Χρειάστηκε όλο το κύρος και το ειδικό βάρος ενός John Chadwick προκειμένου να δεχτεί επιτέλους η επιστημονική κοινότητα ότι επί πενήντα χρόνια έκανε λάθος. Χρειάστηκε ένας μόνο άνθρωπος με μυαλό καθαρό, ανεπηρέαστο από την επιμονή στο δεδομένο ιστορικό πλαίσιο που είχαν κατασκευάσει οι ιστορικοί έως και τα μέσα του 20ου αιώνα. Ο Michael Ventris, άσχετος με το χώρο αλλά πανέξυπνος θετικός επιστήμονας με αληθινό πάθος για την αρχαιότητα, έκανε την ευλογοφανέστατη υπόθεση ότι στις ψημένες πινακίδες της Πύλου και της Τίρυνθας βρίσκεται μια γραφή της ελληνιής γλώσσας. Εκείνη τη χρονιά, το μακρινό 1953 μ.Χ. η ελληνική γλώσσα κέρδισε άλλα εξακόσια χρόνια ιστορίας.
Αμέσως δημιουργήθηκε ένα τεράστιο χρονικό κενό, από την κατάρρευση του ανακτορικού συστήματος γύρω στο 1200 π.Χ. έως την εμφάνιση της αλφαβητικής ελληνικής γραφής, γύρω στο 800 π.Χ. Για να το κλείσουν το θέμα, ιστορικοί και αρχαιολόγοι υπέθεσαν την ύπαρξη των σκοτεινών αιώνων, μια εποχή ερέβους και σιωπής, όπου όλα είχαν εξαφανιστεί. Μαζί τους και η γραφή. Όταν ο ελληνικός χώρος ανέκαμψε, η ανακτορική γραφή είχε ξεχαστεί πλήρως και χρειάστηκε η εισαγωγή του αλφαβήτου των εμπορικών κυριάρχων της Μεσογείου, των Φοινίκων.
Οι φοινικιστές έχουν μια ισχυρή υπόθεση στα χέρια τους. Η φοινικική καταγωγή του ελληνικού αλφαβήτου καταδεικνύεται από τα εξωτερικά χαρακτηριστκά των γραμμάτων. Τα ελληνικά γράμματα μοιάζουν πάρα πολύ με τα φοινικικά, τα ονόματα των γραμμάτων δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα στα ελληνικά, αλλά έχουν απτό νόημα στα φοινικικά, ο αριθμός των γραμμάτων είναι ίδιος με του φοινικικού αλφαβήτου, η φορά της γραφής από τα δεξιά προς τα αριστερά είναι ένα καθαρά σημιτικό στοιχείο. Έτσι, όταν οι Έλληνες βγήκαν από το σκοτάδι της απομόνωσης και ήρθαν σε επαφή με τους Φοίνικες, έφεραν πίσω στην Ελλάδα τη γραφή των εμπορικών τους ανταγωνιστών. Από την ταυτότητα των συμβόλων σε κάθε μήκος και πλάτος του ελλαδικού χώρου (παντού το γράμμα βήτα αντιπροσωπεύει το φθόγγο "v", το γράμμα μι το φθόγγο "m" κ.ο.κ.) φαίνεται ότι η κατασκευή του ελληνικού αλφαβήτου έγινε σε ένα συγκεκριμένο μέρος, μια συγκεκριμένη ημερομηνία, ίσως από έναν και μόνο άνθρωπο. Αυτή η τελευταία πρόταση ίσως και να είναι η μόνη αληθής από την επίμονη θεωρία των φοινικιστών. Κατά τα άλλα, η θεωρία ενισχύεται από την περίφημη αναφορά του Ηροδότου στην εισαγωγή των φοινικήιων γραμμάτων στην Ελλάδα από τον Κάδμο, καθώς και από την αναφορά επιγραφών από την Τέω και τη Λίνδο σε "φοινικιστάς", τους δημόσιους αναγραφείς νόμων.
Οι εξελίξεις στην έρευνα τα τελευταία πενήντα χρόνια έχουν ανατρέψει όλα τα επιχειρήματα των φοινικιστών. Εντελώς επιλεκτικά, οι φοινικιστές πήραν ως απόλυτη αλήθεια την αναφορά του Ηροδότου. Ο πατέρας της ιστορίας έχει δει πολύ κατηγορηματικότερες δηλώσεις του να απορρίπτονται ως παραμύθια, αλλά αυτή η μυθολογική αναφορά του έχει γίνει ατράνταχτο επιχείρημα στα χέρια των επίμονων φοινικιστών. Ακόμη, οι επιγραφές με τους "φοινικιστάς" χρονολογούνται στον 6ο αιώνα π.Χ., δύο ολόκληρους αιώνες πριν την υποτιθέμενη εισαγωγή του αλφαβήτου. Χάνεται έτσι ένα σημαντικό μερίδιο αξιοπιστίας τους. Η επιλεκτικότητα συνεχίζεται και αλλού. Τα ονόματα των γραμμάτων στα φοινικικά μας είναι παντελώς άγνωστα : τα προφέρουμε και τα εννοούμε μέσω της αντιστοίχισης προς τα αρχαία εβραϊκά. Η ομοιότητα στο σχήμα των γραμμάτων είναι κάτι πολύ, μα πολύ σχετικό. Οι πίνακες που καταρτίζονται κατά καιρούς παριλαμβάνουν σχήματα από πολύ διαφορετικές περιοχές (αφού κάθ πόλη σύντομα εξέλιξε διαφορετικά τη γραφή), αλλά και από πολύ διαφορετικούς χρόνους. Έτσι, μπορεί τα ελληνικά γράμματα να μοιάζουν με τα φοινικικά του 8ου αιώνα, μοιάζουν όμως πολύ περισσότερο με τα φοινικικά του 11ου αιώνα! Αυτή η επιλογή ήταν απαγορευτική για τους φοινικιστές. Αυτομάτως, το ζήτημα των σκοτεινών αιώνων θα είχε τεθεί στο περιθώριο και δεν θα υπήρχε χώρος και λόγος για την εισαγωγή αλφαβήτου από το εξωτερικό - αλλά μάλλον το αντίστροφο. Έτσι, επέλεξαν να θάψουν και τα υπόλοιπα στοιχεία που έρχονταν συνεχώς στο φως.
Οι πρώτες επιγραφές στην ελληνική γλώσσα θα έπρεπε να σχετίζονται με το εμπόριο, αφού εισήχθησαν από Έλληνες εμπόρους από τον εμπορικό λαό των Φοινίκων που χρησιμοποιούσε τη γραφή για εμπορικούς κυρίως λόγους. Όμως, τα πρώτα κείμενα στην ελληνική ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ, αλλά είναι δηλώσεις ιδιοκτησίας ("είμαι το ποτήρι του Νέστορα, είμαι αγγείο καμωμένο από τα χέρια του ΧΧΧΧ"), γεγονός που παραπέμπει σε μια εσωτερική ανάγκη του πολιτισμού να επαναχρησιμοποιήσει τη γραφή. Τα πρώτα ελληνικά κείμενα εμφανίζουν τέτοιες διαφοροποιήσεις ανά περιοχή, ώστε φαίνεται πιθανότατη μια εξέλιξη αιώνων, την οποία δεν επιτρέπει η εισαγωγή του αλφαβήτου μόλις τον 8ο αιώνα. Το πρώτο δείγμα ελληνικής γραφής, ένα δακτυλικό εξάμετρο πάνω στο "ποτήρι του Νέστορα" - και μάλιστα στην κυρτή πλευρά του, φανερώνει απόλυτη εξοικείωση με τη γραφή, αλλά και με την ιστορία των ομηρικών επών. Και τα δύο αυτά με τη σειρά τους προϋποθέτουν γραφή με ιστορία και εξέλιξη ετών...Τα ίδια τα ομηρικά έπη δείχνουν ότι κατάγονται από τη μυκηναϊκή ποίηση των ανακτόρων. Δακτυλικοί εξάμετροι που δεν ανταποκρίνονταν στο μέτρο με βάση την ελληνική αλφαβητική γραφή έδωσαν πλήρη αρμονική μετρική αντιστοιχία όταν μεταγράφηκαν στην ελληνική μυκηναϊκή. Ξανά, προϋποτίθεται ύπαρξη γραφής για αιώνες. Επιπλέον, είναι φανερό ότι από τη μυκηναϊκή γραφή έχει σωθεί μόνο η ανακτορική μορφή της, εκείνη των λογιστών του ηγεμόνα. Άλλες γραφές, πάνω σε υλικά που δεν διασώθηκαν, εξαφανίστηκαν για πάντα, αλλά ενδείξεις για αυτήν επιβιώνουν στα έπη (από όπου πάντως, οφείλει να παραδεχτεί κανείς, απουσιάζουν αναφορές σε γραφή...). Η αρχαιολογική έρευνα συνεχίζει να φέρνει στο φως από το χώμα των νησιών του Αιγαίου θραύσματα με χαραγμένα πάνω τους γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. Κανένα δεν χρονολογείται πριν το 1.000 π.Χ.
Καιρός να βάλει κανείς τα ευρήματα σε μια σειρά. Σκοτεινοί αιώνες δεν υπάρχουν. Όπου έχουν γίνει συστηματικές ανασκαφές, έχει αποδειχθεί η συνέχεια, όχι η διακοπή του πολιτισμού. Οικισμοί όπως το Λευκαντί της Εύβοιας συνέχισε να υπάρχει με την ίδια μορφή και μετά την κατάρρευση του ανακτορικού συστήματος, συνέχισε να εισάγει είδη πολυτελείας, συνέχισε να θάβει επιβλητικά τους ηγεμόνες του, συνέχισε να γράφει. Ταελληνικά γράμματα μοιάζουν με τα φοινικικά του 11ου αιώνα, όχι του 8ου. Όστρακα με ελληνικά γράμματα έχουν βρεθεί στο Αιγαίο πριν το 1.000 π.Χ., στη νησιωτική περιοχή που δεν επηρεάστηκε ιδιαίτερα από την κατάρρευση. Μετά την κατάρρευση, πολλοί μυκηναίοι επέλεξαν τη μετανάστευση από την υποβάθμιση της θέσης τους. Αριστοκράτες βασιλείς ίδρυσαν τις πόλεις της Μικράς Ασίας, ενώ άλλοι κατευθύνθηκαν στην ακτή της Παλαιστίνης, όπου είχαν γνωστούς αριστοκράτες, μετά από ανταλλαγές δώρων επί αιώνες. Οι μυκηναίοι έποικοι ίσως είναι οι γνωστοί από την Παλαιά Διαθήκη Φιλισταίοι. Μαζί τους πήραν και τη γραφή τους, αλλά με τα χρόνια έχασαν την ταυτότητά τους και αφοιμοιώθηκαν από το ντόπιο στοιχείο. Πιθανότατα, αυτή η γραφή επέστρεψε στον ελληνικό χώρο όταν ο πολιτισμός των πόλεων τη χρειάστηκε για ένα συγκεκριμένο λόγο : υπήρχε πλέον η βούληση της διατήρησης στη μνήμη. Άλλωστε, η παλαιότερη φοινικική επιγραφή στη δύση χρονολογείται μόλις τον 7ο αιώνα...
"Είμαι το καλόπιοτο ποτήρι του Νέστορος. Όποιος πιεί από αυτό, αμέσως θα τον κυριεύσει το πάθος της όμορφης Αφροδίτης"
"Όποιος από τους χορευτές παίξει καλύτερα, αυτό θα πάρει το...". Νεκροταφείο Διπύλου, Αθήνα, 730 π.Χ.
Απόλλων του Μαντίκλου,τέλη 8ου αιώνα. Αναθηματική επιγραφή βουστροφηδόν (από τα δεξιά στα αριστερά κι αντίστροφα στη 2η)
"Ο Μάντικλος με αφιέρωσε στον εκηβόλο αργυροτοξευτή ως δεκάτη. Εσύ, Φοίβε, δώστου ανταμοιβή με χάρη".
Ο Ουλφ Μπούχελντ γεννήθηκε το 1934 στην Γοττίγγη της Κάτω Σαξονίας, τελείωσε το κλασσικό γυμνάσιο και είναι δικηγόρος και συμβολαιογράφος στο Ντάρμστατ της ΄Εσσης. Σε ηλικία μόλις έξι ετών άρχισε η μουσική του παιδεία και διδάχθηκε βιολί. Απο το 1964 παίζει και μπουζούκι. Το 1967 γνώρισε τον Βασίλη Τσιτσάνη στην Αθήνα, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά. Το 1987 ο Ουλφ Μπούχελντ άρχισε να ασχολείται με τη θεωρία της μουσικής, ιδιαίτερα δε με την περί αρμονίας θεωρία του Αριστόξενου. Δια της πρακτικής μουσικής εξάσκησης του προξενήθηκε η εντύπωση, ότι η μετρική εξίσωση Αντικριστού και Ζεϊμπέκικου ήταν αδύνατο να ευσταθεί, ότι οι δύο χοροί έχουν διαφορετικά μήκη και διαφορετική μετρική δομή, ο αριθμός συλλαβών και ο καταμερισμός τους διαφέρει επίσης, όπως και ο τρόπος εκτέλεσης των δύο χορών. Το 1991 μελέτησε την πραγματεία του Θρασύβουλου Γεωργιάδη ``Ο ελληνικός Ρυθμός``, οι έρευνες του οποίου -ιδιαίτερα η απόδειξη ως προς τη χορική εκτέλεση, ότι ο Συρτός Καλαματιανός βασίζεται στο μέτρο του αλόγου δακτύλου και όχι, όπως πιστευόταν στην Ελλάδα, στον επίτριτο - τον παρακίνησαν να ασχοληθεί με τον Ζεϊμπέκικο.
Διαπίστωσε στη συνέχεια, ότι εκτός του Απτάλικου και του Καμηλιέρικου υπάρχουν δύο μορφές Ζεϊμπέκικου και ακόμα ο Χορός με τα μαχαίρια, ότι όλοι αυτοί είναι 18-χρόνοι και ότι τα μέτρα τους διαφέρουν μεταξύ τους. Εφόσον του ήταν γνωστό ότι π.χ. ο Αντικριστός, ο Καλαματιανός, ο Τσάμικος και ο Τσακώνικος έχουν τις μετρικές τους αναλογίες στην αρχαϊκή ποίηση, αναζήτησε στίχους στην αρχαϊκή και κλασική λυρική και χορική ποίηση, οι οποίοι ανταποκρίνονταν στους πέντε βασικούς τρόπους των 18-χρονων χορών.
Η έρευνα του έδειξε εξ αρχής κάποια συμφωνία με τις τρεις κυριότερες εντομές του δακτυλικού εξαμέτρου του Ομήρου. Τελικά ανακάλυψε, ότι ο Ζεϊμπέκικος Α, λόγω της μετρικής του δομής, δηλ. της σύνθεσης δακτύλων και ιάμβων, είναι επωδικός(ασυνάρτητος) στίχος, η μορφή του οποίου απαντάται για πρώτη φορά στον Αρχίλογο(περί τα 650π.χ) και συγγενεύει πολύ με τον εγκωμιολογικό, που απαντάται στον Αλκμάνα (π.χ. ``αχι μάλιστα κόμαν ξανθάν τινάξω``) και είναι στην πραγματικότητα ελαγίαμβος (π.χ. Πίνδαρος: ``πράγμα και ασχολίας υπέρτερον``).
Επίσης ο Ζεϊμπέκικος Β αντιστοιχεί στον ιαμβέλεγο, δηλ. στην αντιστροφή του εγκωμιολογικού, ο Καμηλιέρικος συμφωνεί προς το χωλαίνον δακτυλικό τετράμετρο, ο Χορός με τα μαχαίρια προς το χωλαίνον αναπαιστικό τετράμετρο και ο απτάλικος τέλος στην αντιστροφή του Καμηλιέρικου. Αυτό συντέλεσε στο ότι η σημερινή συνήθη εκτέλεση των δύο μορφών του Ζεϊμπέκικου, σε καθαρά δακτυλική ή καθαρά ιαμβική μορφή και στιχουργία με τον όγδοο χρόνο, βασίζεται αναγκαστικά σε μετρική εξίσωση κι αυτή πάλι στον χιασμό των σκελών του εγκωμιολογικού και του ιαμβέλεγου. Γιατί η μορφή του στίχου (στη μορφή μίας παύσης) βρίσκεται στον ελεγίαμβο μετά το δέκατο χρόνο. Παράδειγμα: ``Η ζημιά του Βασίλη Τσιτσάνη:
Το παράδειγμα δείχνει τον χαρακτηριστικό για τον Ζεϊμπέκικο Α καταμερισμό συλλαβών, κατά τον οποίο το 8-ή 7-σύλλαβο ημιστίχιο του δεκαπεντασύλλαβου πέφτει αποκλειστικά στο μπροστινό 10-χρονο δακτυλικό μέρος, ενώ το δεύτερο μέρος συμπληρώνεται κατά κανόνα οργανικώς ή όπως ο τέταρτος στίχος στο παράδειγμα με την τετρασύλλαβο παράθεση ``Τσιτσάνη μου,,. Το ότι το ιαμβικό ζεύγος στην προτελευταία θέση έχει αντί ενός βραχέου ένα μακρό, αποτελεί μία ανωμαλία, η οποία έφερε σε απελπισία τους μεγάλους φιλολόγους του 19ου αιώνα, όπως λ.χ. τον Wilamowitz-Moellendorf, επειδή για το φαινόμενο αυτό, που παρατηρείται στον χωλίαμβο, το τροχαϊκό και δακτυλικό τετράμετρο, το αναπαιστικό δίμετρο και τον δόχμιο, δεν έβρισκαν καμιά ενδοσυστηματική εξήγηση. Γιατί όπως συμπεραίνει ο Paul Maas ``αυτές οι μορφές παρουσιάζονται κατά κανόνα στην κατάσταση του τέλειου,,. Ακριβώς όμως για το γεγονός, ότι η παράδοση των επωδικών στίχων οδηγεί στον Αρχίλοχο, ο οποίος υπήρξε θεράπων τόσο του Άρεως όσο και της Μούσης προσφέρεται ως εξήγηση ο πολεμικός χορός. Η ασυνάρτητη δομή που εξυπηρετούσε στην σύγχυση του εχθρού. Και αυτό εκφράζεται κάλλιστα με τα βήματα, γιατί ο στίχος αρχίζει με πέντε βήματα, διακόπτεται με μία παύση και, απροσδόκητα, συνεχίζεται με την εναλλαγή πήδημα - βήμα - πήδημα(Δήμας, Λυκέσας). Ο ελεγίαμβος διαφέρει σαφώς από το χωλαίνον δακτυλικό τετράμετρο, δηλ. τον Καμηλιέρικο, στο σημείο που ο δεύτερος δεν έχει τομή, έχει διπλό τέμπο και χορεύεται με έξι βήματα.
Από την διμηνιαία έκδοση της Δ.Ο.Λ.Τ. ¨ Παράδοση και Τέχνη ¨ Μάρτιος Απρίλιος 1995
Η Ομοιοπαθητική βασίζεται σε μια συστημική προσέγγιση των οργανισμών. Η προσέγγιση αυτή, που όλο και πιο συχνά χρησιμοποιείται στην παρουσίαση, εξήγηση και πρόβλεψη βιολογικών φαινόμενων, ξεκίνησε από πρωτοπόρους βιολόγους που τόνισαν την εικόνα των ζωντανών οργανισμών σαν ολοκληρωμένες ολότητες.
Α. Οι οργανισμοί σαν πολύπλοκα ζωντανά συστήματα Η βιολογία των συστημάτων
Στον 19° αιώνα ο Clande Bernard (ιδρυτής της μοντέρνας πειραματικής ιατρικής) παρατήρησε ότι σε ένα υγιή οργανισμό το εσωτερικό περιβάλλον παραμένει βασικά σταθερό ακόμη και αν το εξωτερικό περιβάλλον έχει αρκετές διακυμάνσεις. Η ιδέα αυτή ήταν η αρχή της έννοιας της ομοιόστασης (Cannon 1932), που είναι η ιδιότητα ενός ανοικτού συστήματος, ειδικά ενός ζωντανού οργανισμού, να ρυθμίζει το εσωτερικό του περιβάλλον για να διατηρήσει μια σταθερή κατάσταση με την χρήση πολλαπλών δυναμικών εξισσορόπησης που ελέγχονται από διαπλεκομένους ρυθμιστικούς μηχανισμούς.
Η καθιέρωση της συστημικής σαν μια από τις κύριες επιστημονικές προσεγγίσεις της εποχής μας, έγινε από την πρώτη αναφορά της θεωρίας των ανοιχτών συστημάτων (Von Bertalanffy 1945). Ο Von Bertalanffy έκανε κριτική στην επικρατούσα θέση της φυσικής στη σύγχρονη ιατρική και έδωσε έμφαση στη βασική διαφορά μεταξύ φυσικών και βιολογικών συστημάτων. Τόνισε ότι τα βιολογικά συστήματα είναι ανοικτά και αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους και ότι μπορούν να αποκτήσουν νέες ποιοτικές ιδιότητες μέσα από την αλληλεπίδραση αυτή (αναδυόμενες ιδιότητες). Όλοι οι βιολογικοί οργανισμοί παρουσιάζουν συστημικές ιδιότητες (ιδιότητες που αναδύονται από τα πολλά τους μέρη που αλληλεπιδρούν σαν σύνολο και που δεν μπορούν να εμφανιστούν από οποιαδήποτε τμήμα τους μεμονωμένα).
Η μελέτη πολύπλοκων συστημάτων προσαρμογής ονομάζεται επιστήμη πολυπλοκότητας. Αυτή η επιστήμη που αναδύεται είναι κατ' εξοχήν διεπιστημονική συμπεριλαμβάνοντας την βιολογία, την ανθρωπολογία, την θεωρία του management και πολλές ακόμα επιστήμες σε μια προσπάθεια να απαντήσουν μερικές βασικές ερωτήσεις για τα ζωντανά, προσαρμοστικά και μεταλλασόμενα συστήματα. 'ρθρα έχουν αρχίσει να δημοσιεύονται στα καθιερωμένα ιατρικά περιοδικά με θέμα την επιστήμη της πολυπλοκότητας (Goldberger, Wilson, Belletal). Οι ανθρώπινοι οργανισμοί μπορούν μέσα από αυτή την θεώρηση να μελετηθούν σαν να αποτελούνται και να λειτουργούν μέσω πολλαπλών διαπλεκόμενων και αυτοοργανούμενων συστημάτων (βιοχημικών, κυτταρικών, φυσιολογίας, ψυχολογίας και κοινωνικών).
Είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς μελετώντας την θεωρία αυτή ότι οι δυναμικές που συμπεριλαμβάνονται στα πολύπλοκα συστήματα, καθρεφτίζουν την συνολική λειτουργία των ζωντανών (ενόργανων) οργανισμών στον πραγματικό κόσμο με πιο μεγάλη σαφήνεια και ακρίβεια από ότι μπορεί να μας δώσει η μέχρι τώρα γραμμική προσέγγιση της βιοιατρικής (συμβατικής ιατρικής).
Β. Η αρρώστια σαν μια έννοια κατάρρευσης ή διαταραχής του συστήματος
Η επιστήμη της πολυπλοκότητας συνέβαλε στην ανάπτυξη μια νέας, ολιστικής προσέγγισης της ασθένειας και της θεραπευτικής (Coffrey).
Η υγεία δεν είναι η απουσία της ασθένειας ή η αστάθεια, αλλά η ικανότητα ενός συστήματος (κύτταρο, οργανισμός, οικογένεια, κοινωνία) να απαντά προσαρμοζόμενος σε μια ευρεία κλίμακα περιβαλλοντολογικών αιτιών (φυσικών, χημικών, μολυσματικών, ψυχολογικών κλπ. Brody),
Η υγεία μπορεί να διατηρηθεί ή να επανέλθει μέσω μιας συστημικής προσέγγισης (π.χ. Ομοιοπαθητική) που δέχεται τη μη προβλεψιμότητα και στηρίζεται σε λανθάνουσες μικρές αναδυόμενες δυνάμεις μέσα στο ολοκληρωμένο σύστημα.
Η εγκατάσταση μιας ασθένειας είναι πάντα πολυπαραγοντική και εξαρτάται από την συμβολή ψυχολογικών και παθογενετικών αιτιών σε σχέση με τις προδιαθέσεις (constitutions) σε κάθε ένα οργανικό σύστημα (Millenson).
Γ. Συστημική έναντι τοπικής εστίασης
Στην συμβατική ιατρική η ασθένεια θεωρείται σαν μια ελλατωματική λειτουργία των βιολογικών και χημικών διαδικασιών του σώματος που πρέπει να «επισκευαστεί» και να επανέλθει στις αρχικές καθορισμένες βιοιατρικές νόρμες (με φάρμακα ή χειρουργείο). Συνεπώς υγεία είναι ότι απομένει όταν ένα άτομο είναι ελεύθερο από όλα τα συμπτώματα μιας ασθένειας και οι διαταραγμένες παθοφυσιολογικές καταστάσεις έχουν επισκευαστεί. Έτσι δίνει αξία μόνο στα παθογνωμονικά (κοινά) συμπτώματα που είναι πιο αντικείμενα σε σχέση με τα υποκείμενα (ιδιοσυστασιακά) συμπτώματα του ατόμου, που αγνοούνται γιατί δεν είναι αποφασιστικά για την θεραπεία που θα δοθεί.
Στην Ομοιοπαθητική η έννοια της ασθένειας έχει διευρυνθεί συμπεριλαμβάνοντας την προσωπική εμπειρία δυσλειτουργίας του, που έχει το άτομο που πάσχει καθώς και ο,τιδήποτε έχει παίξει ρόλο στην δημιουργία ανικανότητας να αντισταθεί το άτομο στην ασθένεια. Πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν υποκλινική νόσο, αν και δεν έχουν παθογνωμονικά συμπτώματα μιας συγκεκριμένης ασθένειας, που είναι ανιχνεύσιμα με την φυσική εξέταση ή με της εργαστηριακές εξετάσεις.
Στη συστημική, ασθένεια είναι μια αποτυχία της προσαρμοστικής απάντησης, μια ρήξη ή ανισορροπία των συστημάτων, υποσυστημάτων και μετασυστημάτων που αποτελούν έναν κατά τα άλλα υγιή οργανισμό!
Τα συμπτώματα δεν είναι η ασθένεια, αλλά απλά σημάδια μιας τέτοιας διαταραχής του συστήματος!
Η εξωτερικά αντανακλώσα εικόνα (η gestalt) μιας ασθένειας είναι κάτι περισσότερο από απλά μια ατελείωτη λίστα όλων των συμπτωμάτων, επειδή τα συμπτώματα είναι μόνο μια προσέγγιση της πραγματικής εσωτερικής (αθέατης) κατάστασης και δεν μπορούν ποτέ να είναι ισάξια με την όλη διαταραχή. Το σύνολο της διαταραχής (totality) πρέπει να αντανακλά την εσωτερική βαθύτερη (essence) διαταραχή του ατόμου, με τέτοια λεπτομέρεια ώστε να μπορεί να διακριθεί από άλλες διαταραχές όμοιας φύσης (μήπως ο Hahnemann τελικά ήταν από τους πρώτους συστημικούς στοχαστές (organon der Heilhunst). Συμπερασματικά, η διαφορά μεταξύ ολιστικών συστημάτων θεραπείας (π.χ. Ομοιοπαθητική) και αναλυτικών συστημάτων (συμβατική ιατρική) συνοψίζεται στο ότι τα ολιστικά συστήματα θεραπείας βλέπουν τον ασθενή σαν σύνολο (με όλες της αλληλεπιδράσεις με το περιβάλλον του) ενώ η συμβατική ιατρική βλέπει μόνο διαταραχές σε όργανα (τοπικές) και διαταραχές και διαχωρίζει την ολότητα, αντιμετωπίζοντας το σώμα σαν αντικείμενο έξω από το όλο σύστημα και χωρίς να παίρνει υπόψιν της, της αναρίθμητες αλληλεπιδράσεις (body/mind / other systems environment interactions).
Δ. Ψυχονευροανοσολογία ή ολιστική φυσιολογία
Μέχρι πρόσφατα και σύμφωνα με το Βιοιατρικό μοντέλο, η συναισθηματική υγεία και ισορροπία ενός ατόμου βασικά θεωρούνταν αδιάφορη σε σχέση με την φυσική υγεία και ισορροπία. Η ανάδυση της ψυχονευροανασολογίας (Wisneshi) τόνισε πρόσφατα την αιτιολογική συσχέτιση μη υγειών συναισθημάτων και συμπεριφορών με μια ποικιλία φυσικών ασθενειών. Υπάρχει πια μια επαρκής ποσότητα στοιχείων από την έρευνα (psychology, neurology, immunology) που δείχνει ότι ο νους και το σώμα (Watkins) αλληλεπιδρούν σαν μια ολότητα. Η έρευνα έχει δείξει ότι το νευρικό, το ενδοκρινικό και το ανοσοποιητικό σύστημα, επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω μεταβιβάσεων, νευροπεπτιδίων, κυτταρικών συστημάτων και κυτοκινών. Θα πρέπει λοιπόν να δούμε τα τρία αυτά συστήματα σαν ένα ψυχοσωματικό δίκτυο που επεκτείνεται σε όλο τον οργανισμό! (Pert)
Επίλογος
Οι μοντέρνες θεωρίες της συστημικής θεώρησης (βιολογία συστημάτων, επιστήμης της πολυπλοκότητας και ψυχονευροανοσολογία) ταιριάζουν εκπληκτικά με την πολύ παλαιότερη σε σύλληψη Ομοιοπαθητική!
Η Ομοιοπαθητική είναι κατά βάση συστημική αφού κλειδί στην συνταγογράφηση του ενδεικνυόμενου φαρμάκου είναι η αναγνώριση μιας εικόνας συνολικής, ενός σχεδίου ολότητας των σημείων και συμπτωμάτων του ασθενούς και το πιο σημαντικό μιας εικόνας (gestalt) που είναι μεγαλύτερη από την απλή συλλογή των επιμέρους συμπωματικών εκφράσεων της!
Τέτοια θεώρηση θα πρέπει να υιοθετείται και από την κλασική ιατρική σιγά-σιγά αφού η μοντέρνα αντίληψη της ψυχονευροανοσολογίας και των πολύπλοκων συστημάτων δίνουν νέο νόημα (παράδειγμα) στην ιατρική επιστήμη!
Ακόμα και η έρευνα θα πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση συμπεριλαμβάνοντας της νέες αυτές ιδέες. RCT'C και άλλες τέτοιες προσεγγίσεις δεν επαρκούν για να εξηγήσουν την δράση της Ομοιοπαθητικής (η αξιολόγηση της έννοιας της αποτελεσματικότητας είναι πιο πολύπλοκη από την αποτελεσματικότητα απλών μονομερών στοιχείων π.χ. (ημικρανία) ή μονομερών θεραπειών πχ. (αντικαταθλιπτικά). Όπως καταλαβαίνουμε όλοι (και περισσότερο οι έμπειροι κλασικοί Ομοιοπαθητικοί ιατροί) η συστημική αυτή προσέγγιση που ονομάζεται κλασική Ομοιοπαθητική απαιτεί χρόνο και βάθος στην έρευνα του ασθενούς (ιστορικό) καθώς και μια ευρεία γνώση και κατανόηση Ομοιοπαθητικών (Materia Medica) και ψυχολογικών (ψυχολογία βάθους) στοιχείων αλλά και βαθειά γνώση της κλασικής ιατρικής (τα τοπικά συμπτώματα - στοιχεία δεν παύουν να είναι σημαντικά).
του Τ. Nicolai ECH President
Επιμέλεια και προσθήκες: Κ. Τσιτινίδης, Πρόεδρος ΕΕΟΙ
Σκοπός της μελέτης είναι να παρουσιασθούν ορισμένοι ιατρικοί όροι κειμένων των αρχαίων και βυζαντινών ιατρών που χρησιμοποιούνται και σήμερα και οι οποίοι δηλώνουν το όργανο ή την πάθηση για τα οποία δόθηκαν. Σύμφωνα με τον Γαληνό «όρος εστί λόγος δηλών ποίον εστιν εκείνο καθ' ού εστιν ο λόγος» ή «όρος εστί λόγος το είναι δηλών», G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 348.
Ενδεικτικά αναγράφονται μερικοί ιατρικοί όροι. «Καρωτίδας αρτηρίας...ότι πιεζόντων καρώδεις και άφωνοι εγίνοντο», Ρούφου Εφεσίου, Περί ονομασίας των του ανθρώπου μορίων, 1554, σελ. 32. Ληνός Ηροφίλου: «διπλώσεις της μήνιγγος εις χώραν τινά κενή, οίον δεξαμενήν, ήν δη και δι' αυτό τούτο προσαγορεύειν έθος εστίν Ηροφίλω ληνόν», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 3, σελ. 708. Φλεγμονή: «είρηται δε φλεγμονή από του οίον φλέγεσθαι τον τόπον», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 441.. «Κήλη. Πας όγκος εν οσχέω κήλη λέγεται. Υδροκήλη, εντεροκήλη, κιρσοκήλη, επιπλοκήλη» ανάλογα με το περιεχόμενο, και «βρογχοκήλη εστίν όγκος παρά τω βρόγχω», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 448 και 443. Καρδία: «το όνομα ετυμολογείται παρά το κραδαίνω, το σείω. Αεικίνητος γαρ η καρδία», Νεφροί «παρά το νείφεσθαι [νείφω=βρέχω] τω ούρω, ό εστί βρέχεσθαι», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής. Migne, τόμ. 64, στήλη 1216 και 1236. Καρκίνος: «επί των τιτθών [μαστών] είδομεν πολλάκις ακριβώς όγκον όμοιον καρκίνω ζώω. Καθάπερ γάρ επ' τούδε του πάθους αι φλέβες αποτεταμέναι του παρά φύσιν όγκου το σχήμα καρκίνω παραπλήσιον εργάζονται», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 11, σελ. 140. Υπεζωκώς, «επειδή τας πλευράς όλας έσωθεν υπέζωκεν», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 2, σελ. 591. «Περιτόναιον κέκληται από του περιτετάσθαι [περιτείνω=τανύω και απλώνω επάνω] πάσι μεν τοις σπλάχνοις, πάσι δε τοις εντέροις, έτι δε τοις αγγείοις, όσα μεταξύ φρενών [διαφράγματος] τ' εστί και σκελών», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 2, σελ. 550. Φίμωσις, «φίμος εστίν η των πόρων φυσικών κατάκλεισις», G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 445. «Φατνία, δια την προς τας φάτνας ταύτας εμφέρειαν αις χρήται τα βοσκήματα», G.C.Kuehn, τόμ. 3, σελ.872.
Συμπέρασμα: Με τα ενδεικτικά αυτά δώδεκα παραδείγματα γίνεται φανερό ότι οι αρχαίοι ιατρικοί όροι ανταποκρίνονταν στο σημαινόμενο. Και όπως ο Γαληνός παρατηρεί, τους ιατρικούς όρους «οι παλαιοί...εχρώντο του δηλώσαι το νοούμενον ένεκα», G.C.Kuehn, τόμ. 9, σελ. 570.
Στην έρευνά μας αυτή προσπαθήσαμε να καταγράψουμε την ερμηνεία ορισμένων ιατρικών όρων, οι οποίοι περιέχονται σε κείμενα αρχαίων Ελλήνων ιατρών. Σύμφωνα με τον Γαληνό «όρος εστί λόγος δηλών ποίον εστιν εκείνο καθ' ού εστιν ο λόγος» ή «όρος εστί λόγος το είναι δηλών»[1]. Επίσης σε άλλο έργο του ο Γαληνός σημειώνει ότι οι προγενέστεροι έδιναν το όνομα για να δηλώνεται το νοούμενο, που ήταν αποτέλεσμα της γνώσεώς του, τονίζοντας επί πλέον την νοοτροπία των συγχρόνων του να αμελούν την ονοματολογία. Χαρακτηριστικά γράφει: «Περί των ονομάτων, οις οι παλαιοί μεν ώσπερ ήν προσήκον, εχρώντο του δηλώσαι το νοούμενον ένεκα. Το σύμπαν δ' αυτής ήν σπούδασμα η των πραγμάτων αυτών ακριβής γνώσις. Οι νεώτεροι δε ολίγου δειν άπαντες εν τοις ονόμασι κατατρίβουσι τον εαυτών βίον, αμελήσαντες των πραγμάτων»[2].
Τονίζει ακόμη ότι η ορολογία δόθηκε από το όργανο που έχει πάθει βλάβη πλευρίτις, και αρθρίτις, οφθαλμία, ή από το σύμπτωμα, ειλεός, τεινεσμός, σπασμός ή από ομοιότητα καρκίνος, πολύπους, σταφυλή. «Πολλαχόθι μεν γαρ από του βεβλαμμένου μορίου τα ονόματα, πλευρίτις, και αρθρίτις, οφθαλμία...πολλαχόθι δ' από του συμπτώματος, ειλεός και τεινεσμός και σπασμός...ενίοτε δε από της προς τι των εκτός ομοιότητος, ελέφας τε και καρκίνος και πολύπους και σταφυλή...»[3].
Ενδεικτικά κατωτέρω μνημονεύεται η ερμηνεία μερικών ιατρικών όρων από τα κείμενα αρχαίων Ελλήνων ιατρών:
«Εγκέφαλος» ονομάσθηκε διότι κείται, βρίσκεται στο κεφάλι, «το γαρ εν τη κεφαλή κείσθαι δια τούτ' ωνόμασται»[4].
«Μυελός», σύμφωνα επίσης με τον Μελέτιο «λέγεται δε ο εγκέφαλος και μυελός, οίον μυχελός, από του εν μυχώ ειλήσθαι ό εστίν αυλίζεσθαι. Ή δια το λείος είναι, ή εν μεμυκότι οστέω τυγχάνειν».
«Μήνιγγες» λέγονται «δια το μένειν εν αυταίς τον εγκέφαλον», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής, Migne, τόμ. 64, σελ. 1149.
«Κρανίον» ονομάσθηκε διότι ως κράνος επικάθεται επί της παχείας μήνιγγος: «αυτή δ' αυ πάλιν τη παχεία το περικείμενον έξωθεν οστούν, ο δη και κρανίον ονομάζουσι, καθάπερ το κράνος επίκειται»[5].
«Λιθοειδές οστούν», το ονόμασαν δια την ως λίθο, πέτρα στερεότητά του. «ονομάζεται λιθοειδές, ώσπερ ουν και έστιν», Γαληνός, Περι οστών τοις εισαγομένοις, G.C.Kuehn, Γαληνού 'Απαντα, τόμ. ΙΙ, σελ. 745.
«Ληνός Ηροφίλου», δηλ. δεξαμενή, «διπλώσεις της μήνιγγος εις χώραν τινά κενή, οίον δεξαμενήν, ήν δη και δι' αυτό τούτο προσαγορεύειν έθος εστίν Ηροφίλω ληνόν»[6].
«Κωνάριον» ονομάσθηκε από την ομοιότητα προς κώνον, «εστι δε τούτο την μεν ουσίαν αδήν, το σχήμα κώνω μάλιστα παραπλήσιον, όθεν αυτό τούνομα»[7].
«Νεύρα» ονομάσθηκαν σύμφωνα με τον Μελέτιο από το ρήμα νεύω, δηλ. κλίνω προς μία κατεύθυνση, «και γαρ τα νεύρα την ονομασίαν έσχε παρά του νεύειν προς εαυτά»[8].
«Παλίνδρομα νεύρα λάρυγγος», τα ονόμασε ο Γαληνός διότι παλινδρομούν, «...τα του λάρυγγος ίδια νεύρα, τα παλινδρομούντα προς εμού κληθέντα», Γαληνός, Περί των πεπονθότων τόπων Βιβλίον Ε., G.C.Kuehn, τόμ. 8, σελ. 53.
«Θυρεοειδής» χόνδρος του λάρυγγος ονομάσθηκε από την ομοιότητα προς τον «θυρεό», την επιμήκη ασπίδα: «...τω προμηκεστέρω τω καλουμένω θυρεώ, και τούνομα μεν τω χόνδρω κατά την προς τούθ' ομοιότητα τοις ανατομικοίς ανδράσιν ετέθη, καλέσασιν αυτόν θυρεοειδή»[9]. Σύμφωνα με το λεξικό των H. Liddell και R.Scott «Θυρεός καλείται η επιμήκης ασπίς, (ομοία το σχήμα προς θύραν) κατ' αντίθεσιν προς την κυρίως ασπίδα (την στρογγύλην")».
«Αρυταινοειδής» χόνδρος ονομάσθηκε από την ομοιότητα προς «αρυταίνας», ένα είδος ελαιοδοχείου: «ο τρίτος χόνδρος...ου το άνω πέρας αρυταινοειδές οι πλείστοι των ανατομικών ονομάζουσι από του σχήματος ομοιότητος προς ταύτας δη τας προχόους, ας ήδη και αρυταίνας ένιοι καλούσιν»[10].
«Υοειδές οστούν» διότι ομοιάζει με το γράμμα υψιλον, «δια το σχήμα ονομάζουσιν ότι έοικεν τω υ γράμματι», Ρούφου Εφεσίου, Περί ονομασίας των του ανθρώπου μορίων, έκδ. Ch. Daremberg και Emile Ruelle, Paris, 1879, σελ. 155.
«Καρδία», ετυμολογείται από το ρήμα κραδαίνω, δηλ. σείω, σύμφωνα με τον Μελετιο, «Αεικίνητος γαρ η καρδία», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής. Migne, τόμ. 64, στήλη 1216 και 1236.
«Τριγλώχινες» βαλβίδες, διότι σύμφωνα με τους ανατόμους μοιάζουν με τις γλωχίνες, τις άκρες των βελών, «η σύνθεσις αυτών έοικεν ακίδων γλωχίσιν», Γαληνός, Περί χρείας..., Λόγος Ζ', κεφ. ιδ', G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 478.
«Σιγμοειδείς» βαλβίδες, ονομάσθηκαν από το σχήμα τους, «από του σχήματος υπό των ακριβεστέρως τας ανατομάς εχόντων ονομαζόμενοι σιγμοειδείς», Γαληνός, Περί χρείας μορίων..., Λόγος Ζ', κεφ. ιδ', G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 477.
«'Ωτα καρδίας», διότι παρομοιάστηκαν με τα ώτα που βρίσκονται εκατέρωθεν της κεφαλής, «ωνόμασται δ' ούτως, ουκ από χρείας ή ενεργείας τινός, αλλ' από μικράς ομοιότητος, ότι της καρδίας εκατέρωθεν, ώσπερ της κεφαλής του ζώου, πρόεκειται τα ώτα», Γαληνός, Περί χρείας μορίων.., Λόγος Ζ', κεφ. ιε', G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 484.
«Καρωτίς» ονομάσθηκε η αρτηρία που φέρει το αίμα στο κεφάλι διότι κατά την πίεση της ο άνθρωπος έμεινε άφωνος και καρώδης, νυσταλέος λόγω μη αιματώσεως του εγκεφάλου, «ότι πιεζόντων καρώδεις και άφωνοι εγίνοντο»[11], Ρούφου Εφεσίου, Περί ονομασίας των του ανθρώπου μορίων, 1554, σελ. 32.
«Κοίλη φλέβα» ονομάσθηκε διότι είναι η ευρυτάτη των φλεβών, (κοίλος-κοιλότης κοιλία), «την κοίλην ύστερον υπό των ιατρών ονομασθείσαν, επειδή των κατά το σώμα του ζώου φλεβών εστι ευρυτάτη», G.C.Kuehn, τόμ.ΧV, σελ. 782.
«Ουρανίσκος», έλαβε το όνομα από της ομοιότητος με τον ουρανό, «εστί το ανώτερον μέρος του στόματος εκ της προς ουρανόν ομοιότητος το όνομα λαμβάνοντος»[12].
«Διάφραγμα», διότι διαφράττει, χωρίζει τον θώρακα από την κοιλία, «έστι τις μυς μέγας στρογγύλος, όν ονομάζουσιν μεν εν δίκη διάφραγμα, διαφράτοντα των της τροφής αγγείων τα του πνεύματος όργανα», Γαληνός, Περί χρείας..., Λόγος Ε', κεφ. ιε', G.C.Kuehn, ΙΙΙ, σελ. 398.
«Περιτόναιον» ονομάσθηκε από το περιτείνω δηλ. τανύεται και απλώνεται επάνω στα σπλάχνα, «κέκληται από του περιτετάσθαι πάσι μεν τοις σπλάχνοις, πάσι δε τοις εντέροις, έτι δε τοις αγγείοις, όσα μεταξύ φρενών [διαφράγματος] τ' εστί και σκελών», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 2, σελ. 550.
«Επίπλοον», διότι επίκειται του στομάχου σύμφωνα με τον Γαληνό, ή «από του επιπλείν και εξ επιπολής είναι» σύμφωνα νε το Ετυμολογικό το Μέγα, του 1816. «επικείσθαι μεν ουν τη γαστρί και οίον εποχείσθαι τουπίπλοον (όθεν περ και τούνομα κέκτηται)», Γαληνός, Περί χρείας μορίων..., Λόγος Δ', κεφ. ια , G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 295.
«Σφιγκτήρες» διότι το κάτω μέρος του απευθυσμένου κυκλικά περισφίγγεται από τους μυς ως σφιγτήρα, «του δ' απευθυσμένου το κάτω πέρας υπό μυών εν κύκλω περικειμένων σφίγγεται. Και δή τούνομα αυτώ σφιγκτήρα δια τούτ' οίμαι τεθεικαίναι τινάς», Γαληνός, Περί χρείας μορίων..., Λόγος Δ', κεφ. ιθ', G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 334.
«Μήτρα μεν λέγεται δια το είναι μητέρα πάντων των βρεφών»[13].
«Ωκυτόκιος», ο επιφέρων ταχύν τοκετόν, Θόφραστος, Περί φυτών Ιστορίας, 9.9.3, (ωκύς=ταχύς. Ωκύπους Αχιλλεύς).
«Αμφιβληστροειδής χιτών» οφθαλμού διότι ομοιάζει με αμφίβληστρο=αλιευτικό δίχτυ, «προσέοικε μεν γαρ αμφιβλήστρω το σχήμα», Γαληνός, Περί χρείας ..., Λόγος Κ', κεφ. β', G.C.Kuehn,τόμ. ΙΙΙ, σελ. 762.
«Κερατοειδής χιτών» οφθαλμού διότι ομοιάζει με τα ξύσματα των κεράτων στη λαμπρότητα: «εοικέναι τούτο τοις κέρασι τοις εις λεπτά τετμημένοις...ούτος ουν ο κερατοειδής χιτών λεπτός και σκληρός και πυκνός γενόμενος, ευύς άρ' έμελλεν έσεσθαι και λαμπρός, οίος επιπέμπειν αυγήν επιτηδειότατος είναι, παραπλησίως τους ακριβώς διεξεσμένοις τε και λελεπτυμένοις κέρασιν», Γαληνός, Περί χρείας..., Λόγος Κ', κεφ. γ', G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 769-770. Επίσης«επεί δε ούτος ο χιτών παρεμφερής έστι τω κέρατι τη τε στερεότητι άμα και διαφανότητι κερατοειδής ήκουσε», Μεθόδιος Ανθρακίτης, Οδού Μαθηματικής, 1749, σελ. 357.
«Επιπεφυκώς», είναι μετοχή παρακειμένου του επιφύομαι, βλαστάνω, αναπτύσσομαι, παράγομαι, στην εξω επιφάνεια του οφθαλμού: «καλούσι δε τον αυτό τούτον επιπεφυκότα, διότι τοις άλλοις όσοι τον οφθαλμόν συνιστώσι χιτώσιν επιπέφυκον έξωθεν σύνδεσμος ών και αυτός όλω τω οφθαλμώ, προς τα παρακείμενα των οστών, Γαληνός Περί οφθαλμού», Νικηφόρος Θεοτόκης, Στοιχεία Φυσικής, τόμ. Β', 1767, σελ. 16.
«Ιρις οφθαλμού», διότι ίρις είναι ο κύκλος, «καλείται ίρις ο τόπος ούτος υπό των περί τα τοιαύτα δεινών. Ένιοι δε στεφάνην ονομάζουσι», Γαληνός, Περί χρείας μοριων..., Λόγος κ', κεφ. β', G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 763-764.
«Κανθοί» αποκαλούνται «από του κνήθεσαι συνεχώς υπό του παρεισρέοντος παντός υγρού», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής, Migne, τόμ. 64, σελ. 1180.
«Λαγών» διότι εκεί λήγουν οι πλευρές, «παρά το λήγη. Εκείσε γαρ λήγουσιν αι πλευραί», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής, Migne, τόμ. 64, σελ. 1233.
«Οσφύς», «Η ίση προς τα άνω και τα κάτω πεφυκότα τοις οστοίς», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής, Migne, τόμ. 64, σελ. 1236.
«Αστράγαλος», διότι κρατάει ορθή τη βάση του ποδός, σύμφωνα με τον Μελέτιο εκ του αστραβής που σημαίνει ακλόνητος, ευθής, μή εστραμμένος, Μελέτιος...σελ. 1265.
«Πτέρνα» επειδή σ' αυτό το οστούν πέφτει όλο το βάρος του σώματος, «παρα το επιπτωκέναι αυτή όλον το σώμα», Μελέτιος..., σελ. 1268.
«Ινίον», διότι κατέρχεται από την κορυφή «από του εν τη καταβάσει της κορυφής κάτω ιέναι ή από του εντεύθεν έρχεσθαι τας ίνας, ήγουν τα νεύρα», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής, Migne, τόμ. 64, σελ. 1152.
«Μέτωπον», υπεράνω των ωπών δηλ. των οφθαλμών, «οίον επέρωπον, το υπεράνω των ωπών, ήγουν των οφθαλμών», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής, Migne, τόμ. 64, σελ. 1151.
«Ηθμοειδή οστά», ο Γαληνός υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να ονομάζονται σπογγοειδή όπως έλεγε ο Ιπποκράτης διότι είναι ποικίλες κατατρήσεις και όχι ευθύτρητα όπως οι ηθμοί, «βέλτιον δ' ήν ουκ ηθμοειδή καλείν αυτά μάλλον περ η σπογγοειδή, καθάπερ Ιπποκράτης είκαζε. Ποικίλα γουν εστι ταις κατατρήσεσιν, ώσπερ οι σπογγιοί, και ούκ ευθύτρητα, καθάπερ οι ηθμοί», Γαληνός, Περί χρείας..., G.C.Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 652, 695.
«Φατνία», «δια την προς τας φάτνας ταύτας εμφέρειαν αις χρήται τα βοσκήματα», Γαληνός, Περί χρείας...,G.C.Kuehn, τόμ. 3, σελ.872.
«Δελτοειδής μύς» ονομάσθηκε από το σχήμα του μυός, «ένθα το δελτοειδές εργάζεται σχήμα, διότι και τινές όλον αυτόν ωνόμασαν δελτοειδή», Γαληνός, Περί ανατομικών εργχειρήσεων, Γ', G.C.Kuehn, τόμ. 2, σελ. 354.
«Πέψις» εκ του ρήματος πέσσω=χωνεύω, μαλακώνω. Βλ. και Λυπουρλής Ιπποκράτης, Ιατρική θεωρία και πράξη. Ανθολόγηση, μετάφραση, εισαγωγή, σχόλια, Εκδ. Ζήτρος, αρ.1, Θεσσαλονίκη 2000, σελ. 24.
«Δωδεκαδάκτυλον» «Ηρόφιλος ωνόμασε δωδεκαδάκτυλον από του μήκους αυτή την επωνυμίαν θέμενος», Γαληνός, Περί των πεπονθότων τόπων Βιβλίον Ε., G.C.Kuehn, τόμ. 8, σελ. 396.
«Μύες λέγονται παρά το μύειν εν ταις οικείαις ενεργείαις», Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής, Migne, τόμ. 64, σελ. 1160.
«Ηπαρ», «παρά το επήρθαι και κυρτούσθαι ή παρά το επαρδεύειν τω σώματι και χορηγείν το αίμα, ή παρά το επαίρεσθαι έπαρ και ήπαρ», Μεγάλο Ετυμολογικό Λεξικό.
«Πύλαι ήπατος», όπως για να εισέλθει κανείς στις πόλεις πρέπει να περάσει τις πύλες παρόμοια και η τροφή από τα έντερα πριν φθάσουν στο ήπαρ πρέπει να περάσουν από τον συγκεκριμένο τόπο τις πύλες, «εκ της κοιλίας τροφή πάσα προς ένα τόπον του ήπατος, όν απ' αυτού τούδε του νυν ειρημένου πύλας ονομάζουσιν. Ούτε γαρ εις τας πόλεις εισελθείν τις δύναται, πριν διελθείν τας πύλας, ούτ' εις ήπαρ αφίκεσθαι, πριν εν τούτω γενέσθαι τω χωρίω», Γαληνού, Προς Πατρόφιλον Περί συστάσεως ιατρικής, G.C.Kuehn, τόμ. 1, σελ. 285.
«Χοληδόχος κύστις», διότι έλκει, δέχεται τη χολή, «ελκει το χολώδες υγρόν εις εαυτήν», Γαληνός, Περί των πεπονθότων τόπων Βιβλίον Ε., G.C.Kuehn, τόμ. 8, σελ. 372.
«Σπλήν» «είρηται παρα το επισπάσθαι εις εαυτόν τα φαυλισθέντα των υγρών», σύμφωνα με τον Μελέτιος..., σελ. 1224.
«Νεφροί», «παρά το νείφεσθαι τω ούρω, ό εστί βρέχεσθαι», [νείφω=βρέχω] Μελετίου, Περί της του ανθρώπου κατασκευής. Migne, τόμ. 64, στήλη 1216 και 1236.
«Ουροδόχος κύστις», διότι δέχεται το ούρο, G.C.Kuehn, τόμ. 8, 373.
«Στραγγουρία», δηλ. ούρηση κατά στράγγα, κατά σταγόνα.
«Φίμωσις», «φίμος εστίν η των πόρων φυσικών κατάκλεισις», Γαληνού, Οροι ιατρικοί, G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 445.
Ας αναφέρουμε και μερικούς όρους παθήσεων:
«Φλεγμονή» ονομάσθηκε διότι φλέγεται το μέρος εκείνο του σώματος, «είρηται δε φλεγμονή από του οίον φλέγεσθαι τον τόπον»[14], «κοινόν με ουν απάσαις η άμετρος εστι θερμασία και οίον φλόγωσις, όθεν περ και το της φλεγμονής όνομα κατ' αυτήν επιφέρειν έθος ήν τοις παλαιοίς»[15]. Ο Σωρανός ομοίως σημειώνει τον όρον αλλά προσθέτει «και ούχ ως ο Δημόκριτος είρηκεν από του αίτιον είναι το φλέγμα», Σωρανός, Γυναικείων Γ', 17, 1.
«Γλαύκωμα», διότι τα φυσιολογικά μέρη του οφθαλμού παίρνουν το γλαυκό χρώμα, (κυανόφαιο χρώμα), «εστι των κατά φύσιν υγρών εις το γλαυκόν χρώμα μεταβολή», Γαληνός, Οροι ιατρικοί, τμδ', G.C.Kuehn, τόμ. ΧΙΧ, σελ. 435.
«Πλευρίτις», ονομάσθηκε η πάθηση του υπεζωκότος, που ονομάζονταν πλευρά, «νόσημα εστί του τας πλευράς υπεζωκότος υμένος», Γαληνός, Περί των πεπονθότων τόπων Βιβλίον Ε., G.C.Kuehn, τόμ. 8, σελ. 77.
«Ορθόπνοια», διότι ανασηκώνεται ο ασθενής λόγω της δύσπνοιας, «δύσπνοια μετά στεναχωρήσεως, ως πνίγεσθαι δοκείν, ανακαθίζειν τε δια τουτ' επιχειρείν, όπερ ορθόπνοιαν ονομάζουσιν», Γαληνός, Περί των πεπονθότων τόπων Βιβλίον Ε., G.C.Kuehn, τόμ. 8, σελ. 120-121.
«Επιληψία», από το επίληψις, επιλαμβάνω, που σημαίνει προσβάλλω, «εστίν επίληψις διανοίας και των αισθητηρίων μετά του πίπτειν εξαίφνης τους μεν μετά σπασμού, τους δε άνευ σπασμού», Γαληνός, 'Οροι ιατρικοί, σμ', G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 419.
«Τερηδών», σύμφωνα με τον Γαληνό ονομάσθηκε η πάθηση από την παρουσία τρημάτων στο οστούν, δηλ. από το τετραίνω, τιτράω, τρηδών: «τερηδών εστιν οστού κατάτρησις από φθοράς, το δε όνομα τω πάθει από των συμβεβηκότων τρημάτων» Γαληνός, 'Οροι ιατρικοί, τρε', G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 443.
«Πολύπους», «είρηται δε πολύπους (εν τοις μυκτήροις) από των πολυπόδων. Ως γαρ εκείνοι πολλάς έχουσιν αποσχίδας πλαδαροί τε εισί και αυξανόμενοι, ούτω και τούτο το πάθος», Γαληνός, 'Οροι ιατρικοί, σμ', G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 439
«Αθήρωμα», ονομάσθηκε διότι μοιάζει με την αθάρη, δηλ. το χυλό χοντροκομμένου σιταριού: «το μεν αθέρωμα εστιν όγκος ομόχρους, ανώδυνος, εν χιτώνι νευρώδει περιέχων αργού υγρού συλλογήν, εοικότος τη λεγομένη αθάρη τη εξ αλεύρου εψουμένη σκευαζομένη», Αετίου, Λόγος πεντεκαιδέκατος, έκδ. Σκ. Ζερβού, 1909, σελ. 24.
«Κυνάγχη», ονομάσθηκε η πάθηση στην οποία γλώσσα εξέρχεται από το στόμα, όπως στα σκυλιά, τους κύνες: «τόδε καλέσται, ήτοι τω ξυνεχέϊ πάθει τώνδε των ζώων, ή τω ξενήθεϊ της προβολής της γλώσσης και εν υγείη», Αρεταίος, Περί αιτίων και σημείων οξέων παθών, Α', 7, 1 (Περί συνάγχης).
«Ναυτία», ορίσθηκε η αρρώστια του πλοίου, που το όνομα είναι ναύς. Το όνομα της ναυτίας συναντάμε σε μια κωμωδία του Αριστοφάνη, Θεσμοφωριάζουσαι 882. Δεν υπάρχει αμφιβολία ως προς την κύρια σημασία του «αρρώστια του πλοίου», M. D. Grmek, οι ασθένειες, 1989, σελ. 63.
«Αλωπεκίαι», ονομάσθηκαν οι δερματοπάθειες διότι παρατηρήθηκαν στις αλεπούδες: «οτί συνεχώς γίγνονται ταις αλώπεξιν», G.C.Kuehn, τόμ. ΧΙΙ, σελ. 382.
«Κηρίον», ονομάσθηκε η δερματοπάθεια αυτή από το εξερχόμενο υγρό που ομοιάζει με το μέλι του Υμμητού: «έτερον πάθος του δέρματος ό καλούσι κηρίον, επειδή τα κατατρήσεις έχει μείζονας, υγρότητά τε περιεχούσας υμηττίω μέλιτι παραπλησίαν», Γαληνού, Περί συνθέσεως φαρμάκων των κατά τόπους, Βιβλίον Α., κεφ. η', G.C.Kuehn, τόμ.ΧΙΙ, σελ. 464.
«Πιτυρίασις», διότι στην πάθηση αυτή τα αποπιπτώμενα λέπια από το κεφάλι ομοιάζουν με τα πίτουρα: «πιτύροις όμοια από του της κεφαλής δέρματος αποπίπτει πολλάκις ενίοις ηνωμένοις και δια τούτο πιτυρίασιν ονομάζουσιν οι ιατροί το σύμπτωμα τούτο», Γαληνός, Περί συνθέσεως φαρμάκων των κατά τόπους, Βιβλίον Α', στ', G.C.Kuehn, τόμ.ΧΙΙ, σελ. 459.
«Διαβήτης»[16], από το ρήμα διαβαίνω «..ονομάσθηκε η πάθηση, επειδή μοιάζει με διαβήτη, καθότι τα υγρά δεν παραμένουν στο σώμα, παρά χρησιμοποιούν το ανθρώπινο σώμα ως διαβήτη (σκάλα) μέσω της οποίας εξέρχονται», Αρεταίος, Περί αιτίων και σημείων χρονίων παθών Β', ΙΙ, 4, «Περί διαβητέω» (απόδοση στη νεοελληνική από εκδ. Κάκτος).
«Κήλη». Κάθε όγκος ονομάζονταν κήλη και εξ αυτού ανάλογα με το περιεχόμενο δόθηκε το όνομα: «Πας όγκος εν οσχέω κήλη λέγεται. Υδροκήλη, εντεροκήλη, κιρσοκήλη, επιπλοκήλη», και «βρογχοκήλη εστίν όγκος παρά τω βρόγχω», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 19, σελ. 448 και 443.
«Χολέρα». Ως χολάδες ονόμαζαν τα έντερα και εξ αυτού ονομάσθηκε η πάθηση σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Τραλλιανό, στο Περί χολέρας Βιβλίον Εβδομον, κεφ. ιδ': «μη υποβάλη δε τις χολέραν καλείσθαι το πάθος, ότι υπό χολής είωθε γίνεσθαι πάντως, αλλ' επειδή δια των εντέρων εθεώρουν εκκρινομένην την δια γαστρός προσφερομένην ύλην, τα δε έντερα χολάδας οι παλαιοί , ως φησί και Ομηρος «κέχυντο χαμαί χολάδες», τούτου χάριν και το πάθος χολέραν εκάλεσαν...».
«Καρκίνος» Η κακοήθης πάθηση των μαστών, στους οποίους οι φλέβες ήταν διογκωμένες που έμοιαζαν με τα πόδια του καρκίνου, του καβουριού έδωσαν το όνομα καρκίνος και κατ' επέκταση και σε όλες τις κακοήθειες: «επί των τιτθών [μαστών] είδομεν πολλάκις ακριβώς όγκον όμοιον καρκίνω ζώω. Καθάπερ γάρ επ' τούδε του πάθους αι φλέβες αποτεταμέναι του παρά φύσιν όγκου το σχήμα καρκίνω παραπλήσιον εργάζονται», Γαληνός, G.C.Kuehn, τόμ. 11, σελ. 140.
«Συνδρομή», για το άθροισμα των συμπτωμάτων, «το γαρ προειρημένον άθροισμα των συμπτωμάτων επί του πυρέττοντος, ό συνδρομήν καλείν...", Γαληνός, Περί αιρέσεων τοις εισαγομένοις, G.C.Kuehn, τόμ. Ι. σελ. 72, Κάκτος, τόμ. 3, σελ. 172.
Συμπέρασμα: Με τα ενδεικτικά αυτά παραδείγματα γίνεται φανερό ότι οι αρχαίοι ιατρικοί όροι ανταποκρίνονταν στο σημαινόμενο. Και όπως ο Γαληνός παρατηρεί, τους ιατρικούς όρους «οι παλαιοί...εχρώντο του δηλώσαι το νοούμενον ένεκα», G.C.Kuehn, τόμ. 9, σελ. 570. Και η σημερινή ανακοίνωση ας αποτελέσει το έναυσμα να συγκεντρωθούν οι αρχαίοι ιατρικοί όροι, οι οποίοι καθιερώθηκαν από τους συγγραφείς των ιατρικών θεμάτων κατά την εποχή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και μετά την ίδρυση της Ιατρικής Σχολής Αθηνών το 1837 και αποτέλεσαν τη βάση για την σημερινή ελληνική ιατρική ορολογία, και γενικότερα για την διεθνή ιατρική ορολογία.
ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΞΙΝΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΚΥΤΤΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ :
ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΕΙ ΤΙΣ ΤΟΞΙΝΕΣ. ΟΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ, ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΥΤΙΑ, Η ΒΟΥΒΩΝΙΚΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΣΧΑΛΕΣ. ΟΙ ΤΟΞΙΝΕΣ ΑΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΙΔΡΩΣΗ. ΤΑ ΑΝΘΙΔΡΩΤΙΚΑ (ANTIPERSPIRANT), ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ, ΣΑΣ ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ ΝΑ ΙΔΡΩΝΕΤΕ, ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΕΙ ΤΟΞΙΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΜΑΣΧΑΛΗΣ.
ΟΙ ΤΟΞΙΝΕΣ ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΜΑΓΙΚΟ ΤΡΟΠΟ. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΙΣ ΣΥΣΣΩΡΕΥΕΙ ΣΤΑ ΛΕΜΦΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΧΑΛΕΣ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΟΒΑΛΕΙ. ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΡΚΙΝΙΚΟΙ ΟΓΚΟΙ ΣΤΟ ΕΞΩ ΚΑΙ ΕΠΑΝΩ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΘΟΥΣ. ΣΕ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΛΕΜΦΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ.
ΕΠΙΣΗΣ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ , ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΠΙΘΑΝΟ, ΝΑ ΠΑΘΟΥΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΘΙΔΡΩΤΙΚΑ, ΔΙΟΤΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΜΕΝΕΙ ΣΤΙΣ ΤΡΙΧΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΣΧΩΡΕΙ ΚΑΤ'ΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ.
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΑΝΘΙΔΡΩΤΙΚΟ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΞΥΡΙΣΜΑ ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΝΑ ΝΟΣΗΣΟΥΝ, ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΞΥΡΙΣΜΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΕΣ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΓΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ , ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΕΙΣΧΩΡΟΥΝ ΜΕΣΩ ΤΙΣ ΜΑΣΧΑΛΗΣ ΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ.
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΑΠΑΤΕ! Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΗΘΗΣ, ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΥΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΖΩΕΣ.
Μαραθώνιας διάρκειας, και σε τεταμένο κλίμα, ήταν η συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας, χθες Τρίτη. Η συνάντηση διήρκεσε οκτώ ώρες, εν μέσω αντιπαράθεσης στελεχών της κυβέρνησης και στρατηγών των Ενόπλων δυνάμεων, που καταγγέλλουν ότι έχουν γίνει στόχος οργανωμένης συκοφαντικής εκστρατείας.
Τον ασκό του Αιόλου άνοιξαν τα δημοσιεύματα περί «σχεδίου» των ενόπλων δυνάμεων για να τρωθεί η αξιοπιστία της κυβερνώσας Ισλαμιστικής παράταξης, αλλά και περί πρωτοβουλιών στην Εθνοσυνέλευση με στόχο να ελεγχθεί η ισχύς του στρατού.
Της συνόδου προήδρευσε ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ και συμμετείχαν ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, κορυφαίοι υπουργοί, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου Εθνικής Αμυνας Ίλκερ Μπασμπούγ και τέσσερις ανώτατοι αξιωματούχοι των τριών όπλων και της στρατοχωροφυλακής.
Ο στρατός, ο οποίος θεωρείται θεματοφύλακας του κοσμικού συστήματος της Τουρκίας, συγκρούεται συχνά με το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, το οποίο κατηγορεί ότι επιχειρεί να «διαβρώσει» το χαρακτήρα του κράτους και του πολιτεύματος.
Η -μόνιμη- ένταση κλιμακώθηκε όταν δημοσιεύθηκε, στις 12 Ιουνίου, έγγραφο που φέρεται να είχε καταρτιστεί από το στρατό και περιέγραφε «σχέδιο» δράσης για να πληγεί το AKP και ο πνευματικός Φετουλάχ Γκιουλέν, επικεφαλής μιας ισχυρής ισλαμικής αδελφότητας.
Ο στρατός, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια μείωσε τις παρεμβάσεις του στα πολιτικά πράγματα, απέρριψε τα δημοσιεύματα, έκανε λόγο περί πλαστογραφίας και κάλεσε να υπάρξει έρευνα σε βάρος αυτών που «κατασκεύασαν» το θέμα.
Αλλά πριν καν καταλαγιάσουν οι αντιδράσεις, και χωρίς να προηγηθεί διάλογος, η κυβέρνηση Ερντογάν προώθησε στην Εθνοσυνέλευση νομοθέτημα το οποίο μειώνει την ισχύ του στρατού και των στρατοδικείων.
Το νομοθέτημα -που χρειάζεται την έγκριση του Γκιουλ για να κυρωθεί- προβλέπει ότι οι στρατιωτικοί που προβαίνουν σε απόπειρες ανατροπής της κυβέρνησης θα δικάζονται από ποινικά και αστικά δικαστήρια, όχι στρατοδικεία.
Η νέα ένταση προστίθεται σε αυτή που έχει ήδη επισωρεύσει η έρευνα για το σκάνδαλο Εργκένεκον -τη «συνομωσία» που φέρεται να εξυφαινόταν για να προκληθεί χάος στη χώρα και να ανοίξει ο δρόμος για να προβεί ο στρατός σε πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης του AKP. Δεκάδες ύποπτοι, ανάμεσά τους στρατηγοί εν αποστρατεία, δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί, έχουν συλληφθεί στο πλαίσιο της έρευνας.
Η ως συνήθως σιβυλλική ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου ανέφερε ότι τα μέλη του «εξέφρασαν αγανάκτηση για τις ανακοινώσεις και τα δημοσιεύματα που έχουν στόχο να σπιλώσουν ορισμένους κρατικούς θεσμούς» και προειδοποίησε πως «τέτοιου είδους ενέργειες δε θα φέρουν τίποτε καλό στη χώρα».
Ήταν μια από τις πιο πολύωρες συνεδριάσεις του Συμβουλίου το τελευταίο διάστημα. Πάντως το περιεχόμενο όσων συζητήθηκαν παρέμεινε, ως είθισται, μυστικό.
Η εφημερίδα Radikal έγραψε στο χθεσινό της φύλλο, επικαλούμενη πηγή προσκείμενη στην κυβέρνηση, πως ίσως η ένταση αποκλιμακωθεί εάν ο Γκιουλ ασκήσει βέτο στο νομοσχέδιο, το οποίο το AKP παρουσιάζει ως προσπάθεια εναρμόνισης με τα κριτήρια που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Πέραν των πολιτικών συνεπειών του, το νομοσχέδιο δέχθηκε επικρίσεις για την προχειρότητά του και το γεγονός πως διατάξεις του θεωρούνται «ασύμβατες» με άρθρα του Συντάγματος.
Η ισχύς του τουρκικού στρατού, που έχει ανατρέψει τέσσερις κυβερνήσεις από το 1960, γίνονται προσπάθειες να περιοριστεί τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο των προσπαθειών ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά η πίεση που δέχεται πλέον δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.
Όλα τα κόμματα συμφωνούν πως οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει να μένουν εκτός πολιτικής προκειμένου η Τουρκική δημοκρατία να βελτιωθεί.
Αντίπαλοι του AKP πάντως ερίζουν ότι «πραγματικός στόχος» της κυβέρνησης είναι να εξουδετερώσει ένα θεσμό που λειτουργεί ως κυματοθραύστης του «ριζοσπαστικού ισλαμισμού».
Πεντακόσιους έλεγξε η ΕΛΑΣ, 180 συνέλαβε, πέντε τελικα βρήκε χωρίς χαρτιά;
Είναι να αναρωτιέται κανείς. Μας δουλεύουν;
Η τελευταία νομιμοποίηση έγινε το 2005. Πως μπορεί να βρίσκονται λοιπόν με χαρτιά όλοι οι 500-600.000 λαθρομετανάστες που ήρθαν τα τελευταία 5 χρόνια;
Κάτι τρέχει!
Κάποιο κύκλωμα τους πουλάει χαρτιά μήπως;
Ναι και αυτό συμβαίνει και είναι γνωστή η δράση διάφορων ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από τον Σορος και του ΣΥΡΙΖΑ και των δικηγόρων και κάποιων αστυνομικών…
Δεν είναι όμως αυτό.
Υπάρχει εντολή από το Υπουργείο και τον κ. Παυλόπουλο, να μην συλλαμβάνονται οι Ασιάτες. Γι΄αυτο και η ΕΛΑΣ τους ελέγχει, τους συλλαμβάνει, αλλα στο τέλος τους αμολάει.
Γιατί το κάνει αυτό;
Διοτι, για να απελάσεις τον Πακιστανό..., πρέπει η πρεσβεία του να του εκδώσει διαβατήριο μιας χρήσης.
Να όμως που το Πακιστάν αρνείται να τους το εκδώσει. Αρνείται να τους πάρει πίσω. Τι να τους κάνει άλλωστε; Έχει 170.000 .000 πληθυσμό, το Μπαγκλαντές 120.000.000 με μισή έκταση από την Ελλάδα, το Αφγανιστάν…, κλπ.
Συναντήθηκε πρόσφατα ο κ. Μπιτσιος (γ.γ. του Υπ. Δημ Τάξης) με τον πακιστανό Πρέσβη, απέσπασε την υπόσχεση ότι θα εκδίδονται αυτά τα διαβατήρια απέλασης, αλλά ο πρέσβης φαίνεται ότι μας δουλεύει.
Όχι βεβαια μόνος του.
Και αυτό διότι δεν πρόκειται περί δράσεως ορισμένων κυκλωμάτων. Πρόκειται περί ωμής και προκλητικής ΚΡΑΤΙΚΗΣ πολιτικής ορισμένων χωρών.
Η εποικιστική πολιτική των Ασιατών.
Σε τεύχος του περιοδικού "Προβλήματα Ειρήνης και Σοσιαλισμού" του 1980 υπάρχει άρθρο στελέχους του Κομμουνιστικού Κόμματος της Μογγολίας που κατάγγελνε την συντονισμένη μεταναστευτική πολιτική του Πεκίνου που σκοπό είχε τον οικονομικό και πολιτικό έλεγχο των χωρών προορισμού.
Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ( ΚΚΕεσ) και το ΚΚΕ, ήταν αντί-μαοϊκοί και δέχονταν ότι υπάρχει σχέδιο εποικισμού της Ευρώπης, σήμερα όμως, που κάποιοι εξ αυτών των δυο έγιναν υπάλληλοι της ανοιχτής κοινωνίας του Τζωρτζ Σόρος, το έριξαν στον ανθρωπισμό!!!
Και αφού πρόκειται για ΚΡΑΤΙΚΗ πολιτική αυτών των χωρών και όχι απλά περί κυκλωμάτων ( βέβαια λειτουργούν και τα κυκλώματα), πρέπει η Ελλάδα να αντιδράσει αλλιώς.
Ο ανθρωπισμός έχει ένα όριο. Και το όριο αυτό έχει εξαντληθεί. Προέχει η ΕΠΙΒΙΩΣΗ! Πρέπει να ληφθούν μέτρα.
Πρώτον.
Ο Υπεύθυνος για την κατάσταση Υπουργός, Π. Παυλόπουλος πρέπει άμεσα να απομακρυνθεί από κάθε κυβερνητική θέση. Ο Καραμανλής θα έπρεπε να αντιληφθεί ότι "σκούπα" που συλλαμβάνονται μόνο 5 άτομα, μόνο βλάβη πολιτική του προκαλεί, γιατί εξαγριώνει τον Λαό (όπως και οι άλλες γελοιότητες που κατά καιρούς εκστομίζει ο κ. Παυλόπουλος).
Δεύτερον.
Οι Ασιάτες όλοι, θα πρέπει να επαναπροωθούνται και με νόμιμο και μη νόμιμο τροπο. Δηλαδή, να ξαναμπαίνουν σε βάρκες, η να οδηγούνται στον Έβρο και να ωθούνται να ξαναπεράσουν προς την Τουρκία, με τον ίδιο ακριβώς τροπο που ωθήθηκαν προς την Ελλάδα. Με τον ίδιο τροπο που εφαρμόζει και η Ιταλία.
Τρίτον.
Ισχυρότατο ΒΕΤΟ σε κάθε συμφωνία και σε κάθε κονδύλιο ενίσχυσης αυτών των Χωρών. Δεν μπορεί να πλήττονται οι Έλληνες καπνοπαραγωγοί και οι Έλληνες Βαμβακοπαραγωγοί, επειδή η Ε.Ε. αποφάσισε να ενισχύσει το Πακιστάν εισάγοντας αυτά τα δυο προϊόντα από εκεί.
Τέταρτον.
Δραστηριοποίηση του στρατού και του πολεμικού ναυτικού
Πρέπει το Πακιστάν (και οι άλλοι) να αντιληφθεί ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΔΕΣ, στέλνοντας κάθε τόσο φρεγάτες στο Αιγαίο, να γυμναστούν με τους Τούρκους στα ελληνικά ύδατα, να μας απειλεί κι από πάνω ο Μουσάραφ ότι, σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη, θα στείλει στρατό να καταλάβει και την υπόλοιπη Κύπρο και από την άλλη εμείς, να τους ευχαριστούμε δεχόμενοι εκατοντάδες χιλιάδες Πακιστανούς, που εσκεμμένα μας στέλνει με την βοήθεια της Τουρκίας.
Οι Κινεζοι τουρίστες και ο εποικισμός.
Η μετανάστευση ΔΕΝ είναι μόνο δράση κυκλωμάτων. Ο ρόλος της αστυνομίας είναι περιορισμένος λοιπόν, αφού βλέπουμε ότι τους πιάνει και αναγκάζεται κατόπιν να τους αφήσει γιατί δεν ξέρει τι να τους κάνει.
Είναι πρώτιστα πρόβλημα πολιτικής, που θα ενταθεί μάλιστα με τις γελοιότητες περί «Κινέζων Τουριστών», που μόλις πατήσουν εδώ το πόδι τους, κάνουν αίτηση άδειας παραμονής ως επιχειρηματίες, με την βοήθεια δικηγόρων, ΜΚΟ, του Συνηγόρου του Πολίτη…
Ο «Κινέζος Τουρίστας» είναι το άλλοθι που παραχωρήσαμε στην Κίνα να μας στέλνει νόμιμα τους εποίκους. Κι αν τώρα μας προκαλούν το ενδιαφέρον οι μαυριδεροί Ασιάτες, σας πληροφορώ ότι αυτό που θα δούμε τα ερχόμενα χρόνια με πους Κινέζους, ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ!
Είναι ΕΠΙΣΗΜΗ κρατική πολιτική χωρών με υπερπληθυσμό (Η Κίνα μάλιστα τους επιδοτεί να φύγουν από την Κίνα... κάνοντας τους εδώ εισαγωγείς κινεζικών προϊόντων κι έτσι ξεφορτώνεται τον περίσσιο πληθυσμό της, εξάγει δε και τεράστιες ποσότητες προϊόντων. Και τα ελληνικά και αλλα ευρωπαϊκά προξενεία, τους δίνουν μάλιστα και βίζα εμπορικού αντιπρόσωπου, για να έρθουν στην Ελλάδα και να κάνουν επενδύσεις, αυτές των περιφερόμενων Κινέζων με το καλαθάκι που τριγυρνούν και στις λαικές και τους δρόμους πουλώντας χάντρες και καθρεφτάκια στους Ιθαγενείς!!!).
Η κατάσταση είναι πιο σοβαρή από ότι την βιώνουμε, την βιώνουν οι κάτοικοι στ κέντρο της Αθήνας, στην Πάτρα, στον Έβρο, στο Αγαθονήσι…
Αν χρειαστεί, να κάνουμε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα και να πάμε και στην πρεσβεία του Πακιστάν (απέναντι από το πολεμικό Μουσείο), να δώσουμε ένα ψήφισμα;
Η Ελλάδα, ως βασική πύλη εισόδου παράνομων μεταναστών, υφίσταται έντονη πίεση, αλλά δεν είναι τελικός προορισμός. Το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό και ευρωπαϊκή πρέπει να είναι η αντιμετώπισή του.Πρέπει να ληφθούν δραστικά μέτρα και σε εθνικό επίπεδο, αλλά το κρίσιμο είναι να υιοθετηθεί μία κοινή, ολοκληρωμένη και ρεαλιστική μεταναστευτική πολιτική, που να υποστηρίζεται επαρκώς από αντίστοιχα κοινοτικά ταμεία.
Υπάρχει η αντικειμενική πολιτική δυνατότητα ο Κ. Καραμανλής να το επιτύχει στη σύνοδο κορυφής. Δεν πρέπει να αρκεσθεί σε γενικολογίες. Τα συμπεράσματα πρέπει να είναι σαφή και συγκεκριμένα. Η ελληνική πρόθεση έπρεπε να είχε ήδη καταστεί σαφής στους εταίρους. Υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για σύναψη συμμαχιών όχι μόνο με τις άλλες χώρες-μέλη, που είναι πύλες εισόδου, αλλά και με τις χώρες, που είναι τελικοί προορισμοί. Ακόμα και οι απρόθυμες κυβερνήσεις θα πεισθούν εάν η Αθήνα τις προειδοποιήσει ότι θα πάψει να λειτουργεί με δικό της κόστος σαν ανάχωμα. Η αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων με την άμεση συμμετοχή ευρωπαϊκών δυνάμεων είναι αναγκαία, αλλά όχι... ικανή να λύσει το πρόβλημα. Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, είναι η δημιουργία αποτελεσματικού ευρωπαϊκού μηχανισμού επαναπροώθησης. Μόνο έτσι θα ανασχεθεί στη ρίζα του το ρεύμα της παράνομης μετανάστευσης. Το πρώτο σκέλος είναι οι συντονισμένες ευρωπαϊκές πτήσεις τσάρτερ προς χώρες προέλευσης παράνομων μεταναστών. Το δεύτερο σκέλος είναι οι χώρες-αγωγοί να δέχονται πίσω μετανάστες που μπήκαν στο ευρωπαϊκό έδαφος από τη δική τους επικράτεια. Η Τουρκία είναι μία απ' αυτές τις χώρες. Η Ε.Ε. πρέπει να τη θέσει ενώπιον διλήμματος: ή θα συνεργασθεί ή θα επηρεασθούν αρνητικά οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της. Συνεργασία σημαίνει αφενός να εμποδίζει τη ροή προς την Ελλάδα κι αφετέρου να εφαρμόσει το πρωτόκολλο επανεισδοχής. Σε εθνικό επίπεδο, οι ανάγκες της οικονομίας πρέπει να καλυφθούν από νόμιμους μετανάστες. Να δοθεί επιλεκτικά άδεια παραμονής και εργασίας. Ετσι θα καταπολεμηθεί και η μαύρη εργασία. Η παράνομη μετανάστευση πρέπει να αντιμετωπισθεί με μηδενική ανοχή. Αυτό προϋποθέτει αλλαγή της διαδικασίας για το πολιτικό άσυλο. Η Ελλάδα έχει υποχρέωση να προστατεύει τους πραγματικούς πολιτικούς πρόσφυγες, αλλά δεν μπορεί να υποκύψει σε μια καταχρηστική πρακτική. Υπενθυμίζουμε ότι σχεδόν όλοι όσοι εισέρχονται παρανόμως είναι χωρίς χαρτιά και συνήθως ζητούν πολιτικό άσυλο για να εξασφαλίσουν την παραμονή τους, λόγω του γεγονότος ότι η εξέταση της σχετικής αίτησης καθυστερεί για χρόνια. Το πρώτο, λοιπόν, είναι να τροποποιηθεί η νομοθεσία, ώστε η διαδικασία εξέτασης να ολοκληρώνεται το ταχύτερο δυνατόν και όσο οι παράνομοι μετανάστες βρίσκονται στα κέντρα υποδοχής. Ετσι, η επαναπροώθησή τους θα είναι άμεσα εφικτή.
Στο τεύχος Απριλίου 2008 της ενημερωτικής έκδοσης της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ (Harvard Health Letter) οι ερευνητές περιγράφουν 7 κοινά νοσήματα που μπορούν και πρέπει να αντιμετωπιστούν χωρίς να καταφύγουμε στην εύκολη λύση των φαρμάκων.
Τα τελευταία χρόνια ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός μελετών μας υποδεικνύουν ότι απλές αλλαγές στο τρόπο ζωής όπως η διατροφή και η άσκηση είναι αποτελεσματικές θεραπείες για πολλά νοσήματα.
Αυτά τα επτά κοινά νοσήματα είναι:
Αρθριτικά
Χοληστερίνη
Έκπτωση νοητικών λειτουργιών (Alzheimer, άνοια)
Κατάθλιψη
Διαβήτης
Υπέρταση
Οστεοπόρωση
Αρθριτικά: Οστεοαρθρίτιδα, η φθορά του χόνδρου που επικαλύπτει τις αρθρώσεις. Πρόκειται για την πιο κοινή μορφή αρθρίτιδας στους ηλικιωμένους. Είναι ζωτικής σημασίας να λαμβάνετε όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τον οργανισμό σας. Όπως η βιταμίνη D, η γλουκοσαμίνη, ω-3 λιπαρά οξέα, βιταμίνη C και τακτική χαμηλής φόρτισης άσκηση.
Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, πρόκειται για ένα αυτοάνοσο νόσημα όπου το σώμα σας αρχίζει να επιτίθεται και να καταστρέφει από μόνο του τις αρθρώσεις – σε μερικές περιπτώσεις καταλήγει σε χρόνια καταστροφή και παραμόρφωση των αρθρώσεων – μπορεί επίσης να βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό χωρίς να καταφύγετε στο φαρμακείο.
Ισχύουν τα παραπάνω για την οστεοαρθρίτιδα πρέπει όμως να:
Αποκλειστούν η ζάχαρη και τα δημητριακά. Να αυξηθούν οι μη επεξεργασμένες, υψηλής ποιότητας τροφές, βιολογικές αν γίνεται
Οι τροφές θα πρέπει να αναλώνονται όσο πιο κοντά γίνεται στη φυσική τους μορφή
Να προστεθούν αμινοξέα όπως η Lysine, η Proline, και πολυφαινόλες που σταματούν με φυσιολογικό τρόπο τη φλεγμονή.
Θα πρέπει επιπλέον να διαχειριστεί και το συναισθηματικό κομμάτι το οποίο είναι και το υπόστρωμα της νόσου.
Χοληστερίνη: το θέμα της«καλής» και της «κακής» χοληστερίνης είναι πιθανόν ένας από τους μεγαλύτερους ιατρικούς μύθους της εποχής μας.
Η χοληστερίνη είναι ένα μόριο λίπους που παράγεται στο συκώτι και είναι απαραίτητο για πληθώρα λειτουργιών στον οργανισμό. Για την ανανέωση των κυττάρων, τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, μεγάλου αριθμού ορμονών, ως καύσιμο για τον καρδιακό μυ κ.ά.
Η χοληστερίνη μεταφέρεται στο αίμα σε μορφή μεγάλων (καλά) και μικρών (κακών) μορίων. Τα μικρά μόρια διεισδύουν πιο εύκολα και επικάθονται στο τοίχωμα των αγγείων ενώ τα μεγάλα μεταφέρονται στο αίμα χωρίς να επικάθονται στα τοιχώματα. Κανένα φάρμακο δεν επιδρά στο μέγεθος αυτών των μορίων.
Ο καλύτερος τρόπος να μειώσετε τη χοληστερίνη σας είναι να αποφεύγετε τη ζάχαρη και τις τροφές από δημητριακά και επεξεργασμένους υδατάνθρακες. Αυτό θα βελτιώσει το μεταβολισμό σας και ο οργανισμός αντί να καίει υδατάνθρακες (ζάχαρη κ.λπ.) θα καίει λίπος.
Για να φέρετε την χοληστερίνη σας σε φυσιολογικά επίπεδα θα πρέπει να:
Καλύψετε τις ανάγκες σας σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και κυρίως βιταμίνη C
Να μειώσετε σημαντικά τη ζάχαρη και τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες (ψωμί, μακαρόνια, αναψυκτικά, πατάτες)
Έκπτωση νοητικών λειτουργιών: η νόσος του Alzheimer είναι μια επιδημία. Η σωστή δίαιτα και η αποτοξίνωση του οργανισμού με το detoxification program από βαρέα μέταλλα είναι το Α και το Ω για μια ιδανική εγκεφαλική λειτουργία και την πρόληψη της νόσου του Alzheimer.
Το να διατηρείται τα επίπεδα της ινσουλίνης σας χαμηλά, η πρόσληψη Ω-3 λιπαρών οξέων, η κατανάλωση περισσότερων λαχανικών και τροφών με υψηλό αντιοξειδωτικό δείκτη είναι διαιτητικές αλλαγές που μπορούν να προλάβουν μια νοητική πτώση.
Η αποφυγή και απομάκρυνση του υδραργύρου και του αλουμινίου παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο. Τα οδοντικά σφραγίσματα με αμάλγαμα είναι μια από τις κύριες πηγές υδραργύρου, ενώ κοινές πηγές αλουμινίου είναι τα αποσμητικά για των ιδρώτα που το περιέχουν και μαγειρικά σκεύη.
Θα πρέπει να αποφεύγετε επίσης και τα εμβόλια κατά της γρίπης, καθώς περιέχουν υψηλές δόσεις και υδράργυρου και αλουμινίου.
Κατάθλιψη: ο Dr. Μέρκολα αναφέρει ξεκάθαρα ότι: "Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα δεν θεραπεύουν κατά κανένα τρόπο τη αιτία της κατάθλιψης σας. Είναι πολύ σημαντικό να το καταλάβετε αυτό!" Αυτό δεν πηγάζει μόνο από την πείρα ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ολιστικής ιατρικής αλλά και από επιστημονικά στοιχεία όπως αναφέρει η σε άρθρο της The Wall Street Journal, για μια πρόσφατη συνολική μελέτη η οποία ανακοινώθηκε στο πιο έγκυρο ιατρικό στο κόσμο το NewEnglandJournalofMedicine όπου συμπεραίνεται ότι τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι λιγότερο αποτελεσματικά από το εικονικό φάρμακο.
Για να χειριστεί κανείς το βασικό πρόβλημα λίγα πράγματα είναι πιο αποτελεσματικά από την λήψη ω-3 λιπαρών οξέων σε συνδυασμό με άσκηση που είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά σχετικά με τη κατάθλιψη .
Διαβήτης: Αυτό που θα έπρεπε να γνωρίζουν όλοι σχετικά με το διαβήτη τύπου 2 είναι το εξής: δύναται να προληφθεί πλήρως και είναι σχεδόν πάντα ιάσιμος, χρησιμοποιώντας τίποτα άλλο παρά αλλαγές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής.
Θα πρέπει λοιπόν:
Να περιορίσετε ή να εξαλείψετε πλήρως τη ζάχαρη και τα δημητριακά από την διατροφή σας.
Να ασκείστε τακτικά και έντονα
Να αποφεύγετε τα τρανς λιπαρά
Να λαμβάνετε άφθονα ω-3 λιπαρά
Να απολαμβάνετε αρκετό ύπνο υψηλής ποιότητας κάθε βράδυ
Να διατηρείτε ένα υγιές σωματικό βάρος
Να αυξήσετε την πρόσληψη αντιοξειδωτικών και ιδιαίτερα βιταμίνης C
Υπέρταση: η υπέρταση μπορεί να είναι ένας σοβαρός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη καρδιαγγειακού νοσήματος. Μέχρι και το 90% του πληθυσμού θα μπορούσε να τελικά προσβληθεί από αυτήν. Ευτυχώς, η παρακολούθηση και η ρύθμιση της αρτηριακής σας πίεσης είναι κάτι που μπορεί να γίνει πολύ εύκολα.
Ο πιο σημαντικός παράγοντας για την επαναφορά της αρτηριακής πίεση σε φυσιολογικά επίπεδα είναι η να φέρετε σε φυσιολογικά επίπεδα την ινσουλίνη και την λεπτίνη. Αυτό επιτυγχάνεται με την μείωση των δημητριακών και της ζάχαρης και με διατήρηση ικανοποιητικών επιπέδων άσκησης.
Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή είναι η ίδια στρατηγική που επαναφέρει στο φυσιολογικό σχεδόν οποιαδήποτε τιμή υψηλής χοληστερίνης.
Θα πρέπει να επιστήσουμε στην προσοχή σε ένα θέμα: θα πρέπει να βεβαιώνεστε ότι όποιος σας μετράει τη πίεση το κάνει σωστά. Με τα 2/3 του πληθυσμού να είναι υπέρβαρα είναι σημαντικό να χρησιμοποιεί κανείς το σωστό μέγεθος περιχειρίδας στο πιεσόμετρο και να προσέχει ώστε να είναι σωστά τοποθετημένο το άνω άκρο κατά τη μέτρηση.
Θα μπορούσε βέβαια να είναι απαραίτητη η ενίσχυση του διαιτολογίου με θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα για την σωστή λειτουργία των αγγείων στον οργανισμό όπως το μαγνήσιο, η βιταμίνη C, η αργινίνη κ.ά.
Η πλειοψηφία των περιστατικών με υπέρταση μπορεί να θεραπευτεί ακολουθώντας αυτές τις απλές οδηγίες.
Οστεοπόρωση: όπως η άσκηση και η δίαιτα είναι αποτελεσματικές σε συνδυασμό για να νικήσουν την παχυσαρκία, το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την οστεοπόρωση. Οι βιταμίνες D και Κ είναι επίσης ζωτικοί παράγοντες.
Η δίαιτα είναι φυσικά, επίσης πολύ σημαντική για γερά κόκκαλα. Θα πρέπει κανείς να τρώει άφθονα και τα σωστά για το σώμα του λαχανικά. Αν σας είναι δύσκολο να τρώτε την ποσότητα που χρειάζεται, προσπαθήστε να φτιάχνετε και να καταναλώνετε χυμούς από λαχανικά.
Οι χυμοί λαχανικών είναι πλούσιοι σε βιταμίνη Κ. Μια άλλη καλή πηγή είναι από γάλα που έχει υποστεί ζύμωση με κεφίρ.
Η Πλήρης Διατροφική Αξιολόγηση (NutrEval), μια απόλυτα εξειδικευμένη εξέταση μοριακής βιολογίας, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά και να δώσει ακριβείς πληροφορίες ώστε να δούμε με τι τροφές μπορούν να αντικατασταθούν οι υδατάνθρακες ανάλογα με την μεταβολική κατάσταση και την ιδιοσυγκρασία του καθενός ξεχωριστά. Μπορούμε λοιπόν μέσα από την Μοριακή Διατροφήνα χορηγήσουμε στοχευμένα αυτό που πραγματικά χρειάζεται το σώμα μας. Σε συνεργασία με ένα από τα μεγαλύτερα και πιο προηγμένα εργαστήρια στο κόσμο την Genova Diagnostics και τα Εργαστήρια Μοριακής Διατροφής Nutrilabsτο Detox Center μπορεί να παρέχει αυτή την εξέταση και στην Ελλάδα.
Πρόκειται για την πιο πλήρη διατροφική εξέταση που υπάρχει, η οποία συνδυάζει 5 ξεχωριστά τμήματα εξετάσεων για να δώσει αποτελέσματα υψηλής ακρίβειας και αξιοπιστίας. Ο συνδυασμός των εξετάσεων αυτών είναι μοναδικός και εκτιμάει δεδομένα από όλες τις πτυχές του μεταβολισμού για να δώσει μια πλήρη εικόνα της γαστρεντερικής, νευρολογικής, καρδιαγγειακήςκαιφλεγμονώδους κατάστασης του οργανισμού.
Οι ανεξάρτητοι δείκτες από κάθε εξέταση συνδυάζονται ιδανικά για να παρουσιάσουν με ακρίβεια την ανάγκη του οργανισμού (και όχι τα απλά επίπεδα στο αίμα) για κάποιο διατροφικό στοιχείο, βιταμίνη ή ιχνοστοιχείο. Παρομοίως εκφράζεται και ο κίνδυνος για την εκδήλωση κάποιας ασθένειας.
