Πολιτικό έγκλημα και ….. τιμωρία;

Το κοινό ποινικό δίκαιο, βάσει του οποίου δικάζονται οι ανομίες και παρανομίες των θνητών, επιβάλλει ποινή ανάλογα με το μέγεθος του εγκλήματος. Και αν μεν κάποιος κλέβει για να φάει, σύρεται στην φυλακή, ασχέτως αν … έκλεψε για να φάει. Αν κάποιος ληστεύει, δικάζεται για την πράξη της ληστείας ως λήσταρχος. Το δίκαιο είναι δεδομένο για τους θνητούς υπηκόους αυτού του κράτους. Άλλωστε έτσι πρέπει να είναι σε μια ευνομούμενη πολιτεία. Βέβαια εμείς ο λαός είμαστε, εν τοιαύτη περιπτώσει, το αντικείμενο, πάνω στο οποίο η νομοθεσία εφαρμόζεται και αν ο νόμος είναι υπεράνω προσώπων, είναι καλός νόμος. Όμως αν ένας πρωθυπουργός, υπουργός ή αλλος αξιωματούχος κλέβει το δημόσιο χρήμα, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά! Σε αυτή την πρίπτωση ο νόμος καθαυτός δεν είναι δεδομένος. Γιατί όταν οι νομοθέτες ή οι εκτελεστές του νόμου κλέβουν, δεν έχουν λόγο να είναι παράνομοι, αφού μπορούν να φτιάχνουν ή να μετατρέπουν τους νόμους στα μέτρα τους. Μα και σε περίπτωση που ο νόμος είναι αντίθετος, όπως η δωροδοκία πολιτικών, τότε αυτοί και πάλι ευφερίσκουν τεχνάσματα, ώστε  να είναι σύννομοι, ή τελοσπάντων, να αποπροσανατολίζουν τον νόμο με παράπλευρες πράξεις. Σε αυτό βοηθά η ασάφεια των νόμων, η οποία υπάρχει εσκεμμένως, για να αποτελεί τρόπο αποφυγής της κατηγορίας ή καταδίκης.

Εγκλήματα

με πέπλο πολιτικών επιλογών

Είναι κοινή συνείδηση ότι όλοι κλέβουν, αλλά κυρίως οι πολύ υψηλά ιστάμενοι ασκούν κλοπή διαρκείας με αμύθητα ποσά, κατά το πλείστον με νόμιμες διαδικασίες. Δεν χρειάζεται να κάνουμε βαθιές αναλύσεις για να αποδείξουμε την αλήθεια του πράγματος, αφού φαίνεται εκ του αποτελέσματος. Το ελληνικό κράτος βυθίζεται υπο το βάρος των ανομιών των πολιτικών. Αυτοί οι κύριοι διαχειρίζονται τόσο την οικονομία, όσο και την εθνική και κοινωνική τύχη των Ελλήνων. Και αν ένας ληστής-εμπρηστής καταστρέφει τον οίκο κάποιου δυστυχούς Έλληνα, οι πολιτικοί ληστές και λοποδύτες δεν ασκούν εγκλήματα που βλάπτουν στιγμιαίως μόνο, αλλά, ευρισκόμενοι σε ζωτικά σημεία της εξουσίας, οι ληστρικές τους πράξεις επιφέρουν καταστροφή διαρκείας. Η πρόσφατη, μόλις πριν τις εκλογές ανάθεση εισπράξεως διοδίων από εθνικές οδούς, σε καιροσκόπους, με την αιτιολογία της συντηρήσεως των δρόμων, φέρνει καταστροφή διαρκείας στην δημόσια οικονομία και συνεπώς οδηγεί σε κοινωνική και εθνική καταστροφή.
Ενώ οι άρχοντες εσκεμμένως βιαιοπραγούν κατά του Ελληνικού λαού, ενώ κακοδιαχειρίζονται τα πάντα, ενώ ξεδιάντροπα υφαρπάζουν κάθε ουσία προόδου, ενώ κατακρεουργούν την ικμάδα του λαού μας, ενώ είναι οι καταστροφείς της νεολαίας μας και οι εκτελεστές του έθνους μας, ουδέποτε και ουδείς πολιτικός λήσταρχος έχει τιμωρηθεί. Ανακηρύττουν τις πράξεις σε πολιτικές επιλογές και με αυτή την ανακήρυξη αποκτούν το δικαίωμα της ατιμωρησίας. Διότι, λέγουν, καταγγελία ή τιμωρία αυτών των πράξεων σημαίνει καταδίκη της πολιτικής ή όπως περιτράνως λέγεται, “ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής” και τέτοια ποινικοποίηση αντίκειται, δήθεν, στο δημοκρατικό ιδεώδες. Το έγκλημα κατά της κοινωνίας, όμως, είναι, γι αυτούς, συμβατό με το δημοκρατικό ιδεώδες! Φυσικά τίθεται το απλοϊκό ερώτημα, ποιά αισχρή δημοκρατία είναι αυτή που έχει σύμβαση με εγκλήματα κατά της κοινωνίας!

Νέμεσις τώρα

Εμείς ο απλός λαός λέμε, μέχρις εδώ και μη παρέκει. Αν, κύριοι της εξουσίας, δεν διαχωρίσετε την πολιτική από τα εγκλήματα, αν δεν προσωποιήσετε τα εγκλήματα, αν δεν τιμωρήσετε τους εγκληματίες, τότε είστε κατηγορούμενοι όπως οι εγκληματίες. Αν δεν δημεύσετε τις περιουσίες των εγκληματιών, αν δεν αποκεφαλίσετε τους εγκληματίες, θα έρθει η στιγμή που κι εσείς θα χάσετε τα κεφάλια σας. Αυτό δεν είναι απειλή κάποιου, αλλά είναι νόμος μιας κοσμικής ηθικής ισορροπίας, αλλά και νόμος της ιστορίας.
Δεν μπορεί ο Κώστας Καραμανλής λ.χ., ο άδοξος γόνος μιας δυναστείας, να παίρνει πάνω του τα εγκλήματα, που οι δικοί του διέπραξαν, με μια απλή πράξη παραδοχής και μια μικρή αυτοκριτική. Τα δικά του εγκλήματα της ανευθυνότητας πώς ζυγίζονται; Αν διηύθυνε μια δική του επιχείρηση και την χρεωκοπούσε, θα συνέχιζε να παίρνει μισθό από την χρεωκοπημένη επιχείρησή του; Ενώ χρεωκόπησε την Ελλάδα με την αραχτή του και την ρεμπελωσύνη του, δεν τιμωρήθηκε, αλλά συνεχίζει να παίρνει τον παχυλό μισθό του στο όνομα μιας κατά συνθήκην αισχρής δημοκρατίας. Ποιός πληρώνει τελικώς; Και έρχεται ο γόνος της άλλης δυναστείας για να μας γεμίσει με γενικόλογα περί εξεταστικών επιτροπών, με σκοπό να δώσουν άφεση αμαρτιών, ενώ ταυτοχρόνως “βιάζει” κυριολεκτικά τον λαό για να πληρώσει τις αμαρτίες.
Όχι κύριοι. Θέλουμε πρώτα να δούμε “αίμα να χύνεται”, που θα είναι το αίμα της καθάρσεως αυτή τη φορά. Θέλουμε δήμευση των περιουσιών όλων των απατεώνων των τελευταίων είκοσι ετών, προσωποποίηση πολιτικών πράξεων και τιμωρία για κάθε παρέκβαση που έχει βλάψει το δημόσιο συμφέρον.
Η τιμωρία δια της ψήφου δεν είναι αρκετή, όταν τα εγκλήματα υπερβαίνουν τα εσκαμμένα. Γι’αυτό πρέπει ο εκλεγής πρωθυπουργός να θέτει την περιουσία του ενέχειρο καλής διαχειρίσεως του εθνικού πλούτου και να είναι προσωπικά υπεύθυνος για τις πράξεις τις δικές του και της κυβερνήσεώς του. Κακοδιαχείριση δεν θα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως ανεύθυνη πολιτική επιλογή, αλλά να είναι προσωποιημένη ποινική πράξη. Αν πρωθυπουργός δεν ασκεί ορθά τα καθήκοντα για τα οποία έχει ταχθεί, αν οι δηθέν επιλογές υποκρύπτουν ιδιοτέλεια, και αν ακόμη οι επιλογές οδηγούν σε βάρος του κοινωνικού καλού, θα πρέπει να δημεύεται η περιουσία του και να τιμωρείται ποινικώς. Και τότε να δούμε ποιός ρέμπελος ή επιτείδιος, κοινώς λαμόγιο, θα τολμήσει να περάσει την θύρα της εξουσίας.
Η ανεύθυνη πολιτική επιλογή έχει φέρει την ανευθυνότητα των πολιτικών, που μαζί με το βουλευτικό άσυλο και τον νόμο “περί ευθύνης υπουργών”, έχει ελκύσει και εκθρέψει ρέμπελους, καφενόβιους,  ρεμάλια και λοποδύτες στον πολιτικό στίβο, υπό το πέπλο κάποιας δήθεν πολιτικής ιδεολογίας. Αυτό πρέπει να τελειώνει, αν όντως θέλουμε να έχουμε πολιτεία δικαίου. Όλα τα πολιτικά αδικήματα, λόγω της βαρύτητάς τους και των επιπτώσεών τους, θα πρέπει να χαρακηριστούν προδοσία κατά της κοινωνίας και του έθνους.
Εν κατακλείδι, θέλουμε να ποινικοποιηθούν με αναδρομική ισχύ οι πράξεις πολιτικών που έχουν οδηγήσει σε απάτη, που έχουν εκθρέψει απατεώνες, που έχουν βλάψει την κοινωνική ζωή. Και δεν θα πρέπει να υπάρχει όριο της ευθύνης. Μικρά και μεγάλα εγκλήματα είναι εγκλήματα. Και, γιατί όχι, να επαναφέρουμε την θανατική ποινή για αδικήματα προδοσίας κατά της κοινωνίας και του έθνους. Ίσως ακόμη και η δήμευση της περιουσίας και ο θάνατος ενός πολιτικού λοποδύτη δεν ξεπληρώνει το κακό που εκείνος θα έχει επιφέρει στην κοινωνία. Επί παραδείγματι, ένας λοποδύτης υπουργός στο παρελθόν παρεμπόδισε την έρευνα για σποροπαραγωγή κηπευτικών στην Ελλάδα, διότι δωροδωκήθηκε από του Ολλανδούς. Το αποτέλεσμα είναι τραγικό.  Η χώρα μας εισάγει επί χρόνια τώρα και αιωνίως πληρώνει τους Ολλανδούς, ενώ οι επιστήμονές μας διώκονται στο περιθώριο. Φανταστήτε σε τόσους άλλους τομείς τι γίνεται. Με ποιά τιμή λοιπόν θα πρέπει να τιμωρηθεί εκείνος ο υπουργός;
Ο λαός γνωρίζει και οργίζεται και κάποια στιγμή η οργή θα γίνει χείμαρος. Να μην νομίζουν οι κυβερνήτες και ολόκληρο το πολιτικό σώμα ότι θα ημερέψουν την οργή του λαού. Ο λαός είναι μέσα του βαθιά πληγωμένος και οργισμένος. Ας μη νομίζουν ότι θα τον ξεγελάσουν και πάλι.
Και ο λαός ας μην έχει αυταπάτες ότι αλλάζοντας κυβέρνηση έχει έλθει η αγάπη προς την πατρίδα, ο σεβασμός προς τον λαό και η θέληση για το καλύτερο. Έχουμε έναν κυρίαρχο πολιτικό κυρίως διεφθαρμένο, που αλλάζει μόνο ρούχα, ωραιοποιούνται και εμφανίζονται με νέο προσωπείο. Δες τε τι κάνουν ήδη. Δεν τιμώρησαν τους λοποδύτες, δεν αφιερώνουν τον δικό τους μισθό στο έθνος, δεν κόπτουν τα προνόμιά τους, αλλά συνεχίζει ο πρόεδρος της δημοκρατίας να υφαρπάζει, νομίμως βεβαίως, τον ιδρώτα του λαού με έναν άνευ προηγουμένου παχυλό μισθό, οι βουλευτές να διατηρούν τα προνόμιά τους, ενώ ταυτοχρόνως, ως τεθλιμμένες και αγαθοφανείς πόρνες, ομιλούν για την κρίση της χώρας.
Γι’ αυτό θέλω να απευθύνω μια μεγάλη προτροπή προς τον Ελλήνα σκεπτόμενο άνθρωπο να είναι έτοιμος για τα χειρότερα, που μάλλον έρχονται σε μια περίοδο μάλιστα που η παγκόσμια σκακιέρα κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα. Η επερχόμενη οικονομική καταστροφή θα ανοίξει την όρεξη στους εχθρούς μας για κατάτμηση του Αιγαίου, επί παραδείγματι, αν αυτό δεν έχει ήδη υπαχθεί σε κάποιο σατανικό σχέδιο. Η οδύνη βρίσκεται προ των πυλών μας. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για το χρέος μας, που δεν είναι άλλο παρά η ευπρεπής, ενάρετη και δίκαιη ανατροπή του κατεστημένου. Έχουμε υποχρέωση να φέρουμε την Νέμεση κάποια στιγμή σε αυτή τη χώρα. Κατόπιν να εδραιώσουμε την πραγματική Ελλάδα.
 

Τρύφων Ολύμπιος
ΠΗΓΗ

“Ψυχολογικός Πόλεμος, είναι το προοίμιον και η συνέχεια, δηλαδή η ολοκλήρωσις του Υλικού Πολέμου δι΄ άλλων μέσων”.

Ι) ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ - Ο ψυχολογικός πόλεμος, είναι τόσο παλαιός όσο και ο κόσμος. Αλλά σπουδαίο ρόλο, άρχισε να παίζει στη ζωή των Εθνών και της παγκόσμιας κοινωνίας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα και όσο υπήρχε πολλαπλασιασμός των επιστημονικών και τεχνικών μεθόδων, ο πόλεμος άλλαξε ριζικά μορφή. Τόσο στη Στρατιωτική Στρατηγική, όσο και στην Πολιτική Στρατηγική, ο ψυχολογικός πόλεμος απέκτησε καθοριστική διάσταση και επηρέασε ουσιωδώς τις στρατιωτικοπολιτικές εξελίξεις σε όλα τα έθνη. Ο ψυχολογικός πόλεμος, αποβλέπει στο να μεταβάλλει - με μια καθορισμένη έννοια - τη συμπεριφορά των ατόμων - αντιπάλων ή συμμάχων - διά της επιδράσεως επί της νοημοσύνης των, του ψυχισμού τους, του πνεύματός τους και της συνειδήσεως, χωρίς να προσφεύγει στην υλική βία.

Αντιπροσωπεύει την πλέον ύπουλη μορφή του πολιτικού πολέμου, διότι χρησιμοποιεί όλα τα μέσα με τα οποία φτάνει στον εσώτερο ψυχισμό του ατόμου και επιδρά έτσι στη νοημοσύνη και την ευαισθησία του.

Η εξάσκηση του ψυχολογικού πολέμου, λαμβάνει χώρα σε καιρό ειρήνης και η απόκτηση Στρατηγικών θέσεων συντελείται διά της διπλωματικής οδού. Ο ψυχολογικός πόλεμος αποτελεί πλέον τη μόνιμη εμπροσθοφυλακή όλων των πολέμων. Η Στρατιωτική στρατηγική, αποτελεί πλέον ένα πιόνι στη σκακιέρα που λέγεται Γενική Στρατηγική. Η Στρατηγική του ψυχολογικού πολέμου προσαρμόζεται κατ΄ανάγκη, σε ορισμένες ιδιομορφίες.
Αποτελεί μόνιμη απειλή, διότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να πλήξει τον κάθε άνθρωπο και να του επηρεάσει τη σκέψη και τα συναισθήματά του. Σκοπός του, η ηθική συντριβή του αντιπάλου επί του οποίου ασκείται.
Οι πλέον χαρακτηριστικές είναι οι εξής :
α) Ο ψυχολογικός πόλεμος διεξάγεται αναιμάκτως.
β) Δεν υφίσταται η μοιραία για τις υλικές δυνάμεις φθορά.


II) ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Τα μέσα του ψυχολογικού πολέμου, είναι τα μέσα της Δημοσιολογίας. Αντικείμενο της Δημοσιολογίας, είναι η διανθρώπινη επικοινωνία, με τη βοήθεια των γνωστών συμβόλων. Σύμβολα είναι ο Λόγος. Προφορικός διά ζώσης ή με μηχανικά μέσα. Ο γραπτός και έντυπος. Η εικόνα, μέσω τηλεοράσεως, video και κινηματογράφου.
Οι κυριότερες μορφές της χρησιμοποιήσεως των μέσων του ψυχολογικού πολέμου είναι οι εξής : Η ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ, η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, η ΖΥΜΩΣΗ και τα ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ.
α) Η ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ αποτελεί τον συντονισμό της εν γένει δραστηριότητάς του λαού και την κινητοποίηση των πνευματικών δυνάμεων προς την κατεύθυνση της πολιτικής, της οποίας απόρροια είναι ο πόλεμος. Χρησιμοποιεί την παιδεία, την τέχνη και γενικά όλα τα μέσα.
β) Η ΖΥΜΩΣΗ αποτελεί το προπαρασκευαστικό στάδιο μιας επικείμενης δραστηριότητας και προετοιμάζει την κοινή γνώμη και ταυτοχρόνως βολιδοσκοπεί τις αντιδράσεις.
γ) Το ΣΥΝΘΗΜΑ αποτελεί είδος σύντομης επιταγής και γνώμονα δράσεως. Η Διοργάνωση του ψυχολογικού πολέμου σε ένα κράτος, είτε ως οργάνου αμύνης, είτε ως οργάνου επιθέσεως, αποτελεί αντικείμενο σοβαρότατης μελέτης σε κρατικό επίπεδο. Πρέπει καταρχήν να υπάρχει η ανώτατη Διεύθυνση ψυχολογικού πολέμου, από την οποία θα σχεδιάζονται, θα συντονίζονται και θα κατευθύνονται οι ψυχολογικές επιχειρήσεις στα ιεραρχικώς κατώτερα κλιμάκια, για όλους τους τομείς και κλάδους του ψυχολογικού πολέμου. Ήτοι: τον πολιτικό - οικονομικό - ιδεολογικό - κοινωνικό, καθώς και για όλες τις δραστηριότητες, όπως των υπηρεσιών πληροφοριών, της διαφωτίσεως και της προπαγάνδας. Κατά συνέπεια η χρησιμοποίηση του ψυχολογικού πολέμου αποτελεί ουσιαστική ευθύνη του Κράτους.
Ο ψυχολογικός πόλεμος αποτελεί μια συνιστώσα, που μαζί με τις υπόλοιπες τρεις, δηλαδή τον Οικονομικό, τον Κοινωνικό και το Μυστικό Πόλεμο συνθέτουν και συγκροτούν τον λεγόμενο «Πολιτικό Πόλεμο». Στον πολιτικό πόλεμο γίνεται χρήση όλων των μέσων. Διπλωματία φανερή και μυστική, Διείσδυση, Κατασκοπεία, οικονομική και κοινωνική Υπονόμευση, απειλές για δήθεν ένοπλες επεμβάσεις, διάβρωση και φυσικά επιστημονική Προπαγάνδα.
Ο Ψυχολογικός πόλεμος έχει σκοπό την κατάληψη του νου και της καρδιάς των ανθρώπων με συνέπεια στην ουσία την κατάληψη της ανθρώπινης οντότητας και υπόστασης.
Τα καθεστώτα καταρρέουν και τα εδάφη κατακτώνται «εκ των ένδον». Μέσα του ψυχολογικού πολέμου, είναι οι ιδέες και τα συναισθήματα. Βασικό όργανo του η προπαγάνδα.

ΗΛΙΑΣ Α. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ – ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΕΘΝΙΚΩΝ & ΔΙΕΘΝΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ


ΠΗΓΗ

Κατά βάθος τον Γιώργο τον ΄αγαπάμε΄...

Ναι ακούγεται οξύμωρο, αλλά δεν είναι καθόλου. Το φυτίλι που θα ανάψει για να αποδεσμευτεί η Ελληνική ψυχή έχει πάρει την μορφή του Γιώργου. Κατά βάθος πρέπει να χαίρει της απόλυτης συμπάθειας μας. Ο λαός ανά τις χιλιετηρίδες που εισήλθε και βίωσε την ιστορία του δια πυρός και σιδήρου ξέρει ασχέτως της μόρφωσης του ότι το κακό που ποιείς θα το βρεις στο δρόμο σου είτε το θέλεις είτε όχι. Ο σοφός λαός που δεν είχε ΄μυηθεί΄ σε οιοδήποτε ιερατείο, ο σοφός λαός που αγαπούσε με ανιδιοτέλεια την ζωή του, τα παιδιά του και την εκάστοτε πόλη του. Η βία φέρνει βία το μίσος τρέφει το μίσος και σε μπλέκει στον ιστό του χωρίς ούτε καν να το μυριστείς. Ο Ελληνας ξέρει την αγάπη και την εξέλιξη, ξέρει την προαιώνια συμπαντική συνεκτική δύναμη που ΄ζει΄στον αιθέρα. Μέσα από αυτήν κατάφερε και δημιούργησε τον κορυφαίο ανθρωπιστικό πολιτισμό. Αγάπησε τον άνθρωπο και δημιούργησε σκέψη που αγκάλιασε τον πλανήτη. ΄Εχει απόθεμα ψυχικό αστείρευτο. Σε αγαπάμε συνεπώς Γιώργο γιατί ΄΄αθελα΄ σου μας ξυπνάς την ουσία μας, γιατί αυτό που πας να χτυπήσεις δεν χτυπιέται, δεν μπορεί να φυλακιστεί, δεν μπορεί να ηττηθεί, είναι προαιώνια συμπαντική δύναμη που και εσύ ως εντολοδόχος ΄πεφωτισμένων΄ πατρώνων κάνεις το λάθος και το απαξιώνεις, το λοιδωρείς. Βγαίνεις από το ποτάμι που τρέχει συνεχώς και προσπαθείς να περπατήσεις ενάντια στη ροή του. Ξεχνάς, ότι με την υπέρτερη ευφυία της αγάπης οι λαοί, το ανθρώπινο είδος θα αποτινάξει την προαιώνια γαμημένη(sorry) σκιά που το καλύπτει χιλιόχρονα. Το ποτάμι δεν σταματά σε σένα και σε κανένα κομπάρσο εξουσιαστή ομοιό σου. Στο ίδιο ποτάμι και μπαίνουμε και δεν μπαίνουμε και είμαστε και δεν είμαστε(ποταμοῖς τοῖς αὐτοῖς ἐμβαίνομέν τε καὶ οὐκ ἐμβαίνομεν, εἶμέν τε καὶ οὐκ εἶμεν). Διάλεξες την ιδιότητα σου και την εργολαβία σου, αλλά είσαι μωρός. Διάλεξες να καταγραφείς με την λέξη προδότης γιατί είσαι εσύ που έχεις το γενικό πρόσταγμα. Να ξέρεις όμως ότι την αγάπη δεν μπορείς να την κερδίσεις, δεν μπόρεσε κανείς, ότι και να κάνεις δεν θα καταφέρεις να σπείρεις το μίσος και το θυμό ανάμεσα μας. Δεν λειτουργούμε υπό το κράτος του φόβου, υπό το κράτος του μίσους, υπό το κράτος της ανασφάλειας που έντεχνα πάτε να μας ρίξετε με τα πολλαπλά δηλητήρια σας. Έχουμε ΟΜΩΣ το θυμικό να αντέξουμε τις όποιες κακουχίες και σταλμένες ΄συμφορές΄, πάντα οι Ελλήνες είμαστε under siege υπό πολιορκία, πάντοτε στην άμυνα. Μην ξεχάσεις ποτέ ότι σε αγαπάμε όσο δεν σε αγάπησε κανείς άλλος ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ. Είσαι η πιο πολύτιμη βαλβίδα που θα απασφαλίσει το ποτάμι που συνεχίζει να τρέχει. Είσαι σε ένα θέατρο σκιών μέσα σε μια τεράστια σαπουνόφουσκα και παίζεις το ρολίσκο σου. Έξω από την σαπουνόφουσκα υπάρχει ολόγυρα η προαιώνια συνεκτική δύναμη, εμείς την φωνάζουμε να εισέλθει...

ΠΗΓΗ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ...

Φόρος (εκ του φέρω) =  οτιδήποτε φέρει κάποιος, το εισφερόμενον, το καταβαλλόμενον εις χρήμα και ενίοτε εις είδος υπό των πολιτών και υπέρ του κράτους, στην προκειμένη περίπτωση της Ελληνικής Πολιτείας-Δημοκρατίας.

Για την οικονομία του χρόνου αποφεύγουμε την εις βάθος ανάλυση των εννοιών «πολίτης» και «κράτος», αν και θα έπρεπε, προκειμένου να «ξεστραβωθούν» όσοι αγνοούν ή διαστρεβλώνουν τις ανωτέρω έννοιες. (Επιφυλασσόμεθα). Αναφέρουμε όμως συνοπτικώς  ότι, ως «κράτος» (ισχύς-δύναμις) νοείται ο φορέας εκείνος ο οποίος συγκροτείται υπό των πολιτών, και σε μια δημοκρατία, λειτουργεί κανονικώς με «άρχοντες», «κυβερνήτες» και «δημόσια πρόσωπα» οι οποίοι προέρχονται από το σύνολον των πολιτών, και οι οποίοι   λογοδοτούν σ' αυτούς και ελέγχονται από αυτούς.   Απώτερος σκοπός του κράτους είναι η διαφύλαξη και  εξυπηρέτηση των συμφερόντων του συνόλου των πολιτών κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Το κράτος, μην έχοντας δυνατότητα εσόδων προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες του, που στην ουσία μεταφράζονται ως ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ προς τους πολίτες (μισθοί, κοινωφελή ιδρύματα, πάρκα, δρόμοι κλπ.), προσφεύγει πολύ ορθώς στην φορολόγηση των πολιτών. Τους οποίους, τονίζουμε, οφείλει να προστατεύει και να  ενθαρρύνει, προκειμένου αυτοί να νιώθουν ασφάλεια και ικανοποίηση και να μπορούν να δίνουν κατά τις πραγματικές τους δυνάμεις τον αναλογούντα φόρο.

ΑΣ  ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΙΣΧΥΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΥΜΕΝΗ «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»

·           Οι «κυβερνήτες» ΔΕΝ  λογοδοτούν και ΔΕΝ ελέγχονται από τους πολίτες (βουλευτική ασυλία, παραγραφή αδικημάτων, κλπ).

·           Οι Έλληνες πολίτες ΚΑΤ' ΟΥΣΙΑΝ καταδιώκονται από το επίσημο κράτος (γραφειοκρατικά εμπόδια, πρόστιμα, αθέμιτοι και τσαμπουκαλίδικοι φορολογικοί έλεγχοι κλπ.) την στιγμή που όλοι οι λαθρομετανάστες εμπορεύονται τα πάντα χωρίς κανέναν έλεγχο (διασφαλίσεως ποιότητος, επικινδύνων προϊόντων, παροχής αποδείξεων, φορολογήσεων κλπ).

·           Τα συλλεγόμενα χρήματα παρόλη την διακηρυσσόμενη διαφάνεια κανείς ΔΕΝ γνωρίζει αλλά και ΔΕΝ μπορεί να ελέγξει που και πως αξιοποιούνται ή διοχετεύονται. Το αυτό συμβαίνει και για τα μη φοροεισπραχθέντα αλλά  ΕΠΙΣΗΜΩΣ και «ΝΟΜΙΜΩΣ» κλαπέντα, με την επιτήδεια ανευθυνότητα και αμέριστη συμβολή του παπανδρεϊκού, καραμανλικού και σημιτικού κράτους (χρηματιστήριο, ασφαλιστικές εταιρείες, πανωτόκια τραπεζών κλπ).

·           Το κράτος αντί να ενθαρρύνει και να ευνοήσει την ανάπτυξη της παραγωγής προκειμένου να αναπτυχθεί η οικονομία,  συστηματικώς και εντέχνως πράττει το ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. (κλείσιμο παραγωγικών επιχειρήσεων και βιομηχανιών, καταστροφή και λεηλασία της αγροτικής τάξεως, απεμπόληση της σώφρονος αξιοποιήσεως του ορυκτού μας πλούτου (πολυτίμων λίθων, χρυσού, μεταλλευμάτων κλπ.), αδράνεια ή / και  σκόπιμος αποκλεισμός στην ανάπτυξη των ανανεωσίμων πηγών ενεργείας (φωτοβολταϊκών, ανεμογεννητριών κλπ.), κατάργηση του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (του υπευθύνου για τον μεγαλύτερο ίσως εμπορικό στόλο παγκοσμίως) κλπ).

Αντί όλων αυτών καταφεύγει που;;; ΣΤΟΝ ΔΑΝΕΙΣΜΟ!!! ΚΑΙ ΘΕΩΡΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΤΡΑΠΕΖΕΣ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ  ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΜΕ ΕΠΙΤΟΚΙΟ 6,25%

Γι' αυτόν τον λόγο δεν αισχύνεται ο πρωθυπουργός Γιώργος Τζέφρυ Παπανδρέου Μινέϊκο Τσαντ να λέει ότι τίθεται θέμα ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ εξ αιτίας της δεινής οικονομικής μας καταστάσεως. Και για να σωθούμε πρέπει να σκύψουμε και άλλο το κεφάλι.  Και να εκθέσουμε τον «πρωκτό» μας. Και να γίνουμε ΚΑΤΑΔΟΤΕΣ και ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ και ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ και ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΔΕΣ και συνεργάτες των κατακτητών κατά την προτροπή του υπ. Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου. Όπου ύστερα απ' αυτό, θα στέλνεται λέει,  και μία... ευχαριστήρια επιστολή όπου θα αναφέρεται  το ποσόν το οποίον κέρδισε το κράτος, δηλαδή το ποσόν που έχασε ο Έλληνας μεροκαματιάρης επειδή τον κατέδωσε είτε ο φίλος  του, είτε ο αδερφός του,  είτε ο γείτονας επειδή έκρυψε μια κότα ή επειδή δεν έκοψε απόδειξη για τα τσιμπιδάκια που πούλησε στο ψιλικατζίδικό του.

ΑΥΤΟ καλείται υψίστου βαθμού οικονομική-φορολογική ευφυής  πολιτική της κυβερνήσεως και συναγωνίζεται σε ύψος  και διάνοια τους κατοίκους της εκάστοτε σκουληκότρυπας. ΕΛΕΟΣ. Γυρίστε τουλάχιστον καμμιά κωμωδία να μαζέψετε κανά φράγκο,  διότι οι μέγιστοι κωμικοί μας δεν μπορούν να προσδώσουν περισσότερο γέλωτα από αυτόν που τόσο απλόχερα προσφέρετε!!!

Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα το εξής παράδοξο. Η ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ και η λεγόμενη παραοικονομία κατά την σύμφωνη γνώμη πολλών  οικονομολόγων να αποτελεί μέσο ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ του πολίτη προκειμένου να μην εξαφανιστεί ολοκληρωτικώς από  το προσκήνιο,  προκειμένου να συντηρηθεί και να επιβιώσει.

Και τίθεται το ερώτημα. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ; Προς το παρόν.

ΟΜΟΡΦΑ, ΑΠΛΑ, ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ, ΟΧΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ αλλά με λίγη ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ προσπάθεια:

·         ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕ όλες τις πιστωτικές κάρτες. ΑΜΕΣΩΣ ΤΩΡΑ.

·         ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ σε 1^η φάση τα καταναλωτικά δάνεια ΑΜΕΣΩΣ ΤΩΡΑ. Και  μετά τα υπόλοιπα.

·         ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ να βλέπουμε διαφημίσεις και να επηρεαζόμαστε από αυτές. ΚΟΨΤΕ ΤΙΣ ΜΑΧΑΙΡΙ.

·         ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ να ψωνίζουμε από πολυεθνικές και ξενόδουλα πολυκαταστήματα. ΟΧΙ ΑΥΡΙΟ. ΤΩΡΑ.

·         ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ, από τους διαφόρους λαθροπεριφερόμενους ακόμη και αν είναι δελεαστικά  φθηνότερα. ΜΗΝ ΔΙΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΔΡΑΧΜΗ σε ανθρώπους που έστω και εν αγνοία τους συντελούν στην βαρβαροποίηση της Ελλάδος.

·         ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΜΟΝΟΝ ό,τι έχουμε πραγματικά ανάγκη. Καταμετρήστε πόσα από αυτά που αγοράζετε καταλήγουν στα σκουπίδια ή στα αζήτητα των ραφιών.

·         ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ και χρησιμοποιούμε ό,τι μπορούμε μόνοι  μας, από κρεμμύδια μέχρι ηλεκτρικές συσκευές (πατέντες).

·         ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. Προτιμάμε τον συμπολίτη μας για ό,τι  μπορεί να μας προσφέρει και αντί για χρήματα δίνουμε το αντίστοιχο τίμημα σε είδος ή μετατρέπουμε το τίμημα σε άλλο είδος μέσω τρίτου. Π.χ. μπορείτε να αγοράσετε ρούχα προσφέροντας υπηρεσίες ή είδη καθαριότητος.

·         ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΜΕ τα έξοδά μας, έτσι δεν είναι ανάγκη να δουλεύουμε σπαταλώντας δυνάμεις και χρόνο για να αυξήσουμε τα έσοδά μας, τα οποία εν τέλει θα μας πάρει η εφορία.

·         ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΟΥΜΕ κάθε διαδικασία που είναι ψυχοφθόρα και επιζήμια.

·         ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από το ελληνικό δημόσιο, τους δήμους και τους λοιπούς φορείς   να μας δίνει αναφορά λεπτομερέστατη και αναλυτικότατη για το πηγαίνουν οι φόροι άμεσοι ή έμμεσοι. Εάν δεν το πράξει τότε δεν μπορεί να απαιτεί από τους πολίτες το αντίστοιχο.

Παρατήρηση 1^η: Εάν δεν μπορείτε κάποιοι να κάνετε  τουλάχιστον μερικά  από τα παραπάνω μην περιμένετε κανέναν να σας σώσει. Είστε άξιοι της μοίρας σας και μην κλαίγετε κακομοιρίστικα όταν σας «πηδάνε» ασυστόλως.

Παρατήρηση 2^α: Εάν το  κράτος δεν μπορεί να στραφεί προς την παραγωγική ενδυνάμωση της οικονομίας μην περιμένει να μαζέψει χρήματα. Σε λίγο δεν θα υπάρχουν λεφτά ούτε για τις μίζες των βολεμένων ούτε για τους μισθούς τους.

Παρατήρηση 3^η: Λόγω του ότι η σημερινή «κρίση» είναι επιμελώς σκηνοθετημένη και το χρέος της Ελλάδος αλλά και όλων των υπολοίπων κρατών του πλανήτη, είναι χρέος όχι πραγματικό, αλλά με δόλιο και λογιστικό τρόπο διογκούμενο (μέσω του εβραϊκής εφευρέσεως συστήματος της τοκογλυφίας) μην δεχθείτε οποιοδήποτε συμβιβασμό που θα έχει να κάνει με την εκποίηση-παραχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Παρατήρηση 4^η: Εάν οι καρμίρηδες - τσιφούτηδες - σπαγγοραμένοι  και λοιποί τσιγκουνομαυραγορίτες απαιτήσουν την επιστροφή του χρέους, να είναι βέβαιοι ότι η Ελληνική Πολιτεία - Δημοκρατία θα τους το ξεπληρώσει λίαν συντόμως στο ακέραιο, όταν ταυτοποιήσει το όνομά της με την ιδιότητα  αυτής.


ΕΛΛ.Α.Σ

ΕΛΛήνων Αγανακτισμένων (όχι για πολύ) Σύμπραξις

20/02/2010

ΑΘΗΝΑΙ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ - ΚΟΜΟΤΗΝΗ - ΣΠΑΡΤΗ - ΣΕΡΡΑΙ - ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ - ΡΟΔΟΣ - ΚΙΛΚΙΣ - ΠΥΡΓΟΣ - ΞΑΝΘΗ - ΚΟΡΙΝΘΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ - ΠΑΤΡΑΙ - ΛΑΜΙΑ - ΧΑΝΙΑ - ΚΕΡΚΥΡΑ - ΚΑΛΑΜΑΙ - ΔΡΑΜΑ - ΡΕΘΥΜΝΟΝ - ΦΛΩΡΙΝΑ - ΕΡΜΟΥΠΟΛΙΣ - ΚΑΣΤΟΡΙΑ - ΣΑΜΟΣ - ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ - ΛΙΒΑΔΕΙΑ - ΜΕΣΣΟΛΟΓΓΙΟΝ - ΤΡΙΚΑΛΑ - ΚΑΡΔΙΤΣΑ - ΛΑΡΙΣΑ - ΕΔΕΣΣΑ - ΑΡΤΑ - ΙΩΑΝΝΙΝΑ - ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ - ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ - ΑΜΦΙΣΣΑ - ΚΟΖΑΝΗ - ΝΑΥΠΛΙΟΝ - ΤΡΙΠΟΛΙΣ - ΒΟΛΟΣ - ΧΙΟΣ - ΜΥΤΙΛΗΝΗ - ΛΕΥΚΑΣ - ΠΡΕΒΕΖΑ - ΒΕΡΟΙΑ - ΓΡΕΒΕΝΑ - ΖΑΚΥΝΘΟΣ - ΧΑΛΚΙΣ - ΚΑΤΕΡΙΝΗ - ΚΑΒΑΛΑ - ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ - ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Άρης Βελουχιώτης. Ο μεγάλος αρχηγός της Εθνικής Αντίστασης

Άρης Βελουχιώτης.

 

"Άρης" …ο μεγάλος αρχηγός της εθνικής αντίστασης.

 

Ο Άρης Βελουχιώτης υπήρξε ένας από τους πιο μεγάλους Έλληνες στο σύνολο της ελληνικής ιστορίας. Μόνος του ξεκίνησε ένα αντάρτικο εναντίον της πιο ισχυρής πολεμικής μηχανής που είχε κατακτήσει ποτέ την Ελλάδα. Σ' έναν κόσμο που έδειχνε καταδικασμένος, αυτός ήταν ο πρώτος που αντιστάθηκε. Σ' έναν κόσμο όπου οι στρατηγοί "λιποθυμούσαν" μπροστά στη θέα των γερμανικών αρμάτων, ο Άρης, με τη φυσικότητα που διακρίνει έναν μεγάλο άνδρα και πατριώτη, πήρε πρώτος ένα παλιό όπλο και τα "πυροβόλησε".

Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ενέπνευσε έναν ολόκληρο λαό και "ανάγκασε" εκατομμύρια Ελλήνων να συστρατευτούν μαζί του. Με τη στρατιωτική μεγαλοφυΐα του και το πάθος του ελληνικού λαού για ελευθερία κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Σε μια Ευρώπη γερμανοκρατούμενη σχεδόν στο σύνολό της, το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας ήταν ελεύθερο. Σε μια χώρα θεωρητικά κατακτημένη από τους Γερμανούς, το μεγαλύτερο μέρος της ελεγχόταν από το ΕΑΜ και όχι από τους Γερμανούς. Μοναδική περίπτωση σε όλη την Ευρώπη. Καμία γαλλική αντίσταση και κανένας παρτιζάνος δεν κατόρθωσε κάτι ανάλογο.

Ο Άρης ήταν θρύλος σε όλη την Ευρώπη την εποχή της παντοκρατορίας των ναζιστών. Η ελπίδα των κατακτημένων σε όλη την ήπειρο. Το λαμπερό παράδειγμα για όλους τους αγωνιστές. Ο ίδιος ο Χίτλερ, που πολεμούσε αυτοκρατορίες, τον αναγνώριζε ως σημαντικό εχθρό. Ο ίδιος ο Τσόρτσιλ έκανε τους σχεδιασμούς του, λαμβάνοντας υπ' όψιν του το δεδομένο "Άρης". Στο πρόσωπό του όλοι αυτοί —είτε ο ήθελαν είτε όχι— έβλεπαν τη "συνέχεια" των αρχαίων Ελλήνων, που είχαν το κουράγιο να τα βάζουν με αυτοκρατορίες.

Αυτό ήταν το "μέγεθος" του Άρη. Ένα "μέγεθος" επαναστάτη, που ακόμα κι αυτόν τον διάσημο Τσε τον κάνει να φαίνεται συνοικιακός "μαγκάκος". Ένας επαναστάτης με αιτία και ελληνικό φιλότιμο. Και όμως, αυτόν τον γίγαντα η μεταπολεμική Ελλάδα τον "έθαψε", γιατί δεν βόλευε τα "σκουλήκια" της. Τα "σκουλήκια", που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς και ήθελαν να επικρατήσουν και μετά την αποχώρησή τους. Τα "σκουλήκια", που συνεργάζονταν με τους Άγγλους και είναι οι κυρίαρχοι σήμερα. Τους πάντα υπάρχοντες "Κωλέτηδες" αυτού του τόπου.

Αυτοί διέβαλαν τον Άρη ακόμα και σ' αυτούς που τον λάτρευαν. Αυτοί κατέστρεψαν τη φήμη του, ενώ δεν έκανε ποτέ και τίποτε αρνητικό για τους Έλληνες. Διαμέλισαν και σκύλεψαν το έργο του, που ήταν το ΕΑΜ και το ίδιο έκαναν και στο σώμα του. "Έλληνες" πανηγύριζαν πάνω από το διαμελισμένο πτώμα του αρχηγού. "Έλληνες" σκύλεψαν το κορμί του για να ευχαριστήσουν Άγγλους και Σοβιετικούς.

Αυτό το οποίο δεν γνώριζαν όλα αυτά τα "σκουπίδια" είναι ότι τους πραγματικά μεγάλους άνδρες της ιστορίας δεν μπορείς ούτε να τους ακρωτηριάσεις ούτε να τους θάψεις. Η ιστορία έχει τη δική της λογική. Η ιστορία έχει τους δικούς της "αγαπημένους". Η ιστορία, όταν θα έρθει η ώρα, θα "θεραπεύσει" τα θύματα της διαχειριστικής της καθημερινότητας. Θα πάρει τα διαμελισμένα κορμιά τους και θα τα ξανασυνθέσει. Θα αποκαταστήσει την αδικία και θα αποδώσει το δίκιο εκεί όπου πρέπει. Αυτό είναι νομοτέλεια. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Δεν μπορεί η ανθρωπότητα να προχωρήσει αλλιώς. Με την αδικία "κινείται" στην καθημερινότητά της. Με το δίκιο "προχωρά" στον χρόνο.

Αυτό θα γίνει και με τον Άρη. Τον μεγάλο Άρη των Ελλήνων. Είναι θέμα χρόνου να αποκατασταθεί στη συνείδηση των Ελλήνων. Είναι θέμα χρόνου να πάρει τη θέση του στο "σαλόνι" των μεγάλων Ελλήνων. Είναι θέμα χρόνου να πάρει τη θέση του στην καρδιά των Ελλήνων. Τη δικαιούται αυτήν τη θέση. Μια θέση δίπλα στον Λεωνίδα, τον Θεμιστοκλή και κάποιους άλλους —πολύ λίγους— που είχαν το σθένος να ορθώσουν το ανάστημά τους μπροστά σε αυτοκρατορίες, που για όλους τους άλλους φαινόταν ανίκητες. Αυτή ήταν η ποιότητα του Άρη.

Η ποιότητα του στρατιωτικού ηγέτη με ένα εκπληκτικό στρατιωτικό έργο. Η ποιότητα του επαναστάτη, που ενέπνευσε έναν ολόκληρο λαό. Η ποιότητα του πολίτη, που προτίμησε την προσωπική του θυσία, παρά να εκμεταλλευτεί την εξουσία του και να οδηγήσει σε ιδεολογικό εμφύλιο αυτούς που τον πίστεψαν. Η ποιότητα του ανθρώπου που την νίκη του δεν την έκανε συνταξιοδοτικό πρόγραμμα για δεκάδες γενιές απογόνων του. Ο Άρης υπήρξε ένας ηγέτης, που μας συνδέει απευθείας με τους αρχαίους Έλληνες. Είναι μακράν ο καλύτερος της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

 

 

Απόσπασμα για τον Άρη από το βιβλίου του Τραϊανού με τον τίτλο ΔΕΞΙΑ.

 

Η τύχη του ελληνικού λαού ήταν ότι εκείνη την κρίσιμη ώρα βρέθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος να την οδηγήσει στο όραμά της. Η Ελλάδα πέτυχε το "άστρο" του Άρη Βελουχιώτη σε όλο του το μεγαλείο. Ο Βελουχιώτης έγινε εύκολα ο "Άρης" του ελληνικού λαού. Μιλούσε τη γλώσσα του. Δεν είχε σχέση με τη αστική "χλαπάτσα" των Αθηνών. Μισούσε τους ξένους ιμπεριαλιστές εξίσου. Δεν ξεχώριζε τους Γερμανούς από τους Άγγλους ή τους Γάλλους. Ούτε καν τους Σοβιετικούς, παρ' όλο το "κομμουνιστικό" του παρελθόν. Αυτός είπε το περίφημο …"όλα τα γουρούνια την ίδια μύτη έχουν", αναφερόμενος σε Σοβιετικούς.

Αυτός ο άνθρωπος ενέπνευσε τον ελληνικό λαό σε μια πολύ δύσκολη στιγμή. Σε μια στιγμή που όλα έδειχναν χαμένα. Αυτός στάθηκε πρώτος όρθιος και έγινε το πρότυπο για χιλιάδες Έλληνες. Αυτός απέκτησε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και γι' αυτό ο λαός τού εμπιστεύτηκε τα παιδιά του. Ολόκληρη η εικόνα του ήταν ένας συμβολισμός.

Τα γένια του τον διαφοροποιούσαν από την αστική "καθωσπρεπική" χλαπάτσα της Αθήνας. Ο τεράστιος σταυρός στο στήθος του αποτελούσε εγγύηση για τον αγράμματο λαό ότι δεν επρόκειτο για κάποιον άθεο ΚΚΕ φασίστα. Ο λόγος του ήταν καθαρά πατριωτικός. Τα επιχειρήματά του πάντα στόχευαν στην εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων. Ο λαός τον άκουγε γιατί τον εμπιστευόταν, αλλά και γιατί καταλάβαινε τι του έλεγε. Ο λαός τον πλαισίωνε, γιατί πίστευε στο όραμα που του περιέγραφε και όχι στο "κομμουνιστικό" όραμα.

Το μόνο μειονέκτημα του Άρη ήταν η ιδεολογική του "καταγωγή". Ήταν μειονέκτημα για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος ήταν γιατί επέτρεπε στην προπαγάνδα των εχθρών του να μεταφέρει την προσωπική του ιδιομορφία στο έργο του. Στο έργο που δημιουργούσε από κοινού με τους συντρόφους του. Επέτρεπε στην προσωπική του ιδεολογία να χαρακτηρίζει το ΕΑΜ. Ο "κόκκινος" Άρης έδινε "χρώμα" στο ΕΑΜ. Αυτό ήταν τόσο άδικο όσο και λάθος, γιατί είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα η ατομικότητα από τη συλλογικότητα.

Ο κάθε άνθρωπος στη ζωή του κάνει τις επιλογές του. Αυτές τον χαρακτηρίζουν. Πολλές φορές όμως ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με καταστάσεις, οι οποίες δεν μπορούν ν' αντιμετωπιστούν στο προσωπικό επίπεδο. Απαιτούν συστράτευση ανθρώπων για την επίτευξη των κοινών τους στόχων. Αυτή η συστράτευση αναγκαστικά περιορίζει την ατομικότητα. "Κόβεις" ιδιομορφίες, για να πετύχεις την απαραίτητη ομοιότητα που απαιτεί ο κοινός στόχος με άλλους διαφορετικούς, οι οποίοι μοιράζονται μαζί σου τον στόχο αυτόν.

Η συλλογικότητα από εκεί και πέρα κρίνεται με βάση τις πράξεις και τους στόχους του συνόλου. Δεν έχει σχέση με το αρχικό ποιόν αυτού που δημιούργησε το σύνολο και έθεσε τους κοινούς στόχους του συνόλου. Όποιος κι αν δημιουργούσε το ΕΑΜ, θα κρινόταν γι' αυτά που πρέσβευε το ΕΑΜ και όχι για την αρχική του ατομικότητα. Αυτά τα οποία πρέσβευε το ΕΑΜ ήταν εκείνο το μέσο το οποίο πολλαπλασίαζε τα μέλη του.

Ο Άρης και ο κάθε Άρης αναγκαστικά κάτι ήταν στην προηγούμενή του ζωή. Αυτό όμως δεν ενδιαφέρει κανέναν και δεν μεταφέρεται στο έργο του, εφόσον το έργο δεν είναι ατομικό. Στο έργο αυτό συμμετέχουν κι άλλοι άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες. Αν δηλαδή ο Άρης ήταν στην προηγούμενη ζωή του ακτιβιστής οικολόγος, τι θα ήταν ο ΕΛΑΣ; Ένοπλο κίνημα για τη διάσωση της ελληνικής πανίδας; Τι θα ήταν οι μαχητές του; Στελέχη του Αρκτούρου;

Το θέμα λοιπόν είναι να γνωρίζει κάποιος το καταστατικό μιας οργάνωσης. Από αυτό κρίνεται τόσο ο ιδρυτής της όσο και οι συνοδοιπόροι του. Αυτό διαβάζει ο κάθε υποψήφιος, που θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθειά τους. Όταν λοιπόν κρίνεται το ΕΑΜ, πρέπει κάποιος να γνωρίζει το καταστατικό του. Με βάση αυτό κρίνονται τα πάντα. Με βάση αυτό κρίνονται οι συμμετέχοντες σ' αυτό.

Τι λέει λοιπόν αυτό το καταστατικό;

Σ' ό,τι αφορά την ανάπτυξη του κοινού μετώπου μεταξύ όλων των ελληνικών οργανώσεων, που πολεμούν τον κατακτητή, είναι απόλυτα ενωτικό.

1. ...Προκειμένου να γίνει δεκτή εις το ΕΑΜ οποιαδήποτε οργάνωσις δεν εξετάζεται το παρελθόν ή αι αντιλήψεις της σχετικώς με την μελλοντικήν ανασυγκρότησιν της ελευθέρας και ανεξαρτήτου Ελλάδος, αλλά η πίστις της εις την ανάγκην του εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνος, η τιμιότης της απέναντι αυτού και η αποδοχή των αρχών του ΕΑΜ που περιλαμβάνονται εις το παρόν ιδρυτικόν.

Το ΕΑΜ δηλαδή ήταν ανοικτό σε όλες τις οργανώσεις με μόνο κριτήριο τον πατριωτισμό και την τιμιότητα. Ήταν ανοικτό, για να μετατραπεί σε ενιαίο μέτωπο όλων των ελληνικών οργανώσεων εναντίον των κατακτητών. Ήταν εθνικό μέτωπο και δεν ήταν μέτωπο κομμουνιστικών οργανώσεων. Δεν κάνει αναφορά σε ιδεολογικές προτιμήσεις. Από εκεί και πέρα το καταστατικό του προσδιορίζει τους στόχους της οργάνωσης.

2. Σκοπός του Εθνικού Μετώπου είναι:

α) Η απελευθέρωσις του Έθνους μας από τον σημερινόν ξένον ζυγόν και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας.

β) Ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως του ΕΑΜ, αμέσως μετά την εκδίωξιν των ξένων κατακτητών, μοναδικός σκοπός της οποίας θα είναι η προκήρυξη εκλογών δια συντακτικήν εθνοσυνέλευσιν, με βάσιν αναλογικήν, ίνα ο λαός αποφανθή κυριαρχικώς επί του τρόπου διακυβερνήσεώς του.

Ακολουθούν άρθρα δευτερεύουσας αξίας, τα οποία δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία στο επίπεδο που αναφερόμαστε. Αυτοί λοιπόν ήταν οι στόχοι του ΕΑΜ. Από πού προκύπτει σχέση αυτής της οργάνωσης με την ιδεολογία του κομμουνισμού; Μπορεί κάποιος με βάση αυτό το καταστατικό να χαρακτηρίσει τα μέλη του ΚΚΕδες ή φασίστες; Μπορεί κάποιος με βάση το ίδιο καταστατικό να χαρακτηρίσει το ΕΑΜ "κομμουνιστικό", επειδή ο ιδρυτής του είχε ιδεολογική "προτίμηση", όταν αναγνωρίζει το δικαίωμα στους πάντες να έχουν ανάλογη "προτίμηση", την οποία θα την εκφράσουν ελεύθερα μετά την απελευθέρωση;

Αυτός ήταν ο πρώτος λόγος για τον οποίο είπαμε ότι ήταν μειονέκτημα του Βελουχιώτη η ιδεολογική του καταγωγή. Τον καθιστούσε εύκολο θύμα της οποιασδήποτε προπαγάνδας —απ' όπου κι αν αυτή προερχόταν— και αυτό είχε άμεσο αντίκτυπο και στην οργάνωση, της οποίας ήταν ηγέτης. Πρώτα έπεσε θύμα της προπαγάνδας του ΚΚΕ και κατόπιν έπεσε θύμα της προπαγάνδας της ΔΕΞΙΑΣ. Πρώτα οι ΚΚΕδες θεώρησαν εξαιτίας του το ΕΑΜ δικό τους και μετά οι ΔΕΞΙΟΙ —και πάλι εξαιτίας του— θεώρησαν το ΕΑΜ κομμουνιστικό.

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο ήταν μειονέκτημα η ιδεολογική "καταγωγή" του Βελουχιώτη έχει σχέση με τη δική του συμπεριφορά. Ήταν ένας από τους κομμουνιστές, ο οποίος είχε βασανιστεί γι' αυτά που πίστευε. Ήταν ένας κομμουνιστής, που ήταν καλός για τον ελληνικό λαό, γιατί απλά ήταν κακός κομμουνιστής για το κόμμα. Το κόμμα, που όταν ήθελε να καπηλευτεί τις επιτυχίες του, τον αναγνώριζε ως τον "αρχηγό" και όταν δεν τον χρειαζόταν, θυμόταν ότι ήταν ο "μιζέριας". Το κόμμα, που για να επιβιώσει στο βουνό κρύφτηκε πίσω του και όταν δεν τον είχε πλέον ανάγκη, θυμήθηκε ότι ήταν "δηλωσίας".

Ως βασανισμένος κομμουνιστής είχε αποκτήσει "αγκυλώσεις" και αυτό ήταν καθοριστικό σε πολλές αποφάσεις του. Όσο κι αν αμφισβητούσε τους κομματικούς ηγέτες, δεν μπορούσε να τους στείλει στο διάολο. Ως γενναίος άνθρωπος, που είχε υπογράψει δήλωση "μετανοίας" εξαιτίας βασανισμών, ένιωθε σεβασμό απέναντι σε ανθρώπους που άντεξαν. Απλά δεν ήξερε ότι το ΚΚΕ με την πονηρή και υστερόβουλη πολιτική του στο θέμα αυτό είχε αρχίσει να συντίθεται από ανθρώπους, που η αντοχή τους στον βασανισμό ήταν το μοναδικό τους προσόν.

Τύπους "νεάντερταλ", όπως ο Σιάντος, για τον οποίο όσο κι αν ψάξει κανείς δεν μπορεί να βρει ένα ταλέντο πέρα από την αντοχή στο ξύλο. Αυτό ήταν προφανώς μια εσκεμμένη τακτική του ΚΚΕ, για να διατηρεί τη σκληρή δομή της οργάνωσής του. Εχθρός του ΚΚΕ είχε γίνει η ανθρώπινη ευφυΐα, γιατί η ευφυΐα ταυτίζεται με την κριτική στάση και αυτή φέρνει την αμφισβήτηση. Αμφισβήτηση, η οποία προκαλούσε αλλεργία στη "δημοκρατική" ηγεσία του κόμματος.

 Με χαμηλά λοιπόν κριτήρια προσόντων και βασανιστική "επιβίωση" το ΚΚΕ παρήγαγε στελέχη, τα οποία μπορούσε να τα ελέγχει απόλυτα. Μόνον σε εκείνη τη δομή τέτοιοι άνθρωποι μπορούσαν να "προκόβουν" και άρα να ελέγχονται όταν έφεραν εξουσία. Αυτό δεν το κατάλαβε εγκαίρως ο Άρης. Αυτό ήταν το πρώτο σφάλμα του αρχηγού και η αρχή μιας αλυσίδας λαθών.

 Ανέχθηκε τους κομματικούς να περιφέρονται εκ του ασφαλούς, εκεί όπου οι άλλοι έχυναν το αίμα τους. Ανέχθηκε τους κομματικούς να παριστάνουν τους στρατηγούς, εκεί όπου οι άλλοι γίνονταν ήρωες με το αίμα της καρδιάς τους. Ανέχτηκε τους κομματικούς να μιλάνε για σοβιετικές στρατηγικές, εκεί όπου οι άλλοι ονειρεύονταν μια ελεύθερη πατρίδα. Τους ανέχθηκε να "καπελώνουν" τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ενός ολόκληρου λαού, για να τον υποτάξουν στα στενά κομματικά τους συμφέροντα.

Ο Άρης φταίει που κομματόσκυλα σαν τον Σιάντο ή τον Ιωαννίδη ή τον Φλωράκη συγχρωτίζονταν με τους ήρωες. Αυτός φταίει, που επέτρεπε σε κομματικούς να "καπελώνουν" τους αγώνες του "ανθού" της ελληνικής κοινωνίας. Αυτός φταίει, γιατί πρώτος αυτός τους έδινε αναφορές. Αυτός φταίει, γιατί πρώτος αυτός υπέτασσε το δικό του τεράστιο πατριωτικό μέγεθος σε πολιτικούς "νάνους". Αυτός φταίει, γιατί, ως αγωνιστής εναντίον ξένων κατακτητών, έδινε αναφορά σε ξενόδουλους. Αυτός φταίει, που ως στρατιωτικός ηγέτης έδινε νίκες στα "τρωκτικά" που παρίσταναν τους στρατηγούς. Μόνος του άνοιξε και τον δικό του "λάκκο". Όταν το κατάλαβε, ήταν αργά.

Ο Άρης ήταν ένας ταλαντούχος στρατιωτικός ηγέτης, αλλά παντελώς ατάλαντος πολιτικός ηγέτης. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αυτών των ηγετών; Ο καλός στρατιωτικός ηγέτης πολεμάει άριστα τους εχθρούς του. Ο καλός πολιτικός ηγέτης είναι αυτός ο οποίος γνωρίζει άριστα ποιοι είναι οι εχθροί του —ορατοί και αόρατοι—. Ο Άρης απέναντι σε ορατούς εχθρούς ήταν άριστος, όσο ισχυροί κι αν ήταν αυτοί. Δεν μπορούσε να καταλάβει ποιοι ήταν οι μη ορατοί εχθροί του. Εκεί έχασε το παιχνίδι.

Δεν κατάλαβε τον ρόλο των στελεχών του ΚΚΕ. Δεν κατάλαβε ότι και εκείνοι έπαιζαν παιχνίδια των ιμπεριαλιστών και ότι ήταν θέμα χρόνου να τον βγάλουν από τη "μέση". Θεώρησε ατυχώς ότι διαπνέονταν κι αυτοί από τα ίδια πατριωτικά αισθήματα με τον ίδιο. Νόμιζε ότι στο βουνό βγήκαν για τους ίδιους λόγους και εξαιτίας των ίδιων "ελατηρίων" μ' αυτόν. Αυτό ήταν το λάθος του. Δεν κατάλαβε ότι εκείνοι ήταν δούλοι των Σοβιετικών, απόλυτα όμοιοι με τους δοσίλογους δούλους των Γερμανών ή τους αστούς χαφιέδες των Εγγλέζων.

Ένα λάθος ανεπίτρεπτο για έναν τέτοιο χαρισματικό άνθρωπο. Ένα λάθος, που, αν ακολουθούσε το ένστικτό του, θα το απέφευγε. Μόνος του το είπε, βλέποντας τον Χαρίλαο Φλωράκη, ποιο θα ήταν το μέλλον τόσο του ίδιου όσο και των συντρόφων του. Αυτό όμως, που του αποκάλυπτε το ένστικτό του, δεν το ερμήνευε σωστά η γνώση του. Οι πολιτικές "αγκυλώσεις" του ήταν ανίκητες. Ως εκ τούτου δεν κατάλαβε ότι οι κομμουνιστές βγήκαν στο βουνό για "εργολαβία" των Σοβιετικών. Δεν κατάλαβε ότι ο πατριωτισμός τους έφτανε μέχρι εκεί που το επέτρεπε ο Στάλιν και οι "φωτισμένοι" ηγέτες τους.

Τους ΚΚΕδες τους ενδιέφερε να είναι κοντά στο οπλισμένο τμήμα του ελληνικού λαού, ώστε στην καλύτερη γι' αυτούς περίπτωση να επιβάλουν τη δικτατορία του προλεταριάτου και στη χειρότερη να διαπραγματευτούν από θέση ισχύος τη δική τους πολιτική παρουσία στη μεταπολεμική Αθήνα.

Αν δηλαδή η Σοβιετική Ένωση διεκδικούσε την Ελλάδα, αυτοί θεωρούσαν ότι είχαν τα όπλα να την εξυπηρετήσουν. Να εξυπηρετήσουν τον Στάλιν και να εξυπηρετηθούν και οι ίδιοι. Ό,τι ήταν οι Γερμανοί για τους γερμανόδουλους ήταν οι Σοβιετικοί για τους ΚΚΕδες. Οι ηγέτες του ΚΚΕ γι' αυτόν τον λόγο βγήκαν στο βουνό. Θεωρούσαν ότι με τον τρόπο αυτόν μπορούν να "καπελώσουν" τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα υπέρ των κομματικών και προσωπικών τους συμφερόντων. Ονειρεύονταν να γίνουν "Τσαουσέσκου" ή "Ζίφκοφ" της μεταπολεμικής "κομμουνιστικής" Ελλάδας.

Από την άλλη πλευρά, αν η Σοβιετική Ένωση δεν διεκδικούσε την Ελλάδα, θεωρούσαν ότι με τα όπλα μπορούσαν να "πειθαρχήσουν" τον λαό και να τον παραδώσουν με το "αζημίωτο" στους προηγούμενους κυρίαρχους. Θεωρούσαν ότι μπορούν να γίνουν συνέταιροι με τους ΔΕΞΙΟΥΣ. Γι' αυτόν τον λόγο ανέχονταν τους βρετανικούς συνδέσμους ν' "αλωνίζουν" στα βουνά. Με τους Εγγλέζους διαπραγματεύονταν, περιμένοντας εντολές από τους "δημοκράτες" της Μόσχας.

Αντιλαμβανόμαστε ότι ήταν ζωτικής σημασίας για τα στρατηγικά συμφέροντα των ΚΚΕδων να "χρωματίσουν" τον εθνικοαπελευθερωτικό στρατό της Ελλάδας. Ήταν απαραίτητο γι' αυτούς και ήταν απαραίτητο και για τον "πατερούλη" τον Στάλιν. Ο Στάλιν είχε διαπραγματευτικά ατού απέναντι στους Άγγλους εξαιτίας του ΕΑΜ. Απειλούσε τους Εγγλέζους με το αυθαίρετο "χρώμα" του. Γνώριζε ότι η Ελλάδα ήταν απαραίτητη για τα εγγλέζικα συμφέροντα και γνώριζε ότι η Αγγλία έτρεμε στην ιδέα ότι εξαιτίας του ΕΑΜ θα μπορούσε να χάσει την αποικία της στα Βαλκάνια...

ΠΗΓΗ: ΕΑΜ Β΄

ΠΕΡΙ FOCUS...

Διαπιστώσεις

Πέσαμε στην παγίδα που μας έστησε το FOCUS!

 

Υπήρξε μια ευχάριστη έκπληξη για μένα, το γεγονός ότι απ’ όλους όσους αντέδρασαν στο υβριστικό εξώφυλλο του περιοδικού Focus, μόνον, επαναλαμβάνω μόνον, ο πρωθυπουργός κατάλαβε την πραγματική φύση και σημασία αυτής της υβριστικής χειρονομίας και μίλησε για προβοκάτσια.
Όλοι οι άλλοι, πολιτικοί, διάφοροι διανοούμενοι, δημοσιογράφοι εμφάνισαν μια τέτοια ...σαλάτα σκέψεως που προκαλεί ναυτία. Οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να διαχωρίσουν εννοιολογικά το περιοδικό από τον γερμανικό λαό, τον λαό από την κυβέρνηση, την σημερινή κυβέρνηση από τη Ναζιστική κυβέρνηση, τον μύθο από την πραγματικότητα, το σήμερα από την ιστορία. Δεν μπορούσαν ακόμα να διακρίνουν και να διαφοροποιήσουν την σημασία μιας στατιστικής προτάσεως από εκείνη μιας καθολικής, το μέρος από το όλον, τις εξαιρέσεις από τον κανόνα, την συλλογική από την ατομική ευθύνη το πρόσκαιρο από το διαχρονικό, το σχετικό από το απόλυτο.
Τέτοια σύγχυση εννοιών και λέξεων, αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ανάπτυξη της πολιτικής σκέψεως και της λαϊκής συνεννόησης, δηλαδή στην υλοποίηση της δημοκρατίας. Είναι δε αυτή η σύγχυση αποτέλεσμα της διαστροφής που προκάλεσε η αριστερά στην σκέψη και στην γλώσσα όταν «επανεκπαίδευε» πολιτικά τον Ελληνικό λαό.
Η αριστερά υπήρξε επαναστατική και πολεμική. Δεν είχε περιθώρια για λεπτές διακρίσεις στην σκέψη και την έκφραση. Την ενδιέφερε η ανατροπή, η ήττα του αντιπάλου. Γι’ αυτό υιοθέτησε μια χονδροειδή θεωρητική προσέγγιση της πολιτικής πραγματικότητος που σκοπό είχε να απλοποιήσει την πολυπλοκότητα της σκέψεως, υπέρ της δράσεως. Να στρατεύσει απλοϊκούς ανθρώπους, να τους φανατίσει, να τους φορτίσει με μίσος και να τους ρίξει στον αγώνα.
Για τον αριστερό τα πράγματα είναι απλά. Υπάρχουν μόνο δύο κατηγορίες. Ο σύντροφος και η μπουρζουαζία. Τίποτε άλλο. Η μπουρζουαζία δεν έχει ποτέ δίκιο, ο δε σύντροφος έχει πάντα δίκιο. Την μπουρζουαζία την καταστρέφουμε ανηλεώς… Μέχρι εδώ, για τον σύντροφο δεν λαμβάνεται καμία μέριμνα, είναι αναλώσιμος.
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν έγκριτοι πολιτικοί και σχολιαστές την προβοκάτσια του Focus, έχει όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά της συγχύσεως και του φανατισμού. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός Ελληνογερμανικού πολέμου. Έτσι όλοι αυτοί έπεσαν στην παγίδα που τους έστησε το περιοδικό μ’ αυτή την προβοκάτσια και βοήθησαν, χωρίς να το θέλουν, στην επίτευξη των στόχων που αυτό επεδίωκε. 
Υπάρχει ένα θεώρημα της πολιτικής γεωμετρίας που λέει ότι στην πολιτική τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Έτσι πρέπει να δούμε και το δημοσίευμα του Γερμανικού περιοδικού, το οποίο εξύβρισε κατά τον πλέον χυδαίο και ποταπό τρόπο, όχι τους Έλληνες όπως πιθανόν να νόμισαν μερικοί, αλλά, χρησιμοποιώντας το σύμβολο ενός θαυμασίου πολιτισμού ως μέσον εξυβρίσεως κατ’ αυτόν τον χυδαίο και ποταπό τρόπο, εξύβρισε αυτόν τον ίδιο τον πολιτισμό, τις ευγενείς αξίες της αλήθειας και της ομορφιάς που αυτός ενσάρκωσε υπηρέτησε και εξέφρασε.
Πρόσβαλλε ακόμα και εξέθεσε ένα μέρος του ίδιου του Γερμανικού λαού, περίπου πεντακόσιες χιλιάδες, όσους δηλαδή στηρίζουν και αγοράζουν το περιοδικό αυτό, εμφανιζόμενο ως εκφραστής της γνώμης των. Γνώμης όμως που μόνον ένας αλήτης, ένας απολίτιστος βάρβαρος θα μπορούσε να εκφράσει με αυτόν τον ασεβή και χυδαίο τρόπο και ασφαλώς δεν είχε την έγκρισή των.
Μας έδειξε τέλος το επίπεδο της μορφώσεως και του πολιτισμού των ιδιοκτητών και των δημοσιογράφων του περιοδικού. Μας φανέρωσε το ήθος των ανθρώπων αυτών που όπως κοινές γυναίκες πληρώνονται για να φέρουν εις πέρας τις βρομοδουλειές των διαφόρων πολιτικάντηδων, τοκογλύφων, τυχοδιωκτών, τζογαδόρων, και λαθρεμπόρων.
Γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το περιοδικό αυτό όπως και κάτι άλλα, περιβόητα περιοδικά και εφημερίδες, κάτι «πατσαβούρες» της Αγγλίας και της Αμερικής, με βαρύγδουπα ονόματα, αποτελούν τα εργαλεία της παγκοσμιοποιήσεως με τα οποία κατεδαφίζεται ο δυτικός άνθρωπος, ο δυτικός πολιτισμός και ανοίγεται ο δρόμος στην νέα τάξη πραγμάτων. Την διάλυση των εθνών, των κοινωνιών, και την υποδούλωση των ανθρώπων σε μια παγκόσμια ελίτ.
Δυστυχώς ο μέσος άνθρωπος δεν αντελήφθη τον ύποπτο ρόλο τον οποίο παίζουν αυτά τα δημοσιογραφικά εργαλεία και τα θεωρεί ακόμα αξιόπιστα και έγκυρα. Τα λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν του, τα πιστεύει γι’ αυτό και προσβλήθηκε απ’ το δημοσίευμα του Focus. Υπάρχουν όμως πάρα πολλοί, που δεν προσβλήθηκαν καθόλου όπως δεν θα προσβάλλονταν αν τους έβριζε μια τραβεστί της Συγγρού, όπου φαντάζομαι θα ταίριαζε να έχει τα γραφεία του και να εκδίδεται το περιοδικό αυτό.
Όλα αυτά τα έντυπα είναι αυτά που διέφθειραν την νεολαία, το κοινωνικό ήθος, την πολιτική, την οικονομία. Αυτά είναι υπεύθυνα για το ότι η Γερμανική νεολαία αντί να θαυμάζει την Αφροδίτη της Μήλου έχει κρεμάσει χαλκάδες στην μύτη και τα αυτιά, κι αντί να ακούει Μπετόβεν ακούει ταμ-ταμ.
Αυτά είναι εκείνα που αντί να τιμούν την μητρότητα και τον έρωτα που εκφράζει η Αφροδίτη, τιμούν την ανωμαλία τελώντας έτσι μια πραγματική γενοκτονία εναντίον του λευκού ανθρώπου.
Αυτά είναι υπεύθυνα για την εσωτερική κατάρρευση της ανθρώπινης προσωπικότητας, για την αναξιοκρατία, την εγκληματικότητα, την διαστροφή, την χυδαιότητα και την διαφθορά που διαπότισε όλο τον δυτικό κόσμο.
Αυτά είναι οι κατεδαφιστές  του παλαιού πολιτισμού και οι σκαπανείς του νέου. Ενός πολιτισμού, το οικοδόμημα του οποίου χτίζουν επιμελώς σύμφωνα με τα σχέδια των αφεντικών και χρηματοδοτών των. Στον πρώτο όροφο να είναι τεκές, στον δεύτερο καζίνο και στον τρίτο οίκος ανοχής.
Ποια ήταν όμως η σκοπιμότητα αυτού του δημοσιεύματος; Δεν πρέπει να πιστέψει κανένας ότι αυτοί οι πονηροί που εργάζονται σ’ αυτά τα μέσα παρασύρθηκαν από συναισθηματισμούς κι αυθορμητισμούς και έβαλαν εκείνο το ποταπό εξώφυλλο. Όχι. Υπήρχε σχεδιασμένη σκοπιμότητα και η σκοπιμότητα ήταν πολλαπλή.
• Πρώτον. Να προκληθεί ρήξη στην Ευρωπαϊκή εσωτερική συνοχή και αλληλεγγύη. Να προκληθεί εσωτερική τριβή. Να στραφεί δηλαδή ο Γερμανικός λαός κατά του Ελληνικού και αντιστρόφως. Να χαθεί έτσι οι συναισθηματική επαφή των λαών που θα οδηγούσε σε μια πολιτική και στρατιωτική ένωση, και ισχυροποίηση της ΕΕ. Να γίνει η ΕΕ οικονομικά και πολιτικά αναποτελεσματική, ανεπαρκής.
• Δεύτερον. Να υπονομευθεί και να κλονισθεί το Ευρώ και η Ελληνική οικονομία ώστε αυτοί οι οποίοι έχουν αγοράσει παράγωγα, δηλ. οι κερδοσκόποι, με όρους υποτιμημένου Ευρώ και κατεστραμμένης Ελληνικής οικονομίας να κερδίσουν αμύθητα ποσά, εις βάρος της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Ελλάδος.
• Τρίτον. Να στρέψουν την προσοχή των Γερμανών κατά των Ελλήνων και να κάνουν τους Γερμανούς, όπως και άλλους λαούς, να πιστέψουν ότι για την οικονομική κρίση, που κι αυτοί περνάνε, για την υποτίμηση του Ευρώ, φταίνε οι «κακοί Έλληνες» και όχι οι κερδοσκόποι και οι τοκογλύφοι οι οποίοι έχουν εξαπολύσει μεθοδευμένη επίθεση κατά του Ευρώ στο σχέδιο της οποίας εντάσσεται και το δημοσίευμα του Focus. Έτσι ενοχοποιώντας τους Έλληνες και ρίχνοντας την ευθύνη και την προσοχή σ’ αυτούς οι κομπιναδόροι που κλέβουν την ΕΕ περνάνε στο παρασκήνιο, καλύπτονται στο απυρόβλητο.
Παρένθεση. Το κόλπο αυτό, να παρουσιαστεί δηλαδή κάποιος άλλος ως ένοχος ώστε οι προβολείς να στραφούν πάνω σ’ αυτόν και να φύγουν από τους πραγματικούς ενόχους είναι παλιό και διαχρονικό. Το 1922 εκτέλεσαν τους έξι γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Για να αποστρέψουν την ενοχή από τους πραγματικούς ενόχους που ήταν οι σύμμαχοί μας Άγγλοι, Γάλλοι και Ιταλοί και να την φορτώσουν στην τότε «δεξιά», στον Βασιλέα, στις εθνικές και πατριωτικές δυνάμεις.
 Το κόλπο αυτό στέφθηκε από καταπληκτική επιτυχία. Όχι μόνον κατέστρεψαν τις εθνικές και πατριωτικές δυνάμεις τότε σε τέτοιο βαθμό που ακόμα δεν μπορούν να συνέρθουν, άλλα κράτησαν και το μυστικό της ευθύνης για την Μικρασιατική καταστροφή καλά κρυμμένο. Σχεδόν κανείς δεν αντελήφθη τι ακριβώς συνέβη τότε και κατεστράφη ο Ελληνισμός. Οι προοδευτικοί μιλούν ακόμα και σήμερα για Ελληνική επιθετικότητα και Ελληνικό ιμπεριαλισμό.
Επί πλέον δε υπήρξε και μια άλλη συνέπεια αυτής της εκτροπής της ενοχής. Έριξε στην αγκαλιά της αριστεράς όλον τον προσφυγικό Ελληνισμό με ανυπολόγιστες πολιτικές συνέπειες για το έθνος από τότε. Κλείνει η παρένθεση.
• Τέταρτον. Να διεγερθούν τα αντιγερμανικά ανακλαστικά και αισθήματα του Ελληνικού λαού που, προπονημένος από τα ψέματα της αριστεράς αναγνωρίζει αμέσως τον «εχθρό». Έναν εχθρό που του έβαλλαν μπροστά, για να απορροφήσει όλη την δυσαρέσκεια και αγανάκτηση και να διοχετευθεί προς την κατεύθυνση αυτή όλη η εχθρότητα ώστε να μην αγγίξει αυτόν που πραγματικά στύβει οικονομικά σαν λεμονόκουπα τον Έλληνα φουκαρά.
Έτσι ο Έλληνας αντί να βρίζει και να κυνηγάει τον τοκογλύφο στον οποίο πληρώνει ένα δισεκατομμύριο ευρώ τον μήνα, τα παπαγαλάκια τον στρέφουν να ψάχνει τις αμφιλεγόμενες Γερμανικές αποζημιώσεις και να βρίζει τον Γερμανό για τα Καλάβρυτα
• Πέμπτο. Αυτή η διαμάχη Ελλάδος - Γερμανίας επαναφέρει στο προσκήνιο και κάτι άλλο. Την αντιγερμανική ρητορική, τις καταστροφές, τα εγκλήματα πολέμου, αληθινά και ψεύτικα. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο γιατί επαναφέρει στο προσκήνιο κάτι που ο χρόνος το έχει λίγο ξεθωριάσει, τον μπαμπούλα με την απειλή του οποίου οι διάφοροι τοκογλύφοι επέβαλλαν την οικονομική και πολιτική των κυριαρχία.
Έτσι ανανεώνεται το ιδεολογικό και πολιτικό κλίμα εντός του οποίου εκκολάπτεται και κρύβεται η κυριαρχία των μαστροπών και των κερδοσκόπων που εκμεταλλεύονται τους λαούς της ΕΕ.
Αυτό ήταν απαραίτητο διότι πολλοί άρχισαν, υπό το πρίσμα της οικονομικής κρίσεως, να διερωτώνται και να ψάχνουν πώς από νικητές των μεγάλων πολέμων κατά της Γερμανίας κατάντησαν δούλοι των κερδοσκόπων μέσα σ’ ένα σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σύστημα. Άρχισαν να διερωτώνται που έκαναν το λάθος; Αυτή δε η απορία μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνα για τον τοκογλύφο συμπεράσματα.
Σ’ αυτό το σενάριο περιέχεται και ο ρόλος των κ. Γλέζου, και κ. Πάγκαλου και πολλών άλλων αιωνίων «αντιστασιακών», που κάνουν ακόμα «αντίσταση», και δι’ αυτής πολιτική καριέρα.
Ο κ. Πάγκαλος ζήτησε να επιστρέψουν οι Γερμανοί τον χρυσό που άρπαξαν από την Ελλάδα! Ο άνθρωπος αυτός, ένας διατελέσας υπουργός εξωτερικών, φαίνεται ή να μην ξέρει την πολιτική ιστορία της χώρας, να είναι δηλαδή πολιτικά αστοιχείωτος, άρα πολύ επικίνδυνος, ή να ψεύδεται συνειδητά παίζοντας το παιγνίδι αυτών που επιδιώκουν την διάλυση της ΕΕ. Η αλήθεια είναι ότι οι Γερμανοί δεν πήραν ποτέ, κανέναν χρυσό από την Ελλάδα για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπήρχε κανένας χρυσός για να πάρουν.
Τον είχε σηκώσει προηγουμένως ο Βασιλεύς Γεώργιος, με συνεργούς τον διοικητή της τράπεζας της Ελλάδος Κυρ. Βαρβαρέσσο και τον υποδιοικητή Ιω. Μαντζαβίνο καθώς και τους υπαλλήλους Αρ. Λαζαρίδη, Μίνο Λεβή, και Σωκρ. Κοσμίδη.
Τον φόρτωσαν σε μπαούλα, μαζί με όλο το εξωτερικό συνάλλαγμα, και πολύτιμα τιμαλφή και τον μετέφεραν στην Κρήτη, στο Ηράκλειο, από εκεί με το Αγγλικό πλοίο «Σάλβια», τον πήγαν στη Σούδα, μετά τον παρέλαβε το επίσης Αγγλικό «Διδώ» και τον μετέφερε στην Αλεξάνδρεια, εν συνεχεία σιδηροδρομικώς μεταφέρθηκε στο Σουέζ. Από το Σουέζ με πλοίο μεταφέρθηκε στο Ντέρμπον της Νοτίου Αφρικής από εκεί μετά από πολλές περιπέτειες θα πάει στο Γκέρμιστον όπου θα τον λιώσουν μαζί με τα τιμαλφή και θα τον μετατρέψουν σε ράβδους χρυσού τις οποίες θα αποθηκεύσουν στο θησαυροφυλάκιο της τραπέζης της Νοτίου Αφρικής. 
Με το τέλος του πολέμου, οι Άγγλοι για «λόγους ασφαλείας» τον πήγαν στο Λονδίνο. Τον κράτησαν εκεί για πολλά χρόνια. Μας εκβίαζαν όταν δεν κάναμε αυτά που ζητούσαν. Έτσι μας απειλούσαν ότι θα παρακρατούσαν τον χρυσό αν δεν ψηφίζαμε την επάνοδο του βασιλιά το 1946.
Τελικά ποτέ δεν επεστράφη ο χρυσός κι ας ισχυρίζονται μερικοί πως επεστράφη. Όταν μετά τον πόλεμο τον ζητήσαμε, οι Άγγλοι μας είπαν ότι τον είχαν ρίξει από τα αεροπλάνα στους αντάρτες του ΕΛΑΣ (900.000 λίρες), και του ΕΔΕΣ (300.000 λίρες) ως βοήθεια. Τα υπόλοιπα περίπου έξη εκατομμύρια χρυσές λίρες έκαναν φτερά. Από κει λοιπόν να πάει να τα πάρει ο κ. Πάγκαλος. Από την Αγγλία και από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ. Αυτοί μας χρωστάνε.
Αυτή η αρπαγή του δημοσίου πλούτου, η μεγαλύτερη διαχρονικά ληστεία εις βάρος της Ελλάδος, ήταν και ο κυριότερος λόγος της καταστροφικής νομισματικής κρίσεως και της δημοσιονομικής καταρρεύσεως της Ελλάδος κατά την διάρκεια της κατοχής. Ίσως δε να είναι και η κύρια αιτία που δεν κατόρθωσε ποτέ να ορθοποδήσει από τότε η χώρα. Κι αυτή την ληστεία την έκαναν οι σύμμαχοί μας.
Έτσι φαγώθηκε ο πλούτος της Ελλάδος. Οι δε διάφοροι Πάγκαλοι για να αναρριχηθούν στην εξουσία και να την διατηρήσουν κάνουν το κορόιδο, τα κρύβουν όλα αυτά, αποκοιμίζουν τον Ελληνικό λαό και τον αποπροσανατολίζουν στρέφοντάς τον προς τον εύκολο, τον «γνωστό», απόλυτο εχθρό, τους Γερμανούς, όπως είναι η μόδα από το 1945 και μετά. Οι δε Γερμανοί κάτω από το κόμπλεξ του Ναζισμού δεν τολμούν να μιλήσουν για να μην θυμώσουν οι απανταχού προοδευτικοί ανθρωπιστές.
• Έκτο. Αυτή η προβοκάτσια του περιοδικού Focus, είναι μια ακόμα καρπαζιά η οποία έχει σκοπό να εξουθενώσει την Ελλάδα ηθικά και να κάμψη κάθε αντίδραση στην διαρκή απομύζηση των εθνικών πόρων, στην πίεση που δέχεται στα εθνικά θέματα και στην συρρίκνωση της εθνικής της κυριαρχίας.
Κάτι παρόμοιο με την ηθική εξουθένωση που υπέστη η Γερμανία με βάση το Ναζιστικό παρελθόν της που την υποχρέωσε να δουλεύει και να πληρώνει για μισό αιώνα όλον τον κόσμο.
• Έβδομο. Το περιοδικό Focus δεν εξύβρισε μόνον τον αρχαίο πολιτισμό, αλλά και τον σύγχρονο. Καταφέρθηκε στο κείμενό του και κατά της ορθοδοξίας και του τρόπου που θρησκεύονται οι Έλληνες. Ίσως ως εκπρόσωπος της νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου. Αυτό αποδεικνύει μια βαθύτερη εχθρότητα προς τον Ελληνισμό που ξεπερνάει τα δεδομένα της σημερινής οικονομικής κρίσεως.
Δείχνει μια βαθύτερη αντιπάθεια που την έχουν οι φυσικοί εχθροί του Ελληνισμού, αυτοί που θεωρούν τον Ελληνικό πολιτισμό ως σύστημα ιδεών αντίπαλο στα επιδιωκόμενα σχέδιά των. Ξέρουν ότι αν δεν εξαφανισθεί η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να επιτύχουν τους στόχους των. Γιατί ο Ελληνισμός, άσχετα με το πώς κατάντησε, εκφράζει και σηματοδοτεί τον πολιτισμό της αλήθειας ο οποίος είναι ασύμβατος με τον πολιτισμό του συμφέροντος.  
Αν διερωτάσθε πως είναι δυνατόν οι κυβερνήσεις της ΕΕ να κυνηγούν τον βενζινοπώλη, τον έμπορο της λαϊκής, και άλλους ψιλικατζήδες για αισχροκέρδεια ενώ αφήνουν ανενόχλητους και παρατηρούν με ανοιχτό το στόμα τους μεγάλους κερδοσκόπους να κερδίζουν δισεκατομμύρια, να καταστρέφουν χώρες, οικονομίες, και πολιτισμούς, την απάντηση σ’ αυτήν την παράξενη κατάσταση θα την βρείτε στις τακτικές του περιοδικού Focus και του ψυχολογικού πολέμου που έχει εξαπολυθεί εις βάρος της Ελλάδος και άλλων χωρών της Ευρώπης. Αν το καταλάβουμε αυτό θα έχουμε προχωρήσει ένα μικρό βήμα προς την εθνική ανεξαρτησία και ευημερία.

Φίλιππος Κρομμύδας


ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: ΠΩΣ Η GOLDMAN SACHS ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 Ενδιαφέρον θα ήταν να μάθουμε εάν η Γκόλντμαν Ζακς διατηρούσε ή και συνεχίζει να διατηρεί κάποιον “τοποτηρητή” και στα καθ’ ημάς και σε ποιο ακριβώς πόστο. Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων;
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή;
Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας. Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008. H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό! Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής.
Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές. Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ η Λιμπερασιόν. Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).
Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών. Αφού σώθηκαν οι από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική κυριαρχία.
Η ΦΙΡΜΑ: ΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ-ΒΑΜΠΙΡ
Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. ‘Ιδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.
Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; ‘Εσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της.
Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. ”In God we Trust” γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust”, παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του “κρατισμού” που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την “μακροπρόθεσμη απληστία”. Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και “φυτεύοντας” τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. ‘Ωσπου, οι σταδιακές “απελευθερώσεις” της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το “μεγάλο παιχνίδι” της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας “Αυτοκρατορίας του Χρήματος”
Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις “απελευθερώσεις” και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.
Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα “τοξικά δάνεια” με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.
¨Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποιίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό “Τετράδια”, τεύχος 57-58, των εκδόσεων “Στοχαστής”). Σε αυτή την “τράπεζα που τρομάζει”, κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού.
“Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού”
H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “κυβέρνηση Ζακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους …,βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:
Mario Draghi
Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
Otmar Issing
Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.
Lloyd Blankfein
Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.
Henry Paulson
Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους.
Lawrence Summers
Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας
Dan Jester
Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs
Η επιχείρηση “Χρεωκοπία της Ελλάδας”
To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:
“Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα…¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία…O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί”. H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την
ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.
Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα “νεφέλωμα” διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.
¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων. Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, “μειώνοντας” λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.
Τα ήξεραν
Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη “δημιουργική λογιστική”, σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Ελληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Ελληνες θα πληρώσουν τη νύφη.
Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!
Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ¨ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.
H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο “Πεντελικόν” της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.
Η τελική επίθεση
Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα “σκασμό λεφτά”, όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.
Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή “αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός”. Μεταξύ 26.1 και 2.2 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.
Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: “η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα” (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)
Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης
Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.
Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμενουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των “ευρωπαίων ηλιθίων”, όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι. Η “παγκοσμιοποίηση” είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.
Kόσμος του Επενδυτή, 27.2.2010

ΕΛΛΗΝΩΝ ΨΗΦΙΣΜΑ

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

Των συμμετασχόντων στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, με πρωτοβουλία της Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας και της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων, στο ξενοδοχείο «PRESIDENT», τη Δευτέρα 1η Μαρτίου 2010 με θέμα: «Εθνικοί κίνδυνοι από τα σχέδια της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης κατά του Ελληνικού λαού και του έθνους».

Οι συρρεύσαντες στην πατριωτική και εθνική εκδήλωση, αφού άκουσαν τους εισηγητές , για τα φλέγοντα εθνικά ζητήματα, αποφάσισαν ομόφωνα να μετατραπούν σε Λαϊκή Συνέλευση εγκρίνοντας το πιο κάτω ψήφισμα:

1. Εκφράζουν την έντονη πατριωτική και εθνική τους αγωνία για την επιταχυνόμενη κατρακύλα της χώρας προς το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό χάος.
2. Διαπιστώνουν την ολοκληρωτική ανικανότητα του πολιτικού συστήματος ν’ αντιμετωπίσει στοιχειωδώς την κρισιμότητα των εθνικών στιγμών.
3. Καταγγέλλουν τις εναλλασσόμενες κυβερνήσεις ότι με την κομματοκρατία την κλεπτοκρατία και την τυχοδιωκτική τους πολιτική εδώσαν το δικαίωμα στους κάθε λογής εχθρούς της πατρίδας να την διαπομπεύσουν και να την ευτελίσουν κατά τρόπο απαράδεκτο.
4. Ανησυχούν ζωηρότατα για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων, τα οποία για δεκαετίες χειρίζονται ανεύθυνα, ετσιθελικά και επικίνδυνα ελάχιστοι πολιτικάντηδες και μερικά πολιτικά τζάκια, τα οποία αποδεικνύουν ότι δεν ενδιαφέρονται και δεν μάχονται για τα συμφέροντα της Πατρίδας.
5. Διαπιστώνουν την πλήρη αποσύνθεση των κρατικών θεσμών, αρχής γενομένης από το διεφθαρμένο Κοινοβούλιο, τη διαλυμένη και αφελληνισμένη παιδεία και την αναποτελεσματική και φοβισμένη δικαιοσύνη.
6. Επισημαίνουν το πατριδοκτόνο, κοινωνιοκτόνο και εθνοκτόνο φαινόμενο της πολιτικής διαφθοράς και σήψης, που ροκανίζει τα εθνικά θεμέλια και την υπόσταση της ελληνικής κοινωνίας, της οποίας η ψυχή αλώνεται καθημερινά από τους εχθρούς της Πατρίδας και τους τερμίτες του ‘Εθνους.

Η Λαϊκή Συνέλευση λέει:

- ΟΧΙ στὸν νέο-Ὀθωμανισμὸ καὶ τὸν Ἐθνομηδενισμό ,
- ΟΧΙ στὴν Διαπολιτισμικὴ Ἐκπαίδευση καὶ τὸν ἀφελληνισμὸ τῶν παιδιῶν μας ,
- ΟΧΙ στὴν Παγκόσμια Διακυβέρνηση τῆς Τραπεζικῆς Χούντας

Η Λαϊκή Συνέλευση,

Απευθύνει πρόσκληση στις Ελληνίδες και τους Έλληνες πατριώτες να ενταχθούν στο κίνημα ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και να ν’ αντισταθούν στις παραβιάσεις του Συντάγματος από τα διάφορα κέντρα εξουσίας, όπως έχουν εθνικό καθήκον από το ίδιο το Σύνταγμα, που επιτάσσει τη λαϊκή αντίσταση στο άρθρο 120 παρ. 4. και….

ΑΠΑΙΤΕΙ:

1. Την άμεση απόσυρση του Αντισυνταγματικού και Εθνοκτόνου λαθρονομοσχεδίου για τις αλλαγές στον κώδικα Ιθαγένειας.
2. Την εγκατάλειψη των σχεδίων της κυβέρνησης για τον εξισλαμισμό, την ομοσπονδοποίηση , καὶ τον διαμελισμό τής Ελλάδος.
3.Την άμεση απόσυρση του ολιγαρχικού εκλογικού νόμου που αποβλέπει στην χειραγώγηση της Δημοκρατίας.

Η Λαϊκή Συνέλευση,

ΑΠΑΙΤΕΙ:

Από την πλειοψηφία της Βουλής: Να σηκώσει, το όσο διαθέτει, πατριωτικό και εθνικό ανάστημα και να υπερασπίσει με σθένος τα εθνικά μας θέματα, αντιμετωπίζοντάς τα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και όχι εκτελώντας διαταγές και υποδείξεις εξωελληνικών κέντρων. Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία. Καμία παραχώρηση στην Κύπρο και το Αιγαίο. Άμεση διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία.
Από τον πνευματικό κόσμο: Να λύσει την ένοχη σιωπή του, η οποία χρόνια και χρόνια διευκολύνει την προώθηση και εφαρμογή ανθελληνικών και αντεθνικών σχεδίων.
Από τη δημοσιογραφία: Ν’ αρχίσει επιτέλους να λειτουργεί σύμφωνα με αυτό που σημαίνει ο τίτλος της και διαγράφεται από το Σύνταγμα ως αποστολή της.
Από τη δικαιοσύνη: Να σηκωθεί επιτέλους όρθια και να συγκρουσθεί με το διεφθαρμένο πολιτικό κόσμο επιβάλλοντας τον νόμο.
Από την Εκκλησία της Ελλάδος: Να τεθεί επικεφαλής των πιστών Χριστιανών για την αποτροπή των επερχομένων εθνικών κινδύνων. Όταν το ποίμνιό της και η πατρίδα κινδυνεύουν οφείλει να δρα και όχι να σιωπά.Χωρίς την Ελλάδα και τους Έλληνες ποιος θα είναι ο πνευματικός και εθνικός της ρόλος;
Η Λαϊκή Συνέλευση απευθύνει έκκληση στον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα ν’ ανταποκριθεί στην εθνική αποστολή που του επιβάλει ο ρόλος του, και εν εσχάτη ανάγκη παραιτούμενος.
Η Λαϊκή Συνέλευση απευθύνει έκκληση στην πλειοψηφία της Βουλής να ανατρέψει την εθνομηδενιστική κλίκα που περιβάλει τον Πρωθυπουργό.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ:

Το παρόν ψήφισμα να επιδοθεί και ν’ ανακοινωθεί από την Συντονιστική Επιτροπή στους αναφερόμενους θεσμούς και φορείς καθώς και στους εκπροσώπους τους.

ΠΗΓΗ 

Ξε-κίνημα για Εθνική Αναγέννηση και Αντίσταση στα φανερά -πλέον- σχέδια υποδούλωσης της Ελλάδας!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την ΔΕΥΤΕΡΑ 1η ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ, στο ξενοδοχείο PRESIDENT, στην Λεωφόρο Κηφισίας.

Το κίνημα , για Εθνική Αναγέννηση και Δημοκρατική Αντίσταση, που καθημερινά γιγαντώνεται, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, λέει:

- ΟΧΙ στο λαθρονομοσχέδιο, και τον εξισλαμισμό της Χώρας μας
- ΟΧΙ στην ομοσπονδοποίηση και το διαμελισμό της Ελλάδας
- ΟΧΙ στον ολιγαρχικό εκλογικό νόμο για χειραγωγούμενη Δημοκρατία
- ΟΧΙ στην καταλήστευση του Ελληνικού λαού.
- ΟΧΙ στην Παγκόσμια Διακυβέρνηση της Τραπεζιτικής Χούντας
- ΟΧΙ στον Νέο-Οθωμανισμό και τον Εθνομηδενισμό
- ΟΧΙ στην Διαπολιτισμική Εκπαίδευση και τον αφελληνισμό των παιδιών μας

Η κρίση δεν θα γίνει η ΕΥΚΑΙΡΙΑ τους. Θα την κάνουμε ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ για τα σχέδια της Νέας Τάξης.

Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας , και η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων , οργανώνουν, μαζί με το Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα και την Πατριωτική Αυτόνομη Κίνηση Εκπαιδευτικών συγκέντρωση,

Τη ΔΕΥΤΕΡΑ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ στο ξενοδοχείο PRESIDENT

για να απαντήσουμε στα σχέδια της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και των ντόπιων συνεργατών της ,κατά του Ελληνικού Λαού, και του Έθνους.

Για να απαντήσουμε στα σχέδια για κατάργηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, και της Λαικής Κυριαρχίας, και να απαιτήσουμε Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας , και η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων ,καλούν κάθε πατριώτη, κάθε Έλληνα, να δώσει το Παρόν, την Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010 στις 7:00 μμ., στη συγκέντρωση στο ξενοδοχείο President, για να διατρανώσουμε προς πάσα κατεύθυνση, ότι.

- Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
- Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και η ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ είναι αδιαπραγμάτευτες
- Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ δεν θα περάσει.

Η ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ.

- ΕΞΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Όλοι Τη ΔΕΥΤΕΡΑ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ στο ξενοδοχείο PRESIDENT στη λεωφόρο Κηφισίας.


Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ