο. Ούτε αυτούς που κατέστρεψαν τον πολιτισμό του, απαγόρεψαν τη χρήση της λέξης "Ελλην" ή έστειλαν τον Αλάριχο να ισοπεδώσει τη χώρα τους! Οπως π.χ. τους αγίους και οσίους Ι.Χρυσόστομο, Βασίλειο, Αθανάσιο, Κύριλλο, Ρωμανό, Θεοδόσιο, Ιουστινιανό, Γεώργιο κ.α. Αλλά ούτε, το τρισχειρότερο, να δοξάζει κάποιους Ιουδαίους επειδή αγωνίστηκαν κατά των Ελλήνων και Ελληνιζόντων!!! Οπως οι Μακκαβαίοι ή ο προφήτης Ζαχαρίας π.χ. Κάτι τέτοιο αγγίζει τα όρια της παράκρουσης. Είναι σαν να τιμούν, ας πούμε, οι Τούρκοι στα τζαμιά τους τον...Κολοκοτρώνη!


2. Μια παρόμοια διαμαρτυρία προς την Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας. Οπου να υπενθυμίζεται ότι στον τόπο αυτό μπήκαν οι βάσεις του σημερινού Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, με τη Δημοκρατία, τις Επιστήμες, τη Φιλοσοφία, το Θέατρο κ.λπ, από κάποια ξεχασμένα ονόματα όπως, Δημόκριτος, Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Ιπποκράτης, Επίκουρος, Ευριπίδης, Πραξιτέλης και χιλιάδες άλλα. Εδώ επίσης κάποια ιστορικά γεγονότα σημάδεψαν καθοριστικά την πορεία του ανθρώπου προς την πρόοδο και ανάδειξαν την υπεροχή του πολίτη έναντι του άβουλου υπηκόου. Οπως η μάχη του Μαραθώνα, η ναυμαχία της Σαλαμίνας κ.α. Είναι λοιπόν ντροπή και ξεφτίλα ολόκληρο το εορτολόγιο των 365 ημερών του έτους να είναι καπελωμένο από απίθανους και μηδαμινούς αγίους και οσίους, τσαρλατάνους και παντελώς αγνώστους τους περισσότερους. Και να μην υπάρχει μια μέρα τιμής στον Ιπποκράτη π.χ. ή στον Δημόκριτο, τον Πλάτωνα, τον Επίκουρο κ.α. Ούτε να γιορτάζονται οι επέτειοι του Μαραθώνα ή της Σαλαμίνας.


Διαμαρτυρία λοιπόν και απαίτηση να βγούν από το εορτολόγιο οι ανθέλληνες και άσχετοι άγιοι και όσιοι και στη θέση τους να μπουν μεγάλα ονόματα του Πνεύματος και του Πολιτισμού. Οχι φυσικά για να τους ψέλνονται απολυτίκια ή να προσκυνώνται με κωλοσουρσίματα σε στυλ χριστιανικό, αλλά για να τιμώνται σύμφωνα με τις σημερινές προοδευτικές αντιλήψεις, με συνέδρια, ομιλίες, διαγωνισμούς εκθέσεων στα σχολεία κ.α.


Πιστεύω ότι σήμερα που η εικόνα της Ελλάδας διεθνώς έχει ταυτιστεί με την απάτη, την ξεφτίλα και τα μοναστήρια, είναι μια καλή ευκαιρία για την όποια Κυβέρνηση να δείξει επί τέλους και το άλλο πρόσωπο αυτής της χώρας. Και τι πιο φυσικό από το να προβληθούν οι θεσμοί και οι αξίες που επικρατούν στον σημερινό πολιτισμένο κόσμο, στον τόπο που τους γέννησε. Σαν στοιχείο σοβαρότητας και αξιοπρέπειας που θα προκαλέσει ασφαλώς την αποδοχή και τη συμπάθεια του πολιτισμένου κόσμου.


Το γεγονός ότι το παπαδαριό θα σκούζει ότι όλα αυτά έγιναν στην εποχή της... επάρατου "ειδωλολατρείας" ουδόλως μας απασχολεί. Ας προβληματιστούν αυτοί για τον σκοταδισμό και τη φοβερή οπισθοδρόμηση που επέφερε η μάστιγα των "εξ αποκαλύψεως" δογμάτων της θρησκείας τους και ας επαναπροσδιορίσουν οι Ελληνες τον όρο της λεγόμενης "ειδωλολατρείας" δίνοντας του ένα περιεχόμενο σύμφωνο με τις σημερινές προοδευτικές αντιλήψεις. Δηλαδή λατρείας της Φύσης, της Γνώσης, του Αθλητισμού, των Τεχνών κ.λπ. Φυσικά μια τέτοια κίνηση θέλει προσεκτική και σοβαρή προετοιμασία. Ως προς το περιεχόμενο και ως προς την προβολή της. Η διατύπωση της διαμαρτυρίας να είναι τέτοια ώστε να ξεμπροστιάζεται η Εκκλησία για τα όσα εξόφθαλμα παράλογα επιβάλλει χωρίς να μπορεί να αντιδράσει ούτε να μεταθέσει το ζήτημα αλλού. Στη φάση αυτή δεν πρέπει να θίγει τα πιστεύω της. Απλά να απαιτεί αποκατάσταση αυτών που θίγουν την Ελλάδα, τους Ελληνες και τον Πολιτισμό τους. Επίμονα να της μπαίνει το ερώτημα κατά πόσον έχει το δικαίωμα να βρίζει και να αναθεματίζει τον λαό που πληρώνει αναγκαστικά τους λειτουργούς της.


Και φυσικά χρειάζεται η κίνηση να πλαισιωθεί από πρόσωπα επώνυμα με κύρος και πρόσβαση στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Κυρίως στα κανάλια. Στόχος να γίνει θόρυβος, να βγουν στα παράθυρα εκπρόσωποι της Εκκλησίας και να υποχρεωθούν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα. Να γίνουν θέμα της ημέρας:


- Τα 7 αναθέματα κατά των Ελλήνων.
- Οι ανθέλληνες και σκοταδιστές 3 Ιεράρχες που τελείως ξεκάρφωτα ορίστηκαν "προστάτες" της Ελληνικής Παιδείας.
- Η ανθελληνική Παλαιά Διαθήκη.
- Ο "καθαιρέτης Ελλήνων" Αγ.Γεώργιος που είναι "προστάτης" των Ενόπλων Δυνάμεων μας!
- Ο προφήτης Ζαχαρίας που απειλούσε με θάψιμο τους Ελληνες και η εκκλησία του έχει καπελώσει τον ιερό χώρο της Ελευσίνας.
- Οι συνειδητά εγκαταλειμένοι χώροι του Λύκειου του Αριστοτέλη, του Τύμβου των Σαλαμινομάχων, της Ακαδημίας του Πλάτωνα κ.α
- Η καταστροφή του Αλσους των Μουσών στον Ελικώνα. Ειδικά πάνω σ'αυτό το τελευταίο μπορεί να γίνει καμπάνια ενάντια στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, που έδρασε εκεί ως νέος Αλάριχος και με χοντρές παρανομίες και καταπατήσεις χώρων, νόμων και αρχαιολογικών απαγορεύσεων, κατέστρεψε αρχαία ιερά και έχτισε εκκλησίες εξαφανίζοντας το πιο ιερό ίσως Αλσος των Ελλήνων. Το Αλσος που θα έπρεπε να έχει διαφυλαχτεί και αναδειχτεί σαν Παγκόσμιος Χώρος Απόδοσης Τιμών στις Τέχνες, στις Επιστήμες, στην Ποίηση, στη Λογοτεχνία!


Στοιχεία για τον Ιερώνυμο υπάρχουν πάμπολλα και τρανταχτά. Εχουν κυκλοφορήσει και στο Διαδίκτυο.


Μανώλης Σταγάκης 10-3-2010

ΠΗΓΗ: ΠΥΛΗ ΙΑΣΩΝΟΣ